Romanos 9
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Ká'a̱n ndaa̱‑ri̱ tu̱'un Cristo, tú xndá'ú‑ri̱, chi̱ súan ká'a̱n ndaa̱‑ri̱ jiní‑ri̱ ini̱ añú‑ri̱ jíín Espíritu Santo.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Chi̱ ndúkuí'a̱ xaa̱n iní‑ri̱, te nene̱ tá'u'u̱ ini̱ añú‑ri̱.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Chi̱ suni kuní máá‑rí kuxio‑ri̱ nuu̱ Cristo, te ná náa‑rí núú, ja̱ sɨkɨ́ ñaní‑ri̱ ja̱ kúu tá'an‑ri̱ ja̱ ɨ́ɨn‑ni nɨñi̱, ɨɨn‑ni ku̱ñu, kákuu‑ri̱ jíín.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Te cha̱a Israel kákuu‑de. Máá‑de kákuu cha̱a naki'in sé'é‑yá, jíín já ndúñá'nu‑de, jíín já ní sá'a‑ya̱ contrato jíín‑de, jíín já ní ja̱'a‑ya̱ ley nuu̱‑dé, jíín já chíñú'ún‑de máá‑yá, jíín tú'un ni̱ keyu'u‑yá nuu̱‑dé.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Te chi̱i tata̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱kenda ndɨ̱yi táa̱‑yo̱. Te suni chi̱i tata̱ yúan, ni̱ kenda nɨñi̱, ku̱ñu Cristo. Te ta̱ká ndatíñu yí'i nda'a Dios. Te ná nákana jaa‑yó‑yá nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Ko nasu̱ já ní tɨ̱vɨ́ tu̱'un Dios, chi̱ nasu̱ táká ña̱yɨvɨ já kákuu tata̱ Israel kúu máá cháa Israel.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Te suni va̱sa tata̱ Abraham kákuu‑i, ko nasu̱ ndɨ́'ɨ‑i kákuu se̱'e‑de. Chi̱ sua ká'a̱n: Chi̱i Isaac koo ja̱ kunání‑i tata̱‑ro̱, áchí.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Yu̱án kuní ka'a̱n, nasu̱ já kákuu se̱'e yikɨ kúñu kákuu se̱'e Dios, chi̱ sua se̱'e ja̱ ní keyu'u‑yá‑ún. Chi'i‑ya̱ cuenta‑i ja̱ kákuu ndija‑i tata̱‑ún.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Chi ya̱'á kúu tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá: Suni kɨvɨ̱ yá'a ji̱nu kuia̱, te chaa̱‑ri̱, te koo ɨɨn se̱'e yíí Sara, áchí.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Te suni íó ɨnga̱ tu̱'un, chi̱ suni ni̱ ni'i̱n sé'e Rebeca. Uu̱ se̱'e yíí ni̱ sá'a ɨɨn‑ni cha̱a, ja̱ kúu ndɨ̱yi táa̱‑yo̱ Isaac.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Te onde̱ ná té kaku‑ga̱‑i jíná'an‑i, ni té kuni̱‑ga̱‑i sá'a‑i ja̱ vá'a ja̱ ú'u̱, náva̱'a kendo̱o ni̱'in tu̱'un, ni̱ ka̱ji ñúkúún Dios máá‑i. Chi̱ nasu̱ jíín tíñu sá'a‑i, chi̱ sɨkɨ̱ já ní kana‑ya̱ xiní‑í.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Ja̱ ñá'nu kuatíñu nuu̱ já súchí, áchí‑ya̱.
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Ni̱ kumani̱‑rí jíín Jacob, te ni̱ kiti̱ ini̱‑ri̱ nuu̱ Esaú, áchí.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Ndasa ka'a̱n‑yo̱ núsáá. Á sá'a Dios tiñu ja̱ tú íó ndaa̱ náún. Ma̱ kúu kutɨ.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Chi ni̱ ka'a̱n máá‑yá jíín Moisés: Ndéja̱ kuní‑ri̱ kundá'ú ini̱‑ri̱ te kundá'ú ini̱‑ri̱, te ndéja̱ kuní‑ri̱ kukuí'a̱ ini̱‑ri̱ jíín te kukuí'a̱ ini̱‑ri̱ jíín, áchí‑ya̱.
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Núsáá te tú kée tiñu sá'a ni cha̱a kuní, ni cha̱a jíku jíín, chi̱ máá Dios kúu I'a̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Chi̱ áchí tutu̱ ii̱ jíín rey Faraón: Ja̱ yúán ní jani‑ri̱ róó náva̱'a ná kuichá tu̱'un sɨ́'vɨ́‑rí ki'i̱n nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te kuni ndiji̱n‑i ndasa káa fuerza‑ri̱ ja̱ kúkuu‑ri̱ jíín‑ró, áchí.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Núsáá, te nú ndéja̱ kuní‑ya̱, te kúndá'ú ini̱‑ya̱, te nú ndéja̱ kuní‑ya̱, te sándava‑yá ini̱.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Sanaa te ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí: Naja̱ jikán‑ga̱‑ya̱ kuáchi núsáá, chi̱ ndé cha̱a kuu kasu̱ nuu̱‑yá ndasa játa'a̱n ini̱‑ya̱, achi̱‑ro̱.
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Chi̱ sua ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Te róó, ndé cha̱a kúu‑ró já státá'an‑ró jíín Dios. Á kuu ka'a̱n kɨ̱sɨ ñu'un jíín máá cháa ni̱ sá'a‑ún: Naja̱ ní sá'a‑ró rúu̱, achi̱.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Te cha̱a sá'a‑ún, íó derecho‑de ja̱ sá'a‑de ɨɨn kɨ̱sɨ ku'un ndatíñu luu, te ɨnga̱ kɨ̱sɨ ku'un ndatíñu chá'án xí túu.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Te nú kuní Dios stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑í ndasa káa tu̱'un kití ini̱ máá‑yá, náva̱'a kuni̱‑i na̱ fuerza ndíso‑ya̱, te nú ja̱ yúán jíín paciencia tú ní xndɨ́'ɨ yachi̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑ún, cuenta kɨ̱sɨ ja̱ á yani naa ñúkúún máá, te naja̱ tú játú'ún‑ró nú súan.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Te súan sá'a‑ya̱, chi̱ kuní‑ya̱ kuichá tu̱'un ndasa sá'a‑ya̱ kuá'a̱ tíñu luu xaa̱n núu̱ ñáyɨvɨ já ní sáva̱'a‑ya̱‑í, nátu̱'un jíín kɨ́sɨ, súan ná kéndo̱o luu‑i jíín‑yá.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Ña̱yɨvɨ yúan kákuu yóó ja̱ ní kana‑ya̱ xiní‑yo̱. Chi̱ nasu̱ máá ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ judío ní kána‑ya̱ xiní, chi̱ suni ni̱ kana‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Suni súan nátu̱'un ká'a̱n nuu̱ tutú Oseas: Ña̱yɨvɨ já ná tú ní kúu ña̱yɨvɨ máá‑rí‑ún núú, skúnání‑rí‑i ña̱yɨvɨ máá‑rí vina. Te ña'an já tú ní kúmani̱‑rí jíín‑ña núú, skúnání‑rí‑ña ñá'an já maní‑rí jíín vína. Achí.
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Yúan‑na te nuu̱ ní ka'a̱n‑ya̱: Nasu̱ róó kákuu ña̱yɨvɨ máá‑rí, áchí‑ya̱, tu̱'un ñuu̱ yúan ka'a̱n‑i: Ña̱yɨvɨ yúan se̱'e Dios I'a̱ chakú kákuu‑i.
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Suni súan ni̱ kana jaa Isaías tu̱'un ña̱yɨvɨ Israel: Va̱sa nándeá se̱'e ñuu̱ Israel nátu̱'un ñi̱tɨ́ káa yu'u mar, ko ɨɨn tɨ́ɨn‑ni‑i ka̱ku,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 chi̱ máá Tatá Dios síjínu‑ya̱ tíñu sá'a‑ya̱ já ndónda‑ya̱ sɨkɨ́ ñúyɨ́vɨ, te yachi̱ sándaa̱‑ya̱.
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Nátu̱'un ni̱ ka'a̱n Isaías onde̱ sáá: Te nú máá Tatá I'a̱ tɨ́ɨn so̱'o ta̱ká soldado, nú tú ní skéndo̱o‑ya̱ yakú‑ga̱ tata̱ nuu̱‑yo̱ núú, te nátu̱'un ña̱yɨvɨ ñúu̱ Sodoma jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Gomorra, súan kuu‑yó te súan ta'a̱n‑yo̱ núú. Achí.
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Ndasa ka'a̱n‑yo̱ núsáá. Ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación, tú ní kándúkú‑i tiñu ndaa̱, ko ni̱ ka̱kendo̱o ndaa̱‑i, chi̱ sɨkɨ̱ já ní ka̱kandíja‑i, yu̱án ní ka̱kendo̱o ndaa̱‑i.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Te ña̱yɨvɨ Israel, ni̱ ka̱ndúkú‑i ja̱ kéndo̱o ndaa̱‑i jíín ley, ko tú ní skíkuu kutɨ‑í jíín máá ley.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Te naja̱. Chi ni̱ ka̱ndúkú sáni‑i, nasu̱ jíín tú'un kándíja, chi̱ sasua jíín táká tiñu tá'ú ley. Ja̱ yúán ní ka̱jungoyo‑i sɨkɨ̱ máá yúu̱ xíin tíñu skáchi'i xini̱ já'a̱‑í.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Nde̱'é, chi̱ onde̱ Sion ka̱itúu‑rí máá yúu̱ xíin tíñu skáchi'i xini̱ já'a̱‑í, te suni jungoyo‑i sá'a yuu̱‑ún. Te ña̱yɨvɨ kándíja nuu̱ yúu̱‑ún, ma̱ kúka nuu̱‑í, chi̱ máá‑yá kúu, áchí.
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.