Tiago 1
mgj (MGJ) vs VC
1 Ami̠ A̠zemsi̠ ob̠a̠ra̠motu ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ ta̠ Wa̠nwuna̠ A̠zizo̠s Akrai̠st na̠ age̠ na̠ a̠ruom inyin ra̠ d̠iobh na̠ i̠wal (12) roghol ya̠ na̠ e̠sasaragi̠an d̠a̠ rebhugh e̠mara̠nwunom bho̠. Ami̠ na̠ a̠bheleguma̠ inyin.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da dispersão, saúde!
2 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ d̠ami̠, ibhone ma̠ ologi ma̠ igiel a̠d̠ien kere kere ro̠d̠aokpon na̠ e̠te̠i̠ inyin.
2 Considerai que é suma alegria, meus irmãos, quando passais por diversas provações,
3 Iloghome ma̠a̠, ro̠d̠aokpon i̠ye̠ na̠ e̠d̠a ma̠ ologi ima̠ra̠ d̠inyin na̠ ekpon, sa̠ na̠ ed̠ighi ma̠ ola̠ inyin ta̠ orue one ma̠ a̠ma̠ne.
3 sabendo que a prova da vossa fé produz a paciência.
4 Ya̠a̠, iwia̠ne ma̠ agu̠o̠ ola̠ inyin ta̠ one kabar kabar obhin ka̠ okunugiom, b̠o̠ka̠ inyin od̠ikighu ma̠ aru̠mu̠, o̠ghu̠a oleghemeni, sa̠ abar ko o̠kparama d̠o̠ inyin.
4 Mas é preciso que a paciência efetue a sua obra, a fim de serdes perfeitos e íntegros, sem fraqueza alguma.
5 Ya̠a̠, ku̠gba ma̠a̠ na̠ ebhir o̠ni̠ inyin o̠te̠i̠ eloghomabar, bha̠ o̠ni̠ bho̠ a̠puru ma̠ A̠zib̠a̠ wa̠ na̠ a̠bhin onyen ologi na̠ a̠nigha̠ ko̠ni̠ko̠ni̠ bho̠, sa̠ ta̠ a̠nigha̠ i̠na. A̠zib̠a̠ na̠ o̠gam d̠o̠ a̠nigha ma̠ o̠ni̠ ola̠ a̠puru i̠na ma̠ abar.
5 Se alguém de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus - que a todos dá liberalmente, com simplicidade e sem recriminação - e ser-lhe-á dada.
6 Ya̠a̠, ogiel ola̠ anwa na̠ a̠puru ma̠ abar, bhine d̠a̠ ologi ima̠ra̠ ma̠ a̠puru. Ologi d̠oyom o̠gba d̠o̠ i̠wal i̠wal, ezin bho̠ o̠ni̠ ola̠ ologi na̠ agba i̠wal i̠wal od̠i ka̠ opoka̠na̠n amu̠m d̠a̠ abadi̠ wa̠ okukugh na̠ a̠pughe na̠ a̠nuom na̠ agi̠, na̠ a̠nuom a̠ru bho̠.
6 Mas peça-a com fé, sem nenhuma vacilação, porque o homem que vacila assemelha-se à onda do mar, levantada pelo vento e agitada de um lado para o outro.
7 O̠ni̠ ola̠ o̠ku̠a o̠ru̠ru̠an d̠o̠ ma̠a̠ i̠na ta̠ a̠rue ate̠i̠ abar d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ Wa̠nwuna̠ bho̠.
7 Não pense, portanto, tal homem que alcançará alguma coisa do Senhor,
8 O̠ni̠ ola̠ o̠ku̠a, bha̠ ologi na̠ agba i̠wal i̠wal, sa̠ na̠ a̠kpokolo d̠a̠ eb̠la̠ od̠ighi i̠di̠ar d̠o̠yo̠.
8 pois é um homem irresoluto, inconstante em todo o seu proceder.
9 Ya̠a̠, o̠ni̠ ola̠ od̠i d̠a̠ onin id̠umom ta̠ Akrai̠st, ola̠ a̠goiny d̠a̠ e̠kal abar, bha̠ a̠bhon ologi ma̠ igiel A̠zib̠a̠ na̠ a̠b̠eton i̠na.
9 Mas que os irmãos humildes se gloriem de sua elevação;
10 Ya̠a̠, o̠li̠la o̠ni̠ ola̠ od̠i d̠a̠ onin id̠umom ta̠ Akrai̠st, a̠bhon ologi ma̠ igiel A̠zib̠a̠ na̠ a̠guri i̠na d̠a̠ a̠dila̠de o̠ki̠ri̠me̠ni̠ ozu. Ezin bho̠, o̠li̠la o̠ni̠ ta̠ a̠ru sa̠ ta̠ a̠ten ad̠u̠a, ma̠ agu̠o̠ ra̠lele i̠gho̠gho̠ ologi ed̠um na̠ e̠nyu̠n na̠ emugughu bho̠.
10 os ricos, pelo contrário, de sua humilhação, porque passarão como a flor dos campos.
11 Ra̠lele bho̠ na̠ e̠nyu̠n d̠a̠ ebula̠ e̠si̠so̠ ogogo bho̠. Obom e̠si̠so̠ bho̠ na̠ api̠e̠ ma̠ i̠mu̠nu̠mu̠n na̠ a̠libhon ra̠lele bho̠. Obha̠ onin agu̠o̠ od̠ighi i̠di̠ar o̠li̠la bho̠ ta̠ eten emunia̠n.
11 Desponta o sol com ardor, seca a erva, cai sua flor e perde a beleza do seu aspecto. Assim murcha também o rico em suas empresas.
12 Itutumeni ta̠ e̠ro̠ enigha̠ ma̠ i̠na o̠ni̠ wa̠ a̠ne amara gigiribh d̠a̠ ad̠agi̠an bho̠, ezin bho̠ ta̠ ozuom i̠na ma̠ eghoiy a̠ghud̠um wa̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ a̠gua̠n onigha̠ ogbo ya̠ itula̠n i̠na bho̠.
12 Feliz o homem que suporta a tentação. Porque, depois de sofrer a provação, receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 O̠ni̠ ola̠ ad̠agi̠an i̠te̠i̠ o̠gba d̠o̠ ma̠a̠, “A̠zib̠a na̠ ad̠agi̠an ami̠.” Ezin bho̠, ko orue d̠o̠ o̠d̠agi̠an A̠zib̠a ma̠ ogir i̠karabh, sa̠ i̠na na̠ agu̠o̠ eka̠ o̠d̠agi̠an d̠o̠ ma̠ o̠ni̠ nyen.
13 Ninguém, quando for tentado, diga: É Deus quem me tenta. Deus é inacessível ao mal e não tenta a ninguém.
14 Ya̠a̠, i̠karabh ebhiroma̠ o̠ni̠ na̠ agu̠o̠, na̠ e̠le̠ge̠ ma̠ o̠ni̠, na̠ e̠nyagh o̠ni̠ bho̠ na̠ ed̠ighom d̠a̠ i̠karabh.
14 Cada um é tentado pela sua própria concupiscência, que o atrai e alicia.
15 Sa̠, igiel o̠ni̠ a̠guri ma̠ i̠karabh ebhiroma̠ d̠a̠ ologi, sa̠ na̠ e̠mar i̠karabh na̠ emutiom, sa̠ igiel i̠karabh bho̠ na̠ e̠te̠i̠ d̠a̠ ekunuguma̠ bho̠, sa̠ na̠ eruom omugh.
15 A concupiscência, depois de conceber, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ ed̠ighologi d̠ami̠, o̠ni̠ ogelemeni d̠o̠ inyin.
16 Não vos iludais, pois, irmãos meus muito amados.
17 Kerekere ob̠eb̠i abar na̠ ob̠eb̠i e̠ne̠ghe̠ na̠ ad̠u̠a d̠a̠ ote̠nai̠ny na̠ a̠ru, d̠a̠ agu̠o̠ O̠we̠de̠ wa̠ ale̠m re̠b̠alab̠al ya̠ od̠i d̠a̠ e̠nai̠ny bho̠. I̠na na̠ onwegia̠n d̠o̠, i̠na na̠ od̠ura̠n d̠o̠ a̠mutiom okokogh azi̠m nyen.
17 Toda dádiva boa e todo dom perfeito vêm de cima: descem do Pai das luzes, no qual não há mudança, nem mesmo aparência de instabilidade.
18 D̠a̠ i̠to̠ d̠o̠yo̠, sa̠ i̠na a̠bhin o̠nu̠o̠kpe̠ a̠gia̠ga̠i d̠o̠yo̠ a̠nwe amar i̠yar, a̠tenemeni ma̠ i̠pu̠r imuma̠ d̠a̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na ale̠m bho̠.
18 Por sua vontade é que nos gerou pela palavra da verdade, a fim de que sejamos como que as primícias das suas criaturas.
19 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ ed̠ighologi d̠ami̠, i̠mu̠gho̠nyane̠ ma̠a̠: a̠bhon ko̠ni̠ko̠ni̠ ma̠ obhin d̠a̠ onyen o̠nagha abar, na̠ okimeni ozu kisa̠ ofugh abar. I̠na o̠nu̠r d̠o̠ agam i̠gam,
19 Já o sabeis, meus diletíssimos irmãos: todo homem deve ser pronto para ouvir, porém tardo para falar e tardo para se irar;
20 ezin bho̠ i̠gam o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠ ko orue d̠o̠ emutiom a̠ma̠rugh igielake̠ ya̠ A̠zib̠a̠ na̠ abho̠ro̠gh o̠bi̠gh bho̠.
20 porque a ira do homem não cumpre a justiça de Deus.
21 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, i̠we̠le̠mane̠ kerekere ado̠l i̠b̠i̠si̠ghe̠ni̠an na̠ i̠karabh ya̠ na̠ e̠ro̠ ma̠ omite omite bho̠. Kpe̠le̠me̠ni̠, i̠ki̠ri̠me̠ni̠ ma̠ a̠ruzu ma̠ e̠da ma̠ o̠nu̠o̠kpe̠ wa̠ i̠na a̠gbebh d̠a̠ rologi d̠inyin bho̠, wa̠ ta̠ a̠rue a̠tenemeni inyin bho̠.
21 Rejeitai, pois, toda impureza e todo vestígio de malícia e recebei com mansidão a palavra em vós semeada, que pode salvar as vossas almas.
22 O̠ni̠ ko o̠gaga ma̠ e̠nagha ma̠ o̠nu̠o̠kpe̠ bho̠ ku̠ku̠m, ma̠ egelemeni ma̠ a̠ruzu d̠inyin, ya̠a̠ igire ma̠ i̠di̠ar ya̠ o̠nu̠o̠kpe̠ bho̠ na̠ agba bho̠.
22 Sede cumpridores da palavra e não apenas ouvintes; isto equivaleria a vos enganardes a vós mesmos.
23 O̠ni̠ ola̠ amu̠gho̠n o̠nu̠o̠kpe̠ bho̠, sa̠ awe̠le̠man ogir agu̠o̠ agba bho̠, bha̠ agu̠b̠an o̠ni̠ ola̠ a̠bha̠gha̠ ma̠ a̠misigh d̠o̠yo̠ d̠a̠ obha̠gha̠ma̠,
23 Aquele que escuta a palavra sem a realizar assemelha-se a alguém que contempla num espelho a fisionomia que a natureza lhe deu:
24 sa̠ a̠ten ad̠u̠a, sa̠ a̠weleta̠n agu̠o̠ ozu d̠o̠yo̠ od̠i, ma̠ i̠se̠ onin obhel bho̠.
24 contempla-se e, mal sai dali, esquece-se de como era.
25 Ya̠a̠, o̠ni̠ ola̠ amar a̠kimeni a̠kpon eb̠la̠ oloko wa̠ na̠ a̠tenemeni ma̠ a̠nwunom bho̠, sa̠ aro̠ ma̠ ogir ogir o̠ku̠a, sa̠ oweleta̠n d̠o̠ ma̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na amu̠gho̠n bho̠, bha̠ A̠zib̠a ta̠ a̠tutumeni ma̠ ogir o̠ni̠ bho̠.
25 Mas aquele que procura meditar com atenção a lei perfeita da liberdade e nela persevera - não como ouvinte que facilmente se esquece, mas como cumpridor fiel do preceito -, este será feliz no seu proceder.
26 O̠ni̠ ola̠ na̠ aru̠ru̠an ma̠a̠ i̠na na̠ a̠loghom A̠zib̠a̠, ya̠a̠ na̠ orue d̠o̠ ma̠ osibhom a̠nem d̠o̠yo̠, bha̠ na̠ a̠gelemeni ma̠ ozu d̠o̠yo̠, sa̠ ologhom A̠zib̠a̠ d̠o̠yo̠ aro̠ ma̠ obhobho i̠kpo̠.
26 Se alguém pensa ser piedoso, mas não refreia a sua língua e engana o seu coração, então é vã a sua religião.
27 Ologhom A̠zib̠a̠ d̠a̠ a̠gi̠a̠ga̠i̠ sa̠ abar o̠li̠o̠m o̠ro̠ d̠o̠ d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zib̠a̠ O̠we̠de̠ bho̠, bha̠ o̠lo̠gh agu̠o̠ onigha̠ anwi̠i̠ny ya̠ onweni na̠ o̠we̠de̠ o̠to̠, na̠ rekpukele anwani̠ d̠a̠ ali̠gam a̠ruzu d̠awa, na̠ oghel i̠karabh ado̠l e̠mara̠nwunom.
27 A religião pura e sem mácula aos olhos de Deus e nosso Pai é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições, e conservar-se puro da corrupção deste mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.