1 Coríntios 4
San Miguel el Grande Mixtec NT (MIG_WBT) vs NTLH
1 Súan ná káni ini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ, ja̱ mozo Cristo, jíín cháa kándi̱to tu̱'un sa̱'í Dios kákuu‑ri̱.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Te cha̱a ndíto ndatíñu, chi̱ nɨ́nɨ ná kéndo̱o responsable‑de, te skíkuu‑de.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Te ruu̱, tú sá'a‑ri̱ cuenta nú náku̱xndíi‑ró rúu̱, xí nú cha̱a yúkú kúu ja̱ náku̱xndíi ruu̱. Ni tú náku̱xndíi‑ri̱ máá‑rí.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Chi va̱sa tú jiní‑ri̱ ni ɨɨn tiñu ñáá ni̱ sá'a‑ri̱, ko nasu̱ já yúán te ni̱ kendo̱o ndaa̱‑ri̱, chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ kúu I'a̱ jíto nchaa̱‑ya̱ rúu̱.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Núsáá te ma̱ kóto nchaa̱‑ro̱ ní ɨɨn ndatíñu onde̱ jíín tiempo, chi̱ onde̱ ná ndíi máá Jíto'o̱‑yo̱. Chi̱ máá‑yá kiñi'in ndiji̱n‑ya̱ táká ja̱ yísa̱'í ini̱ ñu̱ñáa, te nastúu‑ya̱ táká ja̱ kájani ini̱ añú‑yo̱. Yúan‑na te kuatú'ún Dios ná ɨɨn ná ɨɨn‑i.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Ñáni̱, ya̱'á kúu tu̱'un yátá ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱‑rí jíín sɨkɨ́ Apolos, te kuni̱‑ro̱, náva̱'a jíín tú'un‑ri̱ ná skuá'a‑ró, te ma̱ sjá'a‑ga̱‑ro̱ núu̱ já á yóso núu̱ tutú, ni ma̱ sávixi̱‑ro̱ máá‑ró jíín ná ɨɨn ná ɨɨn cha̱a stá'a̱n.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Chi̱ ndé cha̱a ni̱ sáñá'nu‑ga̱ róó. Xí na̱ún ñáva̱'a‑ró já tú ní játá'ú‑ró. Te nú ni̱ jatá'ú‑ró, te naja̱ kásátéyíí‑ró máá‑ró nátu̱'un ja̱ tú ní játá'ú‑ró núú.
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 A ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑ró. A ni̱ ka̱kukúká‑ró. Ni tú nɨ́nɨ rúu̱ jíná'an‑ri̱ te tá'ú máá‑ró tíñu jíná'an‑ró saa̱. Te bueno nú ná kúu tá'ú‑ró tíñu vii̱, náva̱'a suni ɨɨn núú‑ni tá'ú‑rí tiñu jíín‑ró jíná'an‑ri̱.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Chi̱ súan jáni ini̱‑ri̱, ja̱ nátu̱'un nuu̱ ndɨ́'ɨ‑na̱ comedia, te ni̱ kiñi'in ndiji̱n Dios ruu̱, cha̱a kákuu apóstol, nátu̱'un cha̱a a ni̱ kundaa̱ ja̱ kúu̱‑de, náva̱'a nde̱'é ñúyɨ́vɨ, jíín ndájá'a̱ ándɨ́vɨ́, jíín ñáyɨvɨ, nuu̱‑rí jíná'an‑i.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Chi ja̱ sɨkɨ́ Cristo te kákuu‑ri̱ cha̱a kánda̱tachi̱, te róó cha̱a ká'i̱o kájí iní nuu̱ Cristo, te ruu̱ cha̱a tíkuínu, te róó cha̱a ni̱'in, róó cha̱a jíñú'ún, te ruu̱ cha̱a tú káxáan.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Onde̱ vina ñú'ni káji'i̱‑ri̱ so̱ko, te kájichi̱‑ri̱ nducha, kájika víchí‑rí, te ni̱ ka̱tuji̱‑rí ja̱ kákuun‑de ruu̱, te kákixi̱ tatú‑ni‑ri̱,
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 te kásátiñu ni̱'in‑ri̱ jíín ndá'a‑rí. Káka'a̱n ndɨva̱'a‑i jíín‑rí, ko káka'a̱n va̱'a‑ri̱ jíín‑i. Káchindiki̱n‑i ruu̱, ko tú kásá'a‑ri̱ cuenta.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Káka'a̱n‑i sɨkɨ̱‑rí, ko káka'a̱n mani̱‑rí jíín‑i. Chi̱ nátu̱'un kuayo iní ñu̱yɨ́vɨ kakuu‑ri̱, te onde̱ vina káské'ichi̱‑i ruu̱.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Nasu̱ cháa‑ri̱ tutu̱ yá'a ja̱ kúka nuu̱‑ro̱ sá'a, chi̱ kána jíín‑rí nuu̱‑ro̱ nátu̱'un nuu̱ sé'e‑ri̱ ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱‑i.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Chi va̱sa káñava̱'a‑ró uxí mil cha̱a ndíto róó nuu̱ Cristo, ko tú kua'a̱ táa̱‑ro íó. Chi̱ jíín tú'un va̱'a te ruu̱ kúu táa̱‑ro̱ núu̱ Cristo Jesús.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Ko ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ná ndáku‑ró rúu̱ núsáá.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Ja̱ yúán ní tájí‑rí se̱'e‑ri̱ Timoteo, ja̱ maní‑rí jíín‑i, te jaa̱‑i nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ bueno jándatu̱‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te máá‑i naxndáku‑i nuu̱‑ro̱ ndasa modo sá'a‑ri̱ nuu̱ Cristo, te ndasa stá'a̱n‑ri̱ nuu̱ táká tɨku'ni̱ ta̱ká lado.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Te sava‑i, kásávixi̱‑i máá‑i nátu̱'un kájani ini̱‑i ja̱ má jáa̱ kutɨ‑gá‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Ko nú játa'a̱n ini̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, te jaa̱ yachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Yúan‑na te ma̱ sá'a‑ri̱ cuenta ndasa ká'a̱n cha̱a vixi̱‑ún, ko kuni̱‑ri̱ ndé fuerza ndíso‑de.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Chi̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, nasu̱ máá tú'un sáni‑ni kúu, chi̱ ndíso fuerza.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Ndéja̱ kuní‑ro̱, ja̱ jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ jíín yúnu xíi, xí jíín tú'un ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱ róó, xí já ká'a̱n vi̱tá‑ri̱ jíín‑ró.
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.