Mateus 20
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT
1 ’Te suhva cúu jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu: Cúu nájnūhun ɨɨn tēe chíí ñuhun. Te ɨɨn nehen ni quenda de, ndúcú de tɨjnɨ mozo jeē taxín ndéhē uva de.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Te ni sándaā de jíín mozo un jéē chúnaa de ɨɨn denario jeē quɨvɨ́. Te ni tají de tēe un cuángoo jeē taxín uva de.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Yūcuán na te ni quenda tucu de nájnūhun cahɨɨ̄n. Te ni jito de nuū sava ga tēe cáyūcu sáá‑ni de nuū yáhu.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Te ni cahān de jíín: Róhó jíjnáhan ró, cuángoo taxín ró uva rī, te chunaa vāha ri yāhu ró, áchí de. Te tēe un cuángoo de.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Te ni quenda tucu de jeē cuácuu cahuxī uū jiín jéē cuácuu cahunī, te suni súcuan ni nihīn tucu de mozo.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Te jeē cuácuu cahuhūn ni quenda tucu de. Te ni nihīn tucu de jecu gā tēe cáyūcu sáá‑ni nuū yáhu. Te ni cahān de jíín: ¿Najehē cáhīin sáá‑ni ró yáha nɨ́ɨ́ ndiáca? áchí de.
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Te ni cacahān tēe ún: Sɨquɨ̄ jeē tú ni ɨɨn ní cána sāña jéē sájniñu ná. Te ni cahān de jíín tée ún: Núu súcuan te suni máá ró quingoo ró taxín ró ndehē uva rī, chi chunaa vāha ri yāhu ró, áchí de.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Te nuū ní ini, te tēe chíí ñuhun ni cahān de jíín tée cújéhnu nuū mozo de: Cana xinī tēe cásájniñu te chunaa rō yāhu de, te xīhna gā tēe ni quɨ̄vɨcoo sandɨ̄hɨ́, te sáá te tēe ni quɨ̄vɨcoo xīhna ñúhún, áchí de.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Te ni quecoo tēe jeē ni quɨ́vɨcoo cahuhūn. Te ɨɨn denario ni caquihin ɨɨn ɨɨn de.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Yūcuán na te ni quecoo tēe jeē ni quɨ́vɨcoo xīhna ñúhún. Te cájeni ni de jeē cuehē gā quiyāhu de. Te ɨɨn‑ni denario ni caquihin ɨɨn ɨɨn de.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Te nuū ní caquihin de, te ni caquejéé de cácahān sōó de sɨquɨ̄ tēe chíí ñuhun, áchí de:
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Máá ná jijnáhan ná, ndiáca ni casájniñu ná, te ni candoho ná jéē jihní. Te tēe yáha jéē ni quɨ́vɨcoo sandɨ̄hɨ́, chi máá ɨɨn hora‑ni ni casájniñu de. Te ɨnuú‑ni ni chiyāhu ní sáña jíín de, áchí de.
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Te tēe chíí ñuhun ni cahān jiín ɨɨn de: Amigo, nasūu jéē tú vāha sáha ri jiín ró. ¿A tu ní sándaā yō jeē ɨɨn denario quiyāhu ró, chí naún?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Núu súcuan te quihin yāhu ró te quinuhun rō. Chi cúní rī jeē tée ni quɨ̄vɨcoo sandɨ̄hɨ yáha, ɨnuú quiyāhu de jíín máá ró.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 ¿Te á tu cuu sáha ri ndese cúní rī jiín xúhun máá rí? ¿Te chí cúcuésún ni rō jeē ní chiyāhu vāha ri de jíjnáhan de sɨquɨ̄ jeē váha ni rī? áchí de.
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Te nájnūhun ni sáha tēe chíí ñuhun, suni súcuan sáha Yaā Dios. Chi ñayuu cácuu sandɨ̄hɨ́, nduu i nuū. Te ñayuu cácuu nuū, nduu i sandɨ̄hɨ́. Chi cuehē ñayuu cána ya jeē candíje i ya. Te jecu‑ni i cándíje, te nácāji ya maá i jeē ndúu i sēhe ya. Achí yá.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Yūcuán na te ná ni quihin Jesús ichi cuahān yā ñuu Jerusalén, te ni cana sɨ́ɨn ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá. Te ni cahān yā jiín de:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 Cuni sōho ró, chi je cuángoo yó ñuu Jerusalén vijna, te yūcuán nastúu ñayuu ruhū, Yaā ní nduu tēe, nuū sutú cácujéhnu jíín núū tée cástéén tutu ley. Te ndonda de sɨquɨ̄ rī jeē cúū rī.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Te squɨ́vɨ de ruhū nuū tée nación Roma jeē cáyūcú Jerusalén cándacu jniñu. Te tāca tée un sácatā de nuū rī. Te cani de ruhū, te sáá te cahni de ruhū jicā cruz. Te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī. Achí yá.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Yūcuán na te ni quee ñasɨhɨ́ Zebedeo nuū yā jiín séhe ña Jacobo jiín Juan. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū yā, jícán ña ɨɨn favor nuū yā.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Te ni cajnūhun yá ña: ¿Na vé cuní rō? Te ni cahān ña: Cuāha ní jnúhun jeē quɨvɨ̄ ndácu ní jniñu te conēne ndɨndúú séhe ná yáha xiin ní, ɨɨn i lado váha ní, te ɨnga i lado jecó ní, achí ña.
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín Jacobo jiín Juan: Tu cájini rō na vé cúu jeē cájicān rō. ¿A cuu ndoho ró jnúndóho nájnūhun jeē quíji sɨquɨ̄ rī? ¿Te á canda ró ndoho xeēn rō nájnūhun ndoho ri? Achí yá. Te ni cacahān de: Cuu sáha ná.
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Te ni cahān yā jiín de: Jendaá jeē ndoho ró jnúndóho nájnūhun jeē quíji sɨquɨ̄ rī, te ndoho xeēn rō nájnūhun ndoho ri. Te jeē cónēne ró lado váha ri jiín lado jecó rí, nasūu rúhū cúu jeē cuáha jnūhun. Chi je íyó túhva cuu tāca tée jeē ní nacāji Tátá rī, te tēe un níhīn. Achí yá.
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Te uxī gā tēe cáscuáha jíín yá ní cajini de jnūhun yáha. Te ni caquɨtɨ̄ ni de nuū uú ñani ún.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Te Jesús ni cana ya de, te ni cahān yā jiín de: Cájini rō ndese cásáha tēe cácujéhnu nuū ñáyuu tācá nación. Chi cándacu nīhin de jniñu nuū i, te máá de cáchí ndese coo.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Te máá ró jijnáhan ró, chi ma sáha ró súcuan. Chi núu ndé ɨɨn ró cúní cujéhnu, sa suhva cuajníñu ró núū jnáhan ró.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Te núu ndé ɨɨn ró cúní cuu nuū, sa suhva sáha ró máá ró mozo nuū jnáhan ró.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Chi suni súcuan sáha ruhū, Yaā ní nduu tēe, chi nasūu jéē véji ri jeē cuajníñu ñayuu nuū rī, chi sa suhva vēji ri jeē cuajníñu ri nuū ñáyuu. Te cuāha ri maá rí cuu rī návāha jnama ri cuehē ñayuu, achí yá.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Yūcuán na te ni quenda ya jiín de ñuu Jericó. Te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ni candiquīn i ya.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Te yuhíchi un cáyūcu úū tēe cuáá. Te ni cajini de jnūhun jeē yáha Jesús cuahān yā, te ni cacana jee de: Máá ní jeē cúu ní Séhe yucūn David, cundáhú ni ni sáña, áchí de.
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Te ñayuu un ní cacahān i nuū de jeē na cásɨ de yuhu de. Te víhyá gā ni cacana jee de: Máá ní jeē cúu ní Séhe yucūn David, cundáhú ni ni sáña víī, achí de.
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Te ni jecuɨñɨ̄ Jesús, te ni cana ya ndɨndúú tée cuáá un, te ni cajnūhun yá de: ¿Na vé sáha ri jiín ró cácuni rō?
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Te ni cacahān de jíín yá: Jeē na ndúndijin tɨnūu ná cácuni ná, áchí de.
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Te ni cundáhú ni yā de. Te ni tee ya ndaha ya tɨnūú de. Te ni candundijin‑ni tɨnūú de. Te ni candiquīn de ya cuangoo de jíín yá.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.