Marcos 12
mgj (MGJ) vs ARC
1 Sa̠ A̠zizo̠s ake̠ ma̠ orogh a̠sidogh onigha̠ awa ma̠a̠: “Odi o̠ni̠ aro̠ ma̠ ola̠ a̠gbebh ra̠grep d̠a̠ a̠lei d̠o̠yo̠. Sa̠ a̠ko ma̠ a̠lei bho̠ a̠kiton, sa̠ a̠gbo ma̠ ogugua̠ ola̠ omumogh a̠min a̠grep bho̠ omutiom. I̠na a̠lo ma̠ otu ipoiny nyen, sa̠ a̠nigha̠ ma̠ a̠nwunom o̠ko̠ a̠lei bho̠, sa̠ i̠na a̠b̠etina̠ agi̠ ma̠ e̠gi̠ d̠a̠ opa̠n ebhugh.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Igiel bho̠ a̠lei obhel o̠ku̠ a̠grep bho̠, sa̠ i̠na a̠nigha̠ ma̠ a̠limon odi e̠bana d̠o̠yo̠ ma̠ o̠gi̠ ka̠ obhin a̠bin imuma̠ d̠o̠yo̠ d̠a̠ aru̠gu̠o̠ ogbo ya̠ i̠ko̠ ma̠ a̠lei bho̠ oru.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Sa̠ ogbo ya̠ i̠ko̠ ma̠ a̠lei bho̠ ipuom i̠na, sa̠ id̠ul, sa̠ imulumeni i̠na ma̠ obhobho i̠kpo̠.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Opa̠n igiel, sa̠ i̠na a̠nigha̠ ma̠ a̠limon opa̠n e̠bana d̠o̠yo̠ ma̠ o̠gi̠ ka̠ obhin a̠bin imuma̠ d̠o̠yo̠ d̠a̠ aru̠gu̠o̠ ogbo ya̠ i̠ko̠ ma̠ a̠lei bho̠ oru. Sa̠ awa id̠ul i̠na, ib̠om e̠mu̠, i̠lo̠gh i̠na ma̠ ari̠ghe̠l.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Sa̠ a̠puta̠ a̠ruom opa̠n e̠bana ma̠ o̠gi̠, sa̠ awa igigh obha̠. Obha̠ agu̠o̠ awa id̠ulogh ipa̠n iya̠ uruom, ya̠a̠ i̠ze̠gi̠ ma̠ idi.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 “Opa̠n o̠ni̠ ola̠ i̠na a̠nwuna̠ ma̠ oruom bo̠, a̠ten ogini o̠nyi̠ d̠o̠yo̠ wa̠ i̠na a̠tula̠n ibom bho̠. Ekunuguma̠ bho̠ sa̠ i̠na a̠nigha̠ ma̠ o̠nyi̠ d̠o̠yo̠ ma̠ a̠limon o̠gi̠ ka̠ o̠te̠i̠ awa, ezin bho̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠, ‘Ami̠ na̠ a̠ma̠ra̠ ma̠a̠ awa ta̠ ezuruna̠ ma̠ eghoi enigha̠ ma̠ o̠nyi̠ d̠ami̠.’
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 “Ya̠a̠ ogbo ya̠ i̠ko̠ ma̠ a̠lei bho̠, odi a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ odi ma̠a̠, ‘Onon o̠nyi̠ o̠ni̠ wa̠nwuna̠ ma̠ a̠lei bho̠. Itue ta̠ ogigh i̠na, sa̠ i̠di̠ar ad̠i̠a d̠o̠yo̠ ta̠ a̠ten iya̠ i̠yar.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Sa̠ awa ipuom o̠nyi̠ bho̠, sa̠ igigh i̠na, sa̠ id̠ud̠ur ozu bho̠ irobh d̠a̠ etire.”
8 E, agarrando-o,
9 Sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n ma̠a̠, “O̠ku̠a ka̠ o̠ni̠ wa̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠lei bho̠ ta̠ a̠d̠ighi ma̠ ere? I̠na ta̠ a̠ru ra̠ aze̠gi̠ ma̠ a̠nwunom i̠ye̠ ya̠ i̠ko̠ ma̠ a̠lei bho̠, sa̠ ta̠ a̠b̠eton a̠lei bho̠ a̠nigha̠ ma̠ ipa̠n ogbo.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Inyin ta̠ osen d̠o̠ o̠bi̠gh d̠a̠ A̠d̠ire E̠tu̠tu̠ bho̠ ke̠re̠, ma̠ esi bho̠ u̠ge̠ ma̠a̠:
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 onon abar ola̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ a̠gir,
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Ogbo aru̠mu̠ rokur bho̠ na̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ oloko bho̠ na̠ ikei bho̠ eloghom ma̠a̠ A̠zizo̠s a̠rogh a̠sidogh bho̠ a̠gboloma̠ awa, sa̠ awa i̠ru̠ru̠an ob̠ol o̠yo̠. Ya̠a̠ awa ighil o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠, ebula̠ o̠ku̠a sa̠ awa i̠we̠le̠man i̠na iten i̠d̠u̠a.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Sa̠ awa ya̠ od̠i d̠a̠ a̠dila̠de i̠to̠ bho̠ iruom idi Afarisi na̠ idi ogbo i̠tu̠o̠no̠m ta̠ E̠ro̠d ma̠ o̠gi̠ ka̠ o̠kpati̠ o̠yo̠ ka̠ i̠na ta̠ a̠fugh abar api̠o̠m.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Sa̠ awa i̠gi̠ ka̠ i̠te̠i̠ i̠na ipura̠n ma̠a̠, “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, i̠yar ologhom ma̠ anwa na̠ amar na̠ a̠gir d̠a̠ o̠nu̠o̠kpe̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠oyom, sa̠ anwa na̠ okpon d̠o̠ ma̠ odi o̠ni̠ a̠gurumeni abhe̠l opa̠n, sa̠ anwa na̠ a̠bhin ya̠gia̠ga̠i bho̠ na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ agu̠o̠ o̠tu̠o̠no̠m A̠zib̠a̠. Gba ma̠ a̠nigha̠ i̠yar, A̠sora̠n i̠yar otua̠ otua̠-ebhugh onigha̠ A̠siza̠ ke̠re̠? I̠yar otua̠ bo̠d̠o̠ ka̠ i̠yar otua̠ d̠o̠?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Ya̠a̠ A̠zizo̠s a̠loghom ikoiny d̠awa sa̠ awo̠ran awa ma̠a̠, “Inyin udin ere na̠ o̠kpati̠ ami̠? Ibhine ma̠ a̠dinari̠ ma̠ eru ami̠ ta̠ abi̠gh.”
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Sa̠ awa ibhin a̠dinari̠ bho̠ iruom i̠na, sa̠ i̠na a̠pura̠n ma̠a̠, “Onon ka̠ a̠misigh ta̠ a̠nyen, sa̠ u̠ge̠ ma̠ a̠d̠ien ta̠ a̠nyen d̠a̠ anyu̠ bho̠?”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠, “O̠ku̠a bha̠, inigha̠ ma̠ A̠siza̠ ma̠ i̠di̠ar ta̠ A̠siza̠, ma̠ enigha̠ ma̠ A̠zib̠a̠ ma̠ ita̠ A̠zib̠a̠.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Ogbo Asadusi ya̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ ob̠etina̠ d̠a̠ omugh od̠i bho̠, i̠gi̠ ka̠ i̠te̠i̠ A̠zizo̠s epura̠n ma̠a̠,
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, A̠mozizi age̠ a̠nigha̠ i̠yar ma̠a̠, ku̠gba ma̠ umor o̠ni̠ a̠mugh awe̠le̠man ani̠ d̠o̠yo̠ ad̠u̠a, ya̠a̠ na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠, ma̠a̠, o̠ni̠ bho̠ ta̠ a̠bhin ani̠ umor bho̠ b̠o̠ka̠ amar anwi̠i̠ny a̠nigha̠ ma̠ umor d̠o̠yo̠.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 I̠se̠n bha̠ od̠ua̠l a̠rumor e̠ro̠; sa̠ okei bho̠ a̠bhin ani̠ ya̠a̠ i̠na na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠ sa̠ a̠mugh awe̠le̠man ani̠ bho̠ ad̠u̠a.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Sa̠ oleghemeni i̠wal umor bho̠ a̠bhin ani̠ bho̠, i̠na eka̠ na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠ sa̠ a̠mugh. Obha̠ onin agu̠o̠ a̠mutuma̠ ma̠ wa̠leghemeni i̠sar umor bho̠.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 A̠mite ma̠ o̠ku̠a oku̠a tu̠tu̠n sa̠ eb̠la̠ od̠ua̠l a̠rumor ya̠ ibhin ani̠ bho̠ imugughu, i̠mar d̠o̠ bebina̠ ekpo o̠nyi̠. Ekunuguma̠ bho̠ sa̠ ani̠ bho̠ a̠mugh nyen.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Igiel ob̠etina̠ d̠a̠ omugh bho̠ ka̠, ani̠ bho̠ ta̠ aro̠ ma̠ ani̠ ta̠ a̠nyen, d̠a̠ ebula̠ agu̠o̠ ani̠ bho̠ na̠ awal eb̠la̠ od̠ua̠l a̠rumor bho̠?”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Inyin ta̠ o̠ru̠ru̠an d̠o̠ o̠pi̠e, ebula̠ agu̠o̠ inyin u̠mu̠gho̠nyan d̠o̠ ma̠ ratu̠ghu̠me̠ni̠ A̠d̠ire E̠tu̠tu̠ bho̠, bo̠d̠o̠ a̠limon ta̠ A̠zib̠a̠ bho̠ ke̠re̠?
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Igiel imumugh bho̠ ta̠ eb̠egina̠, awa ta̠ e̠ro̠ ma̠ agu̠o̠ itileduom ta̠ A̠zib̠a̠ d̠a̠ ote̠nai̠ny. Awa ko obhinogh d̠o̠ ma̠ anwani̠, sa̠ ko onigha̠nom d̠o̠ ma̠ anwi̠nyan anwi̠i̠ny nyen.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Iya̠ igboloma̠ ma̠ ogbo ya̠ ta̠ eb̠egina̠ d̠a̠ omugh bho̠, inyin ta̠ osen d̠o̠ o̠bi̠gh d̠a̠ a̠d̠ire ta̠ A̠mozizi ma̠ asu̠gbagba ed̠um bho̠ ma̠ iya̠ A̠zib̠a̠ agba a̠nigha̠ i̠na bho̠ ke̠re̠? Ma̠a̠, ‘Ami̠ A̠zib̠a̠ ta̠ Ebraham, na̠ A̠zib̠a̠ ta̠ Azi̠ki̠, na̠ A̠zib̠a̠ ta̠ A̠zeko̠pu̠.’
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 I̠na A̠zib̠a̠ imumugh d̠o̠, ya̠a̠ i̠na ola̠ ogbo ya̠ od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um. Inyin o̠mar o̠ru̠ru̠an o̠pi̠e̠!”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Odi o̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠ a̠ru ra̠ amu̠gho̠n i̠b̠e̠re̠gi̠an d̠awa, sa̠ abi̠gh ma̠ I̠na amar awo̠ran awa, sa̠ a̠pura̠n ma̠a̠, “Eb̠la̠ roloko bho̠ ka̠ oken a̠lei abar a̠pu?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Onon wa̠ a̠lei abar a̠pu bho̠: ‘I̠nagha, E Izre̠l! Wa̠nwuna̠ A̠zib̠a̠ d̠i̠yar, i̠na ku̠ku̠m Wa̠nwuna̠ bho̠.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Bhine ma̠ eb̠la̠ ekpo ologi d̠oyom, na̠ eb̠la̠ eloghoma̠n ozu d̠oyom, na̠ eb̠la̠ i̠ru̠ru̠an ologi d̠oyom, na̠ eb̠la̠ e̠mi̠ d̠oyom, ma̠ a̠tula̠n Wa̠nwuna̠ A̠zib̠a̠ d̠oyom.’
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Oleghemeni i̠wal bho̠, bha̠ onon: ‘Tula̠ne ma̠ o̠ni̠ wa̠ od̠i d̠a̠ aka d̠oyom bho̠, ma̠ agu̠o̠ anwa itula̠n ozu d̠oyom bho̠.’ Oloko ola̠ a̠pu ma̠ i̠nye̠n bo̠.”
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Sa̠ o̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠ awo̠ran ma̠a̠, “Anwa amar agba ma̠ iya̠gia̠ga̠i bho̠. Onin A̠zib̠a̠ ku̠ku̠m od̠i, opa̠n bo̠, a̠ten i̠na.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Sa̠ anwa ta̠ a̠bhin eb̠la̠ ekpo ologi d̠oyom, na̠ eb̠la̠ i̠ru̠ru̠an ologi d̠oyom, na̠ eb̠la̠ e̠mi̠ d̠oyom a̠tula̠n Wa̠nwuna̠ A̠zib̠a̠ d̠oyom. Sa̠ anwa ta̠ a̠tula̠n o̠ni̠ etua̠n d̠oyom ma̠ agu̠o̠ ozu d̠oyom, a̠lei abar a̠pu ma̠ obhin i̠nam o̠kpe̠ alu̠kpe̠ na̠ ipa̠n ralu̠kpe̠.”
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Igiel bho̠ A̠zizo̠s abi̠gh ma̠a̠ i̠na amar awo̠ran bho̠, sa̠ agba a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ osigima̠ mu nyam.” Sa̠ o̠ni̠ ola̠ a̠ne ma̠ opita̠ opura̠n abar na̠ o̠ro̠ d̠o̠.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Agu̠o̠ A̠zizo̠s na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠a̠ Otu ta̠ A̠zib̠a̠ bho̠, sa̠ i̠na a̠pura̠n ma̠a̠, “Ogbo atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠ na̠ edin ere na̠ e̠gba ma̠a̠ Witenemeni bho̠ ma̠a̠ o̠nyi̠ ta̠ A̠devidi?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 E̠mu̠gh E̠tu̠tu̠ bho̠ awo̠l d̠a̠ o̠nu̠ ta̠ A̠devidi na̠ agu̠o̠ agba ma̠a̠,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 A̠devidi na̠ agu̠o̠ a̠bhelegi i̠na ma̠ ‘Wa̠nwuna̠.’ O̠ku̠a ka̠ I̠na aro̠ eka̠ ma̠ o̠nyi̠ d̠o̠yo̠?”
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Igiel bho̠ A̠zizo̠s na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ bho̠, sa̠ i̠na agba ma̠a̠, “I̠mare̠ ma̠ ekpona̠ ma̠ ogbo atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠. Awa iba̠ra̠ ma̠ opa̠n obura̠ ibom isosora̠n rakapa, sa̠ iba̠ra̠ ma̠ a̠nwunom obhin d̠a̠ ozuruna̠ eghoi obheleguma̠ awa d̠a̠ regbolom a̠b̠ua̠,
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 sekina̠ o̠ro̠ d̠a̠ ra̠dila̠de edim d̠a̠ a̠rutu u̠gala A̠zu bho̠, na̠ o̠ro̠ d̠a̠ a̠risisi edim d̠a̠ ro̠d̠e̠.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Awa na̠ eponoma̠ ma̠ rekpukele anwani̠ na̠ e̠wo̠ro̠gh i̠di̠ar, sa̠ awa na̠ esiseiny iwewegh ra̠siseiny b̠o̠ka̠ olelegi awa. Awa ta̠ e̠te̠i̠ ibom ebhum ase̠.”
40 que devoram as casas das viúvas e
41 A̠zizo̠s aro̠ ma̠ a̠dila̠de a̠sumogha̠n igba̠ alu̠kpe̠ bho̠, sa̠ a̠kpon agu̠o̠ a̠nwunom na̠ ebhin na̠ e̠lo̠gi̠ ma̠ ikpoki ali̠se̠bh d̠awa bho̠. Sa̠ i̠na abi̠gh ka̠ a̠d̠izo aru̠lala na̠ e̠lo̠gi̠ ma̠ a̠b̠utu ikpoki d̠a̠ ologi.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Sa̠ odi onyigoiny ekpukele ani̠, agi̠ ka̠ alo̠gh i̠wal i̠gbara ikpoki ako̠pa, ya̠ ilei ape̠ni̠.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Sa̠ i̠na a̠bhelegi ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ agba a̠nigha̠ awa ma̠a̠: “Ya̠gia̠ga̠i ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, eb̠la̠ ogbo ya̠ i̠lo̠gi̠ ma̠ i̠di̠ar e̠ne̠ghe̠ d̠a̠ igba̠ bho̠, onyigoiny ekpukele ani̠ onon alo̠gh a̠pu.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 Ezin bho̠, eb̠la̠ a̠nwunom i̠nye̠n na̠ ibom e̠li̠la d̠awa, wa̠ a̠ru, ape̠to̠n o̠nyi̠ esi d̠a̠ e̠li̠la d̠o̠yo̠ alo̠gh. Ya̠a̠, d̠a̠ ologi igoiny d̠o̠yo̠, i̠na a̠kpukpu ma̠ eb̠la̠ ya̠ i̠na a̠nwuna̠ bho̠ alo̠gh.”
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.