Atos 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te máá kɨvɨ́ Pentecostés ni̱ ka'i̱in tútú ɨ́ɨn núú‑ni‑de.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Te sánaa‑ní te ni̱ chaa̱ ɨɨn ndusu̱ ichi ándɨ́vɨ́ nátu̱'un nɨ́'ɨn ɨɨn tachi̱ xáa̱n, te ni̱ skútú iní ve̱'e nuu̱ káxiu̱kú‑de.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní jicha̱ nátu̱'un yáá ñú'u̱n. Te ni̱ jungo̱o sɨkɨ̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑de.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Te ndɨ'ɨ‑de, ni̱ kukútu jíín Espíritu Santo. Te ni̱ kaka'a̱n‑de sɨ́ɨn sɨ́ɨn yu'u, ndasa ni̱ stá'a̱n máá Espíritu nuu̱‑dé ka'a̱n‑de.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Te ñuu̱ Jerusalén, káxiu̱kú ñáyɨvɨ judío onde̱ ta̱ká ñuu̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Te káchiñú'ún‑i Dios.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Te ja̱ súan ni̱ nɨ̱'ɨn, te ni̱ kataka̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱. Te ni̱ kuñáá ini̱‑i, chi̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑i, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i káka'a̱n‑de yu'u máá‑i.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Te ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Nasu̱ cháa ñuu̱ Galilea kákuu ta̱ká cha̱a káka'a̱n yá'a náún.
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Ndasa kúu núsáá. Chi̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑yó, kájini so̱'o‑yó káka'a̱n‑de yu'u ní ka̱kaku‑yó jíín.
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Chi cha̱a onde̱ ñuu̱ Parto jíín ñúu̱ Media jíín ñúu̱ Elam kákuu‑yó. Te sava‑yó, va̱i‑yó ondé ñuu̱ Mesopotamia, jíín ñúu̱ Judea, jíín ñúu̱ Capadocia, jíín ñúu̱ Ponto, jíín ñúu̱ Asia.
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Suni onde̱ ñuu̱ Frigia jíín ñúu̱ Panfilia, jíín ñúu̱ Egipto jíín ndáñúu̱ África ja̱ kánchaa̱ ɨnga̱ lado ñuu̱ Cirene va̱i koyo‑yó. Te sava‑ga̱‑yo̱ ondé ñuu̱ Roma jíká vái‑yó. Te suni íó sava cha̱a ni̱ naki'in sé'é judío.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Suni cha̱a ñuu̱ Creta jíín cháa ñuu̱ Arabia kákuu‑yó. Te kájini so̱'o‑yó já jíín yú'u máá‑yó káka'a̱n‑de ta̱ká tiñu ñá'nu sá'a Dios. Achí‑i.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Te ta̱ká‑i, cuenta kánaa íi̱ iní‑i kánde̱'é‑i. Te káka'a̱n‑i jíín tá'an‑i: Na̱ún tu̱'un kúu ya̱'á núsáá, áchí‑i.
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Ko sava‑i káka'a̱n kátá‑i: Kánaji̱ni‑de, áchí‑i.
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Pedro jíín uxí ɨɨn‑ga̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑de jíín‑i: Níí, cha̱a judío, jíín táká níí cha̱a káxiu̱kú iní ñuu̱ Jerusalén, tiñu yá'a ná kuní ndɨ'ɨ‑ní jíná'an‑ní. Te kuni ná'ín‑ní tu̱'un ná ká'a̱n‑ná jíín‑ní.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Chi cha̱a yá'a, tú kánaji̱ni‑de nátu̱'un kájani ini̱‑ní, chi̱ sáá ká'ɨɨ̱n ja̱ñá'a̱n kúu.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ko ya̱'á kúu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Joel cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Achí Dios: Kɨvɨ̱ sándɨ̱'ɨ́‑na̱ te kacha̱ nu̱u‑ri̱ Espíritu‑ri̱ sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ. Te se̱'e yíí‑ro̱ jíín sé'e sɨ́'ɨ́‑ro̱, kani‑i tu̱'un‑ri̱. Te cha̱a súchí jíná'an‑de jíín cháa ñá'nu, skóto ja̱ni‑de.
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Te ja̱ndáa̱ ja̱ kɨvɨ́‑ún te kacha̱ nu̱u‑ri̱ Espíritu‑ri̱ sɨkɨ̱ mozo‑ri̱, kúu cha̱a kúu ña'an. Te kani‑i tu̱'un‑ri̱ jíná'an‑i.
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Te sá'a‑ri̱ tiñu ñá'nu onde̱ andɨ́vɨ́. Te sá'a‑ri̱ tuni̱ nuu̱ ñúyɨ́vɨ. Te koo nɨñi̱ jíín ñú'u̱n jíín yokó ñu'ma̱.
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Te ndika̱ndii, nduu túún. Te yoo̱, nduu nɨñi̱. Te vásá jáa̱ kɨvɨ̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Kɨvɨ̱ ká'nu, kɨvɨ̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ máá‑yá kuu‑ún.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'a̱n nda̱'ú jíín máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín sɨ́'vɨ́‑yá, ka̱ku‑i, achí Joel.
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Níí cha̱a ñuu̱ Israel, kuni so̱'o‑ní tu̱'un yá'a jíná'an‑ní: Máá Jesús ñuu̱ Nazaret, I'a̱ va̱'a ni̱ kuu‑ya̱ núu̱ Dios. Te nuu̱ máá‑ní ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín kuá'a̱ tuní. Te ni̱ ka̱kee nuu̱‑ní ni̱ ka̱nde̱'é‑ní ja̱ súan ni̱ sá'a‑ya̱ ondé jíín Dios. Te suni súan kájini̱ ta̱ká‑ní.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Ko níí, ni̱ ka̱nachi'i‑ní‑ya̱ ndá'a cháa ñáá. Te ni̱ ka̱ja'ni‑dé‑ya̱ jiká cruz. Te jíín tiempo, a ni̱ jini̱ Dios ja̱ súan sá'a‑ní núú, chi̱ súan ni̱ teta'a̱n‑ya̱.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Ko ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios. Te ni̱ janchaa̱‑ya̱ fuerza kue'e̱ kuu̱‑yo̱, chi̱ tú ní kúu kendo̱o‑ga̱ Jesús ini̱ nda'a kué'e̱ kuu̱‑yo̱.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Chi̱ David, ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un‑ya̱: Ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ máá Jíto'o̱‑ri̱, ja̱ nené kánchaa̱‑ya̱ jíín‑rí. Chi̱ kánchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a‑ri̱, náva̱'a ma̱ yú'ú‑ri̱.
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Ja̱ yúán ní kusɨɨ̱ iní añú‑ri̱. Te ni̱ nakana jaa‑ri̱‑ya̱. Te suni ndeta̱tú yikɨ kúñu‑ri̱, te kuñukuu ini̱‑ri̱.
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Chi ma̱ skéndo̱o‑ní añú‑ná ini̱ lugar ndɨ̱yi, ni ma̱ kuá'a‑ní tu̱'un te'yu̱ Se̱'e‑ní, I'a̱ ii̱.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Ni̱ stá'a̱n‑ní nuu̱‑ná ndasa ni'i̱n‑ná ichi kúchaku̱‑ná. Te kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ná jíín‑ní te kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑ná sá'a. Achí David.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Ñáni̱ jíná'an‑ní, ná kachí ka̱jí‑ná nuu̱‑ní tu̱'un David tatá ñúu̱‑yo̱. Chi ni̱ ji'i̱‑de. Te ni̱ yu̱ji‑de. Te ve'e añú‑de kánchaa̱ jíín‑yó ondé vina.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Chi cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu‑de. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n téyíí‑yá jíín‑de ja̱ núu̱‑dé, cuenta chi̱i tata̱‑de, nukuiñi̱ Cristo kunchaa̱‑ya̱ mesa‑de tá'ú‑yá tiñu.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Te ya̱'á ní jini̱‑de jíín tiempo, ni̱ kastu̱'ún‑de ja̱ náchaku̱ Cristo, chi̱ añú‑ya̱, tú ní kéndo̱o ini̱ lugar ndɨ̱yi. Te ni yikɨ kúñu‑ya̱, tú ní té'yu̱.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Te Jesús, ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios. Te kájini̱‑yo̱ já chakú‑ya̱.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi ndává'a Dios. Te nátu̱'un ni̱ keyu'u máá Táa̱‑yo̱, te onde̱ nuu̱ máá‑yá, ni̱ ni'i̱n Jesús Espíritu Santo. Te ni̱ jacha̱ nu̱u‑ya̱ nátu̱'un kánde̱'é‑ní te kájini so̱'o‑ní vina.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Chi̱ David, tú ní ndáa‑de andɨ́vɨ́. Ko ni̱ ka'a̱n‑de: Máá Tatá Dios, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Jíto'o̱‑ri̱: Nungo̱o‑ró íchi ndává'a‑ri̱,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 te ná chúkú‑rí cha̱a kájito u'u̱ róó, kuu‑de teyu̱ kúxndíi ja'a̱‑ro̱, áchí.
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Te ná kuní ndaa̱ ndivii ñáyɨvɨ Israel ja̱ Dios, ni̱ jani‑ya̱ máá Jesús ja̱ ná kúu‑ya̱ Jíto'o̱‑yo̱ va̱sa ni̱ ka̱ja'ni‑ní máá‑yá jika̱ cruz, te suni máá‑yá kúu Cristo. Achí Pedro jíín‑i.
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱nata'u'u̱ ini̱ añú‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pedro jíín sáva‑ga̱ apóstol: Ñáni̱ jíná'an‑ní, ndasa sá'a‑ná jíná'an‑ná núsáá, áchí‑i.
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑i: Nakani ini̱‑ní jíná'an‑ní, te kuanducha‑ní jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo náva̱'a koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑ní. Te kua̱'a‑ya̱ Espíritu Santo‑ya̱ núu̱‑ní.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Chi̱ nuu̱ máá‑ní jíín núu̱ sé'e‑ní, súan ni̱ keyu'u‑yá. Te suni súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú jíká, nuu̱ násaa‑i ja̱ máá Tatá‑yo̱ Dios kana‑ya̱ xiní‑í ná kí'i̱n‑i nuu̱‑yá.
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Te Pedro, jíín kuá'a̱‑gá tu̱'un súan, ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑de jíín‑i: Ná ndúkú ndéé‑ní ka̱ku‑ní ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ ñáá yá'a, áchí‑de.
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Te ni̱ ka̱jatú'ún sáva‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱janducha‑í. Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndea̱‑ga̱‑i nátu̱'un uni̱ mil ña̱yɨvɨ.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Te ni̱ ka'i̱in ni̱'in‑i sɨkɨ̱ tú'un kástá'a̱n apóstol, ni̱ kanda̱tu̱'ún ɨ́ɨn núú‑de, ni̱ ka̱sákuáchí‑de staa̱. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Te ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te cha̱a apóstol, ni̱ ka̱sá'a‑de kua'a̱ tíñu ñá'nu jíín tuní.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kákandíja, káxiu̱kú tútú‑i. Te káñava̱'a ká'nu‑i ta̱ká ndatíñu‑i.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Te ni̱ kaxi̱kó‑i ta̱ká ndatíñu‑i, jíín táká ve'e‑i. Te ni̱ ka̱saka‑í xu̱'ún núu̱ tá'an‑i, ndasa jínu ñú'ún ɨ́ɨn ɨɨn‑i jíná'an‑i.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ kája'a̱n tútú‑i ve'e ii̱. Te kásákuáchí‑i staa̱ ndɨ́ta'a̱n ve'e‑i. Te luu, sɨɨ̱ ní ka'i̱o ini̱ añú‑i káyee‑í staa̱.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Te kánakana jaa‑i Dios. Te sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n jíñú'ún jíín‑i. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní kaka̱ku sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ ní sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín tɨ́ku'ni̱ kándíja‑ún.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.