Mateus 18

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te suni kɨvɨ̱‑ún ni̱ cha̱koyo cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndé cha̱a kúñá'nu‑ga̱ ini̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́, áchí‑de.
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Te ni̱ kana Jesús xini̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí. Te ni̱ jani‑ya̱‑í ma̱'ñú‑de.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nú tú naxíó káva ini̱‑ro̱ te nduu‑ró nátu̱'un ɨɨn su̱chí lúlí, ma̱ kɨ́vɨ kutɨ‑ro iní ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Chi̱ nú ndé cha̱a sásúchí‑de máá‑de nátu̱'un su̱chí lúlí yá'a, cha̱a‑ún kúñá'nu‑ga̱ ini̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Te cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí játá'ú‑de ɨɨn su̱chí lúlí nátu̱'un su̱chí yá'a, te ruu̱ játá'ú‑de.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 Te nú ɨɨn su̱chí lúlí yá'a kándíja‑i ruu̱, te kɨ̱vɨ‑i kua̱chi sá'a ɨɨn cha̱a, te va'a̱‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só ká'nu suku̱n cháa‑ún, te ke̱e‑de ki'i̱n‑de xuu̱ ndúcha mar núú.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Naka̱ ndá'ú ña̱yɨvɨ iní ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ kájito nchaa̱‑de‑i kásá'a‑i kua̱chi, te jínu ñú'ún já kóo kɨvɨ̱‑ún. Ko naka̱ ndá'ú cha̱a ja̱ skɨ́vɨ‑de‑i ini̱ kua̱chi.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 Núsáá te nú nda'a‑ro xí já'a̱‑ro̱ kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ te skána‑ró ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kóo rengo‑ro̱ xí kóo tɨ́kú'lu‑ró kúchaku̱‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni, nasu̱ já kóo ndendúú nda'a‑ro xí ndéndúú ja'a̱‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ ñú'u̱n nɨ́ɨ́ káni.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Te nú nduchi‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, tava te skána‑ró ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱‑ro̱ jíín ɨ́ɨn‑ni nduchi‑ro, nasu̱ já kóo ndendúú nduchi‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ ñú'u̱n infierno.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 Koto‑ró máá‑ró jíná'an‑ró. Ma̱ sájá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí yá'a. Chi̱ a ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já ndájá'a̱‑í ká'i̱o andɨ́vɨ́, nene̱ kájini̱‑ya̱ núu̱ máá Táa̱‑ri̱ ja̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́.
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Chi̱ máá Sé'e cha̱a, ni̱ kii‑ya̱ já náma‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ já á ni̱ naa.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 Ndasa kájani ini̱‑ro̱. Nú ɨɨn cha̱a ñáva̱'a‑de ɨɨn ciento rɨɨ̱, te skuíta‑de ɨɨn‑tɨ̱. Á tú xndóo‑de kuu̱n xíko xia'u̱n kuu̱n‑gá‑tɨ̱, te ki'i̱n‑de onde̱ yuku kína̱ndúkú‑de kɨtɨ ní sa̱na‑ún.
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Te nú ni̱ nani'i̱n‑dé‑tɨ̱, ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ kúsɨɨ̱‑gá ini̱‑de jíín kɨ́tɨ‑ún vásá jíín kúu̱n xíko xia'u̱n kuu̱n‑gá kɨtɨ tú ni̱ kása̱na‑ún.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Te súan máá Táa̱‑ro̱ I'a̱ kánchaa̱ onde̱ andɨ́vɨ́, tú játa'a̱n ini̱‑ya̱ já náa ní ɨɨn tá'an su̱chí lúlí yá'a.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 Núsáá te nú ñani̱‑ro̱ ní sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, te kuá'án, te kastu̱'ún sá'í‑ro̱ núu̱‑dé na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a‑de. Te nú ni̱ chu'un ini̱‑de tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ jíín‑de, yúan‑na te a ni̱ ndumani̱‑dé jíín‑ró sá'a‑ró.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ko nú tú ní chú'un ini̱‑de tu̱'un ká'a̱n‑ro̱, te kuaka uu̱ xí uní‑ga̱ ña̱yɨvɨ kí'i̱n jíín‑ró, náva̱'a jíín tú'un ká'a̱n uu̱ xí uní testigo te kundaa̱ ta̱ká tu̱'un.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Te nú tú ní chú'un ini̱‑de tu̱'un ká'a̱n cha̱a‑ún, te kastu̱'ún‑ró núu̱ tɨ́ku'ni̱ kándíja. Te nú suni tú ní chú'un ini̱‑de tu̱'un ká'a̱n tɨku'ni̱‑ún, te sía̱‑ro̱‑dé ná kúu‑de nátu̱'un ɨɨn cha̱a sɨ́ɨn nación xí ɨ́ɨn cha̱a xíní.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ta̱ká ja̱ kú'ni̱‑ro̱ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, kunu'ni̱ ini̱ andɨ́vɨ́. Te ta̱ká ja̱ ndájí‑ró iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, ndaji iní andɨ́vɨ́.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 Ɨnga̱ tu̱'un ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nú uu̱ tá'a̱n‑ro̱ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, koo conforme‑ro̱ sɨkɨ́ ɨ́ɨn tu̱'un ja̱ kájika̱n ta'u̱‑ro̱, te máá Táa̱‑ri̱ onde̱ andɨ́vɨ́ skíkuu‑ya̱ tú'un‑ún jíín‑ró.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Chi̱ nú ni̱ ka̱nataka̱ uu̱ xí uní ña̱yɨvɨ káchiñú'ún‑i ruu̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí, te yúan kánchaa̱‑ri̱ ma̱'ñú‑i, áchí‑ya̱.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ Pedro nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, na̱saa jínu sá'a‑ná tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ñaní‑ná ja̱ sá'a‑de kua̱chi nuu̱‑ná. Onde̱ usia̱ jínu náún, áchí‑de.
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Te ni̱ kachi̱ Jesús: Tú ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já ondé usia̱ jínu, chi̱ onde̱ kuu̱n ciento kuu̱n xíko uxi̱ jínu.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Ja̱ yúán máá ñúu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a kúu rey, ja̱ ní kuni̱‑de sándaa̱‑de cuenta jíín mozo‑de.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Te ni̱ kejá'á‑de násá'a‑de cuenta. Te yúan ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a taú ɨɨn millón peso nuu̱‑dé.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Te tú ní kúu chunáa cháa yúan. Te ni̱ tá'ú tíñu jito'o̱‑de ja̱ ná kúya̱'u‑de jíín sé'e‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de jíín táká ndatíñu ñáva̱'a‑de te nakunáa xú'ún taú‑de.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Yúan‑na te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́ mozo‑ún. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín rey‑ún: Táta̱, kundatu‑ní, te vásá ná chúnáa ndɨ́'ɨ‑ná xu̱'ún‑ní, áchí‑de.
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Te máá jíto'o̱‑ún, ni̱ kundá'ú ini̱‑de mozo‑de. Te ni̱ sía̱‑de kua'a̱n. Te ni̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ ja̱ taú mozo‑de‑ún.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Ko mozo‑ún nuu̱ ní kenda‑de kua'a̱n‑de, te ni̱ ketá'an‑de jíín ɨ́ɨn tá'an mozo‑de ja̱ taú uxi̱ peso nuu̱‑dé. Te ni̱ katɨɨn cha̱a‑ún. Te ni̱ kɨtɨ‑dé suku̱n cháa‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Chunáa ndɨ́'ɨ ja̱ taú‑ro̱ núu̱‑rí, áchí‑de.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Yúan‑na te tá'an mozo‑de‑ún, ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú jíín‑de: Kundatu te vásá ná chúnáa ndɨ́'ɨ‑ri̱ xu̱'ún‑ró, áchí mozo‑ún.
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Ko máá‑de, tú ní kuní‑de, chi ni̱ chindee‑de cha̱a‑ún veka̱a onde̱ kɨvɨ̱ ní naku̱náa já taú cháa‑ún nuu̱‑dé.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Te ni̱ kajini̱ tá'an mozo‑de‑ún ja̱ ní ta'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱kuxíí xáa̱n iní‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑de. Te ni̱ ka̱nakani ndɨ'ɨ‑de tu̱'un nuu̱ jíto'o̱‑de ja̱ ní ta'a̱n cha̱a‑ún.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Yúan‑na te jito'o̱‑ún, ni̱ kana‑de xini̱ mozo ñáá‑ún ni̱ jaa̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Mozo ndɨva̱'a kúu‑ró, chi ta̱ká ja̱ taú‑ro̱‑ún ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑ro̱, chi ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ro̱ jíín‑rí.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Te nátu̱'un ni̱ kundá'ú ini̱‑ri̱ róó, suni súan ní kúndá'ú ini̱‑ro̱ tá'an mozo‑ro̱ núú, áchí‑de.
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Yúan‑na te ni̱ kiti̱ ini̱ jito'o̱‑ún nuu̱‑dé. Te ni̱ chi'i‑de cha̱a nda'a justicia, onde̱ ni̱ nachunáa‑dé ta̱ká ja̱ taú‑de.
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Suni súan sá'a máá Táa̱‑ri̱ andɨ́vɨ́ jíín‑ró te nú tú sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ táká ñani̱‑ro̱, onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱ nú na̱ún kua̱chi sá'a‑de jíín‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.