João 20

Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te jenéhen quɨvɨ̄ domingo ni jinū María ñuu Magdala nuū ní yɨndūji Jesús, te yɨ́nee gā cúu. Te ni jito ña jeē ní cujiyo yuū ndihyú yuyáú ndɨ̄yɨ.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Yūcuán na te jínu ña cuahān ña nuū Simón Pedro jiín núū ɨnga tēe scuáha ún jeē maní gā Jesús jiín. Te ni cahān ña jíín de: Ni catava de Jitoho yō nuū ní yɨndūji ya, te tu cájini yō ndé nuū ní cachune de ya, achí ña.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Te ni quendacoo Pedro jiín ɨnga tēe scuáha ún, cuácondēhé de yaū ndɨ̄yɨ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Te cájinu tayɨ́ ndɨndúú de. Te ɨnga tēe scuáha ún, nīhin ga ni jinu de vēsú Pedro. Te xīhna gā de ni jinū yaū ndɨ̄yɨ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Te ni scáyɨ de máá de, te ni jito nihni de ini yaū. Te ni jito de jeē tira sahma un cáyūcu máá na. Te tu ní quɨ́vɨ de.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Te sáá te ni jinū Simón Pedro jeē ndiquín jnáhan de vēji de jíín ɨnga tēe ún. Te ni quɨ̄vɨ de nuū ní yɨndūji Jesús. Te suni ni jito de jeē tira sahma cáyūcu máá na.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Te ni jito de sahma jeē ni ñúsúcún xínī Jesús, tu cátú jíín tira sahma, chi ni natuu te cátú sɨ́ɨn.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Yūcuán na te suni ni quɨ̄vɨ ɨnga tēe scuáha jeē ni jínū xīhna gā nuū ní yɨndūji ya. Te ni jito de ndese íyó, te ni candíje de jeē ní natecu yā.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Chi nde ná tu jinūcoo de yaū ndɨ̄yɨ, te tu ní jécūhun ni de jnūhun cáhán tutu iī, jeē jíni ñúhún natecu yā núu je ni jihī yā.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Yūcuán na te ndɨndúú tée cáscuáha ún cuanungoo de vehe de.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Te María índichi ña ndáhyú ña nuū ní yɨndūji ya. Te níní ndáhyú ña, te ni scáyɨ ña máá ña, ni jito nihni ña ini yaū ún.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Te ni jito ña uū ndajéhé andɨvɨ́, cáñuhun ya sahma cuijín. Te ɨɨn ya néne ichi xíní, te ɨnga ya néne ichi núū jehé nuū ni cátu yɨquɨ cúñu Jesús.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Te ni cacahān yā jiín ña: ¿Najehē ndahyú rō? Te ni cahān ña: Ni catava de Jitoho ná, te tu jíní na ndé nuū ní cachune de ya.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Te jeē ni cáhān ña súcuan, te ni ndió cóto ña, te ni jito ña nuū Jesús jeē índichi yā yūcuán. Te tu ní nácuni ña jeē maá yá cúu.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Te ni cahān yā jiín ña: ¿Najehē ndahyú rō? ¿Ndé ɨɨn nánducú ró? achí yá. Te máá ña jéni ni ña jeē tée ndíto huerto cúu ya. Te ni cahān ña jíín yá: Núu máá ní ni quenehen ní yá, te cachi ní ndé nuū ni jéchune ní yá, te na quínuquihin ná yá, achí ña.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Te ni cahān Jesús jiín ña: María, achí yá. Te jeē ni cáhān yā súcuan, te ni nacuni ña ya, te ni ndió cóto ña, te ni cahān ña jíín yuhu hebreo: Raboni, achí ña. Te jnūhun un cúní cahān, Maestro.
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Te ni cahān Jesús jiín ña: Ma quehé ró rúhū, chi ná tu ndaa ri quinuhun rī nuū Tatá rī. Te cuáhán núū tācá hermano rī, tēe ni cascuáha jíín rí, te cachi rō nuū de jeē ndaa ri quinuhun rī nuū Tatá rī, jeē suni Tátá maá ró jijnáhan ró cúu. Te cúu ya Yaā Dios maá rí jiín Yaā Dios maá ró jijnáhan ró. Achí yá.
17 Jesus continuou:
18 Yūcuán na te María ñuu Magdala un, cuáhān ña, te ni castūhún ña nuū tée cáscuáha un jéē ní jito ña nuū maá Jítoho yō jiín jéē ni cáhān yā jnūhun yáha jíín ña.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Te jeē ní cuaa máá quɨ́vɨ̄ domingo un, te cáhīin tútú tée cáscuáha ún ini ɨɨn vehe. Te cándihyū yehyɨ́, chi cáyūhú de jnáhan de hebreo jeē coto xeēn i de. Te ni quee‑ni Jesús, ni jecuɨñɨ̄ yā mēhñú de vēsú ndihyú yehyɨ́, te ni cahān yā jiín de: Ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ coo ni rō jijnáhan ró, áchí yá.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Te ná ni cahān yā súcuan, te ni steén yā ndaha ya jiín xiin ya nuū de. Te ni cacusɨɨ̄ ni tēe cáscuáha un jéē ní cajito de nuū maá Jítoho yō.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Yūcuán na te ni cahān tucu Jesús: Ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ coo ni rō jijnáhan ró. Te nájnūhun ni tají Tátá rī ruhū ini ñayɨ̄vɨ́, suni súcuan tájí rí rohó nacani ró jnúhun ri nuū ñáyuu. Achí yá.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Yūcuán na te ni tɨ̄vɨ tachī yā nuū de jíjnáhan de. Te ni cahān yā: Vijna te ni canihīn rō Espíritu Santo.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Te tāca ñáyuu jeē cone cáhnu ni rō nuū cuéchi i, núu súcuan te coo jnūhun cáhnu ni nuū cuéchi i. Te núu tú cone cáhnu ni rō nuū cuéchi i, te ma cóo jnūhun cáhnu ni nuū cuéchi i. Achí yá.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Te Tomás, tēe ni cacu cuátí, ɨɨn jnáhan jeē uxí uū tēe cáscuáha jíín yá, tu ní íne de quɨvɨ̄ jeē ní nane Jesús nuū tāca gá tēe cáscuáha.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Yūcuán na te sava ga tēe cáscuáha un, ní cacahān de jíín Tomás: Ni cajito ri nuū maá Jítoho yō. Te ni cahān Tomás: Núu tú coto ri nuū ni túji ndaha ya ni sáha ndūyu cāa, te núu tú chune ri xinī ndáha ri nuū ni íne ndūyu cāa, te núu tú chune ri ndaha ri xiin ya, te ma candíje cuɨtɨ rī, achí de.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Te nuū uná quɨvɨ̄, te tēe cáscuáha un cáhīin tútú tucu de ini ɨɨn vehe. Te íne Tomás jiín de. Yūcuán na te ni quee‑ni tucu Jesús, ni jecuɨñɨ̄ yā mēhñú de, vēsú cándihyū yehyɨ́. Te ni cahān yā jiín de: Ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ coo ni rō jijnáhan ró.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Te ni cahān‑ni ya jiín Tomás: Chune xinī ndáha ró ini ndaha ri yāhá te coto ró. Te scáá ndaha ró, te chune ró xiin ri nuū ni tújī. Te ma cáni sɨquɨ́ gá ni rō, chi sa suhva na cándíje ró.
27 E logo disse a Tomé:
28 Yūcuán na te ni cahān Tomás jiín yá: Aī, Jitoho maá ná jiín Yaā Dios maá ná cúu ní, áchí de.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Te ni cahān Jesús jiín de: Tomás, nde ni jito ró núū rī, te ni candíje ró. Te yōhyo ndetū tāca ñáyuu jeē candíje ruhū vēsú tu ní jíto i nuū rī, achí yá.
29 Jesus lhe disse:
30 Te suni ni sáha Jesús cuehē gā jniñu jéhnu jeē ni stéén yā poder yā nuū tée cáscuáha jíín yá, jeē tu yósó núū tútu yáha.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Te tācá jniñu yáha ní tee ri návāha candíje ró jijnáhan ró jéē Jesús cúu Cristo, maá Séhe Yaā Dios. Chi jeē candíje ró yá, te cotecu rō nɨɨ́ cáni sáha ya.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.