Cânticos 4

Maori Version (MI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nana, he ataahua koe, e toku hoa; nana, he ataahua koe; no nga kukupa ou kanohi i muri i tou arai: ko ou makawe, koia ano kei te kahui koati e takoto haere ana i te taha o Maunga Kireara.
1 Eis que tu és formosa, meu amor, eis que tu és formosa; tens olhos como os das pombas entre as tuas tranças; o teu cabelo é como o rebanho de cabras, as que aparecem no monte Gileade.
2 Ko ou niho, ano he kahui hipi uha katahi tonu ka oti te kutikuti, i haere mai i te horoi; rite katoa ratou i te mahanga, kahore hoki he mea pakoro i roto i a ratou.
2 Os teus dentes são como o rebanho das ovelhas tosquiadas, que sobem do lavadouro, e das quais todas produzem gêmeos, e nenhuma é estéril entre elas.
3 Ko ou ngutu, ano he aho ngangana, ahuareka ana tou mangai: rite tonu ki tetahi wahi o te pamekaranete ou rahirahinga i muri i tou arai.
3 Os teus lábios são como um fio de escarlate, e a tua fala é agradável; as tuas têmporas são como um pedaço de romã entre as tuas tranças.
4 Rite tonu tou kaki ki te pourewa o Rawiri, he mea i hanga hei iringa mo nga patu, kei reira nei nga whakangungu rakau kotahi mano e iri ana, ko nga whakapuru tao katoa a te hunga marohirohi.
4 O teu pescoço é como a torre de Davi, edificada para um arsenal, onde pendem mil broquéis, todos eles escudos de homens poderosos.
5 Ko ou u e rua rite tonu ki nga kuao e rua, he mahanga na nga anaterope, e kai ana i waenga i nga rengarenga.
5 Os teus dois seios são como dois filhos gêmeos da gazela, que se apascentam entre os lírios.
6 I te mea kiano i matao noa te ra, a kiano i rere noa nga atarangi, ka haere ahau ki te maunga maira, ki te pukepuke parakihe.
6 Até que o dia amanheça, e as sombras fujam, eu irei ao monte da mirra, e ao outeiro do incenso.
7 He ataahua katoa koe, e toku hoa; kahore hoki ou koha.
7 Tu és toda formosa, meu amor; não há mancha em ti.
8 Taua ka haere atu i Repanona, e toku hoa, taua atu i Repanona: matakitaki ai i te tihi o Amana, i te tihi o Heniri raua ko Heremona, i te nohoanga o nga raiona, i nga maunga o nga reparo.
8 Vem comigo do Líbano, minha esposa, vem comigo do Líbano; olha desde o cume de Amana, desde o cume de Senir e de Hermom, desde os covis dos leões, desde os montes dos leopardos.
9 Riro pu toku ngakau i a koe, e toku tuahine, e toku hoa: riro pu toku ngakau i tetahi o ou kanohi, i tetahi o nga mekameka whakapaipai o tou kaki.
9 Tens arrebatado o meu coração, minha irmã, minha esposa; tens arrebatado o meu coração com um dos teus olhares, com um colar do teu pescoço.
10 Ano te ataahua o tou aroha, e toku tuahine, e toku hoa! Ano te pai o tou aroha! nui atu i te waina: ko te kakara hoki o ou hinu, nui atu i nga kinaki kakara katoa.
10 Que belo é o teu amor, minha irmã, minha esposa! Quanto melhor é o teu amor do que o vinho! E o aroma dos teus unguentos do que o de todas as especiarias!
11 He honi kei ou ngutu, e toku hoa, e maturuturu ana; he honi, he waiu kei raro i tou arero: ko te kakara hoki o ou kakahu, koia ano kei te kakara o Repanona!
11 Os teus lábios, ó minha esposa, gotejam como favos de mel. Mel e leite estão debaixo da tua língua, e o cheiro dos teus vestidos é como o cheiro do Líbano.
12 He kari kua oti te tutaki toku tuahine, toku hoa; he manawa whenua kua oti te papuni, he puna kua oti te hiri.
12 Jardim fechado és, minha irmã, minha esposa, manancial fechado, uma fonte selada.
13 Ko nga mea e wana ana i a koe he kari pamekaranete, he pai whakarere nga hua; he hena, he rakau nara,
13 Tuas plantas são um pomar de romãs, com frutos agradáveis; cipreste com nardo,
14 He nara, he hapirone, he karamu, he hinamona, me nga rakau parakihe katoa; he maira, he aroe, me nga mea nui katoa o nga kinaki kakara.
14 o nardo, e o açafrão, o cálamo, e a canela, com todas as árvores de incenso, a mirra e aloés, com todas as principais especiarias.
15 He puna koe no nga kari, he poka wai ora, he awa toto mai hoki no Repanona.
15 Uma fonte de jardins, uma fonte de águas vivas, e córregos do Líbano!
16 E ara, e te hauraro; haere mai hoki, e te tonga: pupuhi mai ki taku kari, kia rere ai nga kinaki kakara ki waho. Tukua taku e aroha nei kia haere mai ki tana kari, ki te kai i ana hua pai.
16 Desperta-te, ó vento do norte, e vem tu, vento sul; assopra sobre o meu jardim, para que destilem os seus aromas. Que o meu amado entre em seu jardim, e coma os seus frutos agradáveis!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Cânticos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.