Lucas 5

mgj (MGJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Odi a̠d̠a̠ma̠ A̠zizo̠s amara d̠a̠ aka o̠bhi̠i̠y-eko Age̠ne̠sare̠t sa̠ o̠lo̠gh a̠nwunom iwia̠n o̠gi̠ ka̠ o̠te̠i̠ o̠yo̠, sa̠ awa i̠ni̠ran iko i̠na ikiton agu̠o̠ ola̠ o̠nagha o̠nu̠o̠kpe̠ ta̠ A̠zib̠a̠ ya̠ i̠na na̠ agba bho̠.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Sa̠ i̠na abi̠gh i̠wal a̠rughugh d̠a̠ o̠bhi̠i̠y bho̠, ya̠ i̠ku̠mi̠ku̠ bho̠ isul iguri na̠ etitol i̠gbo̠ d̠awa.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Sa̠ i̠na a̠d̠igh d̠a̠ odi oghugh bho̠, wa̠ Asai̠mo̠n a̠nwuna̠ bho̠, sa̠ a̠ruom i̠na ma̠ onu oghugh bho̠ d̠a̠ esi wa̠ i̠na a̠sul bho̠ omutiom d̠a̠ obodo ma̠ i̠ki̠kara. Sa̠ i̠na aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ oghugh bho̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Igiel i̠na na̠ agba awe̠le̠ bho̠, sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ Asai̠mo̠n ma̠a̠, “Nue ma̠ oghugh bho̠ ma̠ a̠mutiom d̠a̠ obodo, ma̠ a̠sorogi ma̠ i̠gbo̠ bho̠ b̠o̠ka̠ esin ina̠.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Sa̠ Asai̠mo̠n awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, i̠yar ugbologhu ma̠ eb̠la̠ a̠d̠uga̠la̠n bho̠; ya̠a̠, i̠yar u̠te̠i̠ d̠o̠ ma̠ abar. O̠ku̠a eka̠, agu̠o̠ bho̠ anwa na̠ a̠fugh bho̠, ami̠ ta̠ a̠sorogi ma̠ i̠gbo̠ bho̠.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Igiel awa igir o̠ku̠a bho̠, sa̠ i̠gbo̠ bho̠ isin obom o̠lo̠gh ina̠ ka̠ i̠te̠i̠ esi ola̠ i̠gbo̠ bho̠ i̠ke̠ ma̠ o̠go̠gu̠a̠n.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ awa ibhelegi ma̠ ogbo i̠ku̠ ya̠ od̠i d̠a̠ oghugh uwed̠i bho̠ ma̠ oru ra̠ o̠lo̠gh agu̠o̠ onigha̠ awa. Sa̠ i̠sai̠ ina̠ bho̠ imuzoghod̠i ma̠ i̠wal a̠rughugh bho̠, sa̠ i̠de̠bh ka̠ i̠te̠i̠ esi ola̠ iru ra̠ owi.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Igiel bho̠ Asai̠mo̠n A̠pita̠ abi̠gh abar wa̠ na̠ a̠mite bho̠, sa̠ i̠na a̠kpud̠ia̠n d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zizo̠s sa̠ a̠fugh ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, d̠u̠a d̠a̠ d̠ami̠; ami̠ od̠ighi ma̠ i̠karabh o̠ni̠!”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Ezin bho̠, ed̠igh i̠na ma̠ ilologia̠n na̠ eb̠la̠ ogbo ya̠ na̠ i̠na id̠igh onin oghugh bho̠, ma̠ o̠bi̠gh e̠mi̠ ina̠ ya̠ awa i̠ze̠ bho̠.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Onin agu̠o̠ bho̠ id̠igh ilologia̠n A̠zemsi̠ na̠ Azo̠n, anwi̠i̠ny ta̠ Aze̠bidi, ogbo ya̠ na̠ ed̠igh na̠ Asai̠mo̠n na̠ e̠ku̠ ghan i̠ku̠ bho̠.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Sa̠ awa id̠ur a̠rughugh d̠awa ibhuneni d̠a̠ egbolom, sa̠ awa i̠we̠le̠man kabar kabar i̠se̠ i̠tu̠o̠no̠m A̠zizo̠s.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Obhel aro̠ ma̠ ola̠ A̠zizo̠s agi̠ d̠a̠ odi e̠ma bho̠. D̠a̠ e̠ma obha̠, o̠ni̠ ola̠ asu̠nwe̠r ekid̠igh na̠ a̠bhin eb̠la̠ ozu bho̠, abi̠gh A̠zizo̠s sa̠ a̠mel a̠b̠obhia̠n d̠a̠ a̠de. Sa̠ a̠siseiny i̠na ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, ka̠ anwa ima̠ra̠, anwa ta̠ a̠koko ami̠ ab̠ab̠alame̠ni̠.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Sa̠ A̠zizo̠s a̠selegheni ma̠ agu̠o̠ d̠o̠yo̠ a̠kula̠n o̠ni̠ bho̠, sa̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, “Yii, ami̠ a̠ma̠ra̠ ma̠ okoko oyom. B̠ab̠ala!” Onin obhel bho̠, sa̠ asu̠nwe̠r ekid̠igh bho̠ ad̠u̠a d̠a̠ ozu d̠o̠yo̠.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Sa̠ A̠zizo̠s a̠bhin o̠kparakpar okoroko a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Ko o̠gba ma̠ a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ na̠ o̠ni̠, ya̠a̠ gi̠e̠ ka̠ a̠leriom ozu d̠oyom ma̠ okur bho̠, ma̠ ako̠l i̠ko̠l o̠b̠ab̠alame̠ni̠ ozu ya̠ A̠mozizi ato̠ a̠guri bho̠. Obha̠ ta̠ aro̠ ma̠ elegh ola̠ a̠nwunom ta̠ ebhin eloghom ma̠ ozu d̠oyom na̠ ab̠ab̠ala.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Eb̠la̠ agu̠o̠ i̠na a̠kikiom o̠ku̠a bho̠ eka̠, o̠du̠ ogir ilologia̠n d̠o̠yo̠ asi̠saragi̠an agi̠ ma̠ egbeiny, ma̠ ola̠ ro̠lo̠gh a̠nwunom iru d̠o̠yo̠ ma̠ o̠mu̠gho̠n ani̠ asu̠gbagba bho̠, na̠ okokua̠n d̠a̠ rasu̠nwe̠r d̠awa.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ya̠a̠, A̠zizo̠s ad̠u̠a ghan a̠d̠igh d̠a̠ esi ola̠ od̠i kukunum ka̠ a̠siseiny a̠siseiny.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Odi a̠d̠a̠ma̠ A̠zizo̠s na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, a̠nwunom Afarisi na̠ i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ oloko bho̠ e̠ro̠ ani̠ ma̠ i̠se̠. Awa i̠d̠u̠a ke̠ma ke̠ma d̠a̠ rebhugh Agalili na̠ A̠zudia̠, na̠ A̠zeruse̠le̠m e̠gi̠ ma̠ i̠se̠. Sa̠ a̠limon ta̠ Wa̠nwuna̠ bho̠ i̠ro̠ na̠ A̠zizo̠s ma̠ obhin okoko a̠nwunom d̠a̠ rasu̠nwe̠r d̠awa od̠umeni.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Sa̠ idi a̠nwunom irol o̠ni̠ wa̠ na̠ a̠b̠oga̠na̠ bho̠ d̠a̠ a̠kporokporo, sa̠ iwia̠n od̠igh ka̠ o̠mu̠ni̠e̠ni̠ o̠yo̠ d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zizo̠s.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Igiel bho̠ awa orue d̠o̠ ma̠ o̠bi̠gh e̠ti̠ti̠gha od̠igh ma̠ ebula̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠, sa̠ a̠wa i̠si̠n ibhun d̠a̠ anyu̠ otu bho̠, sa̠ i̠wo̠lo̠me̠ni̠ i̠na d̠a̠ ipopula̠ repele ya̠ ubhin uzu ma̠ i̠galaga bho̠, sa̠ isoroni i̠na d̠a̠ a̠kporokporo d̠a̠ a̠misigh ta̠ A̠zizo̠s.Otu uzu ma̠ etutula̠|alt="Single storey flat--roofed house" src="Louise Bass" size="col" loc="Luke 5:19" copy="LB00234" ref="5:19"
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Igiel bho̠ A̠zizo̠s abi̠gh e̠mi̠ ologi ima̠ra̠ d̠awa bho̠, sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ bho̠ ma̠a̠, “A̠tologha̠n, na̠ o̠we̠le̠man i̠karabh d̠oyom onigha̠ nyam.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Sa̠ a̠nwunom Afarisi bho̠, na̠ ogbo-atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠, ibhin id̠igh d̠a̠ i̠ru̠ru̠an na̠ epura̠n d̠a̠ rologi d̠awa ma̠a̠, “A̠nyen o̠ni̠ onon wa̠ ozuruna̠ d̠o̠ ma̠ eghoi, sa̠ na̠ a̠fugh e̠mi̠ a̠fugh i̠basi̠ iya̠ o̠ko̠no̠n bho̠? A̠nyen o̠ni̠ wa̠ ta̠ a̠rue awe̠le̠man i̠karabh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ bho̠, a̠ten A̠zib̠a̠?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ya̠a̠, A̠zizo̠s a̠loghom i̠di̠ar ya̠ awa na̠ e̠ru̠ru̠an d̠a̠ rologi d̠awa bho̠ sa̠ a̠pura̠n awa ma̠a̠, “Ezin ka̠ ere, ka̠ inyin na̠ o̠ru̠ru̠an na̠ opura̠n i̠di̠ar ya̠ o̠ku̠a, d̠a̠ rologi d̠inyin?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Oken a̠b̠ur a̠pu ma̠ ofugh, ‘I̠karabh d̠oyom na̠ o̠we̠le̠man onigha̠ nyam,’ bo̠d̠o̠ ofugh ma̠a̠, ‘B̠etina̠ ma̠ a̠rile?’
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ya̠a̠, ami̠ na̠ abho̠ro̠gh inyin ologhom ma̠ O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ a̠nwuna̠ ma̠ a̠limon o̠we̠le̠man i̠karabh onigha̠ a̠nwunom i̠se̠n a̠de no̠.” Ebula̠ o̠ku̠a sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ wa̠ na̠ a̠b̠oga̠na̠ bho̠ ma̠a̠, “Ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ nyam ma̠a̠, b̠etina̠, ma̠ a̠bhin a̠kporokporo d̠oyom ma̠ a̠yel d̠a̠ otu d̠oyom.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 D̠a̠ onin obhel bho̠ sa̠ i̠na a̠b̠etina̠ d̠a̠ a̠misigh d̠awa, sa̠ a̠b̠eton abar wa̠ i̠na a̠bhin gha̠n amanaghan bho̠, sa̠ a̠ten a̠yel d̠a̠ otu d̠o̠yo̠, na̠ a̠tutumeni ma̠ A̠zib̠a̠.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Sa̠ a̠d̠igh ko̠ni̠ko̠ni̠ ma̠ ilologia̠n, sa̠ awa inigha̠ ma̠ itutumeni ma̠ A̠zib̠a̠, ifugh ma̠a̠, “I̠yar na̠ o̠bi̠gh irorua̠ i̠di̠ar ilologia̠n a̠didon.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Onon a̠ten sa̠ A̠zizo̠s a̠mite, sa̠ abi̠gh odi ogun ma̠ otua̠-ebhugh ola̠ ubhelegi ma̠ A̠livai̠ ola̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ e̠fe̠m ogir d̠o̠yo̠. Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Tu̠o̠no̠me̠ ami̠.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Sa̠ A̠livai̠ a̠b̠etina̠ amara, sa̠ awe̠le̠man kabar kabar atu̠o̠no̠m i̠na.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Sa̠ A̠livai̠ a̠soroni ma̠ obom o̠d̠e̠ d̠a̠ ologi otu d̠o̠yo̠ a̠nigha̠ ma̠ A̠zizo̠s, sa̠ obom o̠lo̠gh igun ma̠ otua̠-ebhugh na̠ ipa̠n a̠nwunom id̠igh na̠ awa i̠d̠e̠ ma̠ o̠d̠e̠ bho̠.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ya̠a̠, a̠nwunom Afarisi bho̠ na̠ ogbo atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko ya̠ id̠umom ani̠ ma̠ e̠kal id̠umom d̠awa bho̠, i̠go̠ya inigha̠ ma̠ ogbo atu̠ghan d̠o̠yo̠ ma̠a̠, “Ezin ka̠ ere, ka̠ inyin na̠ od̠igh na̠ igun ma̠ otua̠-ebhugh na̠ id̠ighi ma̠ i̠ka̠rabh a̠nwunom na̠ od̠e na̠ o̠d̠a?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa ma̠a̠, “A̠nwunom ya̠ a̠ruzu ibhon ko o̠bho̠ro̠gh d̠o̠ ma̠ owil; ya̠a̠ i̠na o̠ni̠ wa̠ na̠ anwe̠r bho̠ ta̠ agi̠ ka̠ ate̠i̠ owil.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ami̠ iru d̠o̠ ma̠ ra̠ obhelegi ib̠eb̠i a̠nwunom, ya̠a̠ ami̠ i̠tu̠n id̠ighi ma̠ i̠karabh a̠ru, b̠o̠ka̠ awa etiba̠ra̠ d̠a̠ i̠karabh d̠awa.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Sa̠ awa ifugh inigha̠ i̠na ma̠a̠, “Ogbo atu̠ghan ta̠ Azo̠n na̠ ene gha̠n o̠ko̠i̠ na̠ esiseiny a̠siseiny, ogbo atu̠ghan Afarisi bho̠ eka̠ na̠ egir o̠ku̠a nyen; ya̠a̠ itoyom obha̠ na̠ e̠ro̠ ma̠ od̠e o̠d̠a od̠e o̠d̠a.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran ma̠a̠, “Inyin ta̠ orue od̠ighi̠ ma̠ ola̠ ra̠tologha̠n o̠ni̠ erogh bho̠, ta̠ e̠ro̠ ma̠ o̠ko̠i̠ d̠a̠ obhel ola̠ i̠na od̠i na̠ awa d̠a̠ otu erogh bho̠ ke̠re̠?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Ya̠a̠, obhel na̠ a̠ru ma̠ ola̠ ta̠ o̠si̠ghe̠ ma̠ o̠ni̠ erogh bho̠ d̠a̠ esa̠d̠io d̠awa. D̠a̠ ra̠d̠a̠ma̠ i̠nye̠ sa̠ awa ta̠ ene ma̠ o̠ko̠i̠.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Sa̠ A̠zizo̠s a̠rogh a̠sidogh a̠nigha̠ awa ma̠a̠: “O̠ni̠ ko o̠ghe̠r d̠o̠ ma̠ o̠go̠go̠ra ukpe d̠a̠ omom akapa a̠bhin ab̠ad̠i̠ ma̠ ugba̠iny akapa. Ka̠ o̠ni̠ a̠gir o̠ku̠a, bha̠ na̠ api̠e̠ ma̠ omom akapa bho̠, sa̠ o̠go̠go̠ra ukpe wa̠ u̠ghe̠r u̠si̠ghe̠ d̠a̠ omom bho̠, ko osora̠n d̠o̠ ma̠ ugba̠iny akapa bho̠.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 O̠ni̠ ola̠ na̠ alo̠gh imom a̠min d̠a̠ ugba̠iny akana ozu e̠nam bo̠; ka̠ o̠ni̠ a̠gir o̠ku̠a, bha̠ imom a̠min bho̠ ta̠ ed̠ighi ma̠ ola̠ akana ozu-e̠nam bho̠ ta̠ a̠pol, sa̠ a̠min bho̠ ta̠ ezugia̠n ebhe, sa̠ ko orue mu orughom akana bho̠.Akana ozu-e̠nam|alt="Wineskin" src="Louise Bass" size="col" loc="Luke 5:37" copy="LB00145" ref="5:37"
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Ya̠a̠, imom a̠min na̠ o̠lo̠gh ghan d̠a̠ imom rakana ozu e̠nam.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ya̠a̠, o̠ni̠ ola̠ na̠ ad̠a ma̠ igba̠iny a̠min a̠b̠eghenom, ola̠ na̠ abho̠ro̠ghan o̠d̠a imom a̠min bo̠, ezin bho̠ i̠na ta̠ a̠fugh ma̠a̠, ‘Igba̠iny bho̠ ibhon epu.’ ”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.