Tiago 3
Nuevo Testamento en mixteco de Ocotepec (MIENT) vs ACF
1 Ñanī mánī, mā cāní inī cuāhā táhān nū jā cuu nú maestro jā stéhēn tūhun yā. Chi jínī ndá nú jā ndá máá ó jā stéhēn tūhun, cuāhā cā cuāchi nacunehen yā sīquī ō.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Chi ndihi ó stíví cuāhā tiñu. De tú iin tēe cuu coto dē yáá dē jā má stíví dē jíín ni iin jā cáhān dē, tú súcuán de vāha ndasí tēe cúu dē, de suni cuu coto dē níí cā dē jā má stíví dē.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Chi cúu tá cúu jā chúhún ó freno yuhú caballo, de súcuán jáhnū ō níí tī jā quīhīn tī ní-ni cúu nūū cúnī ō.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 De suni súcuán ndācá barco, vísō náhnú ndasí, de vísō nīhin chíndahá tāchī, de jíín iin timón lulí-ni de cuu scuícó tēe scáca, de quīhīn dē jíín ní-ni cúu nūū cúnī dē.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 De suni súcuán cúu yáá ó, chi vísō lulí-ni, de cuāhā ndasí sáhá ó jíín. De suni jínī ō jā iin ñuhūn lulí de cuu scuíquīn jā cāyū iin yucu cáhnú ndasí.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 De suni súcuán cúu yáá ó, chi sáhá tá cúu iin ñuhūn, chi scuíquīn cuāhā ndasí tiñu néhén. De yáá ó cúu iin parte lulí yiqui cúñu ó, de sáhá jā quívi níí ó cuāchi. Chi jondē infierno vāji ndācá tūhun nēhén jā cáhān ō, de yáá ó scuíquīn cuāhā tiñu néhén níí tiempo jā ndéē ō inī ñayīví.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 De nchivī chi cuu cāhnū ji ndācá nūū quiti jíín saā jíín cōō jíín quiti ñúhún inī mar, de ja nī jāhnū ji cuāhā tī.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Sochi ni iin nchivī mā cūú cāhnū ji yáá ji. Chi iin jā nēhén jā má cūú cāhnū ji cúu. De tá cúu yuhú cōō jā ñúhún chitú veneno jā jáhnī, súcuán cúu yáá ó.
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 De jíín yáá ó de chíñúhún ó Tatá ó Yāā Dios, de suni jíín yáá ó de cáhān nēhén ó sīquī nchivī jā ní nsāhá yā ánō ji tá cúu nūū íyó maá yā.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Iin-ni yuhú quée tūhun chíñúhún ó yā jíín tūhun cáhān nāvāha ó. Ñanī mánī, nduú íyó vāha cuitī jā súcuán.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 ¿A iin-ni sócó quéne ndute váha jíín ndute úguā, á naá cúu?
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Ñanī mánī, ¿á cuu cuun ndīhā oliva xīnī ñutun higo, de á cuu cuun ndīhā higo ndahá yūcū uva, á naá cúu? De suni súcuán iin sócó mā cūú quene ndute úhguā jíín ndute váha.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 De tú ní iin nú ndíchí de jícūhun vāha inī nū, túsaá de jíín jā jíca ndaā nū de stéhēn nū jā súcuán cúu nú. De sāhá suchí nú maá nú sīquī jā névāha nú tūhun ndíchí yā.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Sochi tú cúcuásún ndasí inī ndá nú de tú ndúcú nú jā cuñáhnú maá nú, túsaá de mā cútéyíí nú cani inī nū jā ndíchí nú. Chi suu cúu jā stáhví nú, de cúu nú contra sīquī tūhun ndāā.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Chi nchivī jā íyó súcuán, nsūú nūū Yāā Dios vāji jā ndíchí ji. Chi cuenta ñayīví cúu, jíín cuenta nchivī jā cánēhén ánō ji, jíín cuenta maá tāchī cúñáhnú cúu.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Chi nūū íyó nchivī cúcuásún inī jíín nchivī ndúcú jā cuñáhnú maá, suu ñúcuán íyó tūhun sácā nuu jíín ndācá tiñu néhén.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 Sochi tūhun ndíchí jā váji nūū Yāā Dios, tá nī nsāhá jā ní ndundíchí nchivī, ñúcuán de íyó ndoo ánō ji. De suni ndéē mānī ndá ji jíín táhán ji, de vitá inī ji, de nduú nīhin inī ji. De cúndáhví inī ji táhán ji, de sáhá ji tiñu váha. De suni íyó ndāā ji, de nduú stáhví ji.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 De nchivī jā ndéē mānī jíín táhán, jíín tūhun mānī sáhá ji ndācá tiñu ndāā, de nīhīn ji jā quendōo ndāā ji.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.