Lucas 1

Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cuehē tēe ni cajicu de ni catee yúcún de historia Jesús, tācá jniñu jeē ni sáha ya ni cajito yó.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Te ni catee de tāca jnúhun jeē ní cacastūhun ñáyuu nuū yō, jeē ní cajito i jniñu yúcuan nde ná ni quejéé, te ni canacani i jnūhun ya.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Te máá ná, suni ni nanducú yúcún ná tāca jnúhun ya, nde nuū ní quejéé. Te ni jeni ni na jéē suni íyó váha jeē tée cájí ná tāca jnúhun yáha núū ní, amigo Teófilo.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Te súcuan te cuni ni jéē iyó ndáā tāca jnúhun jeē ní cacastūhún i nuū ní.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Tiempo jeē ní cuu Herodes rey región Judea, te ni īyo ɨɨn sutū ñayuu hebreo, naní de Zacarías, te grupo Abías cúu de. Te ñasɨhɨ́ de nání ña Elisabet, te suni sēhe yucūn maá sútū Aarón cúu ña.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Te ndɨndúú de cahīyo ndaā de nuū Yaā Dios, te ndaā vāha cásquícu de jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, cájito tāca ñáyuu.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Te tú sēhe de íyó, chi ñahan númá cúu Elisabet, te je jéhnu ndɨndúú de.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te jéjníñu Zacarías nuū jníñu jeē cúu de sutū nuū Yaā Dios, chi ni quee quɨvɨ̄ jeē ndɨ́vɨ grupo de.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Te ni casáha de sorteo, nájnūhun íyó costumbre sutū. Te ni sáha tocar Zacarías jeē quɨ́vɨ de ini cuarto iī templo Jitoho yō Yaā Dios, te cahmu de sūje cūtú.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Te hora jeē cayú sūje cūtú, te tāca ñáyuu cuehē cáhīin i fuera, cájicān tahú i.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, íin ya lado váha altar nuū jéhmu de sūje cūtú.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Te ni cunéé ni Zacarías ni jito de nuū yā, te yōhyo ni yūhú de.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Te ni cahān ndajéhé un jíín de: Zacarías, ma yūhu ró, chi je ni chihi Yaā Dios cuenta jeē ni jícān tahú rō. Te ñasɨhɨ́ ró Elisabet, scácu ña ɨɨn sēhe yɨɨ́, te snání ró i Juan.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Te yōhyo cusɨɨ̄ ni rō. Te cuehē ñayuu cusɨɨ̄ ni jeē cácu i.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Chi cujéhnu sēhe ró sáha máá Yaā Dios. Te ma cóho i vino ni ndixi cuīí. Te cunuú máá Espíritu Santo jiín i, nde ná tu cacu i.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Te sáha i jeē cuehē ñayuu nación rō Israel ndɨ̄vɨcoo i nuū Jítoho i Yaā Dios.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Te xīhna gā Juan quiji nacani jnūhun Jitoho yō Jesús, te sáá te quiji ya. Te sáha i nájnūhun ni sáha Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios jenahán, te conevāha i poder jeē nácani i jnūhun, nájnūhun ni conevāha Elías. Te sáha i jeē tāca tátá ndumanī de jíín séhe de. Te suni sáha i jeē ñáyuu nīhni ni cuatáhú i nuū Yaā Dios, nduu i ñayuu ndaā. Súcuan sátūhva i ñayuu návāha candíje i máá Jítoho yō jeē quíji ya. Achí ndajéhé.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Te Zacarías ni cajnūhún de ya: ¿Ndese cucáhnu ni na núu jendaá cúu? Chi tēe jéhnu cúu ná, te suni jéhnu ñasɨhɨ́ ná, áchí de.
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Te ni cahān ndajéhé un jíín de: Máá rí cúu Gabriel, te íne ri nuū Yaā Dios, jejníñu ri nuū yā. Te ni tají yá ruhū vēji ri cahān rī jiín ró, te nácani ri jnūhun vāha yáha núū rō.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Te jeē tu ní cándíje ró jnúhun ni cahān rī, te cuñɨ́hɨ́n ró, te ma cúu cahān rō, chi nde na cácu sēhe ró. Te squícu nahín jnúhun cáhán rī yāhá, na quée quɨvɨ̄, achí ndajéhé.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Te ñayuu cáhīin ichi fuera, cándetu i Zacarías, te cájeni ni i na vé ni cuu jeē cucuéé de ini cuarto iī templo.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Te nuū ní quenda de, te tuá ni cúu cahān de jíín i. Te ni cajecūhun ni i jeē ini templo ni jito ndijin de ɨɨn jeē ni stéén yā nuū de. Te máá seña na ni sáha de nuū i, chi ni cuñɨ́hɨ́n de.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Te nuū ni jínu quɨvɨ̄ ni jejníñu de ini templo, te cuanuhun de vehe de.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ñasɨhɨ́ de Elisabet ni jecūhun sēhe ña. Te ni īyo ña vehe ña uhūn yoō jeē tuá nde ní jéhén ña. Te jéni ni ña:
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Súcuan ni sáha máá Jítoho yō jiín rí, te ni tejiyo ya jnūhun jeē cúcanu rī nuū ñáyuu jeē tú sēhe ri, jéni ni ña.
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Te nuū iñú yoō, te ni tají Yaā Dios ndajéhé yā Gabriel, ni jehēn yā ɨɨn ñuu naní Nazaret, ndañúū Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Te ni jehēn yā nuū ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání María. Te je ni cundaā jeē quijnáhan ña jíín ɨɨn tēe nání José, te sēhe yucūn rey David cúu de.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Te ni quɨ̄vɨ ndajéhé un núū ndeé ña, te ni cahān yā: Tandii, nacā ndetū cúu ró. Chi máá Jítoho yō Yaā Dios iyó yá jiín ró, te ni sáha ya jeē yóhyo ndetū gā cúu ró núū tāca gá ñahan, áchí yá.
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Te nuū ni jíto ña nuū yā, te ni cunéé ni ña jeē súcuan cáhán yā, te jéni ni ña naun cáhán yā súcuan jíín ña.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Te ni cahān gā ndajéhé un jíín ña: Ma yūhu ró María, chi ni sáha Yaā Dios jeē váha jíín ró.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Te jecūhun sēhe ró te scácu ró ɨɨn sēhe yɨɨ́, te snání ró i Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Te cujéhnu i, te conaní i Sēhe Yaā cujéhnu téyɨ́. Te máá yá jeē cúu ya Jitoho yō Yaā Dios, sáha ya jeē cuu i rey, nájnūhun jíí i David ni cuu de rey.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Te nɨ́ɨ́ cáni ndacu i jniñu nuū ñáyuu nación Israel. Te ma ndɨ́hɨ cuɨtɨ jeē ndácu i jniñu. Achí ndajéhé.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Yūcuán na te ni cajnūhún María: ¿Ndese coo jeē ni cáhān ní? Chi ná tu coo yɨɨ ná, áchí ña.
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Te ni cahān ndajéhé un: Máá Espíritu Santo quiji sɨquɨ̄ rō, te poder maá Yaā cujéhnu téyɨ́ sáha ɨɨn jniñu jéhnu jíín ró. Te jeē yúcuan máá súchi íī jeē cácu, quɨhɨ cuenta i nuū Yaā Dios, te cahān ñayuu jeē Séhe Yaā Dios cúu i.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Te suni cástūhun rí nuū rō jeē jnáhan ró Elisabet, suni scácu ña ɨɨn sēhe vēsú je jéhnu ña. Te vijna íyó íñū yoō jeē tuá cácahān ñayuu jeē cúu ña ñahan númá.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Chi ndɨhɨ‑ni cuu sáha Yaā Dios, te tu íyó ni ɨɨn jeē ma cúu sáha ya, achí ndajéhé un.
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Yūcuán na te ni cahān María: Cuu núu súcuan, chi sáha ná táca jniñu ndácu Jitoho yō Yaā Dios, te na cóo jíín ná nájnūhun ni cachi ní, áchí ña. Te máá ndajéhé un cuáhān‑ni ya.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te yachī cuahān María, ni caa ña yucu cuahān ña ɨɨn ñuu región Judea.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Te ni jinū ña vehe Zacarías, te ni cahān ña jíín Elisabet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Te nuū ní jini Elisabet jeē cahán María jiín ña, te sūchi ñúhun chīji ña ni canda‑ni i. Te ni cunuú Espíritu Santo ini anuá ña.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Te ni cahān jee ña: Ni sáha Yaā Dios jeē yóhyo ndetū gā cúu ró núū tāca gá ñahan, jíín jéē yóhyo ndetū sēhe ró.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 ¿Te ndese cúu jeē ní quee naná maá Jítoho rī nuū rī? Chi tu cújéhnu cuɨtɨ rī.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Chi jeē ní jini‑ni ri jnūhun ni cahān rō jiín rí, te sūchi ñúhun chīji ri ni canda i jeē cúsɨɨ̄ ni i.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Te nacā ndetū rō jeē ní candíje ró, chi squícu nahín tāca jnúhun ni cahān maá Jítoho yō jiín ró. Achí Elisabet.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Yūcuán na te ni cahān María:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 — ausente —
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 — ausente —
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Achí María.
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Te ni condee ña jíín Elisabet nájnūhun unī yoō. Yūcuán na te cuanuhun ña vehe ña.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Te ni jinū quɨvɨ̄ jeē scácu Elisabet sēhe ña, te ni scácu ña ɨɨn sēhe yɨɨ́.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Te tāca ñáyuu ndeé yajni jíín ña jíín táca jnáhan ña, ni cajini i jeē yóhyo ni cundáhú ni Yaā Dios ña, te ni jengoo i ni cacahān i jnūhun sɨɨ̄ ni jiín ña.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Yūcuán na te nuū uná quɨvɨ̄ jeē ní cacu i, te ni jengoo ñayuu ni sáha i circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. (Te yūcuan cúu ɨɨn jnunī nuū yɨquɨ cúñu tāca súchi yɨ́ɨ́ hebreo jeē steén jeē cácuu i ñayuu Yaā Dios.) Te snání i sūchí un sɨ́hvɨ́ tátá i Zacarías nuú.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Te ni cahān naná i: Ma cúu, chi Juan conaní i, áchí ña.
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Te ni cacahān i jíín ña: ¿Te naun? Chi tú ni ɨɨn jnáhan ró nání súcuan, áchí i.
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Yūcuán na te jíín seña ni cacajnūhún i tátá sūchí un ndese cúní de jeē cónaní i.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Te máá de ni jicān ɨɨn tutu, te ni tee de: Juan conaní i. Te tāca ñáyuu un ní canaa ni i cájito i.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Te ni nduvāha Zacarías jeē ní cuñɨ́hɨ́n de, te ni quejéé de cáhán de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Te tāca ñáyuu ndeé yajni jíín de, yōhyo ni canaa ni i. Te nɨ́ɨ́ yucu región Judea ni jitē núu tāca jnúhun yáha jeē súcuan ni cuu.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Te tāca ñáyuu jeē ní cajini jnūhun, ni quejéé i cánacani ni i, te cácajnūhun jnáhan i: ¿Ndese coo na cuéhnu sūchi yáha? áchí i. Chi máá Jítoho yō yōhyo ni sáha ya jeē váha jíín i.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Te tátá i Zacarías ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te ni nacani de jnūhun ni steén Yaā Dios nuū de:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 — ausente —
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 — ausente —
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Achí Zacarías.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Te sūchi lúlí un ní jehnu i te ni ije i jíín jnúhun ya. Te ni condee i nde nuū ñúhun téhé ndé quɨvɨ̄ ní quenda ndijin i nuū ñáyuu Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.