João 11

Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ni īyo ɨɨn tēe cúhú, nání de Lázaro. Te máá de jíín cuáha de María jiín Marta, cácuu de ñayuu ñuu Betania.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Te María un jéē cúu cuāha Lázaro, suu ña cúu jeē ní chihi aceite perfume jehē Jitoho yō, te ni nasíchí ña jíín ixi xíní ña.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Te ndɨndúú cuáha de un ní catají ña jnūhun cuahān nuū Jesús: Tēe jeē maní ni jíín, cúhú de, áchí ña, áchí mozo.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Te ná ni jini Jesús jnūhun, te ni cahān yā: Cuehyɨ̄ yáha chi nasūu cuéhyɨ̄ jeē ví cuu de cúu. Chi sa suhva sáha Yaā Dios jeē cuni ñayuu ndese cújéhnu ya. Chi ruhū, Sēhe Yaā Dios, jiín cuéhyɨ̄ yáha te stéén rī jeē suni cújéhnu máá rí. Achí yá.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Te manī Jesús jiín Marta jiín cúhū ña jíín Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Te vēsú súcuan te nuū ni níhīn yā jnūhun jeē cuhú de, te ni quendōo ya uū gā quɨvɨ̄ nuū ndeé yá un.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Yūcuán na te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá: Na quíhín tucu yó región Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Te tēe cáscuáha un ní cacahān de jíín yá: Maestro, ná tu cuu quɨvɨ̄ jeē ní canducú jnáhan yó hebreo cuāha de yuū xinī ní. ¿Te cúní ni quíhīn tucu ní yúcuan naún? Achí de.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Te ni cahān Jesús: Ma cúu cahni ñayuu ruhū núu ná tu quee maá quɨ́vɨ̄ cuu rī. Chi jeē iyó rí ñayɨ̄vɨ yáha cúu nájnūhun jeē iyó úxī uū hora ɨɨn nduú. Te jeē sáha ri jeē cuní Yaā Dios, cúu ri nájnūhun tēe jeē jíca nduú, te tu cáchihi de jehē de, chi cúndijin nuū de ñayɨ̄vɨ yáha.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Te tēe jeē tu sáha jeē cuní Yaā Dios, chi nájnūhun jíca de jecuáā, te nájnūhun cáchihi de jehē de, chi tu cúndijin ini anuá de. Achí yá.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yūcuán na te ni cahān tucu ya: Amigo yō Lázaro quíxí de, te quihīn rī sáha ri jeē nátahū ni de. Achí yá.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Yūcuán na te tēe cáscuáha un ní cacahān de: Núu quíxí de te jíní yō jeē nduvāha de.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Te Jesús chi súcuan ni cahān yā jeē jé ni jihī de. Te cájeni ni tēe cáscuáha jeē quixí ndije de.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Yūcuán na te ni cahān cají yá: Je ni jihī Lázaro.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Te cúsɨɨ̄ ni rī jeē tu ní cóyūcu yó yūcuán, návāha vāha ga candíje ró jéē coto ró jniñu jéhnu sáha ri. Núu súcuan te na quíngoo yó núū ndɨ́yɨ ún. Achí yá.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Yūcuán na te Tomás, tēe cúu cuátí, ni cahān de jíín jnáhan de jeē cascuáha jíín yá: Suni na quíngoo yó návāha cuu yō jiín yá, achí de.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Te nuū ní quee Jesús, te jíní yā jeē ní cuu cuūn quɨvɨ̄ yɨ́ndūji Lázaro.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Te yajni‑ni íne ñuu Betania jiín ñuu Jerusalén, nájnūhun uū kilómetro yosáva.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Te Marta jiín María, ni quecoo cuehē jnáhan ña hebreo jeē cahán i jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ña jeē sɨquɨ́ jeē ni jíhī cuāha ña.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Te nuū ní jini Marta jeē véji Jesús, te ni quenda ña cuajnahan ña ya. Te María chi ni ndōo ña vehe.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Te ni cahān Marta jiín Jesús: Núu ní íyo ní yáha, te ma cúū cuāha ná núú.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Te vēsú súcuan te jíní na jéē tāca jéē cacán ni núū Yaā Dios, te sáha ya, achí ña.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Te ni cahān Jesús jiín ña: Natecu cuāha ró.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Te ni cahān Marta: Jíní na jéē nátecu de quɨvɨ̄ nátecu tāca ndɨ́yɨ nde quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Te ni cahān Jesús: Máá rí cúu Yaā sáha jeē nátecu jiín jéē cótecu nɨɨ́ cáni. Ñayuu candíje jeē jnáma ri i, vēsú na cúū i, te natecu i.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Te ñayuu cátecu te cándíje i ruhū, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́. ¿A cándíje ró jnúhun yáha? Achí yá.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Te ni cahān ña: Cándíje ná jéē maá ní cúu Cristo, Sēhe Yaā Dios, jeē achí tutu jeē quíji ini ñayɨ̄vɨ, áchí ña.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Te ná ni cahān ña súcuan, te cuahān‑ni ña, cuacana yuhu ña cuhū ña María: Máá Maestro ni quee yā, te cána ya rohó, áchí ña.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Te jeē ní jini María jnūhun yáha, te yachī ni ndocuɨñɨ̄ ña, cuahān ña nuū yā.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Te ná tu quɨ̄vɨ Jesús ñuu, chi ni ndōo‑ni ya nuū ni jéjnahan Marta yā.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Te ñayuu hebreo un jéē cáyūcú ini vehe jíín María, jeē cácahān i jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ña, ni cajito i jeē yachí ni ndocuɨñɨ̄ ña cuahān ña. Te ni candiquīn i ña cuangoo i, chi cájeni ni i jeē cuándahyū ña nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Yūcuán na te ni jinū María nuū íne Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā, te ni cahān ña: Núu ní íyo ní yáha, te ma cúū cuāha ná núú, áchí ña.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Te ni jito Jesús jeē ndahyú ña jíín jéē cándahyū ñayuu vējicoo jíín ña. Te yōhyo ni nducuíhyá ni yā, te ni jnahuhū ni yā jeē cundáhú ni yā i.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Te ni cajnūhun yá ña: ¿Ndé mí ní cachindūji ró de? Te ni cacahān ña jíín yá: Quíhín yō te cuni ní, áchí ña.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Te ni ndahyū Jesús.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Yūcuán na te ni cacahān ñayuu hebreo un: Condēhe náa yōhyo manī de jíín ndɨ́yɨ ún.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Te sava i chi ni cacahān i: Tēe yáha jéē ní nanune de tɨnūu tée cuáá, ¿á tu ní cúu sáha de jeē ma cúū Lázaro nuú? áchí i.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Te yōhyo ni jnahuhū ni tucu Jesús, te ni quee yā nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te ɨɨn yaū cava cúu, te yuyáú un ndíhyú ɨɨn yuū.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Te ni cahān yā: Tejiyo yuū un jíjnáhan ró, áchí yá. Te Marta, cuāha ndɨ̄yɨ un, ní cahān ña: Je jéén xicō de, chi je ni cuu cuūn quɨvɨ̄ yɨ́ndūji de.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Te ni cahān Jesús jiín ña: ¿A násūú je ni cahān rī jiín ró jeē núu candíje ró te coto ró jéē yóhyo cújéhnu Yaā Dios jiín poder yā? achí yá.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Yūcuán na te ni catejiyo i yuū jeē ndésɨ yuyáú ndɨ̄yɨ ún. Te ni ndacoto‑ni Jesús ichi ándɨvɨ́, te ni cahān yā: Tátā, na cútahū na núū ni jéē sáha ní jéē jicán na.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Te jíní na jéē niní sáha ní jéē jicán na. Te jeē váha ñayuu cáhīin yáha cúu jeē súcuan cáhán na, návāha na cándíje i jeē maá ní ni tají sáña.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Te ná ni cahān yā súcuan, te ni cahān jee ya: Lázaro, quenda quiji ró, áchí yá.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Te ni quenda‑ni tēe ni jihī ún, te ñúsúcún ndaha de sɨ̄hɨn de jíín tira sahma. Te nuū de ñúsúcún ɨɨn sahma. Te ni cahān Jesús jiín i: Nandají ró sahma ñúsúcún de, návāha cuu caca de, áchí yá. Te ni canandají i.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yūcuán na te cuehē ñayuu hebreo jeē ní quijicoo nuū María, ni cacandíje i Jesús, chi ni cajito i jniñu ni sáha ya.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Te sava i chi cuangoo i nuū tée grupo fariseo, te ni cacastūhún i ndese ni sáha Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Yūcuán na te tēe fariseo un jíín sútū cácujéhnu ni candutútú de junta jiín táca gá tēe cácujéhnu. Te ni cacahān de: ¿Ndese sáha yó? Chi tēe ún yōhyo cuehē jniñu jéhnu sáha de.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Te núu condēhé‑ni yó, te ndɨvii ñayuu candíje i de. Te quijicoo tāca tée nación Roma jeē cácujéhnu, te canu de templo cáhnu yó, te scuíté núu de ñayuu nación yō, achí de jíjnáhan de.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Te ɨɨn jnáhan de jeē naní Caifás, jeē cúu máá sútū cujéhnu ga cuiyā ún, ni cahān de: Róhó chi tu cájini cuɨtɨ rō,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ni tu cájecūhun ni rō jeē váha ga jeē cúū ɨɨn tēe jehē ñáyuu nación yō vēsú jeē náā ndɨvii i, áchí de.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Te tu ní cáhán de jnūhun yáha jéē jéni ni maá de. Chi sɨquɨ̄ jeē cúu de sutū cujéhnu ga cuiyā ún, te ni sáha Yaā Dios jiín de jeē ní nacani de jnūhun jeē cúū Jesús jehē ñáyuu nación hebreo.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Te nasūu máá ɨɨn‑ni jehē nación hebreo, chi suni jehē ndɨvii ñayuu cácuu sēhe Yaā Dios jeē ní cajitē núu tācá nación, návāha ɨɨn na cuu i jíjnáhan i.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Yūcuán na te nde quɨvɨ̄ ún te tāca tée hebreo cácujéhnu un, ní casquíjnáhan de jnūhun jeē cáhni de Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Jeē yúcuan tuá ní jíca ndijin yā nuū jnáhan ñuu yā hebreo un, chi ni quenda ya región Judea, te cuahān yā ɨɨn ñuu naní Efraín, nuū iyó yajni ñuhun téhé. Te ni condee yā yūcuan jíín tée cáscuáha jíín yá.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Te ni cuyajni vico pascua jeē cánasáha ñayuu hebreo. Te cuehē ñayuu tācá ñuu yūcuán cuángoo i ñuu Jerusalén, návāha squícu i jeē cahán ley jeē cúchi i ndundoo i nuū Yaā Dios, te sáá te quejéé vico pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Te cánanducú i Jesús, te cácajnūhun jnáhan i ini templo: ¿Ndese cájeni ni rō? ¿A quiji de vico, chí tuú? Achí i.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Te sutū cácujéhnu jíín tée fariseo ni candacu de jniñu jeē núu ndé ɨɨn ñayuu jiní ndé nuū íne ya, te na cástūhún i, návāha jnɨɨ de ya.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.