Atos 22
Mejəwey-mey Mawiya (MIF) vs NVT
1 Pawl a ləvtar: «Waa papay hay, ta məlma aɗaw hay Jəwif hay, jəkam sləmay fa mey aɗaw masa yah ma da ləvkwar wure keɗe da ray cek ma key ta yah.»
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Masa ata ma cəndamara aŋga faa guzley ta mey ata Hebəre na, a njam teete ma fəna, ma fəna, a jəkam sləmay. Ta’, Pawl a ləvtar dəɓa:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «Yah na, ndaw Jəwif, ya yawa da Tars daa hwayak ŋga Silisi. Ama ya gəley da *Jeruzelem feɗe, ya ta jeŋgey la fa Gamaliyel, ndaw maa sərkadaya ta cəveɗ e da ray kwakwas ŋga papaŋ ŋga papa aləkwa hay. Yah ndaw ma key sləra ŋgada Gazlavay ta mevel aɗaw cəpa anda akwar tasana keɗe may.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ya ta sərdata banay la ga ta ndəhay ma səpa cəveɗ ŋga Yesu haa ndəhay a, a məcam. Ya ta kərzey zel hay leŋ ŋgusay la, ya ndəkwdata aa fərsəne.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 *Ndaw mahura da ray ndəhay ma ka kwakwas ŋga Gazlavay ta mahura hay ŋga Jəwif hay tabiya a sərmara mey masa yah ma kada na, ara mey fara fara. Ta vəlmaya leeter hay masa ata ma wuzlalamatara a məlmaŋ hay Jəwif hay daa berney ŋga Damas la a har. Leeter hay a, a vəlmaya cəveɗ ŋga daw a Damas a ŋga kərzawa ndəhay ma səpam cəveɗ ŋga Yesu, amba ya jəwtərwa, ya handatərwa a Jeruzelem, amba mahura hay a kamatar sariya ŋga sərdamata banay.»
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 «Mamba wuzlah-pas, ya fa daw daa cəveɗ. Gweegwe ya wusey aa berney ŋga Damas na, wure wure ŋgene, slam a waɗawa pəray! da gazlavay da vaɗ a ray aɗaw.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ya təɗey a hwayak, ya cənda ɗay ma ləvya: “*Sawl, Sawl, ka sərdaya banay anda keɗe na, maja me?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ya mbəɗdara, ya ləvey: “Bay Mahura, kah na wa?” A mbəɗdiwa, a ləvya: “Ara yah, Yesu, ndaw *Nezeret, masa kah ma sərda banay.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ndəhay masa dasi aɗaw na, ta hətmar slam-meweɗey a la, ama ta cəndamara ɗay masa maa guzlya na, daa ba.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ta’, ya cacəfɗa, ya ləvar: “Bay Mahura, kaa ya da key na, kwara?” A mbəɗdiwa, a ləvya: “Sləkɗey, daw aa berney ŋga Damas. Feteɗe, a da wuzdamakawa cek hay tabiya masa Gazlavay ma walaka ŋga kata.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Slam-meweɗey kaa heyey ta wulfayawa dey sem, ndəhay dasi aɗaw heyey, ta’, a ɗaɗamaya fa har, a handamaya aa berney ŋga Damas a.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 «Daa berney a ŋgene, ndaw mezəley *Ananiyas daha, aa fa səpa cəveɗ ŋga Gazlavay ta mevel pal, fa səpa *kwakwas ŋga Mawiz ta cəveɗ e, *Jəwif hay daa berney ŋga Damas a tabiya faa həmdamara.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 A sawa a hətfaya, a lecey a cakay aɗaw, a ləvya: “Sawl, məlma aɗaw, dey akah ŋga wurey aa slam a.” Wure wure ŋgene, dey aɗaw ta’, a wurey aa slam a, ya hətar Ananiyas a maaya maaya.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ananiyas ta’, a ləvya: “Gazlavay masa papaŋ ŋga papa aləkwa hay ma ragadamar ta walaka la, amba ka səra sləra masa aŋga ma wuɗey ka kara, amba ka hətar ndaw pal ma key cek ta cəveɗ e ta dey akah, asaya, amba ka cənda ɗay aŋga.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Maja ŋgene, ka da key sede da ray ndaw aha, ka da wuztar mey a ndəhay tabiya da ray cek masa kah ma hətar ta da ray cek masa kah ma cənda.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Kaa wure keɗe ka səkwey na, me? Sləkɗey, hətey *baptem, cacəfɗa Bay Mahura ŋga jənka, amba Gazlavay a mbəkdakawa mebərey akah.”»
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Pawl a ləvey saya: «Fa dəɓa ha ya vəhwa a *Jeruzelem. Pas pal daha, ya fa dərey daŋgay daa *Way-mekey-kwakwas ŋga Gazlavay na, Gazlavay a wuzya cek,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ya hətar Bay Mahura. Ta’, a ləvya: “Wusey vaw, bey fiyaw da Jeruzelem keɗe, maja ndəhay daa berney a keɗe fa da təɓmara mey masa kah ma da kada da ray aɗaw na, daa ba.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ya mbəɗdara, ya ləvar: “Bay Mahura, ata na, a sərmara fara fara, ya ta daw la aa *way-mewuzey-mey ŋga Gazlavay mekele mekele, ya kərzawa ndəhay ma təɓa mey akah hay, ya kəɗta, ya kəzlata aa fərsəne.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Etiyen, ndaw ma key sede da ray akah na, ta pas masa ata ma kəɗmara vagay na, yah ta ray aɗaw, yah daha feteɗe. Masa ata ma kəɗmara vagay la na, ta mbafaya la. Yah ma jəɗtara jəbe hay ŋga ndəhay ma kəɗmara ha.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ama Bay Mahura a ləvya cəŋga: “Daw, ya slərdaka dəreŋ fa ndəhay masa *Jəwif hay ba hay.”»
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ndəhay makustakaya heyey fa jəkam sləmay fa Pawl haa kasl fa mey aŋga madagway-dakw, ma ləvey: «Daw, ya slərdaka dəreŋ fa ndəhay masa *Jəwif hay ba hay.» Masa ata ma cəndamara mey a la na, ta’, a wudam, a ləvam: «Lamara ndaw keɗe, kəɗmara vagay! Ka da mbəkdamara ŋga njey ta dey ba!»
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 A wudam ta gədaŋ, aa zakadamata zana ata hay a vaɗ, a həlam hwiyak a vaɗ.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 *Bay-ray ŋga sewje hay heyey a ləvtar a ndəhay aŋga hay ŋga handamara aa way ŋga sewje hay heyey. A ləvtar ŋga sləɗmara ta laway amba a wuzdərwa ndəhay makustakaya a wudam a ray a na, maja me.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ama masa ata ma jəwmara cay ŋga sləɗey na, Pawl a ləvar a mahura ŋga sewje hay masa da cakay a: «Akwar ta cəveɗ ŋga sləɗey ndaw Rawma masa sariya manjar ŋga key araŋ daw?»
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Masa mahura ŋga sewje hay ma cənda mey a keɗe la na, ta’, a daw fa *bay-ray ata heyey, aa cəfɗa, a ləvar: «Ka wuɗey ŋga kar a ndaw keɗe na, me? Ndaw aha ara ndaw Rawma.»
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Bay-ray ŋga sewje hay heyey, ta’, a daw fa Pawl, aa cəfɗa, a ləvar: «Kadiwa, kah na, ndaw Rawma daw?» Pawl a mbəɗdara, a ləvar: «Ahaw.»
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Bay-ray ŋga sewje hay heyey a ləvar: «Yah ma da tərey ŋga ndaw Rawma keɗe na, ya ta vəley dala la ga.» Pawl a mbəɗdara, a ləvar: «Ama yah na, ndaw Rawma dəga ŋga mayawa aɗaw maja papay ndaw Rawma.»
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ndəhay ma da sləɗmara ŋgaa guzley heyey, a cəndamara aŋga ma ləvey anda keɗe na, a ŋgəcham la da cakay a. Masa bay-ray ŋga sewje hay kaa heyey ma cənda Pawl aŋga ndaw Rawma na, a zlurey maja aŋga ma jəwa ta calalaw .
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 *Bay-ray ŋga sewje hay heyey, a wuɗey a səra fara fara *Jəwif hay a wudmara Pawl na, maja me. Da ray ŋgene, pepərek e, ta’, a pəska Pawl, a ləvtar a *bay-ray hay ŋga ndəhay ma ka kwakwas ŋga Gazlavay leŋ a ndəhay mahura hay ma sla yawa ŋga Jəwif hay tabiya ŋga kusam. Ta’, a handərwa Pawl, a lacada fa mey ata.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.