Lucas 8
Abureni NT (MGJ_LIS) vs ACF
1 Onon a̠ru a̠ten, sa̠ A̠zizo̠s ad̠u̠a ma̠ e̠ma a̠ten e̠ma, na̠ agba na̠ a̠mutiom ib̠eb̠i asu̠gbagba irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ d̠a̠ eb̠la̠ ibom na̠ i̠gbara re̠ma bho̠. D̠iobh na̠ i̠wal ogbo-ogir bho̠ e̠ro̠ na̠ i̠na,
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 na̠ idi anwani̠ ya̠ i̠na asi̠ghe̠gi̠ ma̠ i̠karabh aru̠mu̠gh d̠a̠ ozu na̠ iya̠ a̠koko d̠a̠ rasu̠nwe̠r a̠d̠umeni. A̠meri wa̠ Amagdala bho̠ wa̠ u̠si̠ghe̠ ma̠ od̠ua̠l i̠karabh aru̠mu̠gh d̠a̠ ozu bho̠,
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 A̠zoana ani̠ ta̠ A̠suza̠, okponom ma̠ otu ta̠ E̠ro̠d, na̠ A̠suzana, na̠ ipa̠n a̠nwunom ya̠ ib̠uiy ibhin ghan i̠di̠ar ya̠ awa inwuna̠ bho̠ e̠lo̠gh agu̠o̠ enigha̠ ma̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 D̠a̠ obhel ola̠ a̠d̠izo a̠nwunom na̠ e̠d̠u̠a ke̠ma ke̠ma eru ra̠ ed̠igh na̠ i̠na ekokod̠ia̠n onin esi bho̠, sa̠ i̠na a̠rogh a̠sidogh ma̠a̠:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Ogbebhma̠ agi̠ ka̠ ogbebh ikpo ed̠ia̠n. Igiel bho̠ i̠na a̠kpo asar bho̠, sa̠ idi imel d̠a̠ eten sa̠ u̠ze̠re̠gi̠, sa̠ i̠nu̠r iru ra̠ ikpokpoiny id̠e i̠mado̠n.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Idi imel d̠a̠ a̠de o̠gbe̠o̠ma, i̠ke̠ aka ma̠ o̠su̠ sa̠ imugughu d̠a̠ agu̠o̠ bho̠ irue d̠o̠ ma̠ o̠te̠i̠ amu̠m bho̠.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Idi imel d̠a̠ ed̠um ib̠ub̠ulom. Sa̠ iriren ib̠ub̠ulom bho̠ na̠ ikpo ed̠ia̠n i̠nye̠ i̠su̠ imite, sa̠ iriren ib̠ub̠ulom bho̠ ikpegiom i̠bhu̠ghu̠d̠i̠ awa i̠ze̠gi̠.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ya̠a̠ idi imel d̠a̠ ob̠eb̠i a̠de, sa̠ i̠mar i̠su̠ imum imutiom i̠wal e̠wala na̠ a̠d̠usubh a̠bin o̠nu̠ ya̠ ubhin ugbebh bho̠.” A̠fugh i̠nye̠n awe̠le̠ sa̠ a̠mulughu a̠fugh ma̠a̠, “I̠na wa̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠to ma̠ o̠mu̠gho̠n bho̠, amu̠gho̠n.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Sa̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ipura̠n I̠na ma̠a̠, “Ezin a̠sidogh bho̠ ka̠ ere?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Sa̠ I̠na awo̠ran ma̠a̠, “D̠a̠ inyin, na̠ onigha̠ ma̠ ologhom i̠di̠ar e̠wo̠gi̠na irileghom ta̠ A̠zib̠a̠; ya̠a̠, d̠a̠ a̠nwunom iyed̠i, urogh a̠sidogh onigha̠ b̠o̠ka̠,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Ezin a̠sidogh bho̠, bha̠ o̠ko̠no̠n: Ikpo ed̠ia̠n bho̠, bha̠ ikpo-a̠fugh ta̠ A̠zib̠a̠.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Ikpo ya̠ imel d̠a̠ eten bho̠, bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n; sa̠ eru bho̠ a̠ru ra̠ asi̠ghe̠gi̠ ma̠ ikpo a̠fugh bho̠ d̠a̠ rologi d̠awa, b̠o̠ka̠ awa id̠umom eten.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Ya̠a̠ ikpo ya̠ imel d̠a̠ a̠de o̠gbe̠o̠ma bho̠, bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n, sa̠ ibhin d̠a̠ a̠libhon ologi i̠da ma̠ ikpo a̠fugh bho̠ ibhin; ya̠a̠ i̠te̠i̠ d̠o̠ ma̠ i̠kaka, awa ima̠ra̠ ma̠ ekud̠i obhel sa̠ imel i̠d̠u̠a d̠a̠ obhel ad̠agi̠an.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Ikpo ya̠ imel d̠a̠ ed̠um ib̠ub̠ulom bho̠, bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n, ya̠a̠ a̠tepa̠ sa̠ i̠nyo̠gho̠nyo̠gh e̠mara̠nwunom, e̠li̠la na̠ e̠me̠me̠m e̠mara̠nwunom i̠vi̠mo̠m ola̠ irue d̠o̠ ma̠ omum itu ya̠ ta̠ e̠ro̠ e̠kpo̠ e̠b̠am.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ya̠a̠, ikpo ya̠ imel d̠a̠ ob̠eb̠i a̠de bho̠, bha̠ ogbo ya̠ ibhin ob̠eb̠i ologi i̠mu̠gho̠n ikpo a̠fugh bho̠, sa̠ i̠da ibhin i̠b̠ar na̠ a̠ma̠ne, sa̠ imum itu ya̠ i̠kpo̠ sa̠ i̠b̠am.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 “O̠ni̠ ola̠ ta̠ asu̠o̠m ato̠di̠, sa̠ ta̠ awo̠gi̠ d̠a̠ ekpukpu abafu̠ bo̠d̠o̠ d̠a̠ ekpukpu akpata bo̠. Kpe̠le̠me̠ni̠, i̠na ta̠ agbam d̠a̠ anyu̠ esi ola̠, ka̠ a̠nwunom ud̠igh esi bho̠ ta̠ e̠bi̠gh abar.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Abar ola̠ e̠wo̠gi̠na ola̠ ko omutiom d̠o̠ ma̠ a̠nwunom o̠bi̠gh bo̠, bo̠d̠o̠ abar ola̠ u̠wo̠gi̠ ola̠ ko o̠bi̠gh d̠o̠ obhin omutiom d̠a̠ e̠b̠alab̠al bo̠.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, i̠mare̠ ma̠ e̠nagha ma̠ e̠mu̠gho̠n. O̠ni̠ ola̠ ate̠i̠ ta̠ onigha̠ ma̠ o̠gbam; ya̠a̠, o̠ni̠ ola̠ o̠te̠i̠ d̠o̠, iya̠ i̠na na̠ aru̠ru̠an ma̠ i̠na ate̠i̠ bho̠ eka̠, ta̠ o̠wo̠r obhin.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 I̠se̠n onweni na̠ a̠rumor d̠o̠yo̠ iru ra̠ o̠bi̠ghan o̠yo̠, ya̠a̠ d̠a̠ ebula̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠, awa irue d̠o̠ ma̠ o̠te̠i̠ o̠yo̠.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Sa̠ odi o̠ni̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Onweni d̠oyom na̠ a̠rumor d̠oyom na̠ e̠mara d̠a̠ etire na̠ e̠bho̠ro̠gh o̠bi̠ghan onyom.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Onweni d̠ami̠ na̠ a̠rumor d̠ami̠ bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n ikpo a̠fugh ta̠ A̠zib̠a̠ sa̠ igir o̠ku̠a bho̠.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Odi a̠d̠a̠ma̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ id̠igh oghugh. Sa̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠, “Id̠ighi o̠b̠e̠i̠y d̠a̠ aku̠b̠o̠ o̠bhi̠i̠y-eko bho̠.” Sa̠ awa igim avala bho̠ imutiom oghugh bho̠ ma̠ o̠b̠e̠i̠y.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Igiel bho̠ awa na̠ e̠b̠e̠i̠y bho̠ sa̠ adi̠la ibhinom i̠na. Sa̠ ogim a̠gim awai̠ d̠a̠ o̠bhi̠i̠y-eko bho̠ sa̠ abadi̠ bho̠ agam. Sa̠ amu̠m ipoka̠n na̠ ed̠igh na̠ emuzo d̠a̠ oghugh bho̠, sa̠ awa iloghoma̠n ma̠ obom a̠d̠ugh na̠ ate̠i̠ awa.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Sa̠ awa i̠gi̠ ka̠ i̠su̠me̠ni̠ i̠na, ifugh ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, Wa̠nwuna̠, i̠yar na̠ owi-o!” Sa̠ i̠na a̠b̠etina̠ ab̠ab̠agi̠na ma̠ ogim bho̠ na̠ abadi̠ wa̠ na̠ agam bho̠, sa̠ ogim bho̠ a̠b̠okum sa̠ ekima̠ a̠mite.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ya̠a̠, i̠na a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Ologi ima̠ra̠ d̠inyin ka̠ od̠i d̠a̠ken?” Sa̠ id̠igh awa ma̠ a̠rugugu na̠ ilologia̠n, sa̠ odi na̠ a̠fugh na̠ a̠nigha̠ ma̠ odi ma̠a̠, “Onon ka̠ a̠kere a̠d̠ien o̠ni̠? Ka̠ i̠na ab̠ab̠agi̠na ma̠ ogim na̠ opoka̠n amu̠m eka̠, sa̠ awa na̠ e̠mu̠gho̠n na̠ e̠ro̠ to̠i̠ny, ma̠ agu̠o̠ i̠na a̠fugh bho̠.”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Awa i̠zo̠ghu̠ ka̠ isul d̠a̠ agba ebhugh Age̠rasa, d̠a̠ aku̠b̠o̠ Agalili.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 I̠na a̠pel a̠bhun d̠a̠ egbolom, sa̠ o̠ni̠ ola̠ e̠ma bho̠ ola̠ i̠karabh aru̠mu̠gh na̠ e̠ro̠ d̠a̠ ozu bho̠ ebia̠ ami̠nana i̠na. O̠ni̠ bho̠ na̠ o̠lo̠gi̠an d̠o̠ ma̠ ibura̠ ma̠ owewegh obhel, na̠ orugh d̠o̠ d̠a̠ otu nyen; ya̠a̠ a̠rugh ka̠ d̠a̠ o̠karabh esi.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 O̠ni̠ bho̠ abi̠gh A̠zizo̠s, sa̠ a̠mulughu, sa̠ a̠mel a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠misigh d̠o̠yo̠, sa̠ a̠bhin obom okoroko a̠fugh ma̠a̠, “Anwa na̠ ami̠ ka̠ unwuna̠ ma̠ ere, A̠zizo̠s, O̠nyi̠ ta̠ A̠zib̠a̠ Wagi̠manyu̠ A̠pu bho̠? Siseiny, ko ogbikimeni ami̠!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Ezin bho̠, A̠zizo̠s na̠ ab̠ab̠agi̠na ma̠ o̠karabh e̠mu̠gh bho̠ ma̠ omite o̠d̠u̠a d̠a̠ ozu o̠ni̠ bho̠. A̠d̠izo robhel na̠ a̠guri ghan na̠ a̠b̠oroghom o̠ni̠ bho̠, sa̠ ubhin i̠go̠ro̠go̠ro̠ na̠ ikoli u̠du̠o̠m ghan i̠na d̠a̠ aru̠gu̠o̠ na̠ a̠sike, sa̠ uguri ma̠ esi ukponom, ya̠a̠ i̠na a̠gbugbo ma̠ i̠go̠ro̠go̠ro̠ na̠ ikoliya̠ ubhin ghan u̠du̠o̠m i̠na bho̠, sa̠ o̠karabh e̠mu̠gh bho̠ a̠b̠or i̠na a̠d̠ighom d̠a̠ e̠ghana.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 A̠zizo̠s a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “A̠d̠ien d̠oyom ka̠ ubhelegi eka̠?” Sa̠ i̠na awo̠ran ma̠a̠, “A̠d̠izo,” ezin bho̠ a̠d̠izo i̠karabh aru̠mu̠gh na̠ erugh d̠a̠ ozu d̠o̠yo̠.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Sa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh bho̠, i̠le̠gh i̠na ma̠ i̠na oze d̠o̠ awa a̠d̠ighom, d̠a̠ ogugua̠ ekunuguma̠ o̠to̠.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 D̠a̠ obhel obha̠, obom o̠lo̠gh roporopo i̠ro̠ ma̠ i̠se̠ d̠a̠ a̠gbo bho̠ na̠ eb̠u na̠ ed̠e. Sa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh bho̠ i̠le̠gh i̠na ma̠ i̠na a̠ma̠ra̠ awa ma̠ o̠gi̠ ka̠ od̠igh d̠a̠ rozu roporopo bho̠. Sa̠ i̠na a̠ma̠ra̠ a̠nigha̠ awa.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Sa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh bho̠ imite i̠d̠u̠a d̠a̠ o̠ni̠ bho̠ ka̠ id̠igh d̠a̠ roporopo bho̠. Sa̠ roporopo bho̠ i̠d̠u̠a d̠a̠ a̠gbo bho̠ ighil isor d̠a̠ o̠bhi̠i̠y-eko bho̠ i̠bhu̠ghu̠d̠i̠an.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 D̠a̠ obhel bho̠ ogbo ya̠ na̠ ekponom roporopo bho̠ i̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ imite bho̠, sa̠ awa ighil i̠d̠u̠a ka̠ i̠gba d̠a̠ ibom na̠ i̠gbara re̠ma bho̠.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Sa̠ a̠nwunom bho̠ i̠gi̠ ka̠ i̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ imite bho̠. Sa̠ awa iru d̠a̠ A̠zizo̠s ra̠ i̠bi̠gh ma̠ o̠ni̠ wa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh bho̠ i̠d̠u̠a d̠a̠ ozu bho̠ na̠ a̠loghoma̠n ozu, a̠bura̠ ma̠ ibura̠, ari̠la ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ aka a̠sike ta̠ A̠zizo̠s. Sa̠ a̠rugugu isibh awa.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Sa̠ ogbo ya̠ i̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ imite bho̠, i̠gba ma̠ a̠d̠ien agu̠o̠ o̠ni̠ wa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh i̠ro̠ d̠a̠ ozu bho̠ a̠bhin a̠d̠um.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 O̠ku̠a sa̠ eb̠la̠ o̠lo̠gh a̠nwunom d̠a̠ ebhugh Age̠rasa ize ma̠ A̠zizo̠s ma̠ a̠ten ad̠u̠a d̠a̠ ebhugh d̠awa, d̠a̠ agu̠o̠ bho̠ ibom a̠rugugu na̠ esibh awa bho̠. Sa̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ oghugh a̠mula̠.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 O̠ni̠ wa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh i̠d̠u̠a d̠a̠ ozu bho̠ ale̠gh A̠zizo̠s ma̠a̠, “Ma̠ra̠ ami̠ id̠igh na̠ anwa i̠ro̠.” Ya̠a̠, A̠zizo̠s a̠bhin o̠kparakpar okoroko a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠,
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Mula̠ ma̠ agi̠ d̠a̠ otu d̠oyom, ma̠ agba ma̠ a̠mutiom ibom i̠di̠ar ya̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠gir a̠nigha̠ ma̠ anwa bho̠.” Sa̠ i̠na a̠d̠igh eten agba asasaragi̠ d̠a̠ eb̠la̠ e̠ma bho̠ ma̠ ibom i̠di̠ar ya̠ A̠zizo̠s a̠gir a̠nigha̠ i̠na bho̠.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 D̠a̠ obhel wa̠ A̠zizo̠s ab̠e̠i̠ a̠mula̠ d̠a̠ aku̠b̠o̠ uwed̠i bho̠, sa̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ i̠da i̠na ibhin, ezin bho̠ eb̠la̠ awa i̠ro̠ na̠ egon i̠na.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Sa̠ o̠ni̠ ola̠ ubhelegi ma̠ Azai̠ru̠s, we̠mu̠ u̠gala A̠zu a̠ru, sa̠ a̠mel a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zizo̠s ale̠gh i̠na ma̠ oru d̠a̠ otu d̠o̠yo̠,
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 ezin bho̠ onin ekpo o̠nyani̠ d̠o̠yo̠ ola̠ na̠ a̠lei agu̠o̠ a̠d̠iobh na̠ i̠wal rala, na̠ anwe̠r na̠ a̠ru ra̠ omugh. I̠na a̠b̠etina̠ na̠ agi̠, sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom iko i̠na ikiton na̠ e̠ni̠r i̠na.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Odi ani̠ aro̠ d̠a̠ o̠lo̠gh bho̠, ma̠ ola̠ na̠ a̠rughom eb̠la̠ ikpoki d̠o̠yo̠, ad̠u̠a ma̠ owil a̠ten owil ma̠ okokua̠n asu̠nwe̠r anwani̠ ola̠ asi̠ na̠ e̠gbo̠ d̠iobh na̠ i̠wal ala, ya̠a̠ o̠ni̠ ola̠ a̠rue ma̠ okoko o̠yo̠ na̠ o̠ro̠ d̠o̠.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ani̠ bho̠ awo̠l d̠a̠ aman a̠ru, sa̠ ra̠ a̠kula̠n akapa ta̠ A̠zizo̠s, ma̠ esi bho̠ u̠labh d̠a̠ a̠de bho̠. D̠a̠ onin obhel obha̠ sa̠ asi̠ bho̠ isobha̠n.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n ma̠a̠, “A̠nyen a̠kula̠n ami̠?” Sa̠ eb̠la̠ awa i̠ku̠a, sa̠ A̠pita̠ a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ na̠ e̠ni̠ran na̠ ekulugha̠n anwa.”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ya̠a̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠, “O̠ni̠ a̠kula̠n ami̠, ezin bho̠ ami̠ na̠ a̠loghoma̠n ma̠ a̠limon na̠ e̠d̠u̠a d̠a̠ ozu d̠ami̠.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Igiel bho̠ ani̠ bho̠ a̠loghoma̠n ma̠ i̠na ko orue d̠o̠ awo̠gi̠na ad̠u̠a bho̠, sa̠ i̠na a̠bhin a̠rugugu a̠mutuma̠, a̠mel a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zizo̠s. Sa̠ i̠na agba d̠a̠ esa̠d̠io eb̠la̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠, ma̠ ezin wa̠ i̠na atu̠n a̠kula̠n i̠na bho̠, sekina̠ a̠d̠ien agu̠o̠ i̠na a̠d̠um d̠a̠ onin obhel obha̠ bho̠.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠, “O̠nyani̠ bho̠, ologi ima̠ra̠ d̠oyom na̠ a̠d̠umeni nyam. Gi̠e̠ na̠ ekima̠.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Agu̠o̠ A̠zizo̠s od̠id̠ia̠ na̠ a̠fugh bho̠, sa̠ odi o̠ni̠ ad̠u̠a d̠a̠ otu ta̠ Azari̠o̠s, we̠mu̠ u̠gala A̠zu bho̠, a̠ru ra̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “O̠nyani̠ d̠oyom na̠ a̠mugh. Ko onyegi mu ma̠ o̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Ya̠a̠, obhel bho̠ A̠zizo̠s amu̠gho̠n bho̠, sa̠ a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ Azari̠o̠s ma̠a̠, “Ko oghil a̠rugugu; d̠umome ku̠ku̠m, sa̠ i̠na ta̠ a̠d̠um.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Igiel bho̠ i̠na a̠misi d̠a̠ otu bho̠, i̠na na̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ opa̠n o̠ni̠ ma̠ od̠igh d̠a̠ ologi, a̠ten A̠pita̠, Azo̠n na̠ A̠zemsi, na̠ onweni na̠ o̠we̠de̠ o̠nyani̠ bho̠.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ko̠ni̠ko̠ni̠ na̠ a̠sorogi ma̠ izin na̠ e̠ku̠nu̠. Ya̠a̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠, “O̠ni̠ ko oleghe mu, o̠nyani̠ bho̠ na̠ omugh d̠o̠, na̠ a̠kod̠u a̠kod̠ua̠.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Sa̠ awa i̠ki̠ri̠ i̠na, d̠a̠ a̠d̠ien agu̠o̠ awa iloghom ma̠ o̠nyani̠ bho̠ na̠ a̠mugh bho̠.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ya̠a̠ A̠zizo̠s a̠sibh o̠nyani̠ bho̠ d̠a̠ agu̠o̠ a̠fugh ma̠a̠, “O̠nyani̠ bho̠, b̠etina̠!”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Sa̠ e̠mu̠gh o̠nyani̠ bho̠ a̠mula̠ a̠ru, sa̠ i̠na a̠b̠etina̠ ma̠ egbo. Sa̠ A̠zizo̠s a̠ruom awa ma̠ onigha̠ o̠nyani̠ bho̠ ma̠ ed̠ia̠n.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Sa̠ id̠igh ilologia̠n ma̠ oweni na̠ o̠we̠de̠ o̠nyani̠ bho̠. Ya̠a̠, A̠zizo̠s anyagh ra̠to d̠awa a̠fugh ma̠ awa o̠gba d̠o̠ ma̠ abar wa̠ a̠mite bho̠ enigha̠ bebina̠ o̠ni̠.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.