João 2
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NVT
1 Te ni yāha unī quɨvɨ̄, te ni īyo ɨɨn vico nándāha ñuu Caná ndañúū Galilea. Te yūcuan íne náná Jesús.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Te suni ni cacana i Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá, ni jehēn yā vico un jíín de.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Te ni ndoco vino. Te náná Jesús ni cahān ña jíín yá: Ni ndoco vino i, áchí ña.
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Te ni cahān Jesús jiín ña: ¿Naun cáhán ni súcuan jíín ná nánā? Chi ná tu quee quɨvɨ̄ jeē sáha ná jniñu jéhnu, áchí yá.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Te náná yā chi ni cahān ña jíín ñáyuu cájeni cohō: Sáha ró jíjnáhan ró táca jéē cahān yā jiín ró. Achí ña.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Te yūcuan íyó íñū tenéjá yuū jeē ñúhun ndute cájichi ñayuu hebreo jeē ndúndoo i nuū Yaā Dios. Te ɨɨn ɨɨn tenéjá un cánda cuhun cuūn xico chí ciento litro ndute.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Te ni cahān Jesús jiín ñáyuu cájeni cohō: Scútú ndɨ́ɨ̄ rō tācá tenéjá yáha. Te ni cascútú ndɨ́ɨ̄ i.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Te ni cahān yā jiín i: Vijna te quēen ró jecu te quindeca ró coto ndee tēe ndíto vico, áchí yá. Te ni cajendeca i nuū de.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Te ni séyūhú de ndute jeē ní nduu vino, te tu jíní de ndé ní canihīn i. Chi máni mozo un cúu jeē cájini, chi máá i ni caquēen ndute ún. Yūcuán na te tēe ndíto vico ni cana de tēe nándāha.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 Te ni cahān de jíín: Tāca ñáyuu chi xīhna gā vino váha cájēhe i, te núu je ni cajihi vāha ñayuu cáhīin vico, yūcuán na te jéhe de vino ndahú na. Te máá ró tucu ni sáha ró, chi nde jeē sándɨ̄hɨ́ te jéhe ró vino jeē yóhyo vāha ga jíhi, áchí de.
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Jniñu yáha jéē ni sáha Jesús ini ñuu Caná ndañúū Galilea cúu jniñu jéhnu xīhna ñúhún jéē ni sáha ya jeē steén yā poder yā. Te súcuan ni steén yā jeē yóhyo cújéhnu ya. Te tēe cáscuáha jíín yá ni cacandíje de ya.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Te ná ni yāha jniñu yáha, te cuahān yā ñuu Capernaum jiín náná yā jiín táca ñani yā jiín tée cáscuáha jíín yá. Te ni coyūcu yá yūcuán jecu quɨvɨ̄.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Te jeē cuácuyajni vico pascua casáha jnáhan ñuu yā hebreo, te cuahān yā ñuu Jerusalén.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Te ini templo cáhnu ni jito ya ñayuu cáxīcó stɨquɨ̄ jiín lanchi jíín paloma, jiín ñáyuu castáyɨ xūhun, cáyūcú i nuū mesa i.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Te jeē súcuan ni jito ya, te ni sáha ya ɨɨn cuarta ñɨɨ. Te ni scúnu ya tācá i ini templo, nde jiín lanchi jíín stɨ́quɨ̄ i. Te ni jete yā xūhun ñáyuu castáyɨ. Te ni scotúú yá tāca mesa i.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Te ni cahān yā jiín ñáyuu cáxīcó paloma: Tava tācá quɨtɨ yáha. Te ma sáha ró yáhu ini vehe Tátá rī. Achí yá.
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá, ni canucūhun ni de jnūhun yósó núū tútu iī: Je yajni cuu na jéē yóhyo ndɨ́hvɨ́ ni na sɨ́quɨ̄ vehe ní, áchí yá jiín Tátá yā, achí tutu.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Te tēe ñuu yā hebreo ni cacajnūhún de ya: ¿Na jniñu jéhnu sáha ró jéē steén rō poder rō, te cucáhnu ni rī jeē ndíso jníñu ró sáha ró súcuan? áchí de jíín yá.
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Te ni cahān yatá Jesús: Canu rō templo yáha, te nuū uní quɨvɨ̄ te nucondichi sáha ri, achí yá.
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Yūcuán na te ni cacahān tēe hebreo un: Uū xico iñū cuiyā te ni jīnu ni cuvāha templo yáha. Te róhó, ¿á núū uní‑ni quɨvɨ̄ te nucondichi sáha ró naún? Achí de.
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Te templo jeē cahán Jesús cúu máá yɨquɨ cúñu yā, chi cahni ñayuu yā te natecu yā nuū uní quɨvɨ̄.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Jeē yúcuan cúu jeē ná ni natecu yā jeē ni jíhī yā, te tēe cáscuáha jíín yá ni canucūhun ni de jeē ni cáhān yā jnūhun yáha. Te ni cacandíje de jnūhun jeē yosó núū tútu iī, jiín jnúhun yáha jéē ni cáhān Jesús.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Te ná íne Jesús ñuu Jerusalén máá vico pascua, te cuehē ñayuu ni cacandíje i jeē cúu ya Cristo, chi ni cajito i tācá jniñu jéhnu sáha ya jeē steén yā poder yā.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Te máá Jesús chi tu ní jétáhú yá i, chi je jíní yā ndese cáa ini anuá i jíjnáhan i.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Te tu jíni ñúhún yá jeē cáchi ni ɨɨn ñayuu nuū yā ndese íyó táca ñáyuu, chi máá yá je jíní yā ndese cáa ini anuá i.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.