João 20

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ja̱ñá'a̱n kɨvɨ̱ ɨ́ɨn semana‑ún, ni̱ jaa̱ María ñuu̱ Magdala ve'e añú‑ún ja̱ íñaa‑gá. Te ni̱ jini̱‑ña já ní kuxio yuu̱ já ndí'u̱ yuvé'e añú‑ún.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Yúan‑na te ni̱ jinu‑ña ní jaa̱‑ña núu̱ Simón Pedro jíín núu̱ ɨngá cha̱a skuá'a‑ún ja̱ ní kumani̱ Jesús jíín. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑de: Ni̱ ka̱tava‑dé Jito'o̱‑yo̱ iní ve̱'e añú. Te tú kájini̱‑yo̱ ndénu̱ ní ja̱chindee‑de‑ya̱, áchí‑ña.
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Te ni̱ kenda Pedro jíín ɨngá cha̱a skuá'a‑ún, te ni̱ ja̱koyo‑de ve'e añú.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Te ni̱ ka̱jinu ta̱í ndendúú‑de. Ko ɨnga̱ cha̱a skuá'a‑ún, ni̱ jinu yachi̱‑ga̱‑de vásá Pedro. Te xna'a̱n‑ga̱‑de ni̱ jaa̱ ve'e añú.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Te ni̱ jito nuu‑de. Te ni̱ jini̱‑de sa'ma kuítá kánda̱a máá‑na̱ ini̱ kava. Ko tú ní kɨ́vɨ‑de.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Te ni̱ jaa̱ tuku Simón Pedro ja̱ ndikín‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e añú‑ún. Te ni̱ jini̱‑de sa'ma kuítá‑ún kánda̱a máá‑na̱.
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 Te pañito ni̱ yi̱súkun xiní Jesús, tú kátúu jíín sá'ma kuítá‑ún chi ni̱ naka̱ita'nu̱ te kátúu sɨ́ɨn.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Yúan‑na te suni ɨnga̱ cha̱a skuá'a‑ún, cha̱a ni̱ jaa̱ xna'a̱n‑ga̱ ve'e añú, ni̱ kɨ̱vɨ‑de. Te ni̱ jini̱‑de. Te ni̱ kandíja‑de.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 Chi̱ té chá'a̱n‑ga̱ juku̱'un ini̱‑de tu̱'un ka'a̱n tutu̱ ii̱, ja̱ jínu ñú'ún náchaku̱‑ya̱ nú a ni̱ ji'i̱‑ya̱.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ kano'o̱n‑de nuu̱ tá'an‑de.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 Ko María, kándii̱‑ña ndé'e̱‑ña yatá vé'e añú‑ún. Te nini ndé'e̱‑ña, te ni̱ jito nuu‑ña ní nde̱'é‑ña iní ve̱'e añú.
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 Te ni̱ jini̱‑ña já káxiu̱kú úu̱ ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́, káñu̱'un‑ya̱ sá'ma kuíjín, ɨɨn‑ya̱ íchi xiní, te ɨnga̱‑ya̱ íchi núu̱ já'a̱ núu̱ ní ka̱túu yíkɨ kúñu Jesús.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Te ni̱ kaka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Nána̱, naja̱ ndé'e̱‑ní. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Ni̱ ka̱janchaa̱‑de Jito'o̱‑ná, te tú jiní‑ná ndénu̱ ní jancha̱ka‑de‑ya̱, áchí‑ña.
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ña, te ni̱ xíó kóto‑ña. Te ni̱ jini̱‑ña núu̱ Jesús kándii̱‑ya̱ yúan. Ko tú ní nákuni̱‑ña já Jesús kúu‑ya̱.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Súchi̱, naja̱ ndé'e̱‑ro̱. Ndéja̱ nándúkú‑ró, áchí‑ya̱. Te máá‑ña, jáni ini̱‑ña já cháa ndíto nuu̱ itú kúu‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Táta̱, te nú máá‑ní ni̱ chaxio‑ní‑ya̱, te kastu̱'ún‑ní ndé ni̱ chindee‑ní‑ya̱, te ná kína̱ki̱'in‑ná‑ya̱, áchí‑ña.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: María, áchí‑ya̱. Te ni̱ naxíó kóto‑ña. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Raboni, áchí‑ña, ja̱ kuní ka'a̱n, Maestro.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Ma̱ ké'é‑ró rúu̱, chi̱ té ndaa‑ga̱‑ri̱ nuu̱ máá Táa̱‑yo̱ Dios. Kuá'án nuu̱ ñaní‑ri̱, te kachi̱‑ro̱ núu̱‑dé ja̱ ndáa‑ri̱ no'o̱n‑ri̱ nuu̱ máá Táa̱‑ri̱, máá Táa̱ máá‑ró, te nuu̱ Dios máá‑rí, Dios máá‑ró, áchí‑ya̱.
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Te kua'a̱n María ñuu̱ Magdala, ni̱ kastu̱'ún‑ña núu̱ cháa káskuá'a‑ún ja̱ ní jini̱‑ña núu̱ Jíto'o̱‑yo̱ jíín já ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a jíín‑ña.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Te ni̱ ini máá kɨvɨ́ ɨ́ɨn semana‑ún, te ká'i̱in tútú cháa káskuá'a‑ún ini̱ ɨɨn ve'e. Te ndí'u̱ yuxé'é chi̱ káyu̱'ú‑de kájito‑de ña̱yɨvɨ judío. Te ni̱ chaa̱ Jesús ni̱ jukuiñi̱‑ya̱ má'ñú‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró, áchí‑ya̱.
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ ndá'a‑yá jíín xíin‑yá. Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní kajini̱‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n tuku Jesús: Ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ro̱. Nátu̱'un ni̱ tájí máá Táa̱‑yo̱ Dios ruu̱ va̱i‑ri̱, suni súan tájí‑rí róó ki̱ngoyo‑ró. Achí‑ya̱.
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Tu̱'un yá'a ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ tɨvɨ̱ tachi̱‑yá nuu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ki'in Espíritu Santo jíná'an‑ró.
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Nú sá'a‑ró túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi ɨɨn ña̱yɨvɨ, te koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑i. Te nú kendo̱o kua̱chi sɨkɨ̱ ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ sá'a‑ró, te kendo̱o. Achí‑ya̱.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Ko Tomás ja̱ nání‑de Dídimo, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún kúu‑de, tú kánchaa̱‑de jíín cháa‑ún jíná'an‑de, ná ni̱ chaa̱ Jesús.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Te sava‑ga̱ cha̱a káskuá'a, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín Tomás: Ni̱ kajini̱‑ri̱ nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Tomás: Nú tú kuni̱‑ri̱ nuu̱ ní tuji̱ ndá'a‑yá ni̱ sá'a ndu̱yu ka̱a, te nú tú chindee‑ri̱ xini̱ ndá'a‑rí nuu̱ ní i̱ndee ndu̱yu ka̱a, te nú tú chindee‑ri̱ nda'a‑rí xiin‑yá, te ma̱ kándíja kutɨ‑rí, áchí‑de.
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Te ni̱ kuu ɨɨn semana. Te ɨnga̱ jínu ká'i̱in tútú cháa káskuá'a‑ún ini̱ ve̱'e. Te kándee Tomás jíín‑de. Te ni̱ chaa̱ tuku Jesús va̱sa ndí'u̱ yuxé'é. Te ni̱ jukuiñi̱‑ya̱ má'ñú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró.
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Te ni̱ ka'a̱n‑ni‑ya̱ jíín Tomás: Chindee xini̱ ndá'a‑ro yá'a, te kuni̱‑ro̱ ndá'a‑rí. Te skáa̱ nda'a‑ro, te chindee‑ró xíin‑rí. Te ma̱ káni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱, chi̱ sua ná kándíja‑ró. Achí‑ya̱.
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Tomás jíín‑yá: Ai̱ Táta̱, Jito'o̱ máá‑ná, te Dios máá‑ná kúu‑ní, áchí‑de.
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ni̱ jini̱‑ro̱ rúu̱, Tomás, te yu̱án ní kandíja‑ró: Xáán ndatu̱ ña̱yɨvɨ já kákandíja va̱sa tú ní kájini̱‑i nuu̱‑rí, áchí‑ya̱.
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Te suni ni̱ sá'a Jesús kua'a̱‑gá tuni̱ nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ja̱ tú yóso núu̱ tutú yá'a.
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Ko tuni̱ yá'a yóso náva̱'a kandíja‑ró já Jesús kúu Cristo máá Sé'e Dios. Chi̱ nú kandíja‑ró‑yá, te kuchaku̱‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni jíín sɨ́'vɨ́‑yá.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.