João 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ndé cha̱a tú kɨ́vɨ‑de ichi yújákú rɨ́ɨ̱, chi̱ sasua káa‑de kɨ̱vɨ‑de ɨnga̱ lado, cha̱a‑ún kúu nato̱ó jíín ñákui̱'ná.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Ko cha̱a kɨ̱vɨ ichi yúxé'é, cha̱a‑ún kúu cha̱a ndíto rɨɨ̱.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Te cha̱a ndíto yuxé'é, júña‑de yuxé'é já kɨ́vɨ cha̱a‑ún. Te rɨɨ̱‑ún, kájini so̱'o‑tɨ̱ já ká'a̱n‑de. Te kána‑de xini̱ rɨ́ɨ̱ máá‑de jíín sɨ́'vɨ́‑tɨ́, te kíñi'in‑de‑tɨ̱.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Te nú ni̱ kiñi'in‑de ta̱ká rɨɨ̱ máá‑de, te yóxnúú‑de nuu̱‑tɨ́. Te máá rɨ́ɨ̱‑ún káindiki̱n‑tɨ̱‑dé, chi̱ kánakuni̱‑tɨ̱ ká'a̱n‑de.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Ko ma̱ kúndiki̱n‑tɨ̱ yatá ɨ́ɨn cha̱a jíká, chi̱ sua kunu‑tɨ̱ kóto‑tɨ̱‑dé, chi̱ tú kájini̱‑tɨ̱ modo ká'a̱n cha̱a jíká‑ún, áchí‑ya̱.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yátá yá'a jíín‑de. Ko tú ní kájuku̱'un ini̱‑de jíín tú'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Te ni̱ ka'a̱n tuku Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró: Máá‑rí kúu nátu̱'un yujákú rɨ́ɨ̱.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ta̱ká cha̱a ni̱ kikoyo xna'a̱n‑ga̱ vásá ní chaa̱‑ri̱, ñato̱ó jíín ñákui̱'ná kákuu‑de, ko tú ní kájandatu̱ rɨɨ̱‑ún modo ni̱ kaka'a̱n‑de.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Máá‑rí kúu nátu̱'un máá yúxé'é. Nú ndé ña̱yɨvɨ kɨ́vɨ ichi‑rí, ka̱ku‑i. Te kɨ̱vɨ‑i te ndenda‑i, te ni'i̱n‑í icha̱ kee‑í.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Ɨɨn ñakui̱'ná, máni ja̱ sákuí'ná‑de, te ka'ni‑dé, te xnáa‑dé va̱i‑de. Ko ruu̱, chi va̱i‑ri̱ ja̱ ná kúchaku̱‑i, te suni kuchaku̱ jíñú'ún‑i.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Máá‑rí kúu I'a̱ ndíto va̱'a rɨɨ̱. Nú ndé cha̱a ndíto va̱'a‑de rɨɨ̱, cha̱a‑ún koto‑de‑tɨ̱ va̱sa kuu̱‑de jíín‑tɨ́.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Ko ɨɨn cha̱a kí'in ya̱'u, tú ndíto va̱'a‑de rɨɨ̱, chi̱ nasu̱ rɨ́ɨ̱ máá‑de kákuu‑tɨ̱. Te nú ni̱ jini̱‑de ja̱ vái yi'ɨ̱, te xndóo‑de rɨɨ̱ ka̱tɨɨn‑ún‑tɨ́, te skuní i̱o rɨɨ̱.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Te cha̱a ki̱'in ya̱'u‑ún, jínu‑de, chi̱ máni cha̱a ki̱'in ya̱'u kúu‑de, te tú kúndá'ú ini̱‑de rɨɨ̱.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Máá‑rí kúu I'a̱ ndíto va̱'a rɨɨ̱. Te jiní‑ri̱ nuu̱ táká rɨɨ̱‑ri̱. Te máá‑tɨ́, kájini̱‑tɨ̱ rúu̱.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 Nátu̱'un máá Táa̱‑ri̱ jiní‑ya̱ rúu̱, te máá‑rí jiní‑ri̱ nuu̱ Táa̱‑ri̱. Te cháa ini̱‑ri̱ kuu̱‑ri̱ ja̱ rɨ́ɨ̱‑ri̱.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Suni ñáva̱'a‑ri̱ yaku̱‑ga̱ rɨɨ̱. Ko sɨ́ɨn sɨ́ɨn ja̱kú ká'i̱in‑tɨ̱. Te jínu ñú'ún já kíki̱'in‑ri̱ kɨtɨ‑ún, te kuni so̱'o‑tɨ̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱. Te koo ɨɨn‑ni tɨku'ni̱‑tɨ̱. Te ɨɨn‑ni ja̱ kóto‑tɨ̱.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Kúndá'ú ini̱ Táa̱‑ri̱ ruu̱, chi̱ cháa ini̱‑ri̱ kuu̱‑ri̱ náva̱'a naschakú‑ri̱ máá‑rí.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Ni ɨɨn ma̱ kúu ka'ni rúu̱, chi̱ máá‑rí kúu ja̱ já'a tu̱'un kuu̱‑ri̱. Nú kuní‑ri̱, te kuu kuu̱‑ri̱, te nú kuní‑ri̱, te kuu nachaku̱‑ri̱, chi̱ súan íó fuerza‑ri̱. Tiñu yá'a ni̱ tá'ú máá Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí. Achí‑ya̱.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Te judío ni̱ ka̱státá'an tuku sɨkɨ̱ tú'un yá'a.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Te kua'a̱, ní kaka'a̱n: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni, te kátachi̱‑dé. Naja̱ kájini so̱'o‑ró tú'un ká'a̱n‑de, áchí.
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Te sava‑ga̱ ni̱ kaka'a̱n: Nasu̱ tú'un cha̱a kátachi̱ ká'a̱n‑de. Kuu nakuña ɨɨn tachi̱ kíni nduchi cháa kuáa náún. Achí.
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱ víko já ndúndoo ndatíñu ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te tiempo viko víjin kúu.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Te Jesús, kua'a̱n‑ya̱, va̱i‑ya̱ iní ve̱'e ii̱, ini̱ portal Salomón.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Te cha̱a judio, ni̱ kandutíyúu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱saa kɨvɨ̱ sténdatu‑ró iní‑ri̱. Te nú máá‑ró kúu Cristo, kachi̱ kájí núu̱‑rí jíná'an‑ri̱, áchí‑de.
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: A ni̱ kastu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ te tú kákandíja‑ró. Ta̱ká tiñu ja̱ sá'a‑ri̱ jíín sɨ́'vɨ́ Táa̱‑ri̱, yu̱án kúu ja̱ káka'a̱n ndaa̱ tu̱'un‑ri̱.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Tú kákandíja‑ró, chi̱ nasu̱ rɨ́ɨ̱ máá‑rí kákuu‑ró, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Rɨɨ̱‑ri̱, chi̱ kájandatu̱‑tɨ̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱. Te máá‑rí jiní‑ri̱‑tɨ̱ jíná'an‑tɨ̱, te kái̱ndiki̱n‑tɨ̱ rúu̱.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Te kuchaku̱‑tɨ̱ nɨ́ɨ́ káni sá'a‑ri̱. Te ma̱ náa kútɨ‑tɨ́. Te ni ɨɨn ña̱yɨvɨ ma̱ kúu kuanchaa̱‑i‑tɨ̱ ndá'a‑rí.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Máá Táa̱‑ri̱ ni̱ ja̱'a‑ya̱‑tɨ́ nuu̱‑rí. Te ñá'nu‑ga̱ kúu‑ya̱ vásá táká ña̱yɨvɨ. Te tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ kúu kuanchaa̱‑i‑tɨ̱ ndá'a Táa̱‑ri̱.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Máá‑rí jíín Táa̱‑ri̱, ɨɨn‑ni kákuu‑ri̱, áchí‑ya̱.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Yúan‑na te cha̱a judío, ni̱ kaki'in tuku‑de yuu̱ já kuá'a‑de‑ya̱.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ni̱ stá'a̱n‑ri̱ kua'a̱ tíñu va̱'a nuu̱‑ro̱ cuenta Táa̱‑ri̱. Kua̱chi ndé ɨɨn tiñu‑ún kúu ja̱ kuá'a‑ró yúu̱ rúu̱ núsáá. Achí‑ya̱.
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío: Nasu̱ sɨkɨ́ tíñu va̱'a kúu ja̱ kuá'a‑yó yúu̱ róó, chi kua̱chi ja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró. Chi̱ róó, cha̱a kúu‑ró. Te sá'a‑ró já Dios kúu‑ró. Achí‑de jíín‑yá.
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Á nasu̱ yóso tú'un núu̱ ley máá‑ró: Ni̱ ka'a̱n‑ri̱ ja̱ súni Dios kákuu‑ró, áchí.
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Chi ni̱ tájí Dios tu̱'un‑ya̱ kuá'a̱n nuu̱ sáva cha̱a. Te ni̱ skúnání‑yá‑de Dios. Te ma̱ kúu ské'ichi̱‑yo̱ tutú ii̱.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Núsáá te naja̱ káka'a̱n máá‑ró já tú'un ndɨva̱'a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ri̱ ja̱ Sé'e Dios kúu‑ri̱. Chi̱ máá Táa̱‑ri̱ ni̱ teta'a̱n ndoo‑ya̱ rúu̱, te ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Te nú tú sá'a‑ri̱ tiñu Táa̱‑ri̱, ma̱ kándíja‑ró rúu̱.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Ko nú sá'a‑ri̱, va̱sa tú kándíja‑ró rúu̱, ko ná kándíja‑ró tíñu‑ún náva̱'a kuni̱‑ro̱ te kandíja‑ró já máá Táa̱‑ri̱ kánchaa̱‑ya̱ jíín‑rí, te máá‑rí jíín máá Táa̱‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Yúan‑na te ɨnga̱ jínu kándúkú ndéé‑de katɨɨn‑de‑ya̱. Ko ni̱ kuxio‑ya̱ núu̱‑dé kua'a̱n‑ya̱.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Te ni̱ naxíó káva Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨngá lado yu̱cha Jordán, nuu̱ ní skuánducha núú Juan. Te ni̱ kanchaa̱‑ya̱ yúan.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Te ni̱ kikoyo kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Juan, ja̱ndáa̱ tú ní sá'a‑de ni ɨɨn tuni̱. Ko íó ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de cuenta cha̱a yá'a. Achí‑i.
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Te kua'a̱ xáa̱n‑í ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱ yúan.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.