Marcos 4
mgj (MGJ) vs ACF
1 Sa̠ A̠zizo̠s a̠puta̠ ake̠ ma̠ o̠tu̠ghu̠me̠ni̠ d̠a̠ aka o̠bhi̠i̠y eko. Sa̠ obom o̠lo̠gh a̠nwunom isor esi bho̠. Ebula̠ o̠ku̠a sa̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ oghugh d̠a̠ o̠bhi̠i̠y eko bho̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de, sa̠ eb̠la̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ i̠ro̠ d̠a̠ egbolom.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Sa̠ i̠na a̠bhin ra̠sidogh atu̠ghu̠me̠ni awa ma̠ a̠d̠izo i̠di̠ar agba ma̠a̠:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “I̠mare̠ ma̠ e̠nagha o! Ogbebh ma̠ ed̠ia̠n agi̠ d̠a̠ o̠si̠ d̠o̠yo̠ ka̠ ogbebh ed̠ia̠n.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Sa̠ a̠mite ma̠ ola̠ igiel bho̠ i̠na a̠kpo ma̠ ikpo ed̠ia̠n bho̠ asar bho̠, sa̠ idi ikpo imel d̠a̠ eten, sa̠ i̠nu̠r iru ra̠ ikpokpoiny id̠e i̠mado̠n.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ya̠a̠, idi ikpo sa̠ imel d̠a̠ a̠de o̠gbe̠o̠ma, esi ola̠ o̠do̠gho̠l bho̠ okud̠um d̠o̠. Sa̠ awa i̠rabh epa̠ ma̠ o̠su̠ ma̠ agu̠o̠ o̠do̠gho̠l bho̠ okud̠um d̠o̠ bho̠.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ya̠a̠ igiel ogogo a̠mite bho̠, sa̠ i̠nyu̠n i̠ghaghara d̠a̠ ebula̠ agu̠o̠ osi d̠o̠ ma̠ i̠ki̠ka bho̠.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Sa̠ idi ikpo imel d̠a̠ e̠ko̠ko̠ ib̠ub̠ulom, sa̠ ib̠ub̠ulom bho̠ i̠su̠ ikpegiom ed̠ia̠n bho̠ i̠bhu̠ghu̠d̠i̠, ma̠ ola̠ awa o̠su̠ d̠o̠ emum itu.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 “Ya̠a̠, idi ikpo bho̠ imel d̠a̠ ob̠eb̠i a̠de, sa̠ i̠su̠ imite, imum a̠d̠izo itu. Idi imum a̠d̠usubh na̠ d̠iobh (30) a̠bin ya̠ ubhin ugbebh bho̠, idi e̠rabharabh (60) a̠bin, idi i̠wal e̠wala na̠ a̠d̠usubh (100) a̠bin.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠, “Wa̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠to, anagha o!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 D̠a̠ obhel ola̠ A̠zizo̠s ku̠ku̠m odi ma̠ esi, sa̠ d̠iobh na̠ i̠wal ogbo ogir bho̠, na̠ ipa̠n ogbo ya̠ i̠ro̠ ani̠ ma̠ i̠se̠, ipura̠n i̠na ya̠ igboloma̠ ma̠ ra̠sidogh bho̠.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “D̠a̠ inyin bha̠, na̠ onigha̠ ma̠ ologhom i̠di̠ar e̠wo̠gi̠na irileghom ta̠ A̠zib̠a̠. Ya̠a̠, ogbo ya̠ o̠ro̠ ani̠ d̠o̠ d̠a̠ o̠lo̠gh d̠inyin bho̠, kabar kabar bha̠ awa ta̠ e̠mu̠gho̠n d̠a̠ a̠sidogh.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Ebula̠ o̠ku̠a,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n awa ma̠a̠, “Inyin u̠mu̠gho̠nyan d̠o̠ ma̠ ezin a̠sidogh onon ke̠re̠? O̠ku̠a ka̠ inyin ta̠ od̠ighi eka̠ o̠mu̠gho̠nyan eb̠la̠ ra̠sidogh?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ogbebhma̠ ed̠ia̠n bho̠ a̠gbebh ikpo a̠fugh bho̠.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Ikpo ya̠ imel d̠a̠ eten bho̠, bha̠ ogbo ya̠, agu̠o̠ i̠mu̠gho̠n ikpo a̠fugh bho̠ ku̠ku̠m, sa̠ Eru bho̠ a̠ru ra̠ asi̠ghe̠gi̠ ma̠ ikpo a̠fugh bho̠ d̠a̠ rologi d̠awa.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ya̠a̠, ikpo ya̠ imel d̠a̠ a̠de o̠gbe̠o̠ma bho̠, bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n ikpo a̠fugh bho̠ ku̠ku̠m, sa̠ ibhin d̠a̠ a̠libhon ologi i̠da ibhin.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ya̠a̠, isi d̠o̠ ma̠ i̠ki̠ka, sa̠ i̠ro̠ ma̠ ekud̠i obhel. Ebula̠ o̠ku̠a, ali̠gam a̠ruzu na̠ ad̠agi̠an ma̠ o̠te̠i̠ awa ku̠ku̠m, d̠a̠ ebula̠ ikpo a̠fugh bho̠, sa̠ imel i̠d̠u̠a.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ikpo ed̠ia̠n ya̠ imel d̠a̠ ed̠um ib̠ub̠ulom bho̠, bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n ikpo a̠fugh bho̠,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ya̠a̠ a̠tepa̠ sa̠ i̠nyo̠gho̠nyo̠gh e̠mara̠nwunom, e̠li̠la na̠ e̠me̠me̠m e̠mara̠nwunom i̠su̠ i̠mi̠no̠m ma̠ ikpo a̠fugh bho̠ ma̠ ola̠ orue d̠o̠ ma̠ omum itu.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ya̠a̠, ikpo ed̠ia̠n ya̠ imel d̠a̠ ob̠eb̠i a̠de bho̠, bha̠ ogbo ya̠ i̠mu̠gho̠n ikpo a̠fugh bho̠ sa̠ i̠da ibhin, sa̠ imum itu: idi a̠d̠usubh na̠ d̠iobh (30), idi e̠rabharabh (60), idi i̠wal e̠wala na̠ a̠d̠usubh (100), d̠a̠ ikpo ya̠ ubhin ugbebh bho̠.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “O̠ni̠ ola̠ ta̠ asu̠o̠m ato̠di̠, sa̠ ta̠ a̠bhin abafu̠ a̠kpegiom bo̠d̠o̠ ta̠ oguri d̠a̠ ekpukpu akpata od̠i ke̠re̠? I̠na ko o̠gbam d̠o̠ d̠a̠ anyu̠ esi ola̠ a̠sora̠n ke̠re̠?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Abar ola̠ od̠i d̠a̠ e̠wo̠gi̠na ola̠ ko omutiom d̠o̠ bo̠, bo̠d̠o̠ abar ola̠ u̠wo̠gi̠ ola̠ ko o̠bi̠gh d̠o̠ obhin omutiom oyol bo̠.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 O̠ni̠ ola̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠to, amar amu̠gho̠n o!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Sa̠ i̠na a̠mina̠ a̠fugh ma̠a̠, “Ibhine ma̠ i̠d̠i̠ar ya̠ inyin na̠ o̠mu̠gho̠n bho̠ ma̠ e̠tu̠o̠m abar. A̠d̠ien agu̠o̠ inyin ibhin u̠tu̠o̠m abar bho̠ bha̠ a̠d̠ien agu̠o̠ inyin ta̠ obhin o̠mu̠gho̠nyan, sa̠ ta̠ o̠lo̠gho̠m o̠gbam.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 O̠ni̠ ola̠ ate̠i̠ ya̠ ib̠ui ta̠ o̠lo̠gho̠m o̠gbam. Ya̠a̠, o̠ni̠ ola̠ ate̠i̠ i̠ki̠kara, iya̠ i̠na ate̠i̠ bho̠ eka̠, ta̠ o̠wo̠r obhin.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Sa̠ A̠zizo̠s agba ma̠a̠, “Irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ bha̠ od̠i ma̠ agu̠o̠ ogbebh ma̠ ed̠ia̠n ola̠ a̠kpo ma̠ ikpo ed̠ia̠n sa̠ asar d̠a̠ o̠si̠ d̠o̠yo̠.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 A̠d̠igh a̠d̠uga̠la̠n, bo̠d̠o̠ etita̠n, ogbebh ma̠ ed̠ia̠n bho̠ na̠ a̠kod̠u na̠ asu̠ma, ya̠a̠ ikpo ed̠ia̠n bho̠ na̠ e̠mu̠r na̠ e̠su̠ na̠ emite. Ya̠a̠, i̠na na̠ o̠mu̠gho̠nyan d̠o̠ ma̠ agu̠o̠ ikpo ed̠ia̠n bho̠ na̠ ebhin na̠ e̠su̠.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 A̠de bho̠ na̠ agu̠o̠ na̠ a̠d̠ighi ma̠ ola̠ ekpo ed̠ia̠n na̠ asu̠ na̠ a̠mum otu; ta̠ a̠d̠ia̠ a̠pol a̠mutiom i̠mu̠nu̠mu̠n, sa̠ ta̠ a̠mutiom egum, ka̠ a̠tepa̠ sa̠ ta̠ a̠mum otu ola̠ ta̠ amar akpo̠.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Otu o̠bu̠kpa bho̠ ma̠ o̠kpo̠ ku̠ku̠m, sa̠ ogbebh ma̠ ed̠ia̠n bho̠ ta̠ a̠b̠ogh, ezin bho̠ obhel ib̠ua̠ bho̠ na̠ a̠lei.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Sa̠ A̠zizo̠s agba ma̠a̠, “Irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ ka̠ ta̠ obhin o̠tu̠o̠m ere? Bo̠d̠o̠, ka̠ i̠yar ta̠ obhin a̠kere a̠sidogh o̠tu̠o̠m?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Agu̠b̠an ekpo amu̠stadola̠ o̠ni̠ a̠bhin a̠gbebh d̠a̠ a̠lei, ya̠a̠ ekpo bho̠ aki̠r a̠pu ma̠ eb̠la̠ ipa̠n ikpo ed̠ia̠n,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 sa̠ asu̠ a̠mite a̠ten obom oriren wa̠ abu̠gh a̠pu d̠a̠ a̠lei bho̠, sa̠ a̠nwuna̠ ma̠ i̠gha, sa̠ i̠nu̠r iru ra̠ ilo ma̠ a̠rutu d̠a̠ i̠gha bho̠.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Sa̠ A̠zizo̠s a̠rogh a̠d̠izo a̠sidogh ya̠ o̠ku̠a, a̠bhin atu̠ghu̠me̠ni̠ awa ma̠ i̠d̠i̠ar ya̠ awa ta̠ erue e̠mu̠gho̠nyan.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 I̠na na̠ o̠gba d̠o̠ ma̠ abar a̠nigha̠ awa, ma̠ ola̠ i̠na obhin d̠o̠ d̠a̠ a̠sidogh agba. Ya̠a̠, igiel i̠na sekina̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ku̠ku̠m od̠i, sa̠ i̠na na̠ amar na̠ agba kabar kabar na̠ asi̠si̠ghe̠ni̠ na̠ a̠nigha̠ awa.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 A̠dule a̠d̠a̠ma̠ obha̠, sa̠ A̠zizo̠s agba a̠nigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠, “Id̠ighi ta̠ o̠b̠e̠i̠y d̠a̠ aku̠b̠o̠ o̠bhi̠i̠y eko bho̠.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Sa̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ i̠we̠le̠man o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ ka̠ id̠igh d̠a̠ oghugh wa̠ A̠zizo̠s od̠i bho̠, sa̠ i̠ke̠ ma̠ o̠b̠e̠i̠y. Sa̠, idi ipa̠n a̠rughugh i̠gbo̠gbu̠an awa i̠gi̠.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Sa̠ obom ebiri a̠sor d̠a̠ o̠bhi̠i̠y-eko bho̠, sa̠ abadi̠ bho̠ agam ma̠ ola̠ amu̠m ipoka̠n id̠igh na̠ emuzo d̠a̠ oghugh bho̠ ma̠ owiyom.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Ya̠a̠, A̠zizo̠s amanaghan d̠a̠ agba eti oghugh bho̠ agbam e̠mu̠ d̠o̠yo̠ d̠a̠ ob̠enegioma̠ e̠mu̠, sa̠ ro̠ ma̠ i̠se̠ na̠ a̠kod̠u.
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Sa̠ A̠zizo̠s a̠b̠etina̠ ab̠ab̠agi̠na ma̠ ebiri bho̠ ma̠a̠ “Kima̠!” Sa̠ a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ abadi̠ bho̠ ma̠a̠, “B̠okume!” Sa̠ ebiri bho̠ a̠kima̠, sa̠ abadi̠ bho̠ a̠b̠okum, sa̠ ekima̠ a̠mite.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Sa̠ i̠na a̠fugh awa ma̠a̠, “Ere ka̠ inyin na̠ oghil a̠rugugu? Ere wa̠ inyin ta̠ o̠te̠i̠ d̠o̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ bho̠?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Sa̠ a̠rugugu isibh awa ma̠ ibom, sa̠ odi na̠ a̠pura̠n odi ma̠a̠, “Onon ka̠ a̠kere a̠d̠ien o̠ni̠, ma̠ ola̠ ebiri na̠ abadi̠ eka̠ na̠ e̠nagha i̠na?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.