Lucas 1
Nuevo Testamento en mixteco de Ocotepec (MIENT) vs ARIB
1 Cuāhā tēe nī nducú ndéé dē nī ntavā vāha dē historia Jesús, ndācá tiñu jā ní nsāhá yā nī jinī ndācá ó.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 De nī ntee ndá dē ndá tūhun jā ní ncachī tūhun ndá nchivī nūū ō, jā ní jinī ji tiñu ñúcuán jondē tá nī nquijéhé, de nī nacani ji tūhun yā.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 De sāán, suni nī nanducú vāha sá ndá tūhun yā jondē tá nī nquijéhé. De nī jani inī sá jā suni vāha jā tee cájí sá ndācá tūhun yáhá nūū ní, amigo Teófilo.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 De súcuán de cunī ní jā íyó ndāā ndācá tūhun jā ní ncachī tūhun ndá ji nūū ní.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Tiempo jā ní ncuu Herodes rey Judea, de nī īyo iin sūtū nchivī hebreo, nání dē Zacarías, de grupo Abías cúu dē. De ñasíhí dē nání ña Elisabet, de suni tatā maá sūtū Aarón cúu ña.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 De ndúū dē chi nchivī ndāā cúu dē nūū Yāā Dios, de vāha ndāā squíncuu dē tiñu jā ndácu ley maá Jētohō ō Yāā Dios, jínī ndá nchivī.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 De nduú nā sēhe dē íyó, chi ñahan númā cúu Elisabet, de ja ñáhnú ndúū dē.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 De iin quīvī de sátíñú Zacarías nūū tiñu jā cúu dē sūtū nūū Yāā Dios, chi nī nquenda quīvī jā ndīvi grupo dē.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 De nī nsāhá ndá dē suerte tá cúu nūū íyó costumbre ndá sūtū. De nī nsāhá tocar Zacarías jā quīvi dē inī cuarto īī templo Jētohō ō Yāā Dios, de teñuhūn dē incienso.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 De hora jā cáyū incienso, de ndá nchivī cuāhā íñí ji yātā templo, jícān táhvī ji.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 De nī nquenda iin ángel maá Jētohō ō nūū Zacarías, íñí yā lado cuáhá altar nūū cáyū incienso.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 De nī ncunēhén inī Zacarías jā ní jinī dē nūū yā, de nī nchūhú ndasí dē.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 De nī ncāhān ángel jíín dē: Zacarías, mā cúyūhú nú, chi mitan de sāhá Yāā Dios jā ní jīcān táhvī nū. De ñasíhí nú Elisabet, scácu ña iin sēhe yií, de scúnaní nú ji Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 De cusiī ndasí inī nū. De cuāhā nchivī cusiī inī jā cacu ji.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Chi cuñáhnú sēhe nú sāhá maá Yāā Dios. De mā cōhó ji vino ni ntexéēn, de cunuú maá Espíritu Santo jíín ji jondē ncháha ca cacu ji.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 De sāhá ji jā cuāhā nchivī nación nū Israel ndicó inī ji nūū Jētohō ji Yāā Dios.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 De xihna cā Juan quiji, nacani tūhun Jētohō ō Jesús, sá de quiji maá yā. De sāhá ji tá cúu nūū ní nsāhá Elías, tēe nī nacani tūhun Yāā Dios jondē janahán, de cunevāha ji poder jā nacani ji tūhun, tá cúu nūū ní nevāha Elías. De sāhá ji jā ndācá yuvá ndumanī dē jíín sēhe dē. De suni sāhá ji jā nchivī nīhin inī cuetáhví ji nūū Yāā Dios, nduu ji nchivī ndāā. Súcuán sāhá tūha ji nchivī tácua candíja ji maá Jētohō ō Jesús tá quiji yā, ncachī ángel.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 De Zacarías nī jīcā tūhún dē yā: ¿Nāsa cucáhnú inī sá tú jāndáā cúu? Chi tēe ñáhnú cúu sá, de suni ñáhnú ñasíhí sá, ncachī dē.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 De nī ncāhān ángel jíín dē: Maá nī cúu Gabriel, de íyó nī nūū Yāā Dios, jétíñú yā nduhū. De nī ntetíñú yā nduhū vāji nī jā cāhān ni jíín nú, de nácani nī tūhun vāha yáhá nūū nū.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 De sīquī jāá nduú ní ncándíja nú tūhun jā ní ncāhān ni, de cuñíhín nú, de mā cūú cā cāhān nū, chi jondē tá cacu sēhe nú jíín ña. De quee ndaā ndija tūhun jā cáhān ni yáhá tá quenda quīvī, ncachī ángel.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 De ndá nchivī íñí yātā templo, ndétu ji Zacarías, de jáni inī ji nā cuá cúu jā cúcuéé dē inī cuarto īī templo.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 De tá nī nquee dē, de nduú cā ní ncúu cāhān dē jíín ji. De nī jīcūhun inī ji jā inī templo nī jinī nijīn dē iin jā ní stéhēn yā nūū dē. De maá seña-ni cā nī nsāhá dē nūū ji, chi nī ncuñíhín dē.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 De tá nī jīnu quīvī jā sátíñú dē inī templo, de cuānohōn dē vehe dē.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 De nī ncuu jacū quīvī, de ñasíhí dē Elisabet nī jīcūhun sēhe ña. De nī nquendōo ña vehe ña ūhūn yōō jāá nduú cā ní jéhēn ña. De jáni inī ña:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Súcuán nī nsāhá maá Jētohō ō jíín nī, de nī ncandeē yā tūhun jā cúcanoō ni nūū nchivī jāá nduú sēhe nī, jáni inī ña.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 De nūū íñū yōō, de nī ntají Yāā Dios ángel Gabriel, nī jēhēn yā iin ñuū nání Nazaret, ndáñúū Galilea.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 De nī jēhēn yā nūū iin ñahan lúlí jā nání María. De ja nī ncundaā jā cueca iin tēe nání José ña, de tatā rey David cúu dē.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 De nī nquīvi ángel nūū ndéē ña, de nī ncāhān yā: Ncu tandiī, de nācā ndetū tāhvī nū. Chi maá Jētohō ō Yāā Dios íyó yā jíín nú, de nī nsāhá yā jā ndetū ndasí cā nū nūū ndá cā ñahan, ncachī yā.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 De tá nī jinī ña nūū ángel, de nī ncunēhén inī ña jā súcuán cáhān yā, de nī jani inī ña nūcu cáhān yā súcuán jíín ña.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 De nī ncāhān cā ángel jíín ña: Mā cúyūhú nú María, chi nī nsāhá Yāā Dios jā váha ndóhó.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 De jīcūhun sēhe nú de scácu nú iin sēhe yií, de scúnaní nú ji Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 De cuñáhnú ji, de cunaní ji Sēhe Yāā cúñáhnú ndasí. De maá Yāā ñúcuán jā cúu yā Jētohō ō sāhá yā jā cuu ji rey, tá cúu tatā ji David jā ní ncuu dē rey.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 De níí cání tatúnī ji nūū nchivī nación nū Israel. De mā ndīhí cuitī jā tatúnī ji, ncachī ángel.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Ñúcuán de nī jīcā tūhún María yā: ¿Nāsa coo tiñu jā ní ncāhān ní? Chi ncháha ca coo yií sá, ncachī ña.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 De nī ncāhān ángel: Maá Espíritu Santo sāhá jā jīcūhun sēhe nú, de poder maá Yāā cúñáhnú ndasí sāhá iin tiñu ñáhnú jíín nú. De jā ñúcuán maá sūchí īī jā cacu, quihi cuenta ji nūū Yāā Dios, de cunaní ji Sēhe Yāā Dios.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 De suni cáchī tūhun nī nūū nū jā táhán nú Elisabet, suni scácu ña iin sēhe yií, vísō ja ñáhnú ña. De mitan íyó īñū yōō jāá nduú cā cáhān nchivī jā cúu ña ñahan númā.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Chi ndihi-ni cuu sāhá Yāā Dios, de nduú ni iin íyó jā má cūú sāhá yā, ncachī ángel.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ñúcuán de nī ncāhān María: Cuu túsaá, de ná sáhá sá ndācá jā ndácu Jētohō ō Yāā Dios, de ná cóo jíín sá tá nī ncachī ní, ncachī ña. Sá de cuāhān-ni ángel.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 De nī ncuu jacū quīvī, de ñamā cuāhān María, nī ncaa ña yucu cuāhān ña iin ñuū región Judea.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 De nī jīnū ña vehe Zacarías, de nī ncāhān jítáhán ña jíín Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 De tá nī jini Elisabet jā cáhān María jíín ña, de sūchí ñúhún chījin ña nī ncandā ji-ni. De nī ncunuú Espíritu Santo jíín ña.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 De nī ncāhān jee ña: Nī nsāhá Yāā Dios jā ndetū cā cúu nú nūū ndá cā ñahan, jíín jā coo ndetū ndasí sēhe nú.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 ¿De nāsa cúu jā ní nquenda naná Jētohō ni nūū ni? Chi nduú ná cúu cuitī ni.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Chi tá nī jini nī tūhun jā ní ncāhān nū jíín nī, de sūchí ñúhún chījin nī nī ncandā ji-ni jā cúsiī inī ji.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 De nācā ndetū nū jā ní ncandíja nú, chi quee ndaā ndācá tūhun jā ní ncāhān Jētohō ō Yāā Dios jíín nú, ncachī Elisabet.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ñúcuán de nī ncāhān María:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 de cúsiī inī ni jíín maá yā jā scácu yā nduhū.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Chi nī nsāhá yā cuenta nduhū, vísō nduú cúñáhnú nī.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Chi Yāā tíin ndihi-ni poder, nī nsāhá yā tiñu ñáhnú jíín nī.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 De níí cání cundáhví inī yā ndá nchivī jā ndíhvī inī ji jā má stíví ji nūū yā.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nī nsāhá yā tiñu ñáhnú jíín poder yā,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 de ndá nchivī cúñáhnú, nī ncandeē yā jā cúñáhnú ji.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 de nchivī jíhī sōco, nī jēhe yā jā cajī vāha ji,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 De nī nchindeé nī nchituu yā yóhó nchivī nación Israel, jā cúu ó mozo yā,
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Chi súcuán nī nquee yuhú yā nūū ndācá tatā ō,
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 De nī ndeē ña jíín Elisabet tá ūnī yōō. Sá de cuānohōn ña vehe ña.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 De nī nquenda quīvī jā scácu Elisabet sēhe ña, de nī scácu ña iin sēhe yií.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 De ndá nchivī ndéē ñatin jíín ña jíín ndá táhán ña, nī jinī ji jā ní ncundáhví ndasí inī Yāā Dios ña, de nī nquenda ji nī ncāhān ji tūhun sīī jíín ña.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ñúcuán de nūū únā quīvī jā ní ncacu ji, de nī jēhēn ndá nchivī nī nsāhá ji circuncidar sūchí ñíquín ñúcuán. (De ñúcuán cúu iin tunī nūū yiqui cúñu ndá sūchí yíí hebreo jā stéhēn jā cúu ji nchivī Yāā Dios.) De scúnaní ji sūchí ñúcuán síví tatá ji Zacarías nícu.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 De nī ncāhān naná ji: Mā cūú, chi Juan cunaní ji, ncachī ña.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 De nī ncāhān ndá ji jíín ña: ¿De nūcu? De nduú ni iin táhán nú nání súcuán, ncachī ji.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ñúcuán de jíín seña nī jīcā tūhún ndá ji tatá sūchí ñúcuán nāsa cúnī dē jā cunaní ji.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 De nī jīcān dē iin tutū, de nī ntee dē: Juan cunaní ji, cáchī. De ndācá nchivī nī nsāhvi inī ji nī jinī ji.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 De nī nacahān-ni Zacarías jā ní ncuñíhín dē, de nī nquijéhé dē cáhān dē jā vāha ndasí Yāā cúu Yāā Dios.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 De ndá nchivī ndéē ñatin jíín dē, nī nsāhvi ndasí inī ji. De níí yucu región Judea nī jītē nuu ndá tūhun yáhá jā súcuán nī ncuu.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 De nchivī jā ní jini tūhun, nī nquijéhé ji nácani inī ji, de jícā tūhún táhán ji: ¿Nāsa coo tá cuahnu sūchí yáhá? ncachī ji. Chi maá Jētohō ō Yāā Dios nī nsāhá yā jā váha ndasí ji.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 De tatá ji Zacarías nī ncunuú Espíritu Santo jíín dē, de nī nacani dē tūhun jā ní stéhēn Yāā Dios nūū dē:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Nācā vāha ndasí Yāā cúu Jētohō ō, suu Yāā Dios maá ó nchivī Israel,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 De nī jani yā iin Yāā íyó poder jā scácu yóhó,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Chi súcuán nī nquee yuhú yā, de nī nacani ndá tēe ndoo jā ní nacani tūhun yā janahán.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 De nī ncāhān ndá dē jā scácu yā yóhó nūū ndá jā jínī ūhvī yóhó, jíín nūū ndá jā quítī inī nūū ō.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Chi nī ncundáhví inī yā ndācá tatā ō,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Chi suu trátū ñúcuán nī ncāhān téyíí yā jíín tatā ō Abraham,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 suu jā scácu yā yóhó nūū ndá jā jínī ūhvī yóhó,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 de coo ndāā coo ndoo ánō ō jā cuetíñú yā yóhó ndihi quīvī jā cutecū ō.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 De ndóhó sūchí lúlí, cuu nú tēe nacani tūhun Yāā cúñáhnú ndasí.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 De cachī tūhun nú nūū nchivī maá yā jā scácu yā ji,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Chi Yāā Dios maá ó, vāha inī yā de cúndáhví inī yā yóhó.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 tácua jīcūhun inī ndá yóhó jā ndéē ō modo nūū neē nūū ja ñatin cuū ō.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 De sūchí lúlí ñúcuán nī jahnu ji de nī jija ji jíín tūhun yā. De nī īyo ji nūū ñuhun tíhá jondē quīvī jā ní nquenda nijīn ji nūū nchivī Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.