1 Coríntios 7

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ná ká'a̱n‑ga̱‑ri̱ sɨkɨ̱ táká tu̱'un ni̱ chaa‑ró núu̱‑rí. Va̱'a‑ga̱ kendo̱o cha̱a nú tú ké'é‑de ñasɨ́'ɨ́.
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 Ko kua̱chi ja̱ íó tu̱'un téné, ja̱ yúán vá'a‑ga̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ná kóo ñasɨ́'ɨ́ máá‑de. Te ná ɨɨn ná ɨɨn‑ña ná kóo yii máá‑ña.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Te cha̱a kúu yii‑ún, ná skíkuu va̱'a‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de. Te ñasɨ́'ɨ́‑ún, suni súan ná skíkuu va̱'a‑ña jíín yíi‑ñá.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Ñasɨ́'ɨ́, tú kúu tá'ú máá‑ña tíñu nuu̱ yíkɨ kúñu‑ña, chi̱ yii‑ñá. Suni súan cha̱a kúu yii, tú kúu tá'ú máá‑de tiñu nuu̱ yíkɨ kúñu‑de, chi̱ ñasɨ́'ɨ́‑de.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Nú kákuni̱‑ro̱ kakán ta'u̱ ní'in‑ró ɨ́ɨn tiempo‑ni, te nú íó conforme tá'an‑ró, te kuu sásá'án‑ró máá‑ró, te nú túu te túu. Yúan‑na te va'a̱‑ga̱ ná náketá'an tuku‑ró, náva̱'a ma̱ kúu koto nchaa̱ Satanás róó sɨkɨ̱ tú'un téné.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Ko tu̱'un yá'a ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ permiso, nasu̱ já tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Játa'a̱n ini̱‑ri̱ ja̱ táká cha̱a ná kóo‑de nátu̱'un káa‑ri̱, ko ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ni̱ ni'i̱n‑dé ta'u̱‑dé nuu̱ Dios, chi̱ súan ni̱ teta'a̱n‑ya̱‑dé.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Súan ká'a̱n‑ri̱ jíín cháa kákuu soltero, jíín ñá'an kákendo̱o ndá'ú, ja̱ vá'a‑ga̱ kendo̱o súan‑ni jíná'an nátu̱'un ruu̱.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Te nú kájini̱ máá, já má kánda jíín, ná tánda'a. Chi̱ va'a̱‑ga̱ ja̱ tánda'a, nasu̱ já ndúki̱jí.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Ko jíín ñáyɨvɨ ní ka̱tanda'a, ká'a̱n ni̱'in‑ri̱, ko nasu̱ rúu̱ chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ ká'a̱n: Ja̱ ñásɨ́'ɨ́, ma̱ xndóo‑ña yíi‑ñá.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 Te nú kenda‑ña kuní‑ña, ma̱ náta̱nda'a‑ñá, xí ná nándiki̱n‑ña yíi‑ñá, Te cha̱a kúu yii‑ún, ma̱ kíñi'in‑de‑ña kí'i̱n‑ña.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Te jíín sáva‑ga̱‑de ká'a̱n máá‑rí, nasu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱: Nú ɨɨn ñani̱‑yo̱ ncháka‑de ɨɨn ña'an tú kándíja, te játa'a̱n ini̱ máá‑ña kúnchaa̱‑ña jíín‑de, ma̱ kíñi'in‑de‑ña kí'i̱n‑ña.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 Te nú ɨɨn ña'an ncháka‑ña ɨ́ɨn cha̱a tú kándíja, te játa'a̱n ini̱ máá‑de kunchaa̱‑de jíín‑ña, ma̱ kíñi'in‑ña‑dé ki'i̱n‑de.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Chi cha̱a tú kándíja, a ni̱ ndundoo‑de sá'a ñasɨ́'ɨ́‑de. Te ña'an tú kándíja, a ni̱ ndundoo‑ña sá'a yii‑ñá. Chi̱ nú tú súan, te koo chá'án sé'e‑ró núú, ko vina a ni̱ ka̱ndundoo‑i.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Ko nú kuxio cha̱a tú kándíja‑ún kuní‑de, ná kúxio‑de. Chi ja̱ yúán tú nɨ́nɨ xáa̱n sɨkɨ́ cháa xí ñá'an. Chi̱ sua vindáa̱ vinené ná kúxiu̱kú‑yó kuní Dios ja̱ ní kana‑ya̱ xiní‑yo̱.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Chi na̱ún jiní róó, ñasɨ́'ɨ́, ja̱ sánaa te kundéé‑ró káku yii‑ro sá'a‑ró, xí róó, cha̱a kúu yii, ja̱ káku ñasɨ́'ɨ́‑ro̱ sá'a‑ró.
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Ko nátu̱'un ni̱ ja̱'a Jíto'o̱‑yo̱ núu̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de, jíín nátu̱'un ni̱ kana Dios xini̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de, súan ná káka‑de, chi̱ suni súan tá'ú‑rí tiñu nuu̱ táká tɨku'ni̱.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 Ni̱ kana‑ya̱ xiní ɨ́ɨn cha̱a ja̱ á ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱ náún. Núsáá te ná kóo‑de súan‑ni. Ni̱ kana‑ya̱ xiní ɨ́ɨn cha̱a tú ní xɨtɨ́ ndúu̱ náún. Ma̱ xɨ́tɨ ndúu̱‑de máá‑de núsáá.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Tu̱'un xɨtɨ́ ndúu̱, jíín tú'un tú xɨtɨ́ ndúu̱, tú ndé játíñu, chi̱ sua ja̱ ná skíkuu va̱'a‑yó tíñu tá'ú Dios.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ndasa ni̱ i̱o hora ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé, jíín yúan ná kúndii̱‑de.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 Mozo kúu‑ró, te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ro̱ náún. Ma̱ yú'ú‑ro̱ núsáá vii. Ko nú jiní máá‑ró já kúu kenda‑ró káka kuu ndicha̱‑na̱‑ro̱, kuu nú kuu.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Chi̱ nú mozo kúu‑de, te ni̱ kana Jito'o̱‑yo̱ xiní‑dé, libre íó‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Suni súan jíín cháa jíka kuu ndicha̱‑na̱, nú ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé, mozo kúu‑de nuu̱ Cristo.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Chi̱ ya'u ni̱ nakuaan‑ya̱ róó jíná'an‑ró. Ma̱ kuátíñu sáni‑ró núu̱ cháa núsáá.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Ñáni̱, ná ɨɨn ná ɨɨn cha̱a ndasa tiñu ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé, súan ná kúndii̱‑de náva̱'a ná kuátíñu‑de nuu̱ Dios.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Ko sɨkɨ̱ ñá'an jáá, tú ní tá'ú máá Jíto'o̱‑yo̱ tíñu nuu̱‑rí. Ko ná ká'a̱n‑ri̱ ndasa jáni ini̱‑ri̱, nátu̱'un ɨɨn cha̱a ja̱ ní kundá'ú ini̱ Jito'o̱‑yo̱‑dé, náva̱'a kundii̱ ndaa̱‑de.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Va̱i tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑yo̱ vína. Te ja̱ yúán jáni ini̱‑ri̱ ja̱ vá'a‑ga̱ kendo̱o cha̱a nú kunchaa̱‑ni máá‑de súan.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Ncháka‑ró ñásɨ́'ɨ́ náún. Ma̱ sía̱‑ro̱‑ñá núsáá. Tú ñasɨ́'ɨ́‑ro̱ náún. Ma̱ kúñukuu ini̱‑ro̱ ñásɨ́'ɨ́ vii.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 Ko nú ta̱nda'a‑ro, nasu̱ kuáchi sá'a‑ró. Te nú ña'an jáá ní ta̱nda'a‑ñá, nasu̱ kuáchi sá'a‑ña. Ko ña̱yɨvɨ yúan, ni'i̱n‑í tu̱ndó'o ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Te tú kuní‑ri̱ ja̱ tá'a̱n‑ro̱ súan.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Ñáni̱, tu̱'un yá'a ká'a̱n‑ri̱ chi̱ a ni̱ nduu kútɨ́ tiempo. Vina te cha̱a ká'i̱o ñasɨ́'ɨ́, ná sá'a‑de cuenta ja̱ túu‑ña íó.
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 Te cha̱a kánde'e̱, nátu̱'un tú kánde'e̱‑de. Te cha̱a kákusɨɨ̱ iní, nátu̱'un tú kákusɨɨ̱ iní‑de, te cha̱a kájaan, nátu̱'un tú na̱ún káñava̱'a‑de,
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 te cha̱a kútéñu jíín tíñu ñu̱yɨ́vɨ yá'a, nátu̱'un tú kútéñu‑de, chi̱ modo ñu̱yɨ́vɨ yá'a náa‑ní.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Chi̱ játa'a̱n ini̱‑ri̱ ja̱ má yú'ú‑ro̱. Cha̱a soltero, jítú iní‑de jíín táká tiñu máá Jíto'o̱‑yo̱, ndasa ná kúsɨɨ̱ iní Jito'o̱‑yo̱ sá'a‑de,
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 ko cha̱a a ni̱ ta̱nda'a, jítú iní‑de jíín táká tiñu ja̱ íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, ndasa kusɨɨ̱ iní ñasɨ́'ɨ́‑de sá'a‑de.
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 Suni súan sɨ́ɨn sɨ́ɨn kájani ini̱ ña'an jáá jíín ñá'an á ni̱ ta̱nda'a. Chi̱ ña'an jáá, jítú iní‑ña jíín táká tiñu kuní máá Jíto'o̱‑yo̱, náva̱'a kendo̱o ndoo yikɨ kúñu‑ña jíín añú‑ña kuní‑ña. Ko ña'an á ni̱ ta̱nda'a, jítú iní‑ña jíín táká tiñu íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, ndasa kusɨɨ̱ iní yii‑ñá sá'a‑ña kuní‑ña.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 Ko tu̱'un yá'a ká'a̱n‑ri̱ náva̱'a kéndo̱o va̱'a‑ró jíná'an‑ró. Nasu̱ yó'o chú'un‑ri̱ suku̱n‑ro̱, ko ni̱ ka'a̱n‑ri̱ náva̱'a kaka jíñú'ún‑ró, te náva̱'a nuña‑ró kuátíñu kútu‑ro núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Te nú ɨɨn cha̱a jáni ini̱‑de ja̱ tú va̱'a jíka‑de jíín ɨ́ɨn ña'an jáá, chi̱ nú ni̱ ja̱'a medida kúu, te nú nɨ́nɨ sá'a‑de, núsáá te ná sá'a‑de ndasa kuní‑de, nasu̱ kuáchi kúu ná tánda'a‑dé jíín‑ña.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Te nú ɨɨn cha̱a kándii̱ ni̱'in ini̱ añú‑de, te tú nándɨ'ɨ‑de, chi̱ kúu jíto‑de máá‑de, te ni̱ chaa ini̱ añú‑de ja̱ má tɨ́ɨn‑de ña'an jáá‑ún. Suni va̱'a‑ni sá'a‑de.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Súan íó, te cha̱a ta̱nda'a jíín‑ña, va̱'a sá'a‑de. Te cha̱a tú ta̱nda'a jíín‑ña, va̱'a‑ga̱ sá'a‑de.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Ña'an ní ta̱nda'a, nú nini chakú yii‑ñá, yí'i‑ña ndá'a‑dé. Ko nú a ni̱ ji'i̱ yii‑ñá, yúan‑na te a ni̱ nuña‑ña. Te nú kuní máá‑ña, te kuu ná náta̱nda'a‑ñá jíín ɨ́ɨn cha̱a kándíja nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Ko jáni ini̱‑ri̱ ja̱ sɨ́ɨ̱‑gá koo ini̱‑ña nú kunchaa̱ ndá'ú máá‑ña súan‑ni. Te jáni ini̱‑ri̱ ja̱ súni yí'i Espíritu Dios ruu̱.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.