Hebreus 11
San Miguel el Grande Mixtec NT (MIG_WBT) vs NAA
1 Te tu̱'un kándíja‑yó kúu modo ja̱ jiní‑yo̱ já íó seguro ta̱ká ndatíñu káñukuu ini̱‑yo̱, chi yu̱án kúu tuni̱ ja̱ íó ndija ta̱ká ndatíñu ja̱ tú jiní‑yo̱ núu̱.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Chi ni̱ ka̱kandíja cha̱a aná'án, te ja̱ yúán ní jatú'ún‑yá‑de.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Kákandíja‑yó, te yu̱án kájuku̱'un ini̱‑yo̱ já ní sáva̱'a Dios ñu̱yɨ́vɨ jíín tú'un ni̱ ka'a̱n‑ni‑ya̱. Te chi̱i ndatíñu ja̱ tú jiní‑yo̱ núu̱, ni̱ kuva̱'a ndatíñu ja̱ á jiní‑yo̱ núu̱.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Ni̱ kandíja Abel, te yu̱án ní ja'mu‑de ndatíñu ja̱ vá'a‑ga̱ ni̱ soko̱‑dé nuu̱ Dios vásá Caín. Súan ni̱ kandíja‑de, te ni̱ jatú'ún Dios ja̱ íó ndaa̱‑de, chi̱ súan ni̱ sá'a‑ya̱ já ní jatá'ú‑yá ndatíñu ni̱ soko̱‑dé nuu̱‑yá. Te va̱sa a ni̱ ji'i̱‑de, ko ká'a̱n‑ni‑de jíín tú'un ni̱ kandíja‑de.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ni̱ kandíja Enoc, te yu̱án ní naki'in‑ya̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de, te tú ní jí'i̱‑de. Te tú ní ndénda kutɨ‑dé ni̱ ka̱sá'a‑i, chi ni̱ na̱ki'in Dios‑de. Te onde̱ ná té naki'in‑ga̱‑ya̱‑dé, te ni̱ jatú'ún Dios‑de ja̱ ní kusɨɨ̱ iní‑ya̱ ní sá'a‑de.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Ko nú tú kándíja‑yó, te ma̱ kúsɨɨ̱ iní Dios sá'a‑yó, chi cha̱a kuní jaa̱ nuu̱ Dios, kánúú kándíja‑de ja̱ ndíto chakú‑ya̱ jíín já kuá'a‑ya̱ yá'u nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kánandúkú‑i‑ya̱.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Ni̱ kandíja Noé, te yu̱án ní ka'a̱n ni̱'in Dios jíín‑de sɨkɨ̱ sáva tiñu ja̱ té kuni̱‑ga̱‑de nuu̱. Te ja̱ ní chu'un ini̱‑de, te yu̱án ní sáva̱'a‑de ɨɨn barco náva̱'a ka̱ku‑de onde̱ jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Ja̱ súan kándíja‑de, te ni̱ na̱kuxndíi‑de sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ. Te ni̱ nduu‑de ɨɨn cha̱a ní'i̱n tá'u̱ sɨkɨ́ já kéndo̱o ndaa̱‑i ja̱ kákandíja‑i.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Ni̱ kandíja Abraham, te yu̱án ní jandatu̱‑de ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de kɨvɨ̱ ní kana‑ya̱ xiní‑dé, náva̱'a jaa̱‑de ɨɨn lugar nuu̱ kuá'a‑ya̱ núu̱‑dé kuu ta'u̱‑dé. Te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de, va̱sa tú jiní‑de ndénu̱ kí'i̱n‑de.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Ni̱ kandíja‑de, te yu̱án ní ncha̱a‑de nátu̱'un cha̱a jíká núu̱ ñú'un ní keyu'u‑yá ja̱ kuá'a‑ya̱ núu̱‑dé. Yúan ni̱ ncha̱a‑de ini̱ ve̱'e kuii jíín Isaac jíín Jacob, chi̱ suni su̱chí ní'i̱n tá'a̱n ta'u̱ núu̱ ní keyu'u‑yá‑ún kákuu su̱chí‑ún.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Chi ni̱ ñukuu ini̱‑de koo ɨɨn ñuu̱ jíín cimiento, ja̱ máá Dios kúu I'a̱ chutá'an‑ya̱ te sá'a‑ya̱‑ún.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Suni ni̱ kandíja máá Sara, te yu̱án ní ni'i̱n‑ñá fuerza ni̱ nuku̱'un se̱'e‑ña, va̱sa ña'an numá ni̱ kuu‑ña. Te ni̱ skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e onde̱ tiempo ni̱ ja̱'a xaa̱n kuiá‑ña, chi ni̱ kandíja‑ña já skíkuu va̱'a máá Dios tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ja̱ yúán súni súan ni̱ ka̱kaku kua'a̱‑í ni̱ sá'a ɨɨn‑ni cha̱a, va̱sa a ni̱ yii xaa̱n‑dé. Ko tata̱‑de ni̱ ndea̱ xaa̱n, nátu̱'un tiñu̱ú xíní ándɨ́vɨ́, jíín nátu̱'un ñi̱tɨ́ káa yu'u mar, ja̱ má kúu ka'u‑yó.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Nini kákandíja‑de te ni̱ kaji'i̱ ta̱ká cha̱a‑ún, va̱sa tú ní káni'i̱n‑dé ja̱ ní keyu'u‑yá. Ko ni̱ kande̱'é jíká‑ni‑de nuu̱, te ni̱ kaka'a̱n‑de sa'a̱n kúta'u̱ jíín. Te ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑de ja̱ cháa jíká, jíín cháa káxiu̱kú núu‑ni, kákuu‑de.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Chi cha̱a káka'a̱n súan, a kástá'a̱n ndiji̱n‑de ja̱ kándúkú‑de ɨɨn ñuu̱ máá‑de ja̱ kúxiu̱kú máá‑de.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Chi̱ nú ní nákani ini̱‑de ñuu̱ nuu̱ ní kenda koyo‑de‑ún núú, íó modo ja̱ náxíó káva‑de, nú ní kákuni̱‑de núú.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ko ni̱ kakuni̱‑de ɨnga̱ ñuu̱ va̱'a xaa̱n‑gá ja̱ íó onde̱ andɨ́vɨ́. Ja̱ yúán tú kúka nuu̱ Dios nuu̱‑dé kunání‑yá Dios máá‑de, chi̱ a ni̱ sátu̱'a‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ kuxiu̱kú‑de.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Ni̱ kandíja Abraham, te yu̱án ní soko̱‑dé Isaac kɨvɨ̱ ní jito nchaa̱‑ya̱‑dé. Te máá tú'ún sé'e ñáva̱'a‑de, te sɨkɨ̱ súchí‑ún ni̱ ni'i̱n‑dé ta̱ká tu̱'un ja̱ ní keyu'u‑yá nuu̱‑dé, ko ni̱ i̱o tu̱'a‑de soko̱‑dé‑i ja̱ kúu̱‑i,
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 va̱sa ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un‑i jíín‑de: Onde̱ chi̱i Isaac te kana‑ri̱ tata̱‑ro̱ te súan kunání, áchí‑ya̱.
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Chi ni̱ tava máá‑de cuenta ja̱ á kuu naschakú Dios ña̱yɨvɨ má'ñú ndɨ́yi. Te suni nátu̱'un jíín ɨ́ɨn tu̱'un yátá, te súan ni̱ nani'i̱n Abraham máá‑i ni̱ nachaku̱‑i, nátu̱'un súan.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Ni̱ kandíja Isaac, te yu̱án ní jika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ Jacob, jíín Esaú, sɨkɨ̱ táká tiñu chaa̱ kuee̱‑ga̱.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Ni̱ kandíja Jacob, te yu̱án kɨvɨ́ já á yani kuu̱‑de ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ ndéndúú se̱'e yíí José. Te ni̱ chiñú'ún‑de‑ya̱ va̱sa ndítuu‑na̱‑de xini̱ vara tɨ́ɨn‑de.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Ni̱ kandíja José, te yu̱án kɨvɨ́ á kúyani kuu̱‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ kóo kɨvɨ̱ ndénda ña̱yɨvɨ Israel, Te ni̱ tá'ú‑de tiñu nuu̱‑í ndasa sá'a‑i jíín yíkɨ‑dé.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Kɨvɨ̱ ní kaku Moisés ni̱ ka̱kandíja táa̱‑i náa̱‑i, te yu̱án ní chisa̱'í‑de‑i uni̱ yoo̱, chi ni̱ kajini̱‑de ja̱ lúu káa‑i. Te tú ní káyu̱'ú‑de acta ja̱ ní sá'a rey.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Ni̱ kandíja Moisés, onde̱ kɨvɨ̱ ní ja'nu‑de. Yu̱án tuká ní já'a‑de tu̱'un ja̱ kúnání‑de se̱'e se̱sɨ́'ɨ́ Faraón.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Sua ni̱ kuni̱‑de ja̱ kóto‑de tu̱ndó'o jíín ñáyɨvɨ Dios, nasu̱ já núnúu‑ni kusɨɨ̱ iní‑de jíín tú'un sɨɨ̱ iní ja̱ ndíso kua̱chi.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Chi̱ a ni̱ tava‑dé cuenta ja̱ nú ka'a̱n‑i sɨkɨ̱‑dé ja̱ sɨkɨ́ Cristo, te kúká xáa̱n‑gá kuu‑de sá'a, vásá já kúu ta̱ká yaka̱ xu̱'ún íó ini̱ ñuu̱ Egipto, chi̱ a ni̱ nde̱'é‑de ja̱ kuá'a‑ya̱ yá'u‑de.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Ni̱ kandíja‑de, te yu̱án ní kenda‑de ñuu̱ Egipto. Te tú ní yú'ú‑de, va̱sa kití ini̱ rey. Te ni̱ kanda‑de, chi ni̱ sá'a‑de cuenta ja̱ á ndé'é‑de nuu̱ máá I'a̱ tú jiní ndiji̱n‑yo̱ núu̱.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Ni̱ kandíja‑de, te yu̱án ní ja'ni‑dé lélú Pascua, te ni̱ joso̱ yúyú‑de nɨñi̱‑tɨ́, náva̱'a nú va̱i ndajá'a̱ ká'ni‑yá ta̱ká se̱'e núú, te ma̱ ké'é‑yá‑i jíná'an‑i.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Ni̱ ka̱kandíja‑de, te yu̱án ní kuu ni̱ kaja̱'a‑ni‑de sava sava ma̱'ñú mar kuá'á, nátu̱'un nuu̱ ñú'un íchí‑ni. Te súan kándúkú cháa ñuu̱ Egipto sá'a‑de jíín ndúcha‑ún kákuni̱‑de núú, ko ni̱ kókó‑ni‑cha̱‑dé.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Ni̱ ka̱kandíja‑i, te yu̱án ní jungoyo corral nama̱ yúu̱ ñúu̱ Jericó, onde̱ ni̱ ji̱nu ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑i ñuu̱‑ún nuu̱ usiá kɨvɨ̱.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ni̱ kandíja Rahab, ña'an tɨnɨ́ ini̱, te yu̱án tú ní náa‑ñá ɨɨn jínu‑ni jíín ñáyɨvɨ ní'in ini̱, chi̱ sua ni̱ ka'a̱n‑ña tú'un ndéé iní jíín cháa ni̱ ka̱jito yu'u, te ni̱ jatá'ú‑ña‑dé.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Na̱ún ká'a̱n‑ga̱‑ri̱ núsáá. Chi̱ tuká tiempo ja̱ káni‑ga̱‑ri̱ tu̱'un Gedeón, tu̱'un Barac, tu̱'un Sansón, tu̱'un Jefté, tu̱'un David, tu̱'un Samuel, jíín tú'un ta̱ká cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Ni̱ ka̱kandíja‑de, te yu̱án ní ka̱kundéé‑de ni̱ ka̱tɨɨn‑de so̱'o ñuu̱ ná'nu, ni̱ ka̱sá'a‑de tiñu ndaa̱, ni̱ kani'i̱n‑dé tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá, ni̱ kajasu̱‑de yu'u ndɨ́ka'a jíná'an‑tɨ̱,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 ni̱ kanda'va̱‑de ñu'u̱n kayú yáá, ni̱ kaka̱ku‑de yu'u machete, ni̱ ka̱nani'i̱n iní‑de ja̱ ní kaku'u̱‑de, bueno ni̱'in ni̱ ka̱nduu‑de ni̱ sá'a‑ya̱ kɨvɨ́ ní ka̱jatá'an‑de nuu̱ guerra, te ni̱ ka̱skúnu‑de soldado ɨnga̱ ñuu̱ jíká já kája̱tá'an jíín‑de‑ún kája'a̱n.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ió ñasɨ́'ɨ́ ja̱ ní ka̱nani'i̱n‑ñá se̱'e‑ña já á ni̱ kaji'i̱‑i te ni̱ ka̱nachaku̱‑i. Sava‑de ni̱ ka̱ndo'o xaa̱n‑dé ni̱ ka̱sá'a‑i, ko tú ní kája̱'a‑de tu̱'un ja̱ kúu ka̱ku‑de, náva̱'a kundéé‑de nachaku̱ va̱'a‑ga̱‑de.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Sava‑de ni̱ ka̱sákátá‑i nuu̱‑dé, te ni̱ ka̱xndó'o‑i‑de jíín cuarta, te suni ni̱ kaju'ni̱‑i cadena‑de, te ni̱ ka'i̱in‑de veka̱a.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ni̱ kaja̱'a‑i yuu̱ xiní‑dé. Ni̱ ka̱xɨtɨ‑í‑de jíín sierra. Ni̱ ka̱ja'ni‑í‑de jíín machete. Ni̱ ka̱jika‑de ichi yá'a ichi yúan. Te ni̱ kañu̱'un‑de ñii rɨ́ɨ̱ jíín ñíi ndíxí'ú. Ndá'ú‑ni ni̱ kata'a̱n‑de, ni̱ ka̱jito‑de tu̱ndó'o, te ni̱ ka̱stá'a̱n‑i‑de.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Ni̱ ka̱jinu‑de onde̱ nuu̱ ñú'un té'é. Te suni chi̱i yuku ní kɨ̱vɨ koyo‑de. Te ni̱ ka'i̱in‑de yau̱ kava jíín yaú chi̱i ñu'un. Te va̱'a xaa̱n‑gá kúu ta̱ká cha̱a‑ún, nasu̱ ñáyɨvɨ iní ñu̱yɨ́vɨ.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Te ta̱ká cha̱a yá'a, va̱sa ni̱ jatú'ún‑yá‑de sɨkɨ̱ já ní ka̱kandíja‑de, ko tú ní káni'i̱n‑dé tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Chi ni̱ sátu̱'a Dios ɨɨn tiñu va̱'a xaa̱n‑gá ja̱ kúu yóó jíná'an‑yó, náva̱'a ma̱ yíja máá cháa‑ún, onde̱ nú túu yóó.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.