Lucas 13
mgj (MGJ) vs ARA
1 D̠a̠ obhel obha̠, sa̠ idi a̠nwunom iru ra̠ i̠gba inigha̠ ma̠ A̠zizo̠s ma̠a̠, Apai̠let aze̠ ma̠ idi a̠nwunom Agalili d̠a̠ obhel ola̠ awa na̠ e̠ko̠l i̠ko̠l, ma̠ ola̠ asi̠ d̠awa i̠gu̠a na̠ asi̠ i̠nam i̠ko̠l bho̠.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Sa̠ i̠na a̠pura̠n awa ma̠a̠, “Inyin na̠ o̠ru̠ru̠an ma̠a̠, ezin wa̠ a̠nwunom Agalili i̠nye̠n ya̠ i̠mu̠gh o̠ko̠no̠n bho̠, ma̠a̠ awa igir i̠karabh epu ma̠ eb̠la̠ a̠nwunom Agalili iyed̠i ke̠re̠?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 E̠e̠nyi̠! Ya̠a̠, ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, a̠ten ka̠ inyin utiba̠ra̠ d̠a̠ i̠karabh d̠inyin, eb̠la̠ inyin eka̠ ta̠ omugh obhe.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Bo̠d̠o̠ ka̠, d̠iobh na̠ o̠bhabhanya o̠ni̠ ya̠ owewegh otu-ipoiny d̠a̠ Asi̠lo̠m a̠mel a̠bhum bho̠, ka̠ awa igir i̠karabh epu ma̠ eb̠la̠ a̠nwunom ya̠ na̠ erugh d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m bho̠ ke̠re̠?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 E̠e̠nyi̠! Ya̠a̠, ami̠ na̠ ka̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, a̠ten ka̠ inyin utiba̠ra̠ d̠a̠ i̠karabh d̠inyin, eb̠la̠ inyin eka̠ ta̠ omugh obhe.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Sa̠ A̠zizo̠s a̠rogh a̠sidogh onon: “Odi o̠ni̠ a̠gbebh a̠fig d̠a̠ a̠lei d̠o̠yo̠; sa̠ agi̠gha̠n ka̠ a̠kpon ka̠ i̠na ta̠ abi̠gh itu aku̠, ya̠a̠ i̠na na̠ o̠bi̠gh d̠o̠ bebina̠ onin otu.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠ni̠ wa̠ na̠ a̠kponom a̠lei bho̠ ma̠a̠, ‘Onon sa̠ i̠sar ala ami̠ na̠ a̠guri gha̠n na̠ a̠ru ma̠ i̠se̠n ra̠ okpon ka̠ ami̠ ta̠ abi̠gh otu d̠a̠ a̠fig onon, ya̠a̠ ami̠ ta̠ o̠bi̠gh d̠o̠ bebina̠ onin otu. O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, gue ma̠ oriren bho̠ ma̠ a̠teb̠eli! Ta̠ atu̠n ere aro̠ ma̠ i̠se̠ a̠robh a̠b̠uruko a̠de bho̠?’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 “Sa̠ o̠ni̠ wa̠ na̠ a̠kponom a̠lei bho̠ awo̠ran i̠na ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠, we̠le̠mane̠ ma̠ a̠guri ma̠ opa̠n ala, sa̠ ami̠ ta̠ a̠gbo ma̠ a̠de bho̠ a̠gir esin oriren bho̠ a̠bhin a̠b̠uruko a̠b̠ologhom.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Ku̠gba ma̠ a̠fig bho̠ a̠mum otu ma̠ ala wa̠ na̠ a̠ru, bha̠ ob̠eb̠i; bo̠d̠o̠ bha̠ gue ma̠ a̠teb̠eli.’ ”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Odi a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh, A̠zizo̠s na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠a̠ odi otu u̠gala A̠zu,
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 ya̠a̠ odi ani̠ ola̠ o̠karabh e̠mu̠gh alo̠gh e̠gha-aman d̠iobh na̠ o̠bhabhanya ala aro̠. Ani̠ bho̠ akpu̠lan ola̠ orue d̠o̠ ma̠ o̠mara oselegha̠n.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Igiel bho̠ A̠zizo̠s abi̠gh ani̠ bho̠, sa̠ a̠bhelegi a̠mutiom a̠fugh a̠nigha̠ i̠na ma̠a̠, “Ani̠ bho̠, na̠ okoko ma̠ anwa od̠umeni d̠a̠ asu̠nwe̠r d̠oyom.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Sa̠ A̠zizo̠s agbam aru̠gu̠o̠ d̠o̠yo̠ d̠a̠ ozu ani̠ bho̠. D̠a̠ onin obhel bho̠, sa̠ i̠na a̠nwe amara a̠selegha̠n sa̠ a̠tutumeni ma̠ A̠zib̠a̠.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Ya̠a̠ ologi ta̠ we̠mu̠ u̠gala A̠zu bho̠, a̠gurom ma̠ agu̠o̠ A̠zizo̠s a̠koko ma̠ a̠likoko d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh a̠nwunom A̠zu bho̠. Sa̠ i̠na a̠fugh a̠nigha̠ ma̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ ma̠a̠, “Odin a̠d̠a̠ma̠ od̠i d̠a̠ esi-a̠d̠a̠ma̠ d̠i̠yar ma̠ obhin ogir ogir. O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, itue d̠a̠ ra̠d̠a̠ma̠ i̠nye̠ ma̠ ra̠ ekokua̠n; o̠ni̠ ko oru ma̠ a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh a̠nwunom A̠zu bho̠.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Ya̠a̠, Wa̠nwuna̠ bho̠ awo̠ran ma̠a̠, “Inyin ibhelebhel! O̠ni̠ inyin ola̠ o̠ko̠to̠n d̠o̠ ma̠ anam d̠o̠yo̠, bo̠d̠o̠ o̠su̠ d̠o̠yo̠ a̠mutiom d̠a̠ otu i̠nam bho̠ a̠nigha̠ ma̠ amu̠m, ma̠ a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh a̠nwunom A̠zu bho̠, od̠i ke̠re̠?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 O̠ku̠a ka̠, na̠ o̠kpe̠ d̠o̠ ma̠ o̠nyani̠ ta̠ Ebraham onon wa̠ Eru bho̠ abhad̠i̠ a̠guri ma̠ d̠iobh na̠ o̠bhabhanya ala bho̠, ma̠ omiza̠n d̠a̠ a̠d̠a̠ma̠ osira̠-epobh a̠nwunom A̠zu bho̠, ke̠re̠?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Igiel bho̠ i̠na a̠fugh o̠ku̠a bho̠, sa̠ ari̠ghe̠l isibh eb̠la̠ ogbo ya̠ i̠dama i̠na bho̠; ya̠a̠, o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ ebhon ologi d̠a̠ ebula̠ rogir ilologia̠n ya̠ A̠zizo̠s na̠ a̠gir bho̠.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Sa̠ A̠zizo̠s a̠fugh ma̠a̠, “Irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ ka̠ od̠i eka̠? Ami̠ ta̠ a̠bhin ere atu̠o̠m?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Od̠i ka̠ ekpo amu̠stad ola̠ o̠ni̠ a̠bhin a̠gbebh d̠a̠ a̠lei d̠o̠yo̠; sa̠ asu̠ a̠mite a̠ten oriren, sa̠ i̠nu̠r iru ra̠ ilo ma̠ a̠rutu d̠a̠ i̠gha bho̠.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Sa̠ i̠na a̠mula̠ a̠pura̠n ma̠a̠, “Ami̠ ta̠ a̠bhin ere atu̠o̠m irileghom ta̠ A̠zib̠a̠?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Od̠i ka̠ o̠nyi̠ki̠kara a̠yist ya̠ ani̠ebhom a̠bhin alo̠gh d̠a̠ o̠to̠ma̠ i̠sar-abafu̠ ed̠ia̠n ibhugh sa̠ iwubhmeni ma̠ eb̠la̠ ed̠ia̠n bho̠.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠l d̠a̠ ibom na̠ i̠gbara re̠ma a̠ten, na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ a̠nwunom kesikesi d̠a̠ agu̠o̠ i̠na na̠ a̠ten na̠ agi̠ d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m bho̠.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Sa̠ odi o̠ni̠ a̠pura̠n i̠na ma̠a̠, “Wa̠nwuna̠, o̠nyi̠ki̠kara a̠nwunom ku̠ku̠m ta̠ eten ke̠re̠?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Iwia̠ne ma̠ ibom ma̠ o̠wo̠l d̠a̠ o̠nu̠-otu wa̠ a̠kporia̠n bho̠; ezin bho̠, a̠d̠izo ogbo ta̠ e̠bho̠ro̠ghan o̠wo̠l i̠se̠ od̠igh, ya̠a̠ ko orue d̠o̠.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Ku̠gba ma̠ wa̠nwuna̠ ma̠ otu bho̠ a̠b̠etina̠ adu̠ ma̠ o̠nu̠-otu bho̠, sa̠ inyin uru ra̠ u̠mara d̠a̠ etire u̠kpukpu ma̠ egugh bho̠ i̠le̠gh i̠na ma̠a̠, ‘Wa̠nwuna̠, gurone ma̠ otu bho̠ ma̠ a̠nigha̠ i̠yar.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 “Sa̠ inyin ta̠ o̠ke̠ ma̠ o̠go̠ya ma̠a̠, ‘I̠yar od̠igh na̠ anwa od̠e, o̠d̠a; sa̠ anwa i̠tu̠ghu̠me̠ni̠ d̠a̠ reten d̠i̠yar nyen.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 “Yaa̠, i̠na ta̠ awo̠ran ma̠a̠, ‘Ami̠ iloghom d̠o̠ inyin, na̠ esi inyin na̠ o̠d̠u̠a na̠ oru. Itene ma̠ e̠d̠u̠a ma̠ i̠se̠n, eb̠la̠ inyin rod̠ighi ma̠ i̠karabh.’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 “A̠nwunom ta̠ e̠gba ma̠ igbir, e̠ghi̠r ib̠ub̠ura̠, ma̠ igiel inyin ta̠ o̠bi̠gh Ebraham, na̠ Azi̠ki̠, na̠ A̠zeko̠pu̠, na̠ eb̠la̠ a̠riwil d̠a̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠, ya̠a̠ inyin sa̠ ta̠ orobh omutiom d̠a̠ etire.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 A̠nwunom ta̠ e̠d̠u̠a d̠a̠ agba wa̠ ogogo na̠ a̠pu na̠ a̠mite bho̠, na̠ agba wa̠ ogogo na̠ a̠sor bho̠, na̠ d̠a̠ eb̠o na̠ d̠a̠ esoroma̠ e̠mara̠nwunom eru ra̠ ebhin ra̠dila̠de d̠awa, d̠a̠ o̠d̠e̠ wa̠ ta̠ a̠sor d̠a̠ irileghom ta̠ A̠zib̠a̠ bho̠.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Ya̠ga̠i, ta̠ a̠mite ma̠ ola̠ idi ogbo ya̠ o̠gu̠man bho̠ ta̠ eten i̠pu̠r, sa̠ idi i̠pu̠r bho̠ ta̠ e̠ro̠ ma̠ u̠man.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 D̠a̠ obhel wa̠ i̠na na̠ agba ma̠ o̠ku̠a bho̠, sa̠ idi ogbo Afarisi iru ra̠ i̠gba inigha̠ i̠na ma̠a̠, “D̠u̠a ma̠ i̠se̠n a̠ten agi̠ ma̠ opa̠n esi. E̠ro̠d na̠ abho̠ro̠gh ogigh oyom.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Sa̠ i̠na awo̠ran ma̠a̠, “I̠gi̠e̠ ka̠ e̠gba ma̠ enigha̠ ma̠ ududu obha̠ ma̠a̠, ‘Ami̠ ta̠ aro̠ ma̠ ozegi ozegi i̠karabh aru̠mu̠gh na̠ okoko okoko a̠nwunom od̠umeni, ma̠ a̠didon na̠ elegien a̠ru; oleghemeni i̠sar a̠d̠a̠ma̠ bho̠, sa̠ ami̠ ta̠ a̠muzoghod̠iom ogir d̠ami̠.’
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 O̠ku̠a eka̠, ami̠ ta̠ agi̠o̠m d̠a̠ ed̠ia̠ ma̠ erile d̠ami̠ ma̠ a̠didon, na̠ elegien a̠ru, na̠ a̠melegien. Ezin bho̠, ugigh gha̠n d̠o̠ ma̠ owil opa̠n esi, a̠ten d̠a̠ A̠zeruse̠le̠m!
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “A̠zeruse̠le̠m, E A̠zeruse̠le̠m, e̠ma wa̠ na̠ a̠guri gha̠n na̠ a̠robhod̠i na̠ aze̠gi̠ ma̠ a̠riwil na̠ ogbo ya̠ A̠zib̠a̠ a̠bhin a̠dila̠de-i̠to̠ a̠ruom oru d̠o̠yo̠ bho̠! Ya̠a̠ i̠ni̠ igiel ma̠ iya̠, na̠ ebhir ami̠ ma̠ okokod̠i eb̠la̠ anwi̠i̠ny d̠oyom oguri onin esi, ma̠ agu̠o̠ e̠nu̠r-e̠ma na̠ a̠bhin rapu̠ba d̠o̠yo̠ na̠ a̠ghughuom anwi̠i̠ny d̠o̠yo̠ bho̠, ya̠a̠ anwa na̠ oma̠ra̠ d̠o̠.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Ebula̠ o̠ku̠a, nagha ma̠ abar wa̠ ta̠ a̠mite bho̠! Ta̠ ogin otu d̠inyin oguri ma̠ obhobho i̠kpo̠. Sa̠ ami̠ na̠ agba na̠ a̠nigha̠ inyin ma̠a̠, inyin ko o̠bi̠gh mu ami̠ tu̠tu̠n ta̠ ate̠i̠ igiel inyin ta̠ ofugh ma̠a̠, ‘Itutumeni e̠ro̠ enigha̠ i̠na wa̠ na̠ a̠bhin a̠d̠ien ta̠ Wa̠nwuna̠ na̠ a̠ru bho̠.’ ”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.