Marcos 5

mgj (MGJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sa̠ A̠zizo̠s na̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠b̠e̠i̠ d̠a̠ aku̠b̠o̠ o̠bhi̠i̠y eko Agalili d̠a̠ agba ebhugh Age̠rasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Igiel bho̠ i̠na a̠sor d̠a̠ oghugh bho̠, sa̠ odi o̠ni̠ ola̠ o̠karabh e̠mu̠gh na̠ aro̠ d̠a̠ ozu bho̠ a̠bia̠, ad̠u̠a d̠a̠ o̠karabh esi bho̠ ra̠ ami̠nana i̠na.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 O̠ni̠ bho̠ a̠rugh d̠a̠ o̠karabh esi, ya̠a̠ bebina̠ o̠ni̠ ola̠ a̠rue ma̠ o̠bhad̠i̠ o̠yo̠ na̠ o̠ro̠ d̠o̠, ubhin eka̠ ma̠ i̠go̠ro̠go̠ro̠ o̠bhad̠i̠ i̠na isibhom d̠o̠ eguri ma̠ onin esi nyen.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 A̠d̠izo igiel, ubhin gha̠n i̠go̠ro̠go̠ro̠ na̠ ikoli o̠du̠o̠m i̠na d̠a̠ aru̠gu̠o̠ na̠ a̠sike oguri ma̠ esi, ya̠a̠ i̠na a̠gbugbo gha̠n i̠go̠ro̠go̠ro̠ na̠ ikoli ya̠ ubhin u̠du̠o̠m i̠na bho̠, sa̠ a̠nwinigi gha̠n ikpo a̠rukurogh ya̠ ubhin u̠du̠o̠m a̠sike d̠o̠yo̠ bho̠ nyen. Sa̠, o̠ni̠ ola̠ a̠nwuna̠ ma̠ igba̠ ya̠ obhin osibh o̠yo̠ oguri onin esi na̠ o̠ro̠ d̠o̠.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 A̠d̠uga̠la̠n na̠ etita̠n a̠d̠io i̠na na̠ aro̠ d̠a̠ o̠karabh esi na̠ d̠a̠ ranyu̠ od̠i na̠ d̠a̠ a̠rugugum, na̠ a̠mulughu na̠ a̠bhin i̠pad̠i̠ i̠gbaki̠ghe̠ na̠ a̠guyogh ozu d̠o̠yo̠.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ya̠a̠, igiel bho̠ i̠na abi̠gh A̠zizo̠s ma̠ esi egbeiny bho̠, sa̠ i̠na a̠ghil ka̠ a̠mel a̠kpud̠ia̠n a̠nigha̠ i̠na.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Sa̠ a̠bhin obom okoroko a̠mulughu a̠fugh ma̠a̠, “Anwa na̠ ami̠ ka̠ odi a̠nwuna̠ ma̠ ere a̠gboloma̠ ma̠ odi? A̠zizo̠s, O̠nyi̠ ta̠ A̠zib̠a̠ Wagi̠manyu̠ A̠pu bho̠. Ami̠ na̠ a̠siseiny anwa d̠a̠ a̠d̠ien ta̠ A̠zib̠a̠, ko ogbikimeni ami̠!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ezin bho̠ bha̠ A̠zizo̠s na̠ a̠fugh ma̠a̠, “O̠karabh e̠mu̠gh mite ma̠ ad̠u̠a d̠a̠ ozu o̠ni̠ onon.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “A̠d̠ien d̠oyom ka̠ ubhelegi eka̠?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Sa̠ i̠na akparame̠ni̠ ale̠gh A̠zizo̠s ma̠ i̠na oze d̠o̠ awa asi̠ghe̠ d̠a̠ ebhugh obha̠.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 D̠a̠ obhel obha̠, obom o̠lo̠gh roporopo i̠ro̠ d̠a̠ eb̠ub̠um a̠de d̠a̠ aka esi bho̠, na̠ eb̠u na̠ ed̠e.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Sa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh bho̠ i̠le̠gh i̠na ma̠a̠, “Ruome i̠yar o̠gi̠ ka̠ od̠igh d̠a̠ a̠ruzu roporopo bho̠.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Sa̠ A̠zizo̠s a̠ma̠ra̠ a̠nigha̠ awa. Sa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh bho̠ imite ka̠ id̠igh d̠a̠ roporopo bho̠. Roporopo bho̠ ta̠ elei agu̠o̠ o̠gho̠ o̠ni̠r (2,000), sa̠ eb̠la̠ awa i̠d̠u̠a d̠a̠ eb̠ub̠um a̠de bho̠ ighil isor d̠a̠ o̠bhi̠i̠y-eko bho̠, i̠bhu̠ghu̠d̠i̠an imugughu.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Sa̠ ogbo ya̠ na̠ ekponom roporopo bho̠ ighil ka̠ i̠gba d̠a̠ ibom na̠ i̠gbara re̠ma bho̠, ma̠ i̠di̠ar ya̠ imite bho̠. Sa̠ a̠nwunom bho̠ imite iru ra̠ i̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ imite bho̠.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Igiel bho̠ awa iru d̠a̠ A̠zizo̠s bho̠, sa̠ i̠bi̠gh o̠ni̠ wa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh i̠d̠u̠a d̠a̠ ozu bho̠ ka̠ od̠i ma̠ a̠dila̠de, na̠ a̠loghoma̠n ozu, a̠bura̠ ma̠ ibura̠, sa̠ a̠rugugu isibh awa.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Sa̠ ogbo ya̠ i̠bi̠gh i̠di̠ar ya̠ imite bho̠, i̠gba ma̠ a̠d̠ien agu̠o̠ o̠ni̠ wa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh i̠ro̠ d̠a̠ ozu bho̠ a̠bhin a̠d̠um, sekina̠ iya̠ igboloma̠ ma̠ roporopo bho̠.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Sa̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ i̠le̠gh A̠zizo̠s ma̠ i̠na ad̠u̠a d̠a̠ ebhugh d̠awa.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Agu̠o̠ A̠zizo̠s ad̠u̠a agi̠ ka̠ a̠d̠igh d̠a̠ oghugh bho̠, sa̠ o̠ni̠ wa̠ i̠karabh aru̠mu̠gh i̠ro̠ d̠a̠ ozu bho̠ a̠puru ma̠ A̠zizo̠s ma̠a̠, “Ma̠ra̠ ami̠ i̠tu̠o̠no̠m anwa.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ya̠a̠, A̠zizo̠s na̠ oma̠ra̠ d̠o̠, ya̠a̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Mula̠ ma̠ agi̠ d̠a̠ otu d̠oyom, ma̠ ka̠ agba ma̠ a̠mutiom ibom i̠di̠ar ya̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ na̠ a̠gir a̠nigha̠ nyam bho̠, na̠ okpon igbirigbir ya̠ i̠na a̠leriom anwa bho̠.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Sa̠ o̠ni̠ bho̠ a̠ten agi̠ ka̠ agba asasaragi̠ d̠a̠ eb̠la̠ ebhugh A̠d̠iobh Re̠ma bho̠, ma̠ ibom i̠di̠ar ya̠ A̠zizo̠s a̠gir a̠nigha̠ i̠na bho̠, sa̠ a̠d̠igh ilologia̠n ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n bho̠.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Sa̠ A̠zizo̠s a̠puta̠ a̠d̠igh d̠a̠ oghugh ab̠e̠i̠ d̠a̠ aku̠b̠o̠ bho̠, sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom ikokod̠ia̠n iru d̠o̠yo̠ d̠a̠ aka o̠bhi̠i̠y eko bho̠.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Sa̠ odi we̠mu̠ okponom ma̠ otu u̠gala A̠zu bho̠, ola̠ ubhelegi ma̠ Azari̠o̠s a̠ru ani̠ ma̠ i̠se̠. Igiel bho̠ i̠na abi̠gh A̠zizo̠s bho̠, sa̠ i̠na agi̠ ka̠ a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠sike d̠o̠yo̠,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 ale̠gh i̠na akparame̠ni̠ agba ma̠a̠, “O̠gbara o̠nyani̠ d̠ami̠ na̠ ra̠ omugh. Siseiny, tue ra̠ agbam agu̠o̠ d̠oyom d̠a̠ ozu d̠o̠yo̠ ma̠ a̠koko i̠na ma̠ a̠d̠umeni.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Sa̠ A̠zizo̠s a̠d̠igh na̠ i̠na agi̠, sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom i̠tu̠o̠no̠m A̠zizo̠s iko i̠na ikiton.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Odi ani̠ ola̠ asi̠ na̠ e̠gbo̠ d̠a̠ ozu bho̠ ma̠ a̠d̠iobh na̠ i̠wal (12) ala aro̠ ma̠ i̠se̠.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 I̠na na̠ a̠gbika̠ ma̠ ibom d̠a̠ aru̠gu̠o̠ a̠d̠izo a̠riwil, a̠robh eb̠la̠ ikpoki d̠o̠yo̠ ma̠ okokua̠n, ya̠a̠ esi bho̠ aro̠ ku ma̠ opu opu.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Igiel bho̠ i̠na amu̠gho̠n iya̠ igboloma̠ ma̠ A̠zizo̠s bho̠, sa̠ i̠na a̠kukurugha̠n d̠a̠ o̠lo̠gh bho̠, awo̠l d̠a̠ aman ta̠ A̠zizo̠s ka̠ a̠kula̠n ibura̠ d̠o̠yo̠.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Ezin bho̠, i̠na a̠ma̠ra̠ d̠a̠ ologi d̠o̠yo̠ ma̠a̠, “Ku̠gba ma̠ ami̠ ta̠ a̠rue a̠kula̠n ibura̠ d̠o̠yo̠ ku̠ku̠m eka̠, bha̠ ami̠ od̠um.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 D̠a̠ onin obhel bho̠, sa̠ asi̠ ya̠ na̠ e̠gbo̠ bho̠ isobha̠n, sa̠ i̠na a̠loghoma̠n ma̠a̠ i̠na na̠ a̠d̠um d̠a̠ asu̠nwe̠r bho̠.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Sa̠ A̠zizo̠s a̠loghoma̠n ma̠a̠ a̠limon na̠ e̠d̠u̠a d̠a̠ ozu d̠o̠yo̠. Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ i̠na a̠tiba̠ra̠ adama ma̠ o̠lo̠gh bho̠ a̠pura̠n ma̠a̠, “A̠nyen a̠kula̠n ibura̠ d̠ami̠?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Sa̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠wo̠ran i̠na ma̠a̠, “Anwa na̠ abi̠gh agu̠o̠ o̠lo̠gh a̠nwunom na̠ e̠ni̠ran eko nyam ekiton, sa̠ anwa na̠ a̠pura̠n ma̠a̠, ‘A̠nyen a̠kula̠n ami̠?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ya̠a̠, A̠zizo̠s a̠kpon d̠a̠ o̠lo̠gh bho̠ a̠kitineni ma̠ o̠bi̠gh o̠ni̠ wa̠ a̠kula̠n i̠na bho̠.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Igiel bho̠ ani̠ bho̠ a̠loghoma̠n abar wa̠ na̠ a̠mutuma̠ i̠na bho̠, sa̠ i̠na a̠bhin d̠a̠ a̠rugugu, a̠bhin igiri a̠ru ra̠ a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠misigh d̠o̠yo̠, sa̠ a̠bhin ya̠gia̠ga̠i agba ma̠ eb̠la̠ agu̠o̠ abar bho̠ a̠mite a̠nigha̠ i̠na.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “O̠nyani̠ bho̠, ologi ima̠ra̠ d̠oyom na̠ a̠koko nyam. Gi̠e̠ na̠ ekima̠ ma̠ a̠miza̠n d̠a̠ egbika̠ d̠oyom.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 A̠zizo̠s od̠id̠ia̠ na̠ agba ma̠ i̠nye̠n, sa̠ idi a̠nwunom i̠d̠u̠a d̠a̠ otu ta̠ Azari̠o̠s ra̠ i̠gba i̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Ekpo epobh o̠nyani̠ d̠oyom na̠ a̠sobha̠n! Ko onyegi mu ma̠ o̠ni̠ a̠tu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ya̠a̠ A̠zizo̠s a̠bhogia̠n asu̠gbagba d̠awa, sa̠ agba a̠nigha̠ ma̠ we̠mu̠ u̠gala A̠zu bho̠ ma̠a̠, “Ko oghil a̠rugugu, ma̠ra̠ ka̠ a̠ma̠ra̠.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 I̠na na̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ opa̠n o̠ni̠ ma̠ o̠tu̠o̠no̠m o̠yo̠, a̠ten A̠puta̠, na̠ A̠zemsi na̠ Azo̠n umor ta̠ A̠zemsi.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Igiel bho̠ awa i̠gi̠ ka̠ i̠te̠i̠ d̠a̠ otu ta̠ we̠mu̠ otu u̠gala A̠zu bho̠, sa̠ A̠zizo̠s abi̠gh ka̠ a̠nwunom od̠i d̠a̠ asu̠su̠ghu̠d̠i̠an, sa̠ na̠ emulughu na̠ eleghe na̠ e̠gba ma̠ igbir.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Sa̠ A̠zizo̠s a̠d̠igh d̠a̠ ologi otu bho̠, sa̠ a̠pura̠n awa ma̠a̠, “Inyin na̠ odin ere na̠ o̠su̠su̠ghu̠d̠i̠an, na̠ oleghe ma̠ o̠ku̠a? O̠nyani̠ bho̠ ta̠ omugh d̠o̠, ya̠a̠ na̠ a̠kod̠u ma̠ adala.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Sa̠ a̠nwunom bho̠ i̠mo̠lo̠gh i̠ki̠ri̠ i̠na. Ya̠a̠, i̠na a̠ze awa a̠mutiom, sa̠ a̠bhin onweni na̠ o̠we̠de̠ o̠nyani̠ bho̠, na̠ ogbo ya̠ i̠tu̠o̠no̠m i̠na bho̠, a̠d̠igh agi̠ d̠a̠ esi wa̠ o̠nyani̠ bho̠ aro̠ bho̠.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Sa̠ i̠na a̠sibh o̠nyani̠ bho̠ d̠a̠ agu̠o̠ a̠fugh a̠nigha̠ ma̠a̠, “Talita, Kumi!” wa̠ a̠ma̠ra̠ ma̠a̠, “O̠gbara o̠nyani̠, b̠etina̠!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Sa̠ o̠nyani̠ bho̠ a̠b̠etina̠ d̠a̠ onin obhel obha̠ ake̠ ma̠ orile (i̠na d̠iobh na̠ i̠wal ala). Sa̠ abar bho̠ a̠d̠igh ilologia̠n a̠nwunom bho̠ ma̠ ibom.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ya̠a̠, A̠zizo̠s a̠bukiom awa ma̠a̠ awa o̠gba d̠o̠ ma̠ abar wa̠ a̠mite bho̠ enigha̠ ma̠ o̠ni̠ na̠ o̠ni̠. Sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “Inigha̠ i̠na ma̠ abar ta̠ a̠d̠e.”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.