Marcos 3
Abureni NT (MGJ_LIS) vs ACF
1 Sa̠ A̠zizo̠s a̠mina̠ ka̠ a̠d̠igh d̠a̠ otu u̠gala A̠zu bho̠. Odi o̠ni̠ ola̠ agu̠o̠ bho̠ na̠ akpari̠an aro̠ ani̠ ma̠ i̠se̠.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Idi ogbo d̠a̠ o̠lo̠gh d̠awa na̠ e̠bho̠ro̠ghan e̠kal abar ola̠ odin ob̠ologiom A̠zizo̠s, sa̠ awa ikimeni na̠ egon o̠bi̠gh ku̠gba ma̠ i̠na ta̠ a̠koko ma̠ o̠ni̠ bho̠ d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh a̠nwunom A̠zu bho̠.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ wa̠ agu̠o̠ na̠ akpari̠an bho̠ ma̠a̠, “B̠etina̠ ma̠ amara d̠a̠ a̠misigh eb̠la̠ ogbo.”
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Sa̠ i̠na a̠pura̠n awa ma̠a̠, “Ere ma̠ abar wa̠ oloko bho̠ a̠ma̠ra̠ ma̠ ogir d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh a̠nwunom A̠zu bho̠: ogir ib̠eb̠i bo̠d̠o̠ ka̠ ogir i̠karabh, otenemeni o̠ni̠ onigha̠ a̠ghud̠um bo̠d̠o̠ ka̠ ogigh o̠ni̠?” Ya̠a̠, awa inima̠ i̠ro̠ b̠o̠b̠o̠m.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Sa̠ i̠na a̠kpon eb̠la̠ awa a̠kitineni̠ na̠ ibom i̠gam, ma̠ agu̠o̠ awa na̠ e̠kparame̠ni̠ ma̠ rologi d̠awa bho̠, sa̠ a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ bho̠ ma̠a̠, “Selegheni ma̠ agu̠o̠ d̠oyom.” Sa̠ i̠na a̠selegheni ma̠ agu̠o̠ d̠o̠yo̠, sa̠ agu̠o̠ bho̠ a̠selegha̠n a̠bhon.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Sa̠ Rafarisi bho̠ i̠d̠u̠a ka̠ imimia̠n na̠ ogbo i̠tu̠o̠no̠m ta̠ E̠ro̠digboloma̠ i̠na, ma̠ agu̠o̠ awa ta̠ ebhin egigh i̠na.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Sa̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠d̠u̠a ma̠ i̠se̠ i̠gi̠ d̠a̠ aka o̠bhi̠i̠y eko. Sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom ya̠ Agalili na̠ A̠zudia̠ i̠tu̠o̠no̠m i̠na.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 Ipa̠n ro̠lo̠gh ya̠ i̠tu̠o̠no̠m i̠na bho̠ i̠d̠u̠a d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m, na̠ Idumia̠ na̠ d̠a̠ aku̠b̠o̠ o̠bhi̠i̠y Azo̠dan, na̠ d̠a̠ e̠ma Ataya na̠ Asi̠do̠n. Eb̠la̠ awa iru d̠a̠ A̠zizo̠s ma̠ agu̠o̠ awa i̠mu̠gho̠n e̠mi̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na na̠ a̠gir bho̠.
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠ awa eguri ma̠ oghugh esisa̠n i̠na ma̠ agu̠o̠ ola̠ i̠na ta̠ a̠d̠igh, bo̠ka̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ na̠ i̠ni̠ro̠m i̠na.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 Ezin bho̠ i̠na na̠ a̠koko ma̠ a̠d̠izo a̠nwunom ya̠ i̠ro̠ d̠a̠ ali̠gam a̠ruzu asu̠nwe̠r, ma̠ ola̠ ogbo ya̠ inwuna̠ ma̠ ad̠ien kere kere asu̠nwe̠r na̠ ekukurugha̠n o̠gi̠ d̠a̠ ed̠ia̠ ka̠ okula̠n o̠yo̠.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Ka̠ obhel ka̠ obhel ola̠ ogbo ya̠ i̠karabh aru̠mu̠gh na̠ e̠b̠am i̠bi̠gh i̠na, sa̠ awa ta̠ emeleghu d̠a̠ a̠de emulughu d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zizo̠s na̠ efugh ma̠a̠, “Anwa O̠nyi̠ ta̠ A̠zib̠a̠.”
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Sa̠ i̠na alo̠gh e̠mi̠ ab̠ab̠agi̠na awa ma̠a̠, od̠ighi̠ d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ ola̠ a̠nwunom ta̠ eloghom i̠na.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 A̠zizo̠s asi̠n d̠a̠ anyu̠ igu sa̠ a̠bhelegi ma̠ ogbo ya̠ i̠na na̠ abho̠ro̠ghan oru d̠o̠yo̠ bho̠. Sa̠ awa iru.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Sa̠ i̠na aso̠n d̠iobh na̠ i̠wal, a̠ghol awa ma̠ ogbo-ogir d̠o̠yo̠, ma̠ agu̠o̠ ola̠ awa ta̠ ed̠igh na̠ i̠na e̠ro̠, na̠ oruom awa o̠gba ib̠eb̠i asu̠gbagba bho̠ o̠sasaragi̠,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 na̠ onigha̠ awa ma̠ a̠limon obhin ozegi i̠karabh aru̠mu̠gh o̠si̠ghe̠gi̠.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 I̠nye̠n d̠iobh na̠ i̠wal ogbo ya̠ i̠na aso̠n bho̠: Asai̠mo̠n wa̠ i̠na a̠ghol A̠pita̠ bho̠.
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 A̠zemsi̠ o̠nyi̠ ta̠ Aze̠bidi, na̠ umor d̠o̠yo̠ Azo̠n (ya̠ A̠zizo̠s a̠ghol ma̠ A̠boanazis, wa̠ a̠ma̠ra̠ ma̠a̠, “anwi̠i̠ny agbararan bho̠”),
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 na̠ Anduru, na̠ A̠filip, na̠ Abatolomio, na̠ Amatiu, na̠ Ato̠mo̠si̠, na̠ A̠zemsi o̠nyi̠ ta̠ Ali̠fi̠o̠s, na̠ Atadi̠o̠s, na̠ Asai̠mo̠n wa̠ ughol a̠d̠ien ma̠ A̠zilo̠tbho̠,
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 na̠ A̠zuda̠s I̠skari̠o̠t, wa̠ ra̠ a̠wol i̠na bho̠.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Odi obhel A̠zizo̠s a̠d̠igh d̠a̠ otu wa̠ i̠na na̠ aro̠ghan bho̠, sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom ikokod̠ia̠n, ma̠ ola̠ i̠na sekina̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ irue d̠o̠ ma̠ o̠te̠i̠ e̠ti̠ti̠gha ola̠ od̠e ed̠ia̠n nyen.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 D̠a̠ obhel bho̠ ogbo a̠ghisia̠n ta̠ A̠zizo̠s i̠mu̠gho̠n i̠di̠ar ya̠ na̠ emite bho̠, sa̠ awa i̠gi̠ ka̠ obhin o̠yo̠ o̠d̠u̠a, ezin bho̠ na̠ o̠gba ma̠a̠, “I̠na bo̠ ma̠ o̠ni̠.”
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Sa̠ ogbo a̠tu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠ ya̠ i̠d̠u̠a d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m iru ra̠ ifugh ma̠a̠, “O̠ni̠ onon na̠ a̠bhum A̠belzibul, sa̠ na̠ a̠bhin a̠limon ta̠ A̠belzibul, we̠mu̠ a̠ruru bho̠ na̠ a̠ze ma̠ i̠karabh aru̠mu̠gh na̠ a̠zegi.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Sa̠ A̠zizo̠s a̠bhelegi awa a̠kokod̠i. Sa̠ i̠na a̠rogh a̠sidogh a̠nigha̠ awa ma̠a̠:
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 — ausente —
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 — ausente —
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 — ausente —
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 — ausente —
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 — ausente —
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 — ausente —
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 A̠zizo̠s agba ma̠ i̠di̠ar i̠nye̠n a̠nigha̠ awa, ezin bho̠ awa na̠ e̠gba ma̠a̠ i̠na na̠ a̠bhin a̠limon i̠karabh aru̠mu̠gh na̠ a̠gir ogir d̠o̠yo̠.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Sa̠ onweni na̠ a̠rumor ta̠ A̠zizo̠s iru ra̠ i̠mara d̠a̠ etire. Sa̠ awa iruom a̠duom odi o̠ni̠ ma̠ o̠gi̠ ka̠ o̠gba onigha̠ o̠yo̠ ma̠ i̠na a̠ru ra̠ abi̠ghan awa.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Ya̠a̠, o̠lo̠gh a̠nwunom na̠ e̠ro̠ ma̠ a̠dila̠de eko i̠na, sa̠ i̠gba inigha̠ i̠na ma̠a̠, onweni d̠oyom na̠ a̠rumor d̠oyom od̠i d̠a̠ etire na̠ e̠bho̠ro̠ghan o̠bi̠ghan oyom.
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa a̠pura̠n ma̠a̠,
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Sa̠ i̠na a̠kpon awa ogbo ya̠ od̠i ma̠ a̠dila̠de bho̠ a̠kitineni, sa̠ a̠fugh ma̠a̠,
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 — ausente —
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.