Hebreus 4
Abureni NT (MGJ_LIS) vs NAA
1 A̠zib̠a̠ na̠ a̠sibh ogua̠n wa̠ i̠na a̠gua̠n ma̠a̠, i̠yar ta̠ od̠igh d̠a̠ esi osira̠ epobh d̠o̠yo̠ bho̠. Ku̠ku̠m eka̠, i̠yar ta̠ okpona̠, b̠o̠ka̠ bebena̠ o̠ni̠ inyin na̠ o̠pi̠o̠m (omel ad̠u̠a) ma̠ ola̠ i̠na ko o̠te̠i̠ d̠o̠ a̠d̠igh.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 O̠lo̠gho̠m i̠se̠, i̠yar na̠ o̠mu̠gho̠n ani̠ ma̠ ib̠eb̠i asu̠gbagba ya̠ u̠gba unigha̠ i̠yar bho̠, ma̠ agu̠o̠ awa i̠mu̠gho̠n bho̠. Ya̠a̠, id̠igh d̠o̠ ma̠ asu̠o̠ enigha̠ awa ma̠ igiel bho̠ awa i̠mu̠gho̠n bho̠, ezin bho̠ awa inwuna̠ d̠o̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ wa̠ o̠da asu̠gbagba bho̠ obhin.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 I̠yar ogbo ya̠ na̠ oma̠ra̠ ma̠ i̠se̠n bho̠ na̠ o̠te̠i̠ od̠igh d̠a̠ esi osira̠ epobh wa̠ A̠zib̠a̠ a̠gua̠n bho̠ ma̠ agu̠o̠ i̠na agba ma̠a̠,A̠zib̠a̠ a̠kunugiom o̠le̠m i̠di̠ar ka̠ igiel bho̠ i̠na alem e̠ma ra̠nwunom awe̠le̠ bho̠; ku̠ku̠m eka̠, i̠na agba ma̠ o̠ku̠a a̠mutiom.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 I̠na agba ma̠ odi esi d̠a̠ A̠d̠ire E̠tu̠tu̠ bho̠ a̠gboloma̠ ma̠ oleghemeni od̠ua̠l a̠d̠a̠ma̠ bho̠ ma̠a̠,
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 D̠a̠ onin esi obha̠ sa̠ i̠na agba a̠numeta̠n ma̠a̠, “Awa ko od̠igh d̠o̠ d̠a̠ esi osira̠ epobh d̠ami̠.”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Agu̠o̠ na̠ aro̠ ma̠ ola̠ idi ogbo ta̠ ed̠igh d̠a̠ esi osira̠ epobh bho̠, sa ogbo ya̠ ud̠ia̠ u̠gba ma̠ ib̠eb̠i asu̠gbagba bho̠ unigha̠ bho̠ ko od̠igh d̠o̠, d̠a̠ ebula̠ agu̠o̠ awa i̠b̠agh e̠mu̠ i̠we̠le̠ ma̠ o̠da obhin bho̠,
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 sa̠ A̠zib̠a̠ a̠nwe a̠gua̠n opa̠n a̠d̠a̠ma̠ ola̠ i̠yar ta̠ orue od̠igh. “A̠didon” a̠d̠a̠ma̠ bho̠. D̠a̠ obhel ola̠ na̠ a̠bia̠ ma̠ o̠gu̠man, sa̠ i̠na awo̠l d̠a̠ o̠nu̠ ta̠ A̠devidi agba a̠mutiom agu̠o̠ i̠na agba ma̠ i̠se bho̠ ma̠a̠,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Aro̠ ma̠ ola̠ A̠zosu̠a a̠rileghom awa ka̠ a̠d̠ighom d̠a̠ esi osira̠ epobh nab̠o̠, A̠zib̠a̠ ka̠ ifugh d̠o̠ a̠gboloma̠ ma̠ a̠d̠a̠ma̠ onon d̠a̠ obhel o̠gu̠man.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ebula̠ o̠ku̠a, na̠ oguri ma̠ A̠d̠a̠ma̠ Osira̠-epobh osisa̠n a̠nwunom ta̠ A̠zib̠a̠.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 O̠ku̠a bha̠, o̠ni̠ ola̠ ta̠ a̠bhin d̠a̠ e̠b̠e̠l a̠d̠igh a̠d̠e d̠a̠ esi osira̠ epobh ta̠ A̠zib̠a̠, o̠ni̠ bho̠ eka̠ ta̠ a̠gir ogir o̠yo̠ a̠sira̠ ma̠ epobh, ma̠ agu̠o̠ A̠zib̠a̠ a̠gir bho̠.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, owia̠n od̠igh d̠a̠ esi osira̠ epobh obha̠ d̠a̠ e̠b̠e̠l, b̠o̠ka̠ o̠ni̠ i̠yar na̠ omugh a̠bhe d̠a̠ ebula̠ ab̠agh e̠mu̠ ma̠ agu̠o̠ awa.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Ezin bho̠, o̠nu̠o̠kpe̠ ta̠ A̠zib̠a̠ od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um sa̠ na̠ a̠lol, sa̠ a̠sibh a̠pu ma̠ ab̠e̠ge̠re̠ (ogidi i̠wal-aman). Sa̠ na̠ a̠gu na̠ a̠d̠igh d̠a̠ eloghoma̠n ozu na̠ e̠mu̠gh o̠ni̠, ma̠ o̠bagi̠o̠n awa d̠a̠ re̠tu̠tu̠la na̠ ali̠si̠, sa̠ na̠ a̠rue na̠ agba ma̠ e̠wo̠gi̠na i̠ru̠ruan na̠ i̠walama ologi.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Bebina̠ abar ola̠ u̠le̠m usoroni d̠a̠ a̠de onon, ola̠ awo̠gi̠na d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zib̠a̠ bo̠. Kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠, na̠ ob̠ugh kabarkabar omutiom e̠ma, d̠a̠ a̠misigh o̠ni̠ wa̠ i̠yar ta̠ o̠gba ma̠ ado̠l d̠i̠yar onigha̠ bho̠.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, o̠kpaghano̠m id̠umom d̠i̠yar. Ezin bho̠, i̠yar onwuna̠ ma̠ A̠zizo̠s O̠nyi̠ ta̠ A̠zib̠a̠, obom We̠mu̠ Okur wa̠ na̠ a̠bhun d̠a̠ ote̠nai̠ny bho̠.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 I̠yar unwuna̠ d̠o̠ ma̠ We̠mu̠ Okur ola̠ orue d̠o̠ ma̠ okpon i̠yar igbirigbir d̠a̠ rasu̠nwe̠r d̠i̠yar. Ya̠a̠, i̠yar unwuna̠ ma̠ We̠mu̠ Okur ola̠ a̠d̠izo re̠kal ad̠agi̠an i̠te̠i̠ agu̠o̠ na̠ e̠te̠i̠ i̠yar i̠se̠n bho̠, ku̠ku̠m eka̠ i̠na na̠ omel d̠o̠ a̠d̠igh d̠a̠ i̠karabh.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ebula̠ o̠ku̠a, obhin d̠a̠ alu̠kpo̠ ologi od̠igh d̠a̠ a̠lukpesi e̠ne̠ghe̠ ta̠ A̠zib̠a̠, b̠o̠ka̠ i̠yar o̠te̠i̠ okpon igbirigbir na̠ o̠lo̠gh agu̠o̠, d̠a̠ obhel i̠kparama ado̠l.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.