Gálatas 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yúan‑na te onde̱ nuu̱ uxí kuu̱n kuiá, te ni̱ ja'a̱n tuku‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén jíín Bernabé, te suni ni̱ jaka‑ri̱ Tito ni̱ ja'a̱n jíín‑rí.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Te ni̱ ja'a̱n‑ri̱, chi̱ súan ni̱ tá'ú ndijín‑ya̱ tíñu nuu̱‑rí. Te nuu̱ cháa ñá'nu ni̱ kastu̱'ún sá'í‑ri̱ na̱ún tu̱'un jáni‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, chi̱ sanaa ní jika kuu sáni‑ri̱, xí káka kuu sáni‑ga̱‑ri̱ jáni ini̱‑ri̱.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Ko Tito, ja̱ jíka‑de jíín‑rí, va̱sa cha̱a ñuu̱ Grecia kúu‑de, tú ní kástétuu‑de cha̱a xɨtɨ̱ ndúu̱‑de.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Te ni̱ i̱o ñani̱ kánda̱ñáá, ni̱ kɨ̱vɨ koyo sa̱'í‑de, náva̱'a koto yu'u‑dé ndasa kájika kuu ndicha̱‑na̱‑yo̱ ní sá'a Jesucristo, chi̱ kákuni̱‑de nduu tuku‑yó mozo.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Ko ni ɨɨn hora tú ní kájandatu̱‑ri̱ nuu̱ cháa‑ún, chi̱ kuní‑ri̱ ja̱ ná kéndo̱o tu̱'un ndaa̱ tu̱'un va̱'a jíín‑ró jíná'an‑ró.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Te cha̱a ja̱ káka'a̱n‑i ja̱ kúñá'nu‑de, ko tú ní sá'a‑ri̱ cuenta ndasa káa‑de, chi̱ Dios, tú ncháá nuu̱‑yá ña̱yɨvɨ. Tuká na̱ún ní stá'a̱n cha̱a ñá'nu‑ún nuu̱‑rí.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Chi̱ sasua ni̱ kajini̱‑de ja̱ ndíso‑ri̱ tiñu ja̱ jáni‑ri̱ tu̱'un va̱'a nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, nátu̱'un Pedro jíín ñáyɨvɨ judío,
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 chi̱ I'a̱ sátiñu jíín Pedro ja̱ jáni‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío, suni I'a̱‑ún sátiñu jíín‑rí jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Te káka'a̱n‑i ja̱ Jacobo jíín Cefas jíín Juan kákuu cha̱a kándi̱tuu tɨku'ni̱. Te nuu̱ ní kajini̱‑de ndasa ku̱'a ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un luu máá‑yá ini̱‑ri̱, yúan‑na te ni̱ ka̱ka'a̱n mani̱‑dé jíín‑rí jíín Bernabé. Te ni̱ ka̱sándaa̱‑ri̱ ja̱ kíngoyo máá‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Te ki̱ngoyo máá‑de nuu̱ ñáyɨvɨ judío.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Máni kákuni̱‑de ja̱ ná núku̱'un ini̱‑ri̱ koto‑ri̱ ña̱yɨvɨ káta'a̱n ndá'ú, ko suni yu̱án ñúkuu ini̱ máá‑rí sá'a‑ri̱ núú.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Ko nuu̱ ní jaa̱ Pedro ñuu̱ Antioquía, te ni̱ kana jíín‑rí nuu̱‑dé, chi kua̱chi ni̱ sá'a‑de.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Chi̱ onde̱ ná té cha̱koyo‑ga̱ yaku̱ cha̱a ni̱ tájí Jacobo, te ni̱ yee Pedro staa̱ jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo cha̱a‑ún, te ni̱ kuxio‑ni‑de ni̱ sásɨ́ɨn‑de máá‑de, chi ni̱ yu̱'ú‑de ni̱ jito‑de cha̱a judío.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Te sava judío kákandíja, ni̱ ka̱sá'a uu̱ xini̱ jíín‑de. Te jíín úu̱ xini̱‑dé ni̱ ka̱xndá'ú‑de onde̱ máá Bernabé.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Yúan‑na te ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ tú kájika ndóó‑de nátu̱'un ká'a̱n ndaa̱ máá tú'un va̱'a, te ni̱ kachi̱‑ri̱ jíín Pedro jíto nuu̱ táká‑de: Róó kúu‑ró cháa judío, te sá'a‑ró nátu̱'un sá'a ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación, te tú sá'a‑ró nátu̱'un sá'a ña̱yɨvɨ judío, te naja̱ stétuu‑ró ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación nduu‑i ña̱yɨvɨ judío núsáá.
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Chi̱ yóó, cha̱a ni̱ ka̱kaku ñuu̱ judío kákuu‑yó, nasu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación kándi̱so kua̱chi kákuu‑yó.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Chi̱ a kájini̱‑yo̱ já tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ kéndo̱o ndaa̱‑i jíín tíñu skíkuu‑i ja̱ tá'ú ley, chi̱ onde̱ nú kándíja‑yó Jesucristo. Te máá‑yó, a kákandíja‑yó Jesucristo, náva̱'a kendo̱o ndaa̱‑yo̱ jíín tú'un kándíja‑yó Cristo, chi̱ jíín tíñu tá'ú ley, ni ɨɨn ña̱yɨvɨ ma̱ kéndo̱o ndaa̱ kutɨ‑í.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Te nini kuní‑yo̱ kéndo̱o ndaa̱‑yo̱ jíín tú'un Cristo, te ni̱ kajini̱‑yo̱ já íó kua̱chi‑yó, Núsáá te Cristo sá'a‑ya̱ kuáchi náún. Túu̱.
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Chi̱ nú naki'in tuku‑ri̱ ja̱ ní skána‑ri̱‑ún, te kua̱chi sá'a‑ri̱ núsáá.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Chi̱ ruu̱, a ni̱ kenda‑ri̱ chi̱i ley, chi ni̱ ji'i̱‑ri̱ ni̱ sá'a máá ley. Te vina, a chakú‑ri̱ nuu̱ Dios.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ni̱ ji'i̱‑ri̱ jika̱ cruz jíín Cristo, te chakú‑ri̱. Ko nasu̱ rúu̱ kúu ja̱ chakú, chi̱ Cristo kúu I'a̱ chakú ini̱ añú‑ri̱. Te modo ja̱ chakú‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a vina, kúu ja̱ kándíja‑ri̱ nuu̱ Sé'e Dios, chi ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ rúu̱, te ni̱ soko̱‑yá máá‑yá ja̱ rúu̱.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Nasu̱ jasú‑ri̱ nuu̱ tú'un luu íó ini̱ Dios, chi̱ nú kéndo̱o ndaa̱ ña̱yɨvɨ jíín tú'un tá'ú ley, yúan‑na te ni̱ ji'i̱ sáni‑ni Cristo núú.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.