Atos 13

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ini̱ tɨku'ni̱ kándíja ini̱ ñuu̱ Antioquía ni̱ ka'i̱o cha̱a jáni tu̱'un Dios jíín cháa kástá'a̱n tu̱'un‑ya̱. Te káinání‑de Bernabé, Simón ja̱ nání Niger, Lucio ñuu̱ Cirene, jíín Manaén cha̱a ni̱ ja'nu jíín Herodes gobernador, jíín Saulo.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Te nini káchiñú'ún cháa yá'a nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ te kásá'a ndicha̱‑de ini̱‑de, te ni̱ ka'a̱n máá Espíritu Santo: Vina te kuní‑ri̱ ja̱ sásɨ́ɨn‑ró Bernabé jíín Saulo ná kí'i̱n‑de ɨɨn tiñu, chi ja̱ yúán ní teta'a̱n‑ri̱‑de jíná'an‑de.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Yúan‑na te ndicha̱ ini̱‑de ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé. Te ni̱ ka̱xndée‑de nda'a‑dé xini̱ cháa‑ún. Te ni̱ ka̱tájí‑de cha̱a kája'a̱n‑de.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Te máá‑de, kua'a̱n‑de ni̱ sá'a Espíritu Santo, ni̱ kuun‑de kája'a̱n‑de ñuu̱ Seleucia. Te yúan ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de barco te kua'a̱n‑de onde̱ isla Chipre.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Salamina. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un Dios ini̱ ve̱'e sinagoga cha̱a judío. Te jíka Juan jíín‑de, játíñu nuu̱‑dé.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Te ni̱ kaja̱'a‑de ini̱ nɨ́ɨ́ isla‑ún. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Pafos. Te yúan ni̱ kajini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ña̱vá'a nání Barjesús. Cha̱a judío kúu‑de, te jáni‑de tu̱'un tú'ún.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Te cha̱a‑ún, ni̱ sátiñu‑de nuu̱ gobernador Sergio Paulo. Te gobernador, cha̱a ndíchí kúu‑de. Te ni̱ kana‑de xini̱ Bernabé jíín Saulo, ja̱ kúni ná'ín‑de tu̱'un Dios kuní‑de.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Ko Elimas, cha̱a ña̱vá'a‑ún (chi̱ súan kuní ka'a̱n sɨ́'vɨ́‑de), jasú‑de nuu̱ Saulo jíín núu̱ Bernabé, chi̱ ndúkú ndéé‑de sáká núu‑de náva̱'a ma̱ kándíja gobernador.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Yúan‑na te Saulo, ja̱ súni nání‑de Pablo, ni̱ kútú‑de Espíritu Santo. Te ni̱ nde̱'é‑de nuu̱ cháa‑ún.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a sá'a tiñu chá'án xndá'ú ñá'án kúu‑ró. Se̱'e kui'na̱ já jíto u'u̱ ta̱ká tiñu ndaa̱ kúu‑ró. Naja̱ máni sáyo'o̱‑ro̱ íchi ndóó máá Jíto'o̱‑yo̱.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, xndó'o‑ya̱ róó vina. Te kukuáá‑ro̱, ma̱ kuní‑ga̱‑ro̱ ndíka̱ndii yakú kɨvɨ̱. Achí Pablo. Te ni̱ kuñaa‑ní nuu̱‑dé. Te kíndá'á kí'in íú‑de jíku‑de, ndúkú‑de ndéja̱ tɨ́ɨn nda'a‑dé skáka‑de.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Yúan‑na te gobernador, ni̱ jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu, te ni̱ kandíja‑de. Te náa‑ná ini̱‑de jíni so̱'o‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Yúan‑na te Pablo jíín tá'an‑de‑ún, ni̱ kenda koyo‑de ñuu̱ Pafos. Te jíín barco ni̱ ja̱koyo‑de ndañúu̱ Perge ñuu̱ Panfilia. Te yúan ni̱ kusɨ́ɨn Juan kua̱no'on‑dé ñuu̱ Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Te máá‑de, ni̱ kaja̱'a‑de ñuu̱ Perge kája'a̱n‑de. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Antioquía ndañúu̱ Pisidia. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e sinagoga ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ni̱ ka̱jungo̱o‑de.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Te nuu̱ ní kuu ni̱ ka'u tutu̱ ley jíín tutú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, yúan‑na te cha̱a kákuñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ ka̱kana‑de xini̱ cháa‑ún: Ñáni̱ jíná'an‑ní, nú káñava̱'a‑ní yaku̱ tu̱'un kani‑ní nuu̱ táká ña̱yɨvɨ yá'a, te ka'a̱n ndéé‑ní jíín‑i, áchí‑de.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Pablo, ni̱ sá'a‑de seña jíín ndá'a‑dé ja̱ ná kúná'ín ñáyɨvɨ‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑de: Róó cha̱a ñuu̱ Israel, róó cha̱a káchiñú'ún Dios, kuni ná'ín jíná'an‑ró.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Máá Dios ña̱yɨvɨ Israel, ni̱ ka̱ji‑ya̱ táa̱‑yo̱ jíná'an‑de. Te nini káxiu̱kú tatú‑de ini̱ ñuu̱ Egipto ni̱ ka̱kuu jíñú'ún‑ga̱‑de ni̱ sá'a‑ya̱. Yúan‑na te jíín fuerza máá‑yá ni̱ kiñi'in‑ya̱‑í ini̱ ñuu̱‑ún kája'a̱n‑i.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Yúan‑na te ni̱ ndi̱to‑ya̱‑í onde̱ nuu̱ ñú'un té'é nátu̱'un uu̱ xiko kuia̱.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Te ni̱ xnáa‑yá usia̱ nación ini̱ ñuu̱ Canaán. Te ni̱ saka‑yá ñu'un ñúu̱‑ún nuu̱‑í.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Te ni̱ kuu‑ga̱ kɨvɨ̱ nátu̱'un kuu̱n ciento uu̱ xiko uxi̱ kuia̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ cháa ni̱ ka̱kuu juez nuu̱‑í onde̱ kɨvɨ̱ ní kenda Samuel cha̱a ni̱ jani tu̱'un‑ya̱.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Yúan‑na te ni̱ kajika̱n‑i ɨɨn rey. Te Dios, ni̱ ja̱'a‑ya̱ Saúl nuu̱‑í ni̱ tá'ú‑de tiñu uu̱ xiko kuia̱. Te Saúl, tata̱ Benjamín, se̱'e Cis ni̱ kuu‑de.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Te ni̱ kuxio Saúl. Te ni̱ nakani‑ya̱ David ni̱ kuu‑de rey nuu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ya̱ tú'un‑de: A ni̱ jini̱‑ri̱ David se̱'e Isaí ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jándatu̱ va̱'a nuu̱‑rí kúu‑de. Te skíkuu‑de ta̱ká tiñu játa'a̱n ini̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Te Dios, chi̱i tata̱ yá'a ni̱ jani‑ya̱ Jesús ja̱ náma‑ya̱ ñáyɨvɨ Israel nátu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Te ná té chá'a̱n‑ga̱ kii‑ya̱ te ni̱ jani Juan tu̱'un jánducha jíín tú'un nakani ini̱ nuu̱ táká ña̱yɨvɨ Israel.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Te nuu̱ á yani xndɨ́'ɨ Juan tiñu sá'a‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de: Ndé cha̱a kúu‑ri̱ kájani ini̱‑ro̱. Nasu̱ I'a̱‑ún kúu‑ri̱, ko kuni so̱'o va̱'a‑ró: Ichi yatá‑rí va̱i ɨɨn I'a̱ ja̱ tú kúñá'nu‑ri̱ ndájí‑rí ñii yí'i ndija̱n‑yá. Achí‑de.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ta̱ká róó tata̱ Abraham jíín róó ja̱ kájandatu̱ nuu̱ Dios, nuu̱ máá‑ró ní tájí‑yá tu̱'un yá'a va̱i ja̱ náma‑ya̱ róó.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Chi ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Jerusalén jíín táká cha̱a kákuñá'nu nuu̱‑í, tú ní kánakuni̱‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱ndonda‑i sɨkɨ̱‑yá. Te súan ni̱ ka̱skíkuu‑i tu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, va̱sa a ni̱ ka̱jini ná'ín‑i tu̱'un‑ún ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Va̱sa tú ní káni'i̱n‑í ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑yá ja̱ kúu̱‑ya̱, ko ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑i jíín Pilato ja̱ ná kúu̱‑ya̱.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Te nuu̱ ní skíkuu ta̱ká tu̱'un yóso sɨkɨ́‑yá nuu̱ tutú, te ni̱ ka̱xnúu‑i‑ya̱ jiká cruz. Te ni̱ ka̱chindee‑i‑ya̱ iní ɨɨn ve'e añú.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Ko ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi ni̱ sá'a Dios.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní ndenda ndiji̱n‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ ní ka̱kaa kája'a̱n jíín‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea te onde̱ ñuu̱ Jerusalén. Te ña̱yɨvɨ‑ún kákuu ja̱ kájani ndaa̱ tu̱'un‑ya̱ núu̱ sáva‑ga̱‑i.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Te ruu̱, kájani‑ri̱ tu̱'un va̱'a yá'a nuu̱‑ro̱ já súan ni̱ keyu'u‑yá nuu̱ táa̱‑yo̱.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Te tu̱'un‑ún ni̱ skíkuu Dios jíín máá‑yó ja̱ kákuu‑yó sé'e‑de. Chi ni̱ naschakú‑ya̱ Jesús. Chi súan ká'a̱n Salmo uu̱: Se̱'e‑ri̱ kúu‑ró, te ruu̱ kúu Táa̱‑ro̱ vína, áchí.
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Te ni̱ naschakú‑ya̱ Jesús ma̱'ñú ndɨ́yi náva̱'a ma̱ té'yu̱ kutɨ‑yá, te ni̱ ka'a̱n Dios: Skíkuu ná'ín‑rí jíín táká tu̱'un va̱'a ni̱ keyu'u‑rí nuu̱ David, áchí.
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ja̱ yúán súni súan ká'a̱n ɨnga̱ tutu̱: Té'yu̱ Se̱'e ii̱‑ní, chi ma̱ kuá'a‑ní tu̱'un, áchí.
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Chi̱ David, ni̱ jatíñu‑de nuu̱ Dios, ni̱ sá'a‑de ja̱ kuní máá‑yá. Te ni̱ jínu kuia̱‑de, te ni̱ ji'i̱‑de. Te ni̱ yu̱ji‑de ma̱'ñú táa̱‑de. Te ni̱ te'yu̱ ndija‑de.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Ko I'a̱ ni̱ naschakú Dios, tú ní té'yu̱ kutɨ‑yá.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, já I'a̱ yá'a ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑ro̱ já sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ táká kua̱chi‑ró.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Chi̱ nú ndé cha̱a kándíja‑de nuu̱ I'a̱ yá'a, te nda'va̱‑ya̱ táká kua̱chi‑de ja̱ tú ní kúu nda'va̱ máá‑de jíín ley Moisés.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Koto va̱'a‑ró máá‑ró jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ kíi sɨkɨ̱‑ro̱ táká tu̱'un yóso núu̱ tutú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, súan:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Ta̱ká róó ña̱yɨvɨ kásákátá, ná ndé'é vá'a‑ró, te ná kée nuu̱‑ro̱ ndé'é‑ró, te kuu̱‑ro̱. Chi ma̱'ñú máá‑ró sá'a‑ri̱ ɨɨn tiñu ja̱ má kándíja kutɨ‑ro va̱sa ná káni sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ tú'un‑ún nuu̱‑ro̱. Achí.
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Te ni̱ ndenda koyo‑de ini̱ ve̱'e sinagoga cha̱a judío. Te ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ɨngá kɨvɨ̱ ndéta̱tú kani tuku‑de tu̱'un yá'a nuu̱‑í.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Te ni̱ jicha̱ ña̱yɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i. Te ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ ní na̱ki'in sé'é judío ja̱ káchiñú'ún‑i nuu̱ Dios, tɨnɨ̱‑i ni̱ kandiki̱n‑i Pablo jíín Bernabé kája'a̱n‑i jíín‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de jíín‑i káka'a̱n‑de jíín‑i ja̱ ná kúndii̱ ni̱'in‑i jíín tú'un luu Dios.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Te kɨvɨ̱ ndéta̱tú ɨnga̱ semana, nátu̱'un ndivii ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ ka̱kutútú‑i ja̱ kúni ná'ín‑i tu̱'un Dios.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ko cha̱a judío, ni̱ kajini̱‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, te ni̱ ka̱kukuásún iní‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de sɨkɨ̱ tú'un ni̱ ka'a̱n Pablo, te ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑de. Achí‑de ja̱ tú íó ndaa̱ tu̱'un‑ún.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Yúan‑na te Pablo jíín Bernabé ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑de: Kánúú já xná'a̱n‑ga̱ nuu̱ máá‑ró káni‑ri̱ tu̱'un Dios. Ko a ni̱ ka̱sájá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱, te kua̱chi máá‑ró kúu ja̱ má ní'i̱n‑ro̱ tú'un kuchaku̱‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni. Vina te chaxio‑ri̱ máá‑rí kika̱stu̱'ún‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Chi ni̱ tá'ú máá Jíto'o̱‑yo̱ tíñu nuu̱‑rí jíná'an‑ri̱ súan: Ni̱ jani‑ri̱ róó ja̱ stúu̱n‑ro̱ núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, te kani‑ró tú'un nuu̱ ñáyɨvɨ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ ja̱ náma‑ri̱‑i jíná'an‑i, áchí‑ya̱.
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Te ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑i. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní teta'a̱n Dios ja̱ ná kúchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni, ni̱ ka̱kandíja‑i.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Te tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ jicha̱ nu̱u kua'a̱n nɨ́ɨ́ táká ndañúu̱ yúan.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Te ini̱ ñuu̱‑ún káxiu̱kú ñá'an ndáa̱ ja̱ kájandatu̱‑ña núu̱ Dios. Ko cha̱a judío, ni̱ ka̱ská'a̱n‑de‑ña jíín cháa kákuñá'nu jia̱n. Te ni̱ ka̱chindiki̱n‑ña Pablo jíín Bernabé, te ni̱ ka̱skúnu‑ña‑dé kája'a̱n‑de.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Te máá‑de, ni̱ ka̱skóyo‑de tɨkacha̱ ñú'un iní ja'a̱‑dé sɨkɨ̱ máá‑i. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Iconio.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ ka̱kútú‑de Espíritu Santo. Te kákusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.