Lucas 19
Abureni NT (MGJ_LIS) vs ARA
1 A̠zizo̠s a̠d̠igh d̠a̠ Aze̠riko sa̠ awo̠l na̠ a̠ten d̠a̠ e̠ma bho̠.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Odi o̠li̠la o̠ni̠ ola̠ ubhelegi ma̠ Azaki̠o̠s aro̠. I̠na we̠mu̠ igun ma̠ otua̠-ebhugh bho̠.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 I̠na a̠wia̠n o̠bi̠gh ani̠ A̠zizo̠s, ya̠a̠ d̠a̠ ebula̠ a̠lukper d̠o̠yo̠ i̠na na̠ orue d̠o̠ ma̠ okpon opeleni o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ o̠bi̠gh o̠yo̠.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ i̠na a̠ghil a̠ten o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ agi̠ d̠a̠ ed̠ia̠, sa̠ asi̠n oriren ola̠ ubhelegi ma̠ a̠sikamo̠; b̠o̠ka̠ i̠na a̠rue abi̠gh i̠na, ezin bho̠ A̠zizo̠s ta̠ awo̠l i̠se̠ a̠ten.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Igiel bho̠ A̠zizo̠s ate̠i̠ esi bho̠, sa̠ i̠na a̠b̠eka̠ a̠kpon d̠a̠ anyu̠ a̠bhelegi i̠na a̠fugh ma̠a̠, “Azaki̠o̠s! Nu̠re̠ ma̠ a̠sor a̠ru; ami̠ ta̠ a̠d̠igh aro̠ d̠a̠ otu d̠oyom a̠didon.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Onin obhel obha̠, sa̠ i̠na anu̠r a̠sor agi̠ ka̠ ada i̠na a̠bhin na̠ a̠libhon ologi.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Sa̠ eb̠la̠ a̠nwunom ya̠ i̠bi̠gh o̠ku̠a bho̠, i̠ke̠ ma̠ oghunuma̠ ma̠a̠, “I̠na na̠ agi̠ ka̠ a̠suloma̠ ma̠ od̠ighi ma̠ i̠karabh.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Sa̠ Azaki̠o̠s a̠b̠etina̠ agba a̠nigha̠ ma̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ ma̠a̠, “Kpone, E Wa̠nwuna̠, ami̠ ta̠ aru̠gi̠ ma̠ e̠li̠la d̠ami̠ i̠wal a̠bin a̠nigha̠ ma̠ odi a̠bin ronyigoiny bho̠; ya̠a̠ o̠ni̠ ola̠ ami̠ ininiom abar, sa̠ ami̠ ta̠ akpe̠ma̠ o̠ni̠ bho̠ ma̠ inya̠ a̠bin abar i̠se̠.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “A̠didon, itenemeni na̠ eru d̠a̠ otu onon, ezin bho̠, o̠ni̠ onon eka̠ o̠nyi̠ ola̠ Ebraham.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Ya̠gia̠ga̠i, O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ atu̠n o̠bho̠ro̠gh, na̠ otenemeni ogbo ya̠ na̠ ebhe bho̠ a̠ru.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Agu̠o̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ na̠ e̠nagha ma̠ iya̠ A̠zizo̠s na̠ agba bho̠, sa̠ i̠na a̠rogh a̠sidogh ab̠aram. Ezin bho̠, awa na̠ e̠walama ma̠a̠, agu̠o̠ i̠na na̠ a̠tua̠n A̠zeruse̠le̠m bho̠ ma̠a̠, irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠ru ra̠ omite i̠se̠ onin obhel obha̠.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Sa̠ i̠na agba ma̠a̠, “Odi obom o̠ni̠ ola̠ amar agbi̠r a̠mitia̠n, a̠b̠etina̠ ma̠ e̠gi̠ esi egbeiny d̠a̠ opa̠n ebhugh, ola̠ ta̠ o̠lo̠gh i̠na ma̠ O̠li̠le̠ma sa̠ i̠na ta̠ a̠mula̠ a̠ru.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Kisa̠ i̠na ta̠ a̠b̠etina̠ ma̠ e̠gi̠ bho̠, i̠na a̠bhelegi ma̠ d̠iobh rob̠a̠ra̠motu d̠o̠yo̠ a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ i̠se̠ ami̠na, sa̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, ‘Ibhine ma̠ ikpoki i̠nye̠n ma̠ eb̠ua̠ ma̠ a̠b̠ua̠ ma̠ i̠se̠n ami̠ na̠ agi̠ ma̠ e̠gi̠ bho̠.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Ya̠a̠, a̠nwunom ebhugh d̠o̠yo̠ e̠su̠a i̠na, sa̠ awa i̠to̠ ma̠ a̠nwunom obha̠ra̠nom o̠yo̠ o̠gi̠ ka̠ o̠go̠ya d̠a̠ esi bho̠ i̠na na̠ agi̠ bho̠ ma̠a̠, ‘I̠yar u̠bho̠ro̠ghan d̠o̠ ma̠ o̠ni̠ onon o̠ro̠ o̠li̠le̠ma d̠i̠yar.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “A̠mite ma̠ ola̠ u̠lo̠gh i̠na ma̠ o̠li̠la ebhugh d̠awa, sa̠ i̠na a̠mula̠ a̠yel. Sa̠ i̠na a̠ruom obhelegi rob̠a̠ra̠motu d̠o̠yo̠ ya̠ i̠na a̠nigha̠ ma̠ ikpoki bho̠, ma̠ opura̠n ologhom asu̠o̠ ya̠ awa igir imutiom bho̠.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “O̠pu̠r bho̠ a̠ru sa̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠, okpoki d̠oyom amar ipa̠n a̠d̠iobh ami̠na a̠mutiom.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 “Sa̠ wa̠nwuna̠ do̠yo̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, ‘Anwa amar a̠gir. Anwa ob̠eb̠i ob̠a̠ra̠motu! Ebula̠ agu̠o̠ anwa ileriom ma̠a̠, ta̠ orue obhin anwa ob̠em ologi d̠a̠ o̠nyo̠gbara abar bho̠, anwa ta̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de i̠to̠ ola̠ orileghom a̠d̠iobh ibom re̠ma.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “O̠tu̠o̠no̠m i̠se̠ sa̠ oleghemeni i̠wal ob̠a̠ra̠motu bho̠ a̠ru ra̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠, okpoki d̠oyom amar ipa̠n ogho ami̠na a̠mutiom.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “Sa̠ wa̠nwuna̠ do̠yo̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, ‘Anwa ta̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de i̠to̠ ola̠ orileghom ogho ibom re̠ma.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “O̠tu̠o̠no̠m i̠se̠ sa̠ oleghemeni i̠sar ob̠a̠ra̠motu bho̠ a̠ru ra̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠, onon okpoki d̠oyom; ami̠ i̠gho̠ro̠gi̠ d̠a̠ ukpe a̠guri a̠sisa̠n anwa.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ami̠ ighil anwa, ezin bho̠ anwa o̠kparakpar o̠ni̠ ola̠ na̠ a̠bhin abar o̠la o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ oloyom, sa̠ anwa na̠ a̠b̠u ma̠ esi ola̠ anwa ogbebh d̠o̠.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Sa̠ wa̠nwuna̠ do̠yo̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, ‘Anwa o̠karabh ob̠a̠ra̠motu onon, Ami̠ ta̠ a̠bhin okoroko d̠oyom a̠sobh ase̠ a̠bhumeni nyam. Anwa amar a̠loghom ma̠a̠, ami̠ o̠kparakpar o̠ni̠ ola̠ na̠ a̠bhin abar ola̠ o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ olami̠, sa̠ ami̠ na̠ a̠b̠u ma̠ esi ola̠ ami̠ ogbebh d̠o̠.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 O̠ku̠a ka̠ a̠mite eka̠, ma̠ ola̠ anwa oguri d̠o̠ ma̠ okpoki d̠ami̠ ma̠ esi ola̠ ta̠ amar ipa̠n a̠mutiom, b̠o̠ka̠ i̠se̠n ami̠ imula̠ iru bho̠ ami̠ ate̠i̠ okpoki d̠ami̠ na̠ asu̠o̠ bho̠?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Sa̠ i̠na a̠tiba̠ra̠ adama ma̠ ogbo ya̠ i̠mara ma̠ i̠se̠ bho̠ a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠, ‘Ibhine ma̠ okpoki wa̠ od̠i d̠a̠ agu̠o̠ d̠o̠yo̠ bho̠ ma̠ enigha̠ ma̠ i̠na o̠ni̠ wa̠ a̠nwuna̠ ma̠ d̠iobh ami̠na bho̠.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Sa̠ awa i̠wo̠ran i̠na ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠, o̠ni̠ obha̠ na̠ a̠nwuna̠ ma̠ d̠iobh ami̠na d̠a̠ agu̠o̠ d̠o̠yo̠.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Sa̠ i̠na awo̠ran ma̠a̠, ‘Yii, i̠na o̠ni̠ wa̠ ate̠i̠ bho̠, ta̠ o̠lo̠gho̠m ipa̠n ya̠ ib̠uiy ipu ma̠ o̠ku̠a onigha̠ i̠na; ya̠a̠, i̠na o̠ni̠ wa̠ o̠te̠i̠ d̠o̠ bho̠, bebina̠ o̠nyi̠ki̠kara ya̠ i̠na ate̠i̠ bho̠ eka̠, ta̠ o̠wo̠r obhin.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Ya̠a̠, ogbo o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien d̠ami̠ i̠nye̠n ya̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ka̠ ami̠ ta̠ aro̠ ma̠ oli̠le̠ma d̠awa bho̠, ibhine awa ma̠ eru ma̠ i̠se̠n ma̠ e̠ze̠gi̠ awa d̠a̠ a̠misigh d̠ami̠.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Igiel bho̠ A̠zizo̠s na̠ agba ma̠ i̠nye̠n awe̠le̠ bho̠, sa̠ i̠na a̠ten d̠a̠ ed̠ia̠ d̠awa a̠rile adama ma̠ A̠zeruse̠le̠m.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Igiel bho̠ i̠na na̠ a̠tua̠n e̠ma Abe̠ti̠fagi̠ na̠ e̠ma Abe̠tani̠ bho̠, ya̠ od̠i d̠a̠ igu Oliv bho̠, sa̠ i̠na a̠ruom a̠duom i̠wal ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Itene ma̠ e̠gi̠ d̠a̠ e̠ma wa̠ od̠i d̠a̠ ed̠ia̠ d̠inyin bho̠, sa̠ ka̠ inyin ud̠igh a̠d̠igha̠ d̠a̠ e̠ma bho̠ sa̠ inyin ta̠ o̠bi̠gh okubh ado̠ki̠ ola̠ o̠ni̠ ta̠ od̠ia̠ d̠o̠ a̠d̠igh a̠rile.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ku̠gba ma̠ o̠ni̠ a̠pura̠n inyin ma̠a̠, ‘Inyin na̠ o̠tu̠n ere na̠ o̠ko̠to̠n okubh ado̠ki̠ bho̠?’ I̠wo̠rane̠ ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠ bho̠ na̠ abho̠ro̠gh orughom.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Sa̠ ogbo atu̠ghan ya̠ A̠zizo̠s a̠ruom a̠duom bho̠ iten i̠gi̠, sa̠ i̠bi̠gh ma̠ ado̠ki̠ bho̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa bho̠.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Igiel bho̠ awa na̠ e̠ko̠to̠n okubh ado̠ki̠ bho̠, sa̠ ogbo ya̠ inwuna̠ bho̠ ipura̠n awa ma̠a̠, “Inyin na̠ o̠tu̠n ere na̠ o̠ko̠to̠n okubh ado̠ki̠ bho̠?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Sa̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠ bho̠ na̠ abho̠ro̠gh orughom.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Sa̠ awa ibhin ado̠ki̠ bho̠ iruom A̠zizo̠s, sa̠ awa i̠ke̠gi̠na ma̠ ibom rakapad̠awa ibhin i̠de̠ d̠a̠ anyu̠ ado̠ki̠ bho̠, sa̠ i̠ri̠lo̠me̠ni̠ ma̠ A̠zizo̠s d̠a̠ anyu̠ bho̠.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Igiel bho̠ i̠na na̠ a̠rile na̠ agi̠ bho̠, sa̠ a̠nwunom i̠ke̠gi̠na ma̠ ibom rakapa d̠awa ibhin i̠de̠ d̠a̠ eten bho̠ d̠a̠ e̠d̠ia̠ d̠o̠yo̠.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Igiel bho̠ i̠na na̠ a̠tua̠n esi bho̠ eten bho̠ ake̠ ma̠ okubh d̠a̠ igu Oliv osor bho̠, sa̠ eb̠la̠ o̠lo̠gh ogbo atu̠ghan bho̠, ibhin d̠a̠ a̠libhon ologi i̠ke̠ ma̠ o̠mo̠r aso̠r otutumeni A̠zib̠a̠, d̠a̠ ebula̠ ogir ilologia̠n ya̠ awa na̠ e̠bi̠gh bho̠, ma̠a̠:
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 — ausente —
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Idi ogbo Afarisi ya̠ i̠ro̠ ani̠ d̠a̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ sa̠ ifugh inigha̠ ma̠ A̠zizo̠s ma̠a̠, “O̠ni̠ Atu̠ghu̠me̠ni̠, ghi̠ghana ma̠ ogbo atu̠ghan d̠oyom ma̠ ofugh i̠di̠ar ya̠ i̠ro̠ ma̠ o̠ku̠a!”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Sa̠ i̠na awo̠ran awa ma̠a̠, “Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, ka̠ awa inima̠ i̠ro̠ b̠o̠b̠o̠m, ikpokpogh i̠gbaki̠ghe̠ bho̠ ta̠ ekpogion izul emulughu etutumeni ami̠.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ya̠a̠, igiel bho̠ i̠na na̠ a̠tua̠n abi̠gh e̠ma bho̠, sa̠ i̠na a̠leghe ma̠ ekulom e̠ma bho̠
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 a̠fugh ma̠a̠, “A̠didon ma̠ inyin na̠ ologhom i̠di̠ar ya̠ ta̠ emutiom ekima̠ enigha̠ inyin bho̠ nab̠o̠! Ya̠a̠, na̠ o̠wo̠gi̠o̠m inyin amu̠gho̠nyan i̠di̠ar i̠nye̠.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Ya̠ a̠ga̠i, ra̠d̠a̠ma̠ na̠ eru d̠a̠ ed̠ia̠ ma̠ iya̠, ogbo o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien d̠oyom ta̠ elo ma̠ e̠b̠agh ekitineni ma̠ anwa, e̠du̠o̠m a̠nwunom d̠oyom eguri awa d̠a̠ ologi d̠a̠ eb̠la̠ ragba bho̠.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Awa ta̠ e̠kpi̠ghi̠d̠i̠ nyam d̠a̠ a̠de, erobhom anwa na̠ anwi̠i̠ny d̠oyom d̠a̠ re̠b̠agh d̠oyom e̠ze̠gi̠ inyin. Ogbo o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien d̠oyom ko oguri d̠o̠ bebina̠ ekpo o̠gbaki̠ghe̠ d̠a̠ anyu̠ ta̠ odi, ezin bho̠ anwa na̠ olelegi d̠o̠ ma̠ a̠ma̠zua̠n ta̠ A̠zib̠a̠, ada i̠na a̠bhin d̠a̠ obhel bho̠ i̠na a̠ru d̠oyom bho̠.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Igiel bho̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ ologi Otu ta̠ A̠zib̠a̠, sa̠ i̠na ake̠ ma̠ ozegi ogbo ya̠ i̠ro̠ ma̠ i̠se̠ na̠ eb̠ua̠ ma̠ a̠b̠ua̠ bho̠.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Na̠ o̠ge̠ oguri d̠a̠ a̠d̠ire e̠tu̠tu̠ bho̠ ma̠a̠, ‘Otu d̠ami̠ ta̠ aro̠ ma̠ otu-a̠siseiny,’ ya̠a̠ inyin na̠ obhin otenemeni ma̠ ‘e̠fe̠m i̠bi̠gh ma̠ a̠b̠igh.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Ka̠d̠a̠ma̠ ka̠d̠a̠ma̠ sa̠ i̠na aro̠ d̠a̠ Otu ta̠ A̠zib̠a̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ghan atu̠ghu̠me̠ni̠. Ya̠a̠, ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠, na̠ ogbo atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠, na̠ ikei bho̠, sa̠ i̠ke̠ ma̠ omimia̠n agu̠o̠ obhin ogigh o̠yo̠.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ku̠ku̠m eka̠, awa irue d̠o̠ ma̠ o̠bi̠gh abar ola̠ odin ogigh o̠yo̠, ezin bho̠ eb̠la̠ a̠nwunom ya̠ i̠ro̠ ma̠ i̠se̠ bho̠, na̠ ebhin obhel na̠ e̠nagha ma̠ asu̠gbagba d̠o̠yo̠ na̠ e̠da na̠ ebhin.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.