Apocalipse 16
Nuevo Testamento en mixteco de Ocotepec (MIENT) vs ARIB
1 Ñúcuán de inī templo nī jini nī iin tūhun jā cáhān jee jíín ndihújā ángel yā: Cuáhán de cati ndá nú sīquī ñayīví ndihújā cōhō jā ñúhún castigo xēēn jā ní jēhe Yāā Dios, cáchī.
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 De cuāhān ángel xíhna ñúhún, de nī jati yā cōhō yā sīquī ñayīví. De ndācá nchivī jā ndéē tunī quiti xéēn jíín jā chíñúhún imagen tī, nī nquene ndīhyi xeēn jā játū ndasí.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 De ángel ūū nī jati yā cōhō yā nūū mar, de ndute mar nī nduu tá cúu nīñī ndīyi. De nī jīhī ndācá quiti jā ñúhún inī mar.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 De ángel ūnī nī jati yā cōhō yā inī ndācá yūte jíín ndācá nūū quéne ndute, de nī nduu nīñī.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 De nī jini nī jā cáhān ángel jā ndíso tíñú sīquī ndute: Tátā Yāā Dios, maá ní cúu Yāā ndoo Yāā īī, Yāā íyó mitan, de nī īyo ní níí cání. De ndāā sáhá ní jā súcuán nī nenda ní sīquī cuāchi ji.
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Chi nī nsāhá ndá ji jā ní jati nīñī nchivī ndoo ní jíín nchivī jā ní nacani tūhun ní. De mitan chi nī nsāhá ní jā jíhi ji nīñī, chi nchivī nēhén cúu ndá ji, de cánuú cundoho ji súcuán.
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 De nī jini nī jā cáhān incā jondē nūū altar: Tátā Yāā Dios, maá ní cúu jā tíin ndihi poder. De tiñu váha tiñu ndāā nī nsāhá ní jā ní nenda ní sīquī cuāchi ji, ncachī.
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 De ángel cūmī nī jati yā cōhō yā sīquī ncandiī, de nī jēhe Yāā Dios tūhun jā nduhihní ndasí ncandiī tácua cāyū nchivī.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 De xēēn ndasí nī ncāyū ndācá nchivī. De vísō súcuán de nduú ní nácani inī ji jā sndóo ji cuāchi ji, de ni nduú ní ncáhān ji jā cúñáhnú Yāā Dios. Chi sa nī ncāhān nāvāha ji sīquī yā jā ní jēhe yā ndācá castigo yáhá nūū ji.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 De ángel ūhūn nī jati yā cōhō yā nūū mesa nūū tátúnī quiti xéēn. De nī ncuneē níí cáhnú nūū tátúnī tī. De nácayīhí nchivī ñii yúhú ji jā játū ndasí ji.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 De vísō súcuán de nduú ní nácani inī ji jā sndóo ji tiñu néhén jā sáhá ji. Chi nī ncāhān nāvāha ji sīquī Yāā Dios andiví sīquī jā játū ndasí ji de ndóho ji ndīhyi xeēn.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 De ángel īñū nī jati yā cōhō yā sīquī yūte cāhnú jā nání Eufrates. De nī nchīchī ndihi ndute yūte ñúcuán, tácua nune iin ichi jā quiji ndācá rey ichi nūū quénda ncandiī.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 De nī jinī ni jā inī yuhú cōō cāhnú jíín inī yuhú quiti xéēn jíín inī yuhú maá tēe jā nácani tūhun stáhví nī nquee ūnī tāchī jā cáá tá cáá sahvā.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 De ndá ñúcuán chi jā jétíñú ndá tāchī cúu, de sáhá tiñu ñáhnú jā sáhvi inī nchivī jínī ji. De nī nquiji ndá tāchī ñúcuán jā nastútú ndācá rey níí cáhnú ñayīví, jā canāá dē sīquī Yāā Dios quīvī jā ndiji yā. De maá yā cúu jā tíin ndihi poder.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cunini ndá nú, chi iin sanaā-ni de nenda nī, tá cúu jā iin sanaā-ni de quíji jācuīhná. De nācā ndetū ndá nchivī jā ndito inī ji, de jíto vāha ji sahma ji, tácua mā cācá ñií ji, cúu jāá nduú nā cuāchi coo sīquī ji jā cucanoō ji nūū ndācá nchivī, ncachī yā.
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 De nī nastútú ndá tāchī ñúcuán ndācá rey, nī ndutútú iin lugar jā nání Armagedón yuhú hebreo.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 De ángel ūjā nī jati yā cōhō yā nūū táchī. De inī templo andiví jíín nūū mesa nūū tátúnī yā, nī nquenda iin tūhun jā ní ncāhān jee: Ja nī jīnu, ncachī.
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Ñúcuán de nī jēndūtē sáhá taja, de níhin, de cána taja, de nī ntāan ndasí. Chi jondē níí cání jā íyó nchivī ñayīví, nduú ní ntáan nīhin ndasí tá cúu jā ní ntāan nī jinī ni.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 De maá ciudad Jerusalén jā cúñáhnú, nī ncusíín nī ncuu ūnī parte, de níí cáhnú ñayīví nī jicó cáva vehe ndá ñuū. De ñuū téyíí Babilonia, chi nī nsāhá yā jā ní ndutahvī ji castigo xēēn, chi nī nquītī ndasí inī yā sīquī cuāchi ji.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 De nī naā ndācá isla, de suni yucu nduú cā naá īyó.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 De ichi andiví nī ncuun ñíñí náhnú sīquī nchivī, jā vēe jondē ūū xico kilo. De nī ncāhān nāvāha ndá nchivī sīquī Yāā Dios jā ní ncuun ndasí ñíñí, chi iin tūndóhó xéēn nī ncuu.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.