Lucas 16
Abureni NT (MGJ_LIS) vs NTLH
1 A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠, “Odi o̠li̠la aro̠ ma̠ ola̠ a̠guri ma̠ o̠ni̠ ma̠ o̠ro̠ we̠mu̠ ogir d̠o̠yo̠. Sa̠ u̠gba unigha̠ i̠na ma̠a̠ we̠mu̠ ogir d̠o̠yo̠ na̠ a̠rughom i̠di̠ar d̠o̠yo̠ ma̠ ya̠ i̠te̠i̠.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Sa̠ i̠na a̠bhelegi i̠na a̠fugh ma̠a̠, ‘I̠gho̠r i̠nye̠n ya̠ ami̠ na̠ amu̠gho̠n na̠ a̠gboloma̠ nyam bho̠, ka̠ imite eka̠? Gba ma̠ a̠mutiom ma̠ agu̠o̠ anwa na̠ a̠bhin na̠ a̠rileghom ogir d̠ami̠, ezin bho̠, anwa ko orileghom mu ma̠ ogir bho̠.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 “Sa̠ we̠mu̠ ogir bho̠ aru̠ru̠an d̠a̠ ologi d̠o̠yo̠ ma̠a̠, ‘Ami̠ ta̠ a̠d̠ighi eka̠ ma̠ i̠se̠n wa̠ wa̠nwuna̠ d̠ami̠ na̠ asi̠ghe̠ ma̠ ogir bho̠ d̠a̠ agu̠o̠ d̠ami̠ bho̠? Ami̠ i̠te̠i̠ d̠o̠ ma̠ a̠limonogbo a̠de, sa̠ ari̠ghe̠l na̠ esibh ami̠ ma̠ opuru ipupuru.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Ami̠ na̠ a̠loghom abar ami̠ ta̠ a̠gir, b̠o̠ka̠ igiel uze ami̠ d̠a̠ ogir bho̠, a̠nwunom e̠da ami̠ ed̠ighom d̠a̠ a̠rutu d̠awa.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 “Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ i̠na a̠lebh eb̠la̠ ogbo ya̠ id̠ikighu i̠mu̠gh d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ wa̠nwuna̠ d̠o̠yo̠ bho̠ ma̠ oru. Sa̠ i̠na a̠pura̠n o̠pu̠r bho̠ ma̠a̠, ‘I̠mu̠gh ya̠ anwa id̠igh d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ wa̠nwuna̠ d̠ami̠ bho̠ ka̠ i̠ni̠?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 “Sa̠ o̠ni̠ bho̠ awo̠ran ma̠a̠, ‘I̠wal e̠wala na̠ a̠d̠usubh a̠tini amu̠nu̠ oliv.’ “Sa̠ we̠mu̠ ogir bho̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, ‘Bhine ma̠ a̠d̠ire o̠mu̠gh d̠oyom, ma̠ anu̠r aro̠ ma̠ a̠dila̠de, ma̠ a̠nwe ma̠ age̠ ma̠ eruba̠l na̠ d̠iobh.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 “Sa̠ i̠na a̠pura̠n oleghemeni i̠wal o̠ni̠ bho̠ ma̠a̠, ‘Anwa ka̠ o̠mu̠gh d̠oyom ka̠ i̠ni̠?’ “Sa̠ o̠ni̠ bho̠ awo̠ran ma̠a̠, ‘I̠wal o̠ni̠r na̠ ogho e̠wala re̠kpa i̠bu̠kpa.’ “Sa̠ we̠mu̠ ogir bho̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, ‘Bhine ma̠ a̠d̠ire o̠mu̠gh d̠oyom, ma̠ a̠nwe ma̠ age̠ ma̠ i̠wal o̠ni̠r.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 “Sa̠ wa̠nwuna̠ ma̠ ogir bho̠ ase̠bh oniniom ma̠ a̠niniom we̠mu̠ ogir bho̠, d̠a̠ ebula̠ agu̠o̠ i̠na a̠bhin a̠koiny ikoiny bho̠. Ezin bho̠, a̠nwunom e̠mara̠nwunom onon na̠ ekoiny na̠ egboloma̠ ma̠ a̠nwunom amu̠m d̠awa na̠ epu ma̠ agu̠o̠ anwi̠i̠ny e̠b̠alab̠al na̠ erughom e̠ne̠ghe̠ d̠awa bho̠.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, ibhine ma̠ e̠li̠la e̠mara̠nwunom e̠te̠i̠ ra̠tologha̠n iya̠ inyin, b̠o̠ka̠ igiel e̠li̠la d̠inyin na̠ ekun, od̠ighom inyin d̠a̠ a̠rutu esul ya̠ ekunuguma̠ o̠to̠.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 “O̠ni̠ ola̠ na̠ a̠rugh ya̠ igielake̠ d̠a̠ i̠gbara i̠di̠ar, ta̠ a̠rugh ya̠ igielake̠ d̠a̠ ibom i̠di̠ar. Ya̠a̠, o̠ni̠ a̠niniom d̠a̠ i̠gbara i̠di̠ar, ta̠ a̠niniom d̠a̠ ibom i̠di̠ar nyen.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni, ku̠gba ma̠ inyin ta̠ orue d̠o̠ ma̠ obhin d̠a̠ igielake̠ orileghom e̠li̠la e̠mara̠nwunom, ka̠ a̠nyen ta̠ a̠nigha̠ inyin a̠ga̠i e̠li̠la ma̠ okponom?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Sa̠, ku̠gba ma̠ inyin urue d̠o̠ ma̠ obhin d̠a̠ igielake̠ okponom i̠di̠ar opa̠n o̠ni̠, ka̠ a̠nyen ta̠ a̠nigha̠ inyin i̠di̠ar iya̠ inyin?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “O̠ni̠ ola̠ ta̠ a̠rue aro̠ ma̠ ob̠a̠ra̠motu a̠nigha̠ ma̠ i̠wal a̠nwunom ya̠ inwuna̠ i̠na bo̠. O̠ni̠ ola̠ o̠ku̠a ta̠ alo̠gh a̠d̠ien odi sa̠ i̠na ta̠ a̠tula̠n uwed̠i, bo̠d̠o̠ ta̠ a̠bhin eb̠la̠ ologi d̠o̠yo̠ a̠gir a̠nigha̠ ma̠ odi, sa̠ ta̠ a̠kpon uwed̠i ado̠ti̠me̠ni̠. O̠ni̠ ka̠ orue d̠o̠ aro̠ ma̠ ob̠a̠ra̠motu ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ okpoki.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Igiel bho̠ Rafarisi ya̠ iba̠ra̠ ma̠ okpoki i̠mu̠gho̠n eb̠la̠ i̠nye̠n bho̠, sa̠ awa i̠ki̠ri̠ ma̠ A̠zizo̠s.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Inyin na̠ agu̠o̠ na̠ oleriom a̠ruzu d̠inyin ma̠ inyin ib̠eb̠i d̠a̠ a̠misigh a̠nwunom, ya̠a̠ A̠zib̠a̠ a̠loghom rologi d̠inyin. I̠di̠ar ya̠ a̠nwunom na̠ ebhin na̠ e̠tu̠o̠m abar ibom bho̠, i̠nye̠ e̠tu̠tu̠ d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zib̠a̠.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “Oloko ta̠ A̠mozizi na̠ i̠di̠ar ya̠ a̠riwil bho̠ i̠ge̠ bho̠ e̠ro̠ erileghom i̠to̠to̠gi̠ bho̠ tu̠tu̠n ate̠i̠ igiel bho̠ Azo̠n a̠ru bho̠. Ob̠eton obhel obha̠, na̠ o̠gba ma̠ ib̠eb̠i asu̠gbagba irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ onigha̠ ma̠ a̠nwunom, sa̠ ko̠ni̠ko̠ni̠ na̠ alo̠gh e̠mi̠ na̠ a̠wia̠n od̠igh d̠a̠ ologi ma̠ onyen.
16 — A
17 A̠b̠ur a̠de na̠ e̠nai̠ny o̠mai̠ny o̠d̠u̠a a̠pu, ma̠ ekpo abar ola̠ u̠ge̠ d̠a̠ oloko bho̠ ma̠ o̠pe̠ti̠na omel obhe.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “O̠ni̠ ola̠ a̠gbogina̠ ma̠ ani̠ d̠o̠yo̠ sa̠ agi̠ ka̠ a̠bhin opa̠n ani̠ a̠sor oloko od̠e e̠ma, sa̠ o̠ni̠ wa̠ agi̠ ka̠ a̠bhin ani̠ wa̠ owolom a̠gbogina̠ bho̠ eka̠, a̠sor oloko od̠e e̠ma.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 “Odi o̠li̠la o̠ni̠ aro̠ ma̠ ola̠ a̠bhin ib̠eb̠i a̠rukpe ododo na̠ asi̠ni̠ni̠n a̠bura̠ gha̠n ibura̠ d̠o̠yo̠, sa̠ a̠duduga̠na̠ a̠d̠e ma̠ e̠li̠la ka̠d̠a̠ma̠ ka̠d̠a̠ma̠.
19 Jesus continuou:
20 Odi onyigoiny o̠ni̠ ola̠ ubhelegi ma̠ Alazaro̠s eka̠ aro̠, ola̠ re̠b̠e̠ imuzo d̠a̠ ozu bho̠, ola̠ ubhin gha̠n uru d̠a̠ o̠nu̠ ogigo o̠li̠la bho̠.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Sa̠ ibhir i̠na ma̠ okpokpo i̠pe̠re̠pe̠r ed̠ia̠n ya̠ na̠ emeleghu d̠a̠ akpata-od̠e o̠li̠la bho̠ od̠e. A̠sib̠ogho eka̠ e̠gi̠ ghan ka̠ e̠lai̠ re̠b̠e̠ d̠o̠yo̠.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 “Ekunuguma̠ bho̠, sa̠ onyigoiny bho̠ a̠mugh, sa̠ itileduom ta̠ A̠zib̠a̠ irileghom i̠na ka̠ id̠ighom d̠a̠ agba ta̠ Ebraham. O̠li̠la bho̠ eka̠ sa̠ a̠mugh, sa̠ ud̠i i̠na,
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 sa̠ e̠mu̠gh d̠o̠yo̠ agi̠ d̠a̠ e̠ma imumugh. D̠a̠ esa̠d̠io ibom ali̠gam a̠ruzu ya̠ i̠te̠i̠ i̠na bho̠, sa̠ i̠na a̠kpon d̠a̠ anyu̠ abi̠gh Ebraham esi egbeiny na̠ Alazaro̠s d̠a̠ aka d̠o̠yo̠.
23 Ele sofria muito no
24 Sa̠ o̠li̠la bho̠ a̠kele ma̠ Ebraham ma̠a̠, ‘E O̠we̠de̠ Ebraham, kpone ami̠ ma̠ igbirigbir, ma̠ a̠ruom Alazaro̠s ato̠ri̠ ma̠ ad̠u̠nu̠ agu̠o̠ d̠o̠yo̠ d̠a̠ amu̠m ra̠ a̠b̠okumeni ma̠ a̠nem d̠ami̠. Ezin bho̠, ami̠ od̠i d̠a̠ obom ali̠gam a̠luzu d̠a̠ ologi e̠banya onon.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 “Ya̠a̠ Ebraham awo̠ran ma̠a̠, ‘O̠nyi̠ ru̠ru̠ane̠ ma̠a̠, d̠a̠ a̠ghud̠um d̠oyom d̠a̠ e̠mara̠nwunom, anwa i̠te̠i̠ ib̠eb̠i i̠di̠ar, ya̠a̠ Alazaro̠s ate̠i̠ i̠karabh sa̠ a̠gbika̠ ma̠ egbika̠. Ya̠a̠ i̠se̠n, i̠na od̠i d̠a̠ e̠no̠gho̠man enen, ya̠a̠ anwa od̠i d̠a̠ ali̠gam a̠luzu na̠ a̠gbika̠.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 O̠ku̠a ku̠ku̠m d̠o̠, obom okud̠umkud̠um oghololo od̠i d̠a̠ esa̠d̠io d̠inyin na̠ d̠i̠yar, b̠o̠ka̠ ogbo ya̠ na̠ ebhir o̠d̠u̠a d̠inyin o̠b̠e̠i̠y oru d̠i̠yar irue; o̠ni̠ ko orue d̠o̠ ad̠u̠a ma̠ ebha̠ d̠inyin ab̠e̠i̠ a̠ru ma̠ enen d̠i̠yar.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 “Sa̠ o̠li̠la bho̠ awo̠ran ma̠a̠, ‘Siseiny O̠we̠de̠ Ebraham, ruome ma̠ Alazaro̠s agi̠ ka̠ ate̠i̠ eghun-otu o̠we̠de̠ d̠ami̠,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 ezin bho̠ ami̠ inwuna̠ ogho a̠rumor. I̠na agi̠ ka̠ anyagh ra̠to d̠awa, b̠o̠ka̠ awa eka̠ iru d̠a̠ esi onon wa̠ ibom ali̠gam a̠ruzu od̠i bho̠.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 “Sa̠ Ebraham awo̠ran ma̠a̠, ‘A̠mozizi na̠ a̠riwil bho̠ od̠i na̠ awa. Awa e̠nagha ma̠ a̠kikiom d̠awa.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 “Sa̠ o̠li̠la bho̠ awo̠ran ma̠a̠, ‘E̠nyi̠, E o̠we̠de̠ Ebraham! Ku̠gba ma̠ o̠ni̠ ad̠u̠a ma̠ enen d̠a̠ e̠ma imumugh agi̠ ka̠ ate̠i̠ awa, awa ta̠ ed̠umom etiba̠ra̠ d̠a̠ i̠karabh.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 “Sa̠ Ebraham awo̠ran i̠na ma̠a̠, ‘Ku̠gba ma̠ awa i̠nagha d̠o̠ ma̠ A̠mozizi na̠ a̠riwil bho̠, o̠ni̠ a̠b̠etina̠ eka̠ d̠a̠ omugh agi̠ ka̠ ate̠i̠ awa, awa ko od̠umom d̠o̠.’ ”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.