Atos 8

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te Saulo, ni nujnahan ni de jeē ni jíhī Esteban.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Te sava tēe yɨ́ñúhún núū Yaā Dios, ni cachindūji de Esteban. Te yōhyo ni candahyū de jeē ni jíhī Esteban.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Te Saulo chi jíto xeēn de ñayuu cácandíje, te quɨ́vɨ de ndɨjnahan vehe te jnɨ́ɨ de tēe, ñahan, chúhun de i vecāa.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Te tācá ñuu nuū cuángoo tāca ñáyuu ní cajitē núu un ní canacani i jnūhun ndese jnáma Yaā Dios ñayuu.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Te ni jinū Felipe ɨɨn ñuu ndañúū Samaria, te nuū ñáyuu yúcuan ní nacani de jnūhun Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Te tāca ñáyuu ní cacutútú un ní cajini nahín váha i tāca jnúhun ni nacani Felipe, te ni cajito i tācá jniñu jéhnu ni sáha de.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Chi cuehē ñayuu cándoho tachī ni canduvāha i, te cácana cóhó táchī un ní caquendacoo. Te cuehē ñayuu ni íjin jíín ñáyuu ríngo ni canduvāha.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Te jeē yúcuan ní cacusɨɨ̄ teyɨ́ ni ñayuu ñuu ún.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Te ini ñuu un néne ɨɨn tēe nání Simón, te tēe tásɨ́ cúu de. Te nde ná tu jinū Felipe ñuu Samaria, te yōhyo cánaa ni ñayuu ñuu un cájito i jeē sáha Simón, te ni stahú de i ni cahān de jeē ɨ́ɨn tēe cújéhnu téyɨ́ cúu máá de.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Te nde tēe cácujéhnu jíín ndɨvii cuɨtɨ ñayuu, cájetáhú ndasɨ́ i jnūhun cáhán de, te ni cajeni ni maá i te ni cacahān i:
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Te cájetáhú váha i jnūhun cáhán de, chi cuehē tiempo ni sáha de jniñu stáhú ní canaa ni i ni cajito i.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Te nuū ni jínū Felipe, ni nacani de jnūhun vāha ndese ndácu Yaā Dios jniñu, jíín jnúhun Jesucristo, te ni cacandíje i te ni cajendute i, cúu tēe cúu ñahan.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Te suni máá Simón ni candíje de te ni jendute de, te ni jica cuu de jíín Felipe. Te ni naa ni de jíto de tācá jniñu jéhnu jeē sáha Felipe jeē steén jeē cujéhnu Yaā Dios.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Te cáyūcu tée apóstol ñuu Jerusalén, te ni canihīn de jnūhun jeē ñáyuu Samaria ni cacandíje i jnūhun Yaā Dios. Te ni catají de Pedro jiín Juan cuangoo de yūcuán.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Te ni jinūcoo de, te ni cajicān tahú de jehē ñáyuu un návāha na quɨ́vɨ Espíritu Santo ini anuá i jíjnáhan i.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Chi ná tu quɨ̄vɨ ya ini anuá ni ɨɨn i, chi máá‑ni jeē ní cajendute i jeē ní cacandíje i Jitoho yō Jesús.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Yūcuán na te Pedro jiín Juan ni casoó de ndaha de xinī i jíjnáhan i, te ni quɨ̄vɨ Espíritu Santo ini anuá i.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Te ni jito Simón jeē súcuan cásoó apóstol ndaha de xinī ñáyuu ún te súcuan quɨ́vɨ Espíritu Santo ini anuá i, te cúní de cuāha de xūhun núū tée apóstol návāha nihīn de poder un núú.
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 Chi ni cahān de:
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín de:
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Ma nihín tahú rō jeē sáha ró jniñu yáha, chi tu íyó ndáā anuá rō nuū Yaā Dios.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Núu súcuan te jíni ñúhún jéē stóo rō jnúhun jeē jéni néé ni rō súcuan te cahān ndahú ró jiín Yáā Dios, te máá yá sanaa te cone cáhnu ni yā sɨquɨ̄ jeē jéni néé ni rō súcuan.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Chi jíní rī jeē cucuésún ni rō sɨquɨ̄ jeē sáha ri jniñu yáha. Te tāca jéē neé jéni ni rō ni cunuú un jíín ró, achí Pedro jiín de.
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Yūcuán na te ni cahān Simón jiín de:
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Te Pedro jiín Juan ni cacahān cají de ndese cácandíje de jnūhun Yaā Dios. Te jeē cuánungoo de ichi ñúū Jerusalén, te tɨjnɨ ndañúū Samaria ni canacani de jnūhun jeē jnáma ya ñayuu.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Yūcuán na te ni cahān ndajéhé maá Jítoho yō jiín Felipe:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Te ni quihin Felipe ichi cuahān de. Te nde nación Etiopía ni quiji ɨɨn tēe eunuco jeē ndíso jníñu de cúu de tesorero nuū ñáhan cúu reina ndácu jniñu nación Etiopía, nání ña Candace. Tēe un ní quichiñúhún de Yaā Dios ñuu Jerusalén.
27 — ausente —
28 Te cuanuhun de néne de nuū carreta de, te cáhu de tutu jeē ní tee Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán.
28 — ausente —
29 Te máá Espíritu ni cahān yā jiín Felipe:
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Te ni jejnahan Felipe carreta un, te ni jini sōho de jeē cáhu tēe ún tutu jeē ní tee Isaías. Te ni cajnūhún de tēe ún:
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Te ni cahān maá tée un jíín Felipe:
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Te jnūhun cáhu de tutu iī un cáhán suhva:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Te hora jeē ní cajēhe i jnūhun canu yā, tu ní cásáha ndaā i sɨquɨ̄ yā jiín jnúhun ndaā,
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Yūcuán na te ni cahān tēe Etiopía un:
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Yūcuán na te ni nacani Felipe jnūhun vāha Jesús nuū tée ún, chi ni quejéé de ni castūhún de jnūhun jeē ní cahu tēe ún, jíín táca gá jnūhun jeē yosó núū tútu yā.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Te níní cuángoo de ichi ún te ni jinūcoo de nuū ñúhun ndute, te ni cahān tēe Etiopía:
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Te ni cahān Felipe:
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Te ni sáha de jeē na jécuɨñɨ̄ carreta de, te ni nuu ndɨndúú de cuangoo de ichi véyɨ́ núū ñúhun ndute ún, te ni scuándute Felipe tēe Etiopía.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Te nuū ní quendacoo de nuū ndúte, te Espíritu maá Jítoho yō ni sáha ya jeē ní ndoñúhún‑ni Felipe. Te tēe Etiopía vēsú tuá ni jíto de nuū Felipe, te cúsɨɨ̄ ni de cuahān de.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Te ni nane Felipe ñuu Azoto. Te nácani de jnūhun ndese jnáma ya ñayuu, cuahān de tācá ñuu nde ni jinū de Cesarea.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.