2 Coríntios 12
San Miguel el Grande Mixtec NT (MIG_WBT) vs NTLH
1 Nɨ́nɨ sátéyíí‑rí máá‑rí ja̱ máá‑rí va̱sa tú ní'i̱n tíñu. Ka'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ tú'un ni̱ stá'a̱n ndiji̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱‑rí jíín já ní skóto‑ya̱ rúu̱.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Jiní‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a yí'i‑de nda'a Cristo, ja̱ íó uxi̱ kuu̱n kuiá ni̱ ndéché cháa‑ún ni̱ ja'a̱n‑de onde̱ andɨ́vɨ́ uní. Te nú jíín yíkɨ kúñu‑de, xí na̱ún, tú jiní‑ri̱, xí ní xndóo‑de yikɨ kúñu‑de, tú jiní‑ri̱. Dios kúu I'a̱ jiní.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 Te jiní‑ri̱ cha̱a‑ún. Te nú jíín yíkɨ kúñu‑de, xí ní xndóo‑de yikɨ kúñu‑de, tú jiní‑ri̱. Dios kúu I'a̱ jiní.
3 — ausente —
4 Ja̱ ní ndéché‑de ni̱ ja'a̱n‑de onde̱ nuu̱ jardín andɨ́vɨ́. Te yúan ni̱ jini so̱'o cha̱a‑ún tu̱'un sa̱'í, ja̱ má kúu kastu̱'ún ní ɨɨn cha̱a.
4 — ausente —
5 Sɨkɨ̱ cháa‑ún, ná sátéyíí‑rí máá‑rí, ko ja̱ jíín máá‑rí, ja̱ máá‑rí, ma̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, chi̱ sua nú jíín tú'un vi̱tá ini̱‑ri̱ te kuu.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Nú kuní‑ri̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, tú káñáá xini̱‑rí. Chi̱ ka'a̱n ndaa̱‑ri̱. Ko ma̱ sá'a‑ri̱. Ko ma̱ ká'a̱n‑ri̱ súan, chi̱ sanaa te ɨɨn cha̱a kani‑ga̱ ini̱‑de ja̱ súkún‑ga̱ ku̱'a‑ri̱ vásá já jiní‑de ruu̱, xí já jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ri̱.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Chi̱ sɨkɨ̱ já ní stá'a̱n ndiji̱n kua'a̱‑yá nuu̱‑rí, tú kuní‑ya̱ já já'a ku̱'a sáñá'nu‑ga̱‑ri̱ máá‑rí. Ja̱ yúán ní chaa̱ ɨɨn kue'e̱ nuu̱‑rí. Te ɨɨn yuchi̱ Satanás kúu‑ún, ni̱ stují núu̱‑rí, náva̱'a tú ja̱'a ku̱'a kusɨɨ̱ iní añú‑ri̱ jíín máá‑rí.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Ja̱ yúán ní kuu uni̱ jínu ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín máá Jíto'o̱‑yo̱, já ná cháxio‑ya̱‑ún kí'i̱n.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Tú nɨ́nɨ, chi tu̱'un luu íó ini̱‑ri̱ kúu ja̱ kánúú núu̱‑ro̱, chi̱ nú ká'i̱o vi̱tá ini̱ ña̱yɨvɨ, yúan‑na te fuerza‑ri̱ ná yíja ini̱‑i, áchí‑ya̱. Ja̱ yúán kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑ri̱ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑ri̱, náva̱'a ná kúnchaa̱ fuerza máá Cristo jíín‑rí.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Ja̱ sɨkɨ́ yúán kúu ja̱ xáa̱n kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín tú'un vi̱tá ini̱, jíín tú'un kástá'a̱n‑i ruu̱, jíín tú'un nándɨ'ɨ‑ri̱ na̱jíín, jíín tú'un káchindiki̱n‑i ruu̱, jíín tú'un tá'a̱n‑ri̱ tu̱ndó'o ja̱ sɨkɨ́ Cristo. Chi̱ hora íó vi̱tá‑ri̱, máá hora‑ún íó ndáján‑rí.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Cha̱a káñáá xini̱ sá'a‑ri̱ máá‑rí ja̱ súan sátéyíí‑rí máá‑rí. Ko máá‑ró, ni̱ ka̱stétuu‑ró rúu̱, chi̱ sua ka'a̱n‑ro̱ já'a̱‑rí jíná'an‑ró núú. Chi̱ ni tú kuí'a̱ kutɨ cháa kúu‑ri̱ nuu̱ apóstol kákuu ví'í‑gá‑ún, va̱sa tú na̱ tiñu‑ri̱.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Te ma̱'ñú táká‑ro̱ ní i̱o ndija ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑ri̱ cuenta apóstol, jíín táka paciencia jíín tuní, jíín tíñu ñá'nu, jíín tíñu náa iní‑yo̱ ndé'é‑yó.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Na̱ún ta'u̱ kuí'a̱ ni̱ ni'i̱n‑ro̱ vásá sáva‑ga̱ tɨku'ni̱ kákandíja, chi̱ máni ja̱ tú ní stáa kutɨ‑rí sɨkɨ̱‑ro̱. Sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑rí ja̱ súan ni̱ sá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑ró.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Te vina a íó tu̱'a‑ri̱ ja̱ jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ vuelta uni̱. Ko nasu̱ já stáa‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ nasu̱ ndátíñu‑ró kuní‑ri̱, chi̱ róó kuní‑ri̱. Chi se̱'e, tú modo kaya̱‑i ja̱ kúu táa̱‑i, chi̱ sua kaya̱ táa̱ ja̱ kúu se̱'e‑de.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Ko ruu̱ chi̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ kanu̱‑ri̱ cuenta máá‑rí, te va̱sa onde̱ máá‑rí ná síjíta ndɨ'ɨ‑ri̱ máá‑rí sɨkɨ̱ añú‑ro̱. Sɨkɨ̱ já kúndá'ú xaa̱n‑gá ini̱‑ri̱ róó, ja̱ yúán nú ku̱'a kákundá'ú ini̱‑ro̱ rúu̱, náún.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Ja̱ jáa̱n, ko ruu̱, va̱sa tú ní stáa kutɨ‑rí sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ sua ni̱ tɨɨn yátá‑rí róó, chi cha̱a maña kúu‑ri̱ káka'a̱n‑ro̱.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Jaán, jíín ɨ́ɨn tá'an cha̱a ni̱ tájí‑rí ni̱ jaa̱ nuu̱‑ro̱, ní xndá'ú‑ri̱ róó, náún.
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín Tito jaa̱‑de, te ni̱ tájí‑rí ɨɨn ñani̱ kujaa̱ jíín‑de. Te xí sánaa ní xndá'ú Tito róó. Nasu̱ jíín ɨ́ɨn‑ni xini̱ kájika kuu‑ri̱ náún. Te nasu̱ ɨ́ɨn‑ni ichi kájika‑ri̱ náún.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Kájani ini̱‑ro̱ já kándúkú‑rí ka'a̱n‑ri̱ ja'a̱ máá‑rí nuu̱‑ro̱ náún. Máá Dios jiní‑ya̱ já káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un Cristo. Ñáni̱ máni̱, ta̱ká yu̱án kásá'a‑ri̱ náva̱'a ná yíja‑ga̱ ini̱‑ro̱.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Chi̱ yú'ú‑ri̱ ja̱ sánaa nú ná jáa̱‑ri̱, te ma̱ ní'i̱n‑rí róó nátu̱'un játa'a̱n ini̱ máá‑rí. Ni róó, ma̱ játa'a̱n ini̱‑ro̱ rúu̱. Chi̱ sánaa kákana̱á‑ro̱, kákukuásún iní‑ro̱, kákiti̱ ini̱‑ro̱, kásásɨ́ɨn‑ró máá‑ró, káka'a̱n tú'ún sɨkɨ́ tá'an‑ró, kákutuku ini̱‑ro̱ kájito tá'an‑ró, kásávixi̱‑ro̱ máá‑ró, tú kétá'an kásá'a‑ró.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Chi̱ nú sanaa jáa̱ tuku‑ri̱, yúan‑na te kuka nuu̱‑rí sá'a Dios kuni̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Te ndukuí'a̱ ini̱‑ri̱ sá'a kua'a̱ cháa kásá'a kua̱chi ichi yatá, chi̱ tú kákuni̱‑de nakani ini̱‑de sɨkɨ̱ táká tiñu chá'án kásá'a‑de, ja̱ kásá'a téné‑de, ja̱ kásá'a kuáxán‑de.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.