Marcos 14

Abureni NT (MGJ_LIS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 I̠se̠n bha̠ i̠wal a̠d̠a̠ma̠ isugho ma̠ o̠te̠i̠ E̠yal Opel Oten bho̠ sekina̠ E̠yal Abe̠re̠di̠ ya̠ Owubh d̠o̠ bho̠, sa̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ oloko bho̠ imimia̠n agu̠o̠ awa ta̠ ebhin ikoiny eb̠ol A̠zizo̠s egigh.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Ya̠a̠, awa i̠gba ma̠a̠, o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ a̠d̠a̠ma̠ e̠yal bho̠, bo̠d̠o̠ bha̠ a̠nwunom bho̠ ta̠ esoroni ma̠ elobhiri.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 I̠se̠n, bha̠ A̠zizo̠s od̠i d̠a̠ Abe̠tani̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ otu ta̠ Asai̠mo̠n wa̠ anwe̠r asu̠nwe̠r ekid̠igh bho̠. Sa̠ odi ani̠ a̠bhin ololo alabasta ola̠ u̠lo̠gh a̠ga̠i amu̠nu̠ Aspai̠knadobom a̠b̠ua̠ a̠ru. Sa̠ a̠b̠om o̠nu̠no̠nu̠ ololo bho̠ a̠zugioghom amu̠nu̠ bho̠ d̠a̠ e̠mu̠ ta̠ A̠zizo̠s.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Sa̠ idi ogbo ya̠ od̠i ma̠ i̠se̠ bho̠ i̠ki̠kai̠ngha, sa̠ odi a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ odi ma̠a̠, “I̠na a̠din ere na̠ a̠robh amu̠nu̠ ed̠u e̠nu̠nu̠ bho̠ ma̠ o̠ku̠a?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Onon sa̠ ka̠ urue owol opeleni ma̠ od̠ua̠l e̠wala na̠ a̠d̠usubh a̠dinari̠(300) obhin o̠lo̠gh agu̠o̠ onigha̠ ma̠ ronyigoiny bho̠.” Sa̠ awa i̠li̠o̠m ani̠ bho̠ ma̠ ibom.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ya̠a̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 — ausente —
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 — ausente —
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 — ausente —
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Sa̠ A̠zuda̠s I̠skari̠o̠t, odi o̠ni̠ d̠a̠ d̠iobh na̠ i̠wal bho̠, a̠ten agi̠ ka̠ ate̠i̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ ma̠ agu̠o̠ ola̠ i̠na ta̠ a̠wol A̠zizo̠s a̠nigha̠ awa.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Sa̠ ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ ibhon ologi ma̠ agu̠o̠ awa i̠mu̠gho̠n ya̠ i̠na agba bho̠, sa̠ igua̠n onigha̠ o̠yo̠ ma̠ ikpoki. Ob̠eton d̠a̠ obhel obha̠ sa̠ A̠zuda̠s abho̠ro̠gh e̠ti̠ti̠gha ola̠ ta̠ a̠sora̠n owol A̠zizo̠s.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 D̠a̠ o̠pu̠r a̠d̠a̠ma̠ E̠yal Abe̠re̠di̠ wa̠ Owubh d̠o̠ bho̠, a̠d̠a̠ma̠ wa̠ na̠ ogigh o̠nyi̠ o̠nana E̠yal Opel Oten bho̠, sa̠ ogbo ogir ta̠ A̠zizo̠s iru ra̠ i̠te̠i̠ i̠na, ipura̠n ma̠a̠, “A̠kere esi wa̠ anwa na̠ abho̠ro̠ghan i̠yar o̠gi̠ ka̠ o̠tu̠ghu̠man osisa̠n oyom ma̠ od̠e ed̠ia̠n E̠yal Opel Oten bho̠?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Sa̠ i̠na a̠ruom i̠wal ogbo ogir d̠o̠yo̠ a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 — ausente —
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 — ausente —
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Sa̠ ogbo atu̠ghan bho̠ iten i̠gi̠ d̠a̠ e̠ma bho̠, sa̠ awa i̠bi̠gh ma̠ eb̠la̠ i̠di̠ar bho̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ agba a̠nigha̠ awa bho̠, sa̠ awa i̠tu̠ghu̠man ed̠ia̠n Opel Oten bho̠.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Ate̠i̠ a̠dule, sa̠ A̠zizo̠s na̠ d̠iobh na̠ i̠wal bho̠ iten i̠gi̠.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Agu̠o̠ awa od̠i d̠a̠ akpata od̠e na̠ ed̠e ma̠ ed̠ia̠n bho̠, sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Sa̠ awa id̠igh i̠ku̠nu̠ ma̠ ibom, sa̠ o̠ni̠ o̠ni̠ i̠se̠ ake̠ ma̠ opura̠n o̠yo̠ ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, ami̠ ke̠re̠?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa ma̠a̠,
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 — ausente —
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 D̠a̠ agu̠o̠ awa na̠ ed̠e bho̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠bhin abe̠re̠di̠ a̠tutumeni, sa̠ a̠puiny a̠nigha̠ awa sa̠ a̠fugh ma̠a̠,
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Sa̠ a̠bhin okpa̠ko a̠min, sa̠ a̠nigha̠ ma̠ ali̠se̠bh, sa̠ a̠nigha̠ awa, sa̠ eb̠la̠ awa ibhin i̠d̠a.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠,
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 — ausente —
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Sa̠ awa i̠mo̠r aso̠r, sa̠ i̠d̠u̠a i̠gi̠ d̠a̠ Igu Roliv.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 — ausente —
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Sa̠ A̠puta̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Ka̠ aro̠ ma̠ ola̠ eb̠la̠ a̠nwunom i̠we̠le̠man anwa iten i̠d̠u̠a eka̠, ami̠ ko oghil ani̠ d̠o̠ ad̠u̠a.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ya̠a̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠,
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Sa̠ A̠puta̠ akparame̠ni̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Ka̠ aro̠ ma̠ ola̠ ami̠ ta̠ a̠d̠igh na̠ anwa a̠mugh eka̠, ami̠ ko o̠ku̠a d̠o̠ nyam.” Sa̠ eb̠la̠ a̠nwunom iyed̠i ifugh ani̠ ma̠ o̠ku̠a.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Sa̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan do̠yo̠ i̠gi̠ d̠a̠ esi ola̠ ubhelegi ma̠ Age̠tse̠mane̠, sa̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Sa̠ i̠na a̠bhin A̠puta̠ na̠ A̠zemsi na̠ Azo̠n ab̠aragu̠ma i̠na, sa̠ ibom asu̠su̠ghu̠d̠i̠an na̠ i̠ku̠nu̠ ra̠ id̠igh i̠na.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Sa̠ i̠na agi̠ d̠a̠ ed̠ia̠ ma̠ i̠ki̠kara ka̠ a̠mel a̠b̠obhia̠n d̠a̠ a̠de, sa̠ a̠siseiny ma̠a̠, ta̠ a̠b̠ur nab̠o̠, obhel onon ka̠ iten ad̠u̠a d̠o̠yo̠.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Sa̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠:
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Sa̠ i̠na a̠mula̠ agi̠ ka̠ ate̠i̠ awa, sa̠ abi̠gh ma̠ awa na̠ ekod̠u, sa̠ a̠pura̠n A̠puta̠ ma̠a̠,
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 — ausente —
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Sa̠ i̠na a̠puta̠ agi̠ ka̠ a̠siseiny onin agu̠o̠ bho̠.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Sa̠ i̠na a̠mula̠ a̠ru ra̠ abi̠gh ma̠ awa na̠ ekod̠u eten, ezin bho̠ a̠rid̠ien d̠awa na̠ e̠mu̠mo̠r ibom ma̠ ola̠ awa iloghom mu ma̠ abar ola̠ o̠wo̠ran o̠yo̠.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 A̠zizo̠s a̠ru ma̠ oleghemeni i̠sar igiel bho̠, sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠:
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 A̠zizo̠s od̠id̠ia̠ na̠ a̠fugh, sa̠ A̠zuda̠s odi o̠ni̠ d̠a̠ d̠iobh na̠ i̠wal bho̠ a̠ru na̠ o̠lo̠gh a̠nwunom ya̠ i̠kpanaki̠an ralapa ogidi na̠ re̠b̠am, iya̠ aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ oloko bho̠ na̠ ikei bho̠ iruom.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 I̠se̠n, o̠ni̠ wa̠ ta̠ a̠wol i̠na bho̠ na̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠: “O̠ni̠ wa̠ ami̠ ta̠ api̠pi̠o̠bh bho̠ bha̠ o̠ni̠ bho̠, ib̠ole i̠na ma̠ esibhom e̠kparame̠ni̠.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Sa̠ A̠zuda̠s a̠ru d̠a̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠, “O̠ni̠ Atu̠ghu̠me̠ni̠,” sa̠ api̠pi̠o̠bh i̠na.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Sa̠ a̠nwunom bho̠ iru ra̠ ipuom A̠zizo̠s d̠a̠ agu̠o̠, sa̠ ib̠ol i̠na, isibhom i̠kparame̠ni̠.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Sa̠ odi o̠ni̠ ola̠ aro̠ d̠a̠ etua̠n, abho̠ro̠n alapa ogidi d̠o̠yo̠ sa̠ a̠sobh a̠to ta̠ ob̠a̠ra̠motu we̠mu̠ rokur bho̠ a̠b̠uton.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 — ausente —
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Sa̠ eb̠la̠ awa i̠we̠le̠ i̠na ighil i̠d̠u̠a.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Odi o̠nyi̠ oyel ola̠ atu̠o̠no̠m ani̠ ma̠ A̠zizo̠s aro̠ ma̠ i̠se̠, i̠na alagha ma̠ ososora̠n akapa asi̠ni̠ni̠n ku̠ku̠m. A̠nwunom bho̠ i̠b̠ar na̠ i̠na esibh,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 sa̠ i̠na a̠gbugbugha̠ awe̠le̠ ma̠ ososora̠n akapa asi̠ni̠ni̠n bho̠ a̠ghil ad̠u̠a ma̠ e̠dab̠a.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Sa̠ awa ibhin A̠zizo̠s i̠gi̠o̠m we̠mu̠ rokur bho̠, sa̠ eb̠la̠ aru̠mu̠ okur bho̠ na̠ ikei bho̠ na̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠ ikokod̠ia̠n.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Sa̠ A̠puta̠ aro̠ ma̠ egbeny atu̠o̠no̠m i̠na tu̠tu̠n ka̠ a̠d̠igh d̠a̠ ogigo i̠gada ase̠ ta̠ we̠mu̠ rokur bho̠. Sa̠ a̠d̠igh na̠ rob̠a̠ra̠motu bho̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de a̠sumogha̠n e̠banya bho̠ na̠ amu̠ga.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 I̠se̠ sa̠ ibom rokur bho̠ na̠ eb̠la̠ Ogbo Osobh Ase̠ A̠zu bho̠ i̠bho̠ro̠ghan a̠nwunom ya̠ ta̠ e̠gba ma̠ onyob̠a̠ igunugha̠ eb̠ologiom A̠zizo̠s, ma̠ agu̠o̠ ola̠ awa ta̠ ebhin esobh ase̠ ebhumeni i̠na egigh, ya̠a̠ i̠bi̠gh d̠o̠.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 A̠d̠izo ronyob̠a̠ igunugha̠ emite ra̠ e̠gba ma̠ o̠nu̠ eb̠ologiom i̠na, ya̠a̠ o̠nu̠ d̠awa id̠igh d̠o̠ ma̠ onin.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Sa̠ idi ronyob̠a̠ imite, sa̠ i̠gba ma̠ igunugha̠ ib̠ologiom i̠na ma̠a̠:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “I̠yar u̠mo̠gho̠n ka̠ o̠ni̠ onon a̠fugh ma̠a̠, ‘Ami̠ ta̠ a̠b̠ogion Otu ta̠ A̠zib̠a̠ wa̠ o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠ a̠lo bho̠, sa̠ d̠a̠ a̠bin i̠sar a̠d̠a̠ma̠, sa̠ ami̠ ta̠ a̠mula̠ a̠lo ma̠ opa̠n ola̠ obhin d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ olo.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Eb̠la̠ i̠se̠ eka̠ i̠d̠i̠ar ya̠ awa i̠gba ib̠ologiom A̠zizo̠s bho̠ id̠igh d̠o̠ onin.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Sa̠ We̠mu̠ rokur bho̠ a̠rile a̠d̠igh d̠a̠ esa̠d̠io d̠awa a̠pura̠n A̠zizo̠s ma̠a̠, “Anwa na̠ o̠wo̠ran d̠o̠ ke̠re̠? Onon ka̠ a̠kere a̠d̠ien abar ola̠ na̠ o̠gba na̠ ob̠ologiom anwa?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ya̠a̠, A̠zizo̠s aro̠ b̠u̠b̠o̠m, na̠ o̠wo̠ran d̠o̠ ma̠ abar. Sa̠ we̠mu̠ rokur bho̠ a̠puta̠ a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “Anwa Akrai̠st O̠nyi̠ ta̠ A̠zib̠a̠ wa̠ akpe̠ ma̠ otutumeni bho̠ ke̠re̠?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠,
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Sa̠ we̠mu̠ rokur bho̠ ago̠ ma̠ ibura̠ d̠o̠yo̠ a̠fugh ma̠a̠, “Ta̠ odin ere o̠bho̠ro̠ghan ipa̠n ronyob̠a̠?”
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 “I̠bi̠ghe̠ ma̠ agu̠o̠ i̠na na̠ a̠fugh a̠fugh i̠basi̠ na̠ a̠gboloma̠ ma̠ A̠zib̠a̠. Inyin u̠bi̠gh eka̠?” Sa̠ eb̠la̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “I̠na na̠ api̠o̠gho̠m, akpe̠ ma̠ omugh.”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Sa̠ idi awa i̠ke̠ ma̠ o̠si̠ro̠gho̠m o̠yo̠ ma̠ i̠gho̠r, sa̠ ibinom a̠misigh d̠o̠yo̠, sa̠ ib̠orogh i̠na, sa̠ ifugh inigha̠ i̠na ma̠a̠ “Wa̠.” Sa̠ rob̠a̠ra̠motu bho̠ ibhin i̠na ib̠orogh.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Sa̠ agu̠o̠ A̠puta̠ od̠i ma̠ agba wa̠ ade̠bh d̠a̠ ologi ogigo bho̠, sa̠ odi o̠nyani̠, ob̠a̠ra̠motu ta̠ we̠mu̠ rokur bho̠,
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 abi̠gh ka̠ A̠puta̠ na̠ amu̠ga ma̠ anya, sa̠ a̠gbiom a̠kpon i̠na, sa̠ a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Anwa odi o̠ni̠ wa̠ i̠ro̠ ani̠ na̠ A̠zizo̠s wa̠ Anazare̠t bho̠.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Sa̠, A̠puta̠ aku̠a a̠fugh ma̠a̠, “Ami̠ iloghom d̠o̠ ma̠ abar wa̠ anwa na̠ agba bho̠, ami̠ i̠mu̠gho̠nyan d̠o̠ nyam nyen.” Sa̠ A̠puta̠ a̠mite agi̠ ka̠ amara d̠a̠ o̠nu̠ ogigo bho̠, sa̠ olobhiri e̠nu̠r alal.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Sa̠ o̠nyani̠ bho̠ abi̠gh i̠na sa̠ agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo ya̠ odi d̠a̠ aka bho̠ ma̠a̠, “Onon odi o̠ni̠ awa!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Sa̠ a̠mula̠ aku̠a. O̠nyi̠ obhel oten, sa̠ ogbo ya̠ od̠i d̠a̠ aka bho̠ ifugh inigha̠ ma̠ A̠puta̠ ma̠a̠, “Ya̠gia̠ga̠i anwa odi o̠ni̠ awa, ezin bho̠ anwa ola̠ Agalili.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 O̠ku̠a sa̠ i̠na ake̠ ma̠ osibhigha̠, ogurugia̠n ma̠a̠, “Ami̠ iloghom d̠o̠ ma̠ o̠ni̠ onon wa̠ inyin na̠ ofugh ogboloma̠ bho̠!”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 I̠se̠ sa̠ olobhiri e̠nu̠r alal wa̠ a̠leghemeni i̠wal igiel. Sa̠ A̠puta̠ aru̠ru̠an agu̠o̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠,Sa̠ A̠puta̠ aku̠ru̠ru̠ a̠sorogi ma̠ izin.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.