Lucas 22
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs BKJ
1 Yūcuán na te ni cuyajni vico pascua jeē cáyeji ñayuu hebreo pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, ni canducú yuhu de modo cahni de Jesús, chi cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Te ni quɨ̄vɨ Satanás ini anuá Judas jeē nastúu de ya. Te suni nání de Iscariote, te cúu de ɨɨn jnáhan jeē ndɨhúxí uū tēe apóstol.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Te ni jehēn de ni candajnūhún de jíín táca sútū cácujéhnu jíín tée cándiso jníñu ini templo, núu ndese nastúu de ya nuū tée un jíjnáhan.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Te tēe un ní cacusɨɨ̄ ni de, te ni cajejnūhun de jeē cuáha de xūhun núū Judas.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Te ni jetáhú Judas, te ni nducú de modo ndese nastúu yuhu de ya hora jeē tú na ñayuu iyó.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Te ni quee maá quɨ́vɨ̄ víco jeē cáyeji ñayuu pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ, te suni quɨvɨ̄ un cájehni i londe nájnūhun ni ndacu Yaā Dios jniñu jeē sáha i vico pascua un.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Te Jesús ni tají yá Pedro jiín Juan quingoo de, te áchí yá jiín de: Cuángoo te sátūhva ró jéē cuxíni yó vico pascua, achí yá.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Te ni cacajnūhún de ya: ¿Ndé nuū cuní ni jéē quísátūhva ná? áchí de.
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Te ni cahān yā jiín de: Cuángoo ñuu yūcuán, te núu ni quɨ̄vɨcoo ró te najnáhan ró jíín ɨɨn tēe ndíso quɨ̄yɨ ndute. Te condiquīn rō de quihīn rō jiín de nde vehe nuū ndɨ́vɨ de.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Te cahān rō jiín tée chíí vehe ún: Achí máá Maestro: ¿Ndé ɨɨn cúu cuarto vehe ní cuāha núú ní núū cuxíni ya vico pascua jiín tée cáscuáha jíín yá, achi rō.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Yūcuán na te stéén de ɨɨn cuarto cáhnu nde xinī véhe jeē je íyó túhva, te yūcuan sátūhva ró jéē cuxíni yó, áchí yá.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Te cuangoo de, te ni canihīn de nájnūhun ni cahān yā. Te ni casátūhva de jeē cuxíni ya vico pascua.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Yūcuán na te ni jinū hora jeē cuxíni, te ni quee Jesús, te ni cucōo ya mesa jiín tée cácuu apóstol.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Te ni cahān yā jiín de: Yōhyo ni cuu ni rī cuxíni ri jiín ró jijnáhan ró vico pascua yáha, vijna nde ná tu cuu rī.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Chi cáhán rī jiín ró jeē ma cáji cuɨtɨ gā rī vico pascua, chi nde quiji quɨvɨ̄ ndacu Yaā Dios jniñu nɨ́ɨ́ ñayɨ̄vɨ́, te sáá te caji tucu ri, achí yá.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Te ni quihin ya ɨɨn copa ndūxi uva, te ni nacuatáhú yá, te ni cahān yā: Quihin copa yáha, te coho ró jíín jnáhan ró.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Chi cáhán rī jiín ró jeē ndé vijna te ma cóho ga rī ndūxi uva, chi nde quiji quɨvɨ̄ ndacu Yaā Dios jniñu nɨ́ɨ́ ñayɨ̄vɨ́, te sáá te coho tucu ri. Achí yá.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Te ni quihin ya pan, te ni nacuatáhú yá, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū de jíjnáhan de. Te ni cahān yā: Yāha cúu yɨquɨ cúñu rī jeē socō rī jeē chunaa rī cuēchi ró jíjnáhan ró. Te níní caji rō súcuan jeē cáñuhun ni rō ruhū jeē ni jíhī rī jehē rō. Achí yá.
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Te suni súcuan ni sáha ya jiín copa ndūxi uva, ná ni cuu ni cuxíni ya. Te ni cahān yā jiín de: Yāha cúu nɨñɨ̄ rī jeē cuáha ri jeē cúu contrato jeé, te catɨ jeē ndundoo cuēchi ró jíjnáhan ró.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Te vijna chi tēe nastúu ruhū, néne de jíín rí nuū mesa yáha.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, jendaá cúu jeē quihín rī cuu rī nájnūhun je ni sándaā Yaā Dios jeē súcuan coo. Te nacā xeēn ndoho tēe jeē nastúu ruhū, achí yá.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Yūcuán na te ni caquejéé de cácajnūhun jnáhan de ndé ɨɨn de cúu jeē nastúu de ya.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Yūcuán na te yōhyo ni cacahān de sɨquɨ̄ ndé ɨɨn de cújéhnu ga nuū jnáhan de.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Te ni cahān Jesús jiín de: Rey tācá nación chi cándacu nīhin de jniñu nuū ñáyuu cájnɨɨ de, te cácahān i jeē tée cásáha vāha cúu jeē cácujéhnu nuū i.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Te róhó jíjnáhan ró, ma cóo ró súcuan. Chi núu ndé ɨɨn ró cújéhnu ga, te sa nasáha lulí ró maá ró. Te núu ndé ɨɨn ró ndácu jniñu, te sa nasáha ró máá ró tēe jéjníñu nuū jnáhan.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 ¿Te ndé ɨɨn cúu jeē cujéhnu ga, á tée yéji nuū mesa, chí tée jéni cohō? ¿A násūu tée jeē yéji nuū mesa cúu jeē cujéhnu ga? Te ruhū nasūu súcuan cúu ri, chi ni nasáha ri maá rí nájnūhun tēe jéjníñu nuū rō, chi vēji ri sáha ri jeē nihín tahú rō.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 ’Te máá ró cácuu tēe jeē niní cáhīin jíín rí tāca quɨ́vɨ̄ jeē ndóho ri jnūndóho.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Núu súcuan te nájnūhun ni sáha Tátá rī jeē ndácu ri jniñu, suni súcuan sáha ri jeē ndacu ró jniñu jíjnáhan ró.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Te caji rō coho ró jíín rí ini ñuu nuū ndacu ri jniñu. Te cucōo ró ɨɨn ɨɨn mesa jeē sándaā rō jniñu ndɨhúxí uū yucūn Israel. Achí yá.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Te suni ni cahān maá Jítoho yō jiín Simón Pedro: Simón, cuni sōho ró, chi ni jicān Satanás rohó jíjnáhan ró jéē coto ndee rohó nájnūhun jeē síjin trigo, te stúu ndé ɨɨn ró cácuu nájnūhun paja jeē nayūhu ró, te ndé ɨɨn ró cácuu nájnūhun trigo jeē candíje nīhin ró.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Te ni jicān tahú rī jehē rō návāha ma náyūhu ró jeē ma cándíje ga rō. Te jeē nácandíje tucu ró, te sáha ró jéē íje tāca jnáhan ró jíín jnúhun ri. Achí yá.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Te ni cahān de jíín yá: Je íyó túhva ná quíhīn na jíín ní vecāa te vēsú na cuu na jíín ní, achí de.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Te ni cahān yā: Pedro, cáhán rī jiín ró jeē nde ná tu cana líhli vijna, te yūhu ró jeē jnɨɨ ñayuu rohó, te unī jínu cahān rō jeē tu jíní rō ruhū, achí yá.
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de jíjnáhan de: Ná ni tají rí rohó ní jengoo ró jéē tu ní cóndiso ró ñunu ni yɨjnɨ xūhún ni ndijēn, ¿te á ní īyo ɨɨn jeē ní cumanī nuū rō? Achí yá. Te ni cacahān de: Tú ni ɨɨn ní cúmanī.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Te ni cahān yā: Nde vijna sa cáhán rī jeē cóndiso ró ñunu ró, te suni yɨjnɨ xūhún. Te tēe jeē tu névāha espada jeē coto de máá de, na xíco de tɨcāchí de te na cuáan de.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Chi cáhán rī jiín ró jeē quee quɨvɨ̄ ndoho yó jnúndóho, chi cánuú squícu jnūhun yáha jéē cahán nuū tútu sɨquɨ̄ rī: Sáha ñayuu jiín yá nájnūhun cásáha i jíín tée sáha cuēchi xeēn, áchí tutu. Chi tāca jnúhun un jéē yosó cáhán sɨquɨ̄ rī, chi squícu nahín, áchí yá.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Yūcuán na te ni cacahān de: Yāha íyó úū espada, achí de. Te ni cahān yā jiín de: Jíín jéē yáha‑ni, áchí yá.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Te ni quenda ya cuahān yā yucu Olivos nájnūhun sáha sáha ya. Te tēe cáscuáha jíín yá ni candiquīn de ya cuangoo de jíín yá.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Te nuū ni jínū yā yūcuán, te ni cahān yā jiín de: Cacān tahú rō jijnáhan ró jéē chindéé ñáhán yá rohó jéē ma sáha ró cuéchi núu coto ndee jeneé róhó, achí yá.
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Te ni jica ya jecu, cūhva jeē jicá jínú yuū jeē squiín. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ yá, te suhva ni jicān tahú yā:
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 Tátā, núu cúní ni te tejiyo ní jnúndóho yáha jéē ma quíji sɨquɨ̄ ná. Te nasūu jéē cuní maá ná, chi jeē cuní maá ní na cóo, áchí yá.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Te ni cane ɨɨn ndajéhé andɨvɨ́ núū yā, te ni jēhe fuerza nuū yā.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Te cúcuíhyá ndasɨ́ ni yā jeē quiji jnūndóho sɨquɨ̄ yā, te ni nducú ndéyɨ́ gá yā ni jicān tahú yā. Te ni cane jnañū yā, te tóo nuū ñúhun nájnūhun yúyú náhnu nɨñɨ̄.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Te ná ni ndocuɨñɨ̄ yā jeē ni jícān tahú yā, te ni ndee yā nuū tée cáscuáha jíín yá. Te ni jito ya jeē cáquixī de, chi tuá cáhīyo ndeyɨ́ ni de cacān tahú de jeē cácucuíhyá ndasɨ́ ni de.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Te ni cahān yā jiín de: ¿Naun cáquixī rō? Ndonda te cacān tahú rō jeē chindéé ñáhán yá rohó jéē ma sáha ró cuéchi jeē cóto ndee jeneé róhó. Achí yá.
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Te sá cáhán gā yā súcuan, te ni quecoo cuehē ñayuu. Te tēe nání Judas, ɨɨn jnáhan jeē uxí uū tēe scuáha jíín yá, yósnúu de nuū ñáyuu un véji de. Te ni quee de nde nuū Jesús, te ni techūhú de ya, te súcuan ni nastúu de ya.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Te ni cahān Jesús jiín de: Judas, ¿á jíín jéē téchūhu ró ruhū cúu jeē nastúu ró rúhū, Yaā ní nduu tēe? Achí yá.
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Te tēe cáhīin jíín yá, ni cajito de jeē ní quejéé cúu, te ni cacajnūhún de ya: ¿A ndonda ná jíjnáhan ná sɨ́quɨ̄ de jíín espada? áchí de.
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Te ɨɨn de ni stují de mozo sutū cujéhnu ga, chi ni jehnde de sōho lado váha.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Te ni cahān Jesús: Siáá, na jécuɨñɨ̄, achí yá. Te ni tee ya ndaha ya sōho mozo un, te ni nasávāha ya de.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Te ni cahān yā jiín sútū cácujéhnu jíín tée cándiso jníñu ini templo jiín táca tée jéhnu jeē ní quecoo de jeē jnɨ́ɨ de ya: ¿Te va tēe cuíhná cúu ri jeē véjicoo ró jíín espada jiín yujnu jeē jnɨɨ ró rúhū jeē súcuan?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Tāca quɨ́vɨ̄ ni ine ri jiín ró jijnáhan ró ini templo cáhnu, te tu ní cájnɨɨ ró rúhū. Te vijna te ni quee hora jeē jnɨɨ ró rúhū jiín jéē sáha ró táca jniñu jeē ndácu jeneé jéē ndeé núū néē. Achí yá.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Te ni cajnɨɨ de ya cuangoo de jíín yá vehe sutū cujéhnu ga. Te Pedro chi jícá‑ni ndíquín de ya.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Te tācá policía ni cascáyú de ñuhūn ini patio, te ni condúu de yuñúhún un cáyūcú de. Te suni ni cucōo Pedro jiín de.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Te ɨɨn ñahan jéjníñu ini vehe un, ní jito ña nuū de jeē néne de yuñúhún. Te ni jito vāha ña nuū de, te ni cahān ña: Tēe yáha suni ni jica de jíín tée ún, áchí ña.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Te máá de tu ní cáchi de, chi ni cahān de: Tu jíní rī tēe ún, áchí de.
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Te ni cunúu jecu gā, te ni jito tucu ɨnga ñayuu nuū Pedro, te ni cahān: Róhó, suni jnáhan tāca tée un cúu ró, áchí. Te ni cahān Pedro: Nasūu cúu ri, hombre, achí de.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Te ni cuu nájnūhun ɨɨn hora gā, te ni cahān nīhin ɨnga de: Jendaá ndije jeē tée yáha ní jica de jíín tée ún, chi suni tēe región Galilea cúu de, áchí de.
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Te ni cahān Pedro: Hombre, tu jíní rī na jnūhun cáhán rō. Te sá súcuan cáhán gā de, te ni cana‑ni líhli.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Yūcuán na te ni ndió cóto máá Jítoho yō, te ni jito ya nuū Pedro. Te ni nucūhun ni de jnūhun ni cahān yā jiín de: Nde ná tu cana líhli, te yūhu ró te cahān rō unī jínu jeē tu jíní rō ruhū.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Te ni quenda de cuahān de, te yōhyo ni ndahyū de jeē ní cachi de jeē tu jíní de ya.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Te tāca tée cándito Jesús, ni casácatā de nuū yā, te ni cacani de ya.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Te ni cajesɨ de sahma nuū yā, te ni cacani de nuū yā, te ni cacahān de: Cachi ndé ɨɨn cúu jeē ní cani róhó, áchí de.
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Te cuehē gā jnūhun súcuan ni cacahān neé de jíín yá.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Te jeē ní cundijin, te ni candutútú táca tée jéhnu cándacu jniñu nuū ñayuu hebreo, jiín sútū cácujéhnu, jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios. Te cuangoo de jíín yá nuū junta tēe cácujéhnu ga, te yūcuan ní cacajnūhún de ya:
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Cachi, ¿á máá ró cúu Cristo jeē ní tají Yaā Dios? Achí de. Te ni cahān yā jiín de: Vēsú na cáhán rī jeē suu ri cúu, te ni ma candíje cuɨtɨ rō.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Te suni núu cajnūhun máá rí rohó jíjnáhan ró, te suni ma stió cuɨ́ñɨ́ rō nuū rī, ni ma siaá rō ruhū.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Te ruhū, Yaā ní nduu tēe, tāca quɨ́vɨ jeē quíji conene ri lado váha máá Yaā iyó poder, achí yá.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Yūcuán na te ndɨhɨ de ni cacajnūhún de ya: ¿A máá ró cúu Sēhe Yaā Dios núu súcuan? Te ni cahān yā jiín de: Suu ri cúu, nájnūhun cácahān rō, achí yá.
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Yūcuán na te ni cacahān de: ¿Na testigo gā jíni ñúhún yó núu súcuan? Chi ni cajini sōho yó jíín yuhu máá de jeē cahán ndevāha de jeē cúu de Sēhe Yaā Dios. Achí de jíjnáhan de.
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.