1 Coríntios 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Súan ná káni ini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ, ja̱ mozo Cristo, jíín cháa kándi̱to tu̱'un sa̱'í Dios kákuu‑ri̱.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Te cha̱a ndíto ndatíñu, chi̱ nɨ́nɨ ná kéndo̱o responsable‑de, te skíkuu‑de.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Te ruu̱, tú sá'a‑ri̱ cuenta nú náku̱xndíi‑ró rúu̱, xí nú cha̱a yúkú kúu ja̱ náku̱xndíi ruu̱. Ni tú náku̱xndíi‑ri̱ máá‑rí.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Chi va̱sa tú jiní‑ri̱ ni ɨɨn tiñu ñáá ni̱ sá'a‑ri̱, ko nasu̱ já yúán te ni̱ kendo̱o ndaa̱‑ri̱, chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ kúu I'a̱ jíto nchaa̱‑ya̱ rúu̱.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Núsáá te ma̱ kóto nchaa̱‑ro̱ ní ɨɨn ndatíñu onde̱ jíín tiempo, chi̱ onde̱ ná ndíi máá Jíto'o̱‑yo̱. Chi̱ máá‑yá kiñi'in ndiji̱n‑ya̱ táká ja̱ yísa̱'í ini̱ ñu̱ñáa, te nastúu‑ya̱ táká ja̱ kájani ini̱ añú‑yo̱. Yúan‑na te kuatú'ún Dios ná ɨɨn ná ɨɨn‑i.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Ñáni̱, ya̱'á kúu tu̱'un yátá ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱‑rí jíín sɨkɨ́ Apolos, te kuni̱‑ro̱, náva̱'a jíín tú'un‑ri̱ ná skuá'a‑ró, te ma̱ sjá'a‑ga̱‑ro̱ núu̱ já á yóso núu̱ tutú, ni ma̱ sávixi̱‑ro̱ máá‑ró jíín ná ɨɨn ná ɨɨn cha̱a stá'a̱n.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 Chi̱ ndé cha̱a ni̱ sáñá'nu‑ga̱ róó. Xí na̱ún ñáva̱'a‑ró já tú ní játá'ú‑ró. Te nú ni̱ jatá'ú‑ró, te naja̱ kásátéyíí‑ró máá‑ró nátu̱'un ja̱ tú ní játá'ú‑ró núú.
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 A ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑ró. A ni̱ ka̱kukúká‑ró. Ni tú nɨ́nɨ rúu̱ jíná'an‑ri̱ te tá'ú máá‑ró tíñu jíná'an‑ró saa̱. Te bueno nú ná kúu tá'ú‑ró tíñu vii̱, náva̱'a suni ɨɨn núú‑ni tá'ú‑rí tiñu jíín‑ró jíná'an‑ri̱.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 Chi̱ súan jáni ini̱‑ri̱, ja̱ nátu̱'un nuu̱ ndɨ́'ɨ‑na̱ comedia, te ni̱ kiñi'in ndiji̱n Dios ruu̱, cha̱a kákuu apóstol, nátu̱'un cha̱a a ni̱ kundaa̱ ja̱ kúu̱‑de, náva̱'a nde̱'é ñúyɨ́vɨ, jíín ndájá'a̱ ándɨ́vɨ́, jíín ñáyɨvɨ, nuu̱‑rí jíná'an‑i.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Chi ja̱ sɨkɨ́ Cristo te kákuu‑ri̱ cha̱a kánda̱tachi̱, te róó cha̱a ká'i̱o kájí iní nuu̱ Cristo, te ruu̱ cha̱a tíkuínu, te róó cha̱a ni̱'in, róó cha̱a jíñú'ún, te ruu̱ cha̱a tú káxáan.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Onde̱ vina ñú'ni káji'i̱‑ri̱ so̱ko, te kájichi̱‑ri̱ nducha, kájika víchí‑rí, te ni̱ ka̱tuji̱‑rí ja̱ kákuun‑de ruu̱, te kákixi̱ tatú‑ni‑ri̱,
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 te kásátiñu ni̱'in‑ri̱ jíín ndá'a‑rí. Káka'a̱n ndɨva̱'a‑i jíín‑rí, ko káka'a̱n va̱'a‑ri̱ jíín‑i. Káchindiki̱n‑i ruu̱, ko tú kásá'a‑ri̱ cuenta.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 Káka'a̱n‑i sɨkɨ̱‑rí, ko káka'a̱n mani̱‑rí jíín‑i. Chi̱ nátu̱'un kuayo iní ñu̱yɨ́vɨ kakuu‑ri̱, te onde̱ vina káské'ichi̱‑i ruu̱.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Nasu̱ cháa‑ri̱ tutu̱ yá'a ja̱ kúka nuu̱‑ro̱ sá'a, chi̱ kána jíín‑rí nuu̱‑ro̱ nátu̱'un nuu̱ sé'e‑ri̱ ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱‑i.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Chi va̱sa káñava̱'a‑ró uxí mil cha̱a ndíto róó nuu̱ Cristo, ko tú kua'a̱ táa̱‑ro íó. Chi̱ jíín tú'un va̱'a te ruu̱ kúu táa̱‑ro̱ núu̱ Cristo Jesús.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Ko ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ná ndáku‑ró rúu̱ núsáá.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Ja̱ yúán ní tájí‑rí se̱'e‑ri̱ Timoteo, ja̱ maní‑rí jíín‑i, te jaa̱‑i nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ bueno jándatu̱‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te máá‑i naxndáku‑i nuu̱‑ro̱ ndasa modo sá'a‑ri̱ nuu̱ Cristo, te ndasa stá'a̱n‑ri̱ nuu̱ táká tɨku'ni̱ ta̱ká lado.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Te sava‑i, kásávixi̱‑i máá‑i nátu̱'un kájani ini̱‑i ja̱ má jáa̱ kutɨ‑gá‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Ko nú játa'a̱n ini̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, te jaa̱ yachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Yúan‑na te ma̱ sá'a‑ri̱ cuenta ndasa ká'a̱n cha̱a vixi̱‑ún, ko kuni̱‑ri̱ ndé fuerza ndíso‑de.
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 Chi̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, nasu̱ máá tú'un sáni‑ni kúu, chi̱ ndíso fuerza.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 Ndéja̱ kuní‑ro̱, ja̱ jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ jíín yúnu xíi, xí jíín tú'un ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱ róó, xí já ká'a̱n vi̱tá‑ri̱ jíín‑ró.
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.