Marcos 11

Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ni cuyajni ya ñuu Jerusalén, vēji ya ñuu Betfagé jiín ñuu Betania, jeē íne jehē yucu Olivos. Te ni tají yá uū tēe cáscuáha jíín yá jeē quíngoo de.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Te áchí yá jiín de: Cuángoo ñuu lulí íne ichi núú. Te núu ni quɨ̄vɨ‑ni ró yúcuan, te nihīn rō ɨɨn burro núhní tɨ̄, jeē ní ɨɨn tēe ná tu coso de tɨ. Te ndají ró tɨ̄, quijicoo ró jíín tɨ́.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Te núu ndé ɨɨn cajnūhún naun cándají ró tɨ̄, te cachi rō: Máá Jítoho yō jíni ñúhún yá tɨ̄, te yachī natají yá tɨ̄ ndiji tɨ, achi rō. Achí yá jiín de.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Te cuangoo de, te ni canihīn de burro un núhní tɨ̄ yehyɨ́ núū quéhe nuū náquijnáhan ichi. Te ni candají de tɨ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Te sava ñayuu cáhīin yūcuan ní cacahān jiín de: ¿Na vé cúu jeē casáha ró jeē cándají ró burro jiñā? achí i.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Yūcuán na te ni cacahān de nájnūhun ni cachi Jesús. Te ni casiáá i tɨ vējicoo de jíín tɨ́.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Te ni ndecoo de jíín tɨ́ nuū Jesús, te ni casoó de sahma de sɨquɨ̄ tɨ̄, te ni jecosō yā tɨ̄.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Te cuehē ñayuu ni cascáá i sahma i ini ichi. Te sava ga i ni cajehnde i ndaha ñúú, te ni cachucun i ini ichi ún.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Te ñayuu cuangoo ichi núú jíín ñáyuu cuangoo ichi yátá, cácana jee i: Yōhyo cújéhnu ya. Yōhyo vāha Yaā cúu Yaā jeē véji jíín jniñu máá Jítoho yō Yaā Dios.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Te yōhyo luu coo, chi je yajni ndacu ya jniñu nájnūhun ni ndacu jíí yō rey David. Te yōhyo cújéhnu máá Yaā Dios. Achí i.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Te ni quɨ̄vɨ Jesús ñuu Jerusalén, jíín ini templo cáhnu. Te ni jito ya nuū tācá ndajníñu yúcu nɨ́ɨ́ yúcuan. Te ni quenda ya cuahān yā ñuu Betania jiín ndɨhúxí uū de, chi je ni ini.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Te ɨnga quɨvɨ̄ ún, nuū ní quenda ya ñuu Betania cuahān yā jiín de, te jíí yā sōco.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Te nde jicá ni jito ya ɨɨn nundēhe higo jeē íin ndaha. Te ni jecondēhe yá núu sanaa te nihīn yā ndehē caji yā. Te tú na vé ni níhín yā, chi máá ndaha‑ni íin. Chi nasūu tiempo ndehē cúu.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yūcuán na te ni cahān yā nuū yujnu ún: Tuá na ndehē cuun cuɨtɨ xinī rō jeē cáji ñayuu, achí yá. Te tēe cáscuáha jíín yá ni cajini de jeē súcuan ni cahān yā.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Te ni najinū yā jiín de ñuu Jerusalén. Te ni quɨ̄vɨ ya ini templo cáhnu, te ni quenehen ya ñayuu cájeen quɨtɨ te cánaxīco núū ñáyuu jeē socō i. Te ni scotúú ndeyɨ ya tāca mesa tēe cástáyɨ xūhún, jíín silla tēe cáxīcó paloma.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Te tu ní jéhe ya jnūhun jeē yáha ñayuu ini templo jiín ndajníñu ndíso i.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Te ni steén yā jnūhun nuū i, áchí yá: Yósó núū tútu iī jeē cahán Yaā Dios: Vehe ri chi vehe nuū cájicān tahú ñayuu tācá nación cúu, áchí yá. Te máá ró jijnáhan ró chi nájnūhun yaū cava ñacuīhna ní canasáha ró, áchí yá.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Te tēe cástéén tutu ley Yaā Dios jiín sútū cácujéhnu, ni cajini de jnūhun yáha, te ni quejéé de cánducú de modo ndese cahni de ya. Chi cáyūhú de jeē ndujéhnu ga maá yá vēsú maá de, chi tāca ñáyuu yōhyo cácusɨɨ̄ ni i cájini i jnūhun stéén yā.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Te jeē cuácuaa, te ni quenda ya ñuu Jerusalén cuahān yā.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Te jenéhen ɨnga quɨvɨ̄ ni nayāha ya jiín de cuahān yā. Te ni cajito de jeē núndēhe higo un je ni ichī nde yoho.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Yūcuán na te ni nucūhun ni Pedro, te ni cahān de jíín yá: Maestro, cundēhe ní nundēhe higo jeē ni cáhān ni núū, te vijna je ni ichī caján, áchí de.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Te ni cahān Jesús jiín de: Candíje ró jéē sáha Yaā Dios jeē jicán rō.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Chi jendaá cahán rī jiín ró, núu ndé ñáyuu cahān i jeē cújiyo yucu yáha quihīn nde nuū mar, te núu tú nacani sɨquɨ́ ni i, chi sa suhva candíje i jeē cóo nájnūhun ni cahān i, yūcuán na te cundaā jeē ni jícān i.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Jeē yúcuan cáhán rī jiín ró, tāca jéē cacán tahú rō, te núu candíje ró jéē nihín rō, te nihīn rō.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Te jeē cájicān tahú rō, te cone cáhnu ni rō nuū ñáyuu casáha cuēchi sɨquɨ̄ rō, návāha máá Tátá rō jeē ndeé yá andɨvɨ́, suni cone cáhnu ni yā nuū cuéchi ró.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Chi núu tú cone cáhnu ni rō nuū jnáhan ró, te suni máá Tátá rō jeē ndeé yá andɨvɨ́, ma cóne cáhnu ni yā nuū cuéchi ró, áchí yá.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yūcuán na te ni najinū tucu ya ñuu Jerusalén. Te jíca cuu ya ini templo cáhnu. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín tée jéhnu cándacu jniñu, ni quecoo de nuū yā.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Te ni cacajnūhún de ya: ¿Ndé ní nihīn jníñu ró jéē sáha ró jniñu yáha? ¿Te ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ rō jeē sáha ró súcuan? áchí de.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Te ni cahān Jesús: Suni ruhū, cajnūhun rí rohó ɨɨn jnūhun jíjnáhan ró. Te núu cuu stíó cuɨ́ñɨ́ rō, yūcuán na te cachi rī nuū rō ndé ní nihīn jníñu ri jeē sáha ri jniñu yáha.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de? ¿A Yaā Dios chí táca tée? Cachi nuū rī, achí yá.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Yūcuán na te ni candajnūhun máá de: Núu cahān yō jeē Yaā Dios ni tee ya jniñu un sɨ́quɨ̄ Juan, te cahān de jíín yó: Núu súcuan ¿te najehē tu ní cácandíje ró de?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Te núu cahān yō jeē ñáyuu ni catee jniñu un sɨ́quɨ̄ de, te quɨtɨ̄ ni ñayuu nuū yō, achí de cácahān maá de. Chi cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu, chi ndɨvii i cácandíje i jeē tée ni nacani jnūhun Yaā Dios ni cuu ndije Juan.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Jeē yúcuan ní cacahān de jíín yá: Tu cájini rī, achí de. Yūcuán na te ni cahān Jesús: Ni ruhū, suni ma cáchi rī nuū rō ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ rī sáha ri jniñu yáha, áchí yá.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.