Marcos 12

Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te ni quejéé yá cahán yā jnūhun yátá jiín de jíjnáhan de: Ɨɨn tēe ni nachuhun de cuehē uva, te ni jesɨ de corral, te ni sáha de ɨɨn nuū cúhun ndehē un táxīn. Te ni sáha de ɨɨn vehe súcún návāha cuu coto de nɨ́ɨ́ cáhnu. ’Te ni stóo de nuū sava tēe sájniñu nuū, te cuu sava de ndehē jiín. Te ni tee de ichi cuahān jicá de.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de ɨɨn mozo de cuanuquīhin sava uva nuū tée cásájniñu ún.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Te tēe un ní cajnɨɨ de mozo un, te ni cacani de i, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Yūcuán na te tēe chíí uva un ní tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu un ní cajēhe de yuū xinī mozo un, te ni castújí de, te ni cacahān ndevāha de nuū.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te ni cajehni de i. Te suni súcuan ni tají de cuehē gā mozo cuahān, te sava i ni cacani de, te sava i ni cajehni de.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 ’Te tēe chíí uva, íyó ɨɨn sēhe de jeē maní ndasɨ́ de jíín. Te jeē sándɨ̄hɨ́ na ni tají de sēhe de un cuáhān nuū tée cásájniñu. Te jéni ni de: Tēe ún chi cuatáhú de jíjnáhan de nuū séhe ri.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Te tēe cásájniñu un ní cacahān maá: Tēe chíí táhū cúu jeē yáha. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu máá yó, achí.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Te ni cajnɨɨ de i, ni cajehni de i, te ni cascáne de i ɨnga lado. Achí yá.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de: Núu súcuan ¿te ndese sáha tēe chíí uva un? Ndiji de te cahni de tēe cásájniñu ún, te cuāha de ñuhun cáá uva un núū ɨnga sava tēe sájniñu nuū.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’¿Te á ná tu cahu ró jnúhun yáha jéē yosó núū tútu iī, jeē ruhū cúu nájnūhun ɨɨn yuū? Chi áchí tutu:
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Achí tutu, achí yá.
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Yūcuán na te ni canducú de modo jnɨɨ de ya. Chi ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe. Te sɨquɨ̄ jeē cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu, te ni castóo de ya te cuangoo de.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Yūcuán na te ni catají de sava tēe grupo fariseo jiín tée grupo Herodes cuangoo de nuū yā, ndúcú de ndese sáha de návāha cahān yā ɨɨn jnūhun jeē nihín de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Te ni quecoo de, te ni cacahān de jíín yá: Maestro, cájini na jéē tée cáhán ndaā cúu ní, te tu yúhú ní jeē cahán ni ɨɨn ñayuu sɨquɨ̄ ní. Chi tu sáha ní cuenta ndese cúu ɨɨn ɨɨn i, chi ɨnuú‑ni sáha ní jíín i. Te stéén ndaā ní ndese squícu ñayuu nuū Yaā Dios. ¿Te á íyó váha jeē chúnaa yō renta nuū rey nación Roma jeē jnɨ́ɨ nación yō, chí tuú? ¿A chúnaa yō, chí má chúnaa yō? Achí de jíín yá.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Te máá yá jiní yā jeē stahú‑ni de, te ni cahān yā jiín de: ¿Najehē cájito ndee rō ruhū? Cuāha ɨɨn xūhún na cóto ri, achí yá.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Te ni cajēhe de xūhún. Te ni jito ya, te ni cajnūhun yá de: ¿Ndé ɨɨn nuū cúu jeē ndeé nuū xúhun yáha, te ndé sɨ́hvɨ́ cúu jeē ndeé yāhá? Te ni cacahān de jíín yá: Nuū jiín sɨ́hvɨ́ rey un cúu, áchí de.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de: Núu súcuan te nacuāha ró núū rey un jéē yɨ́hɨ cuenta nuū de, te nacuāha ró núū Yaā Dios tāca jéē yɨ́hɨ cuenta nuū maá yá, achí yá. Te ni canaa ni de ni cajini de jeē ndichí ní cahān yā.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Yūcuán na te jecu tēe grupo saduceo ni quecoo de nuū yā. Te tēe un cácahān jeē tu nátecu cuɨtɨ ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān de jíín yá sɨquɨ̄ ɨɨn jnūhun, áchí de:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 Maestro, Moisés ni tee de nuū tútu jeē cánevāha yó: Núu ɨɨn tēe cuu de, te ndōo ñasɨhɨ́ de, te núu tu ní íyo sēhe de jíín ña, núu súcuan te cánuú jeē ñani de naquihin ñasɨhɨ́ de, te sēhe de jeē cácu jíín ña nucuɨñɨ̄ i nuū ndɨ́yɨ ñani de, áchí tutu.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Núu súcuan te ni īyo uxā ñani. Te tēe núú ní quijnáhan de jíín ñahan. Te ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Te tēe uū ni naquihin de ña, te suni ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo. Te suni súcuan tēe unī.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Te ndɨhúxá de ni condeca de ña, te ni ɨɨn de tú sēhe de ní íyo. Te jeē sándɨ̄hɨ́ te suni ni jihī ñahan ún.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Núu súcuan te núu na nátecu de jíjnáhan de quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, ¿te ndé ɨɨn de cuu ña ñasɨhɨ́ de? Chi ndɨhúxá de ni condeca de ña. Achí de jíín yá.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de: Yōhyo cástɨ́vɨ ró jnūhun sɨquɨ̄ jeē tu cájecūhun ni rō jeē cahán tutu iī, ni tu cájini rō jeē iyó poder Yaā Dios jeē nastécu yā ndɨ̄yɨ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Chi quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, te tuá na jnūhun quijnáhan tēe jíín ñahan coo. Chi coo i nájnūhun ndajéhé Yaā Dios andɨvɨ́.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Te sɨquɨ̄ jeē nátecu ndɨ̄yɨ, ¿á tu ní cácahu ró tutu ní tee Moisés, ndese ni cahān Yaā Dios jiín de mēhñu yúcū jeē cayú yáñuhūn? Máá rí cúu Yaā Dios Abraham jiín Isaac jiín Jacob, achí yá jiín Moisés.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Chi vēsú je ni cajihī de, te cátecu de nuū iyó máá yá, chi cúu ya Yaā sáha jeē técu ñayuu nɨɨ́ cáni. Yōhyo cástɨ́vɨ ró jnūhun núu súcuan. Achí yá jiín de.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Te ni quee ɨɨn tēe stéén tutu ley Yaā Dios, te ni jini de jeē castíchí jnáhan tēe un jíín Jesús. Te ni jini de jeē váha ni nastíó cuɨ́ñɨ́ yā jnūhun. Te ni cajnūhún de ya: ¿Ndé ɨɨn cúu jnūhun ndácu jniñu cánuú ndasɨ́ gá nuū tāca gá jniñu ni ndacu ya jenahán? áchí de.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Te ni cahān Jesús jiín de: Yāha cúu jniñu jeē cánuú ndasɨ́ gá nuū tāca gá. Achí tutu: Ñayuu Israel, cuni nahín ró. Máá Jítoho yō Yaā Dios, maá ɨɨn‑ni ya iyó.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Núu súcuan te coo manī ndasɨ́ ró jiín máá Jítoho rō Yaā Dios, nde jnáā ndasɨ́ ró sáha ró ndɨhɨ jeē cúsɨɨ̄ ni yā, nde jiín ini jiín ánuá rō, jiín nɨ́ɨ́ jeē níjnūní rō, jiín nɨ́ɨ́ fuerza rō. Yāha cúu jniñu ndácu ya jeē cánuú ndasɨ́ gá.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Te jniñu uū jeē ní ndacu ya, suni súcuan cáhán: Cundáhú ni rō jnáhan ró nájnūhun cúndáhú ni rō maá ró. Tuá ɨnga jnūhun ndácu jniñu cánuú gá iyó, chi suu máá jéē yáha‑ni. Achí yá jiín de.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Yūcuán na te ni cahān tēe stéén tutu ley jiín yá: Vāha ni cahān ní, Maestro. Chi ndaā chi íyó ɨɨn‑ni Yaā Dios, te tuá na ɨnga yā iyó.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Te cánuú jéē coo manī ndasɨ́ yó jiín yá nde jiín ini jiín ánuá yō, jiín nɨ́ɨ́ jeē níjnūní yō, jiín nɨ́ɨ́ fuerza yō, te cundáhú ni yō jnáhan yó nájnūhun cúndáhú ni yō maá yó. Te cánuú ndasɨ́ gá jeē yáha vēsú jeē cáhmu yó quɨtɨ jíín táca gá jeē socó yō nuū yā. Achí de jíín yá.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yūcuán na te ni jini Jesús jeē váha ni stió cuɨ́ñɨ́ de, te ni cahān yā jiín de: Je yajni cuu quɨ̄vɨ ró ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū rō, achí yá. Yūcuán na te ni ɨɨn ga de, tuá ni chúndeyɨ́ ni de cajnūhún de ya.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Te stéén Jesús jnūhun ini templo, te ni cahān yā: ¿Ndese cúu jeē cácahān tēe cástéén tutu ley Yaā Dios jeē Cristo cúu sēhe yucūn David?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Chi máá David suhva ni cahān de jnūhun ya ni sáha Espíritu Santo nde jenahán:Achí Yaā Dios. Achí David.
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Te núu sēhe yucūn David cúu Cristo, ¿te ndese cúu jeē ni cáhān de jeē Jítoho de cúu ya? áchí yá. Te ñayuu cuehē, cánujnahan ni i cájini nahín i tāca jnúhun cáhán yā.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Te stéén yā jnūhun, te ni cahān yā jiín i: Coto má candíje ró táca tée cástéén tutu ley. Chi cácusɨɨ̄ ni de cáñuhun de sahma cáni jeē steén jeē cujéhnu de, cájica cuu de jíín. Te cánujnahan ni de jeē cahán yɨñúhún ñáyuu jiín de ini calle.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Te cánujnahan ni de cucōo de nuū silla yɨñúhún gá ini vehe iī sinagoga, jiín silla yɨñúhún gá nuū víco cáyeji ñayuu.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Te cáquende de vehe ñahan ní caquendōo ndáhú. Te nahán cájicān tahú de návāha cani ni ñayuu jeē tú na cuēchi de. Tēe yáha jíjnáhan de chi xeēn gā ndoho de castigo. Achí yá.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Te ɨɨn quɨvɨ̄ néne Jesús ini templo ichi núú tāca yéjnū nuū cásocō i xūhún. Te jíto ya ndese cáchuhun ñayuu xūhún ini yejnū ún. Te cuehē ñayuu cucá ní cachuhun i cuehē xūhún.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Te ni quee ɨɨn ñahan viuda jeē ndóho ndáhú. Te ni chuhun ña uū centavo lulí ini yejnū ún.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Yūcuán na te ni cana ya tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de: Jendaá cahán rī jiín ró jeē cuehē gā cúu jeē ni sócō ñahan viuda ndahú yáha, vēsú jeē ní casocō tāca ñáyuu cucá.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Chi tācá i ni casocō i jeē ni ndóo sɨquɨ̄ xúhun cuéhē i. Te ñahan yáha, vēsú ndahú ndóho ña, te ni chuhun ndɨhɨ ña jeē cótecu ña. Achí yá jiín de.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.