Marcos 9
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT
1 Te suni ni cahān yā jiín de jíjnáhan de: Jendaá cahán rī jiín ró jeē sava tēe cáhīin yāhá, ma cúū de chi nde cuni de jeē ndácu Yaā Dios jniñu jíín poder yā, achí yá.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Yūcuán na te nuū iñú quɨvɨ̄ te Jesús ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn yucu súcún. Te yūcuán, tucu ni nduu ya nuū de.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Te sahma ya ni ndindēé, te ni nducuíjín quɨyɨ, nájnūhun yuhvā volcán. Te tú ni ɨɨn ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha cuu nacate jeē ndúquɨyɨ ndasɨ́ súcuan.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Te ni cajito de jeē Elías jiín Moisés cándajnūhún de jíín yá.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín Jesús: Maestro, nacā jeē váha jeē cáhīin na yáha. Te na sáha ná únī vehe ramada, ɨɨn cuu máá ní, ɨnga cuu Moisés, te ɨnga cuu Elías, achí de.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Chi yōhyo ni cayūhu tée cáscuáha ún, te Pedro tu ní sáha de cuenta na vé cúu jeē cahán de.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Te ni quiji vicō nūhun ní jesɨ‑ni nuū de. Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun: Yāha cúu Sēhe ri jeē maní ndasɨ́ rí jiín. Te na cúni nahín ró jnūhun cáhán yā. Achí.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Te ni candacoto‑ni de, te tuá tēe un ní cájito de, chi máá ɨɨn na Jesús.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Te ni cananuu de jíín yá yucu ún. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ní ɨɨn jeē súcuan ni cajito de, chi nde na nátecu maá yá, Yaā ní nduu tēe, áchí yá.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Jeē yúcuan ní cachuvāha de tāca jéē ní cuu ún, te cácajnūhun jnáhan de na jnūhun cúu jeē nátecu yā.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Te ni cacajnūhún de ya: Te tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, ¿najehē cácahān de jeē cánuú ndiji Elías xīhna gā, te sáá te quiji Yaā cúu Cristo? achí de.
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Te ni cahān yā: Jendaá cúu jeē xíhna gā quiji ɨɨn tēe cúu nájnūhun Elías, te sátūhva de ndɨhɨ, áchí tutu. ¿Te ndese cáhán tucu tutu iī sɨquɨ̄ ruhū, Yaā ní nduu tēe? Cáhán jeē ndoho xeēn rī, te sájéē ni i nuū rī.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Te cáhán rī jiín ró jeē jé ni quiji tēe ni cuu nájnūhun Elías, te ni casáha ndevāha ñayuu jiín de tāca jéē ní cacuu ni maá i, nájnūhun cáhán jnūhun de nuū tútu, áchí yá.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Te ni najinū yā jiín de nuū sava ga tēe cáscuáha jíín yá, te ni cajito ya ñayuu cuehē ndasɨ́, ni cajicó ndúū i de. Te suni cáhīin tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, cátejnáhan jíín de.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Te nuū ní cajito tāca ñáyuu un jéē véji ya, te ni canaa ni i. Te cájinu i cuangoo i nuū yā jeē cahān i jíín yá.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Te ni cajnūhun yá i: ¿Na sɨquɨ̄ cátejnáhan ró jíín de jíjnáhan de? áchí yá.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Te ni cahān ɨɨn tēe íne yūcuán: Maestro, vendeca ná séhe ná núū ní, chi ñúhun ɨɨn tachī ini i, te ni cuñɨ́hɨ́n i ni sáha.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Te ndé-ni cúu nuū íne i, te tachī un scótúú i, te jéhni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te jée tiñū yuhu i, te squɨ́hñɨ jnúhun i. Te cuacuxií ndasɨ́ i sáha. Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen de tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de: Ñayuu tu cándíje cuɨtɨ cácuu ró. ¿Nasaa ga quɨvɨ̄ condee rī jiín ró? ¿Te nasaa ga quɨvɨ̄ cuandeyɨ́ ni rī jiín ró? Cuáquihin sūchí un, na quíji i, áchí yá.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Te ni caquindeca de i nuū yā. Te nuū ní jito tachī un núū yā, te ni jehni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te ni cotúú i, te cónéhén cócáni i, te jée tiñū yuhu i.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Te Jesús ni cajnūhun yá tatá i: ¿Nasaa cuiyā ni cuu jeē sáha súcuan jíín i? Te ni cahān de: Nde lulí i.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Te ni cuu cuehē jínu scótúú táchī ún i nuū ñuhún nuū ndúte, jeē cáhni i cúní. Te núu cuu sáha ní, te cundáhú ni ní chindéé ñáhán ní sāña jéē ndúvāha sēhe ná, áchí de.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Te ni cahān Jesús jiín de: Núu cuu candíje ró jéē sáha ri, chi ñayuu candíje te cuu tāca jéē cuní i, áchí yá.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Te máá tátá sūchí un ní cahān jee de: Cándíje ná, te chindéé ñáhán ní sāña jéē candíje nīhin ga ná, áchí de.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Te ni jito Jesús jeē ní cutútú cuéhē ñayuu nuū yā. Te ni cahān yā nuū tachí: Tachī jeē sañɨ́hɨ́n sásóhó, ruhū ndácu ri jniñu jeē na quénda ró ini sūchi yáha, te ma ndɨ́vɨ ga rō ini i, áchí yá.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Yūcuán na te ni cana cóhó táchī ún, te ni jehni yɨ̄hɨ́ tucu i, te ni quenda cuahān. Te sūchí un ní cuu i nájnūhun ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān cuehē ñayuu jeē jé ni jihī i.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Te Jesús ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni ndonehen ya i, te ni nucuɨñɨ̄‑ni i.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn vehe, te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacajnūhun sɨ́ɨn de ya: ¿Najehē tu ní cúu quenehen ná tachī un jíjnáhan ná? áchí de.
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Te ni cahān yā: Ɨɨn tachī súcuan chi ma quénda cuɨtɨ te núu tú cacān tahú rō te coo ndite ni rō, achí yá.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Te ni quenda ya yūcuan jíín de jíjnáhan de, te ni yāha ya ndañúū Galilea cuahān yā. Te tu ní cúní yā jeē cúni ni ɨɨn ñayuu.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Chi stéén yā nuū tée cáscuáha jíín yá, te áchí yá: Máá rí, Yaā ní nduu tēe, nastúu i ruhū nuū tāca tée xeēn. Te cahni de ruhū, te núu ni jihī rī, te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī, achí yá.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun yáha, te cáyūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Te ni jinū yā jiín de ñuu Capernaum, te nuū ni quɨ́vɨ ya ini vehe, te ni cajnūhun yá de: ¿Na jnūhun ni candajnūhun ró ichi véji yó? áchí yá.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Te tu ní cácahān cuɨtɨ de, chi ichi un ní cacahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Yūcuán na te ni cucōo ya, te ni cana ya ndɨhúxí uū de, te ni cahān yā: Núu ndé ɨɨn ró cúní cujéhnu ga, na cúu ró tée núu ga nuū tāca jnáhan ró, te cuajníñu ró núū jnáhan ró.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i mēhñú de jíjnáhan de. Te ni nundee yā i, te ni cahān yā jiín de:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 Na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū jetáhú i ɨɨn sūchi lúlí nájnūhun sūchi yáha, te ruhū jetáhú i. Te ñayuu jetáhú rúhū, nasūu máá ɨɨn‑ni ruhū, chi suni Yaā ní tají rúhū jetáhú i, áchí yá.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yūcuán na te ni cahān Juan jiín yá: Maestro, ni cajito ná ɨɨn tēe jeē jiín sɨ́hvɨ́ ní quénehen de tachī ini ñayuu. Te ni cajesɨ ná jéē sáha de, chi tu jíca de jíín yó, achí de.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Te ni cahān Jesús jiín de: Ma cásɨ rō jeē sáha de. Chi ni ɨɨn tēe jeē jiín sɨ́hvɨ́ rí sáha de jniñu jéhnu, ma cúu nacahān de sɨquɨ̄ rī.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Chi tēe tu cáhán sɨquɨ̄ yō, íin de jíín yó.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Te na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū cuāha i vēsú ɨɨn ñajin ndute coho ró, sɨquɨ̄ jeē cácandíje ró ruhū, ndaā ndije cúu jeē nihín i tahū i. Achí yá.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 ’Te núu ɨɨn sūchi lúlí yáha cándíje i ruhū, te núu quɨ̄vɨ i cuēchi sáha na‑ni ñayuu, te vāha ga núu ni conuhnī ɨɨn yōso cáhnu sucūn ñayuu ún, te quēe i chīji ndute mar nuú.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Te núu ndaha ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóndee ɨɨn‑ni ndaha ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú ndaha ró te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Te núu jehē rō sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, suni vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóo cúhndu ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú jehē rō te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Te núu tɨnūu ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga tava ró na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē quɨ́vɨ ró ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu jíín ɨɨn na tɨnūu ró, vēsú jeē cóndee ndɨndúú tɨnūu ró te quɨ̄vɨ ró infierno.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ’Chi nájnūhun quénda vāha oro sáha ñuhūn, súcuan quénda vāha ñayuu sáha jnūndóho. Te tāca cúñu jeē socó ñayuu nuū yā, cúhuhvuā sáha ñɨɨ̄.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu sáha ró? Núu súcuan te cuu ró ñáyuu váha, nájnūhun íyó váha ñɨɨ̄. Te na cóyūcu váha ró jíín jnáhan ró. Achí yá jiín de.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.