Hebreus 10

mgj (MGJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta̠ obhin Oloko ta̠ A̠mozizi o̠tu̠o̠m okokogh ib̠eb̠i i̠di̠ar ya̠ na̠ eru bho̠. Okokogh onon ib̠eb̠i i̠di̠ar bho̠ na̠ agu̠o̠ d̠o̠, ezin bho̠, ko o̠wo̠l d̠o̠ d̠a̠ onin a̠d̠ien ralu̠kpe̠ ya̠ na̠ o̠ro̠ ma̠ o̠kpe̠ o̠kpe̠ kala kala bho̠ sa̠ ogbo ya̠ na̠ eru ra̠ o̠ko̠l o̠yo̠ bho̠ ta̠ e̠b̠ab̠ala.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 I̠se̠ ma̠ ogbo ya̠ na̠ eru ra̠ o̠ko̠l o̠yo̠ bho̠ na̠ e̠b̠ab̠ala nab̠o̠, sa̠ awa ka̠ i̠ru̠ru̠an mu ma̠a̠ awa e̠pi̠o̠gho̠m (na̠ egir i̠karabh), sa̠ ezin ola̠ odin o̠kpe̠ alu̠kpe̠ ka̠ i̠ro̠ mu̠.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠ ralu̠kpe̠ i̠ye̠ na̠ enumeta̠n awa ma̠ i̠karabh d̠awa kala kala.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Ezin bho̠, asi̠ ilobhiri anama na̠ rekpe i̠si̠ghe̠ d̠o̠ ma̠ i̠karabh.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Ebula̠ o̠ku̠a, igiel bho̠ Akrai̠st na̠ ra̠ oru d̠a̠ e̠mara̠nwunom bho̠, sa̠ i̠na agba a̠nigha̠ ma̠ A̠zib̠a̠ ma̠a̠,
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 O̠bhu̠gi̠ ikpo i̠nam alu̠kpe̠ ya̠ obhin o̠si̠ghe̠ i̠karabh d̠o̠ na̠ ebhonomeni ma̠ ologi d̠oyom.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 D̠a̠ obhel obha̠, sa̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠, “E A̠zib̠a̠, ami̠ na̠ a̠ru ma̠ agu̠o̠ u̠ge̠ ugboloma̠ ami̠ d̠a̠ A̠d̠ire E̠tu̠tu̠ bho̠, ma̠ ami̠ igir d̠a̠ i̠to̠ d̠oyom.”
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 I̠na na̠ a̠d̠ia̠ agba ma̠a̠, “Anwa na̠ o̠bho̠ro̠gh d̠o̠ ma̠ i̠ko̠lo̠gi̠ na̠ ralu̠kpe̠, bo̠d̠o̠ ikpo i̠nam alu̠kpe̠ apu̠gi̠ ya̠ na̠ odin i̠karabh na̠ o̠kpe̠, d̠a̠ eb̠ula̠ agu̠o̠ na̠ o̠tu̠o̠no̠m i̠to̠to̠gi̠ Oloko wa̠ od̠i ma̠ i̠se̠n bho̠ eka̠.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Sa̠ i̠na a̠fugh ma̠a̠, “Ami̠ od̠i ma̠ i̠se̠n ogir agu̠o̠ anwa i̠to̠ bho̠.” Sa̠ A̠zib̠a̠ a̠gbogion eb̠la̠ igba̠iny i̠ko̠lo̠gi̠ bho̠, sa̠ a̠bhin alu̠kpe̠ ta̠ Akra̠ist wa̠ aro̠ ma̠ omom bho̠ a̠dinom.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Ebula̠ agu̠o̠ A̠zizo̠s Akrai̠st a̠gir agu̠o̠ A̠zib̠a̠ ato̠ bho̠, sa̠ i̠yar u̠wo̠l d̠a̠ onin obhel alu̠kpe̠ wa̠ i̠na a̠bhin ozu d̠o̠yo̠ akpe̠ bho̠, uten a̠nwunom ya̠ na̠ e̠b̠ab̠ala.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Ad̠u̠a ma̠ a̠d̠a̠ma̠ a̠ten a̠d̠a̠ma̠, kokur kokur na̠ amara na̠ a̠bhin onin a̠d̠ien alu̠kpe̠ na̠ ako̠lo̠gi̠ ma̠ i̠ko̠l d̠a̠ i̠to̠to̠gi̠ ogir d̠o̠yo̠, ku̠ku̠m eka̠ ri̠ko̠l i̠ye̠ irue d̠o̠ ma̠ o̠si̠ghe̠ i̠karabh.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Ya̠a̠ igiel bho̠ Akrai̠st a̠bhin ozu d̠o̠yo̠ akpe̠ ma̠ onin obhel alu̠kpe̠ ata ma̠ i̠karabh awe̠le̠ bho̠, ma̠ alu̠kpe̠ wa̠ ta̠ aro̠ tu̠tu̠n kid̠ud̠ul bho̠, sa̠ i̠na agi̠ ka̠ aro̠ ma̠ a̠dila̠de d̠a̠ od̠iom agu̠o̠ ta̠ A̠zib̠a̠.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Ob̠eton d̠a̠ obhel obha̠, sa̠ i̠na od̠i na̠ a̠gon igiel ta̠ otenemeni ma̠ ogbo o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien d̠o̠yo̠ ma̠ okpokpolom o̠gbam a̠sike d̠o̠yo̠.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Ezin bho̠, ta̠ o̠wo̠l d̠a̠ alu̠kpe̠ wa̠ i̠na akpe̠ ma̠ onin obhel bho̠ o̠b̠ab̠alame̠ni̠ ma̠ ogbo ya̠ A̠zib̠a̠ aso̠n bho̠ tu̠tu̠n kid̠ud̠ul.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 E̠mu̠gh E̠tu̠tu̠ (E̠mu̠gh E̠b̠ab̠ala, Ob̠eb̠i E̠mu̠gh) bho̠ agba nyen a̠nigha̠ i̠yar agu̠o̠ i̠di̠ar i̠nye̠n i̠ro̠ ma̠ ya̠gia̠ga̠i bho̠ ma̠a̠:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 “Igiel ta̠ ate̠i̠ obhel bho̠, ami̠ ta̠ a̠d̠ia̠n awa ma̠ i̠zo̠, sa̠ ami̠ ta̠ age̠ ma̠ roloko d̠ami̠ d̠a̠ rekpo ologi d̠awa na̠ d̠a̠ amu̠gho̠nyan (i̠walama ologi) d̠awa.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Sa̠ ami̠ ko o̠ru̠ru̠an mu̠ a̠gboloma̠ ma̠ i̠karabh d̠awa na̠ ado̠l i̠te̠i̠ d̠awa.”
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Igiel A̠zib̠a̠ na̠ a̠kpon i̠karabh o̠ni̠ asi̠ghe̠ ma̠ a̠d̠ien, ezin ola̠ odin o̠kpe̠ alu̠kpe̠ ya̠ o̠ta i̠karabh o̠ni̠ bho̠ bo̠.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ d̠ami̠ d̠a̠ onin ima̠ra̠ ologi bho̠, awo̠l d̠a̠ asi̠ ta̠ A̠zizo̠s sa̠ i̠yar unwuna̠ ma̠ alu̠kpo̠ ologi od̠igh d̠a̠ Obom A̠lukpesi E̠tu̠tu̠ (E̠b̠ab̠ala) bho̠,
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 wa̠ aro̠ ma̠ omom eten a̠ghud̠um ola̠ ubhin ozu d̠o̠yo̠ uguron unigha̠ i̠yar.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 I̠yar onwuna̠ ma̠ obom okur ola̠ na̠ a̠kponom Otuta̠zib̠a̠.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, id̠ighi obhin rologi e̠b̠ab̠ala na̠ alu̠kpo̠ ologi id̠umom d̠i̠yar oru d̠a̠ A̠zib̠a̠. Id̠ighi oguri ma̠ rologi d̠i̠yar d̠a̠ e̠b̠ab̠ala, o̠si̠ghe̠ ma̠ i̠karabh i̠walama, obhin amu̠m otitol a̠ruzu d̠i̠yar o̠b̠ab̠alame̠ni̠.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Id̠ighi osibh o̠kparame̠ni̠ ma̠ eb̠em ologi wa̠ i̠yar na̠ oma̠ra̠ bho̠, ezin bho̠ A̠zib̠a̠ wa̠ a̠gua̠n a̠nigha̠ i̠yar bho̠ ola̠ obhin ob̠em ologi.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Odi akpo̠me̠ni̠ ma̠ ologi ta̠ odi ma̠ ogir ib̠eb̠i d̠a̠ etula̠n.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 I̠yar o̠we̠le̠ d̠o̠ ma̠ osor gha̠n ezue od̠igh onin, ma̠ agu̠o̠ idi ogbo na̠ egir bho̠, ya̠a̠ odi akpo̠me̠ni̠ ma̠ ologi ta̠ odi, okunukun i̠se̠n wa̠ eruoma̠ d̠o̠yo̠ (ta̠ Akrai̠st) na̠ a̠tua̠n bho̠.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Ku̠gba ma̠a̠ i̠yar o̠ro̠ ma̠ ogir ogir i̠karabh i̠se̠n i̠yar na̠ o̠mar ologhom ya̠gia̠ga̠i bho̠, sa̠ opa̠n alu̠kpe̠ ola̠ ta̠ orue obhin o̠kpe̠ otenemeni i̠yar d̠a̠ i̠karabh ko o̠ro̠ mu̠.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Abar wa̠ od̠i bho̠ bha̠ ogbo o̠lo̠gi̠an a̠d̠ien ta̠ A̠zib̠a̠ ta̠ e̠ro̠ d̠a̠ a̠rugugu egon osobh ase̠ d̠o̠yo̠ na̠ obom e̠ba anya wa̠ ta̠ anu̠o̠me̠ni̠ (a̠kunugi) awa bho̠.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Ezin bho̠ u̠to̠ ma̠a̠, ku̠gba ma̠a̠ o̠ni̠ a̠sor oloko ta̠ A̠mozizi sa̠ i̠wal a̠nwunom imite i̠gba ma̠ onyob̠a̠, bha̠ ta̠ ogigh o̠ni̠ bho̠.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 O̠ku̠a ka̠a̠, inyin na̠ o̠ru̠ru̠an ma̠a̠ agu̠o̠ i̠zagba wa̠ ta̠ o̠gu̠r ogbo ya̠ na̠ ekpon O̠nyi̠ ta̠ O̠ni̠ na̠ e̠do̠ti̠me̠ni̠ bho̠, sa̠ na̠ e̠pi̠o̠gho̠m i̠zo̠ asi̠ wa̠ ab̠ab̠alame̠ni̠ awa bho̠, sa̠ na̠ efugh i̠basi̠ ma̠ E̠mu̠gh E̠tu̠tu̠ bho̠, ka̠ ta̠ aro̠ (abu̠gh a̠lei) eka̠?
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 I̠yar ologhom ma̠a̠, A̠zib̠a̠ agba ma̠a̠,
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Ta̠ aro̠ ma̠ abar a̠rugugu ma̠ o̠ni̠ ma̠ omel od̠igh d̠a̠ agu̠o̠ ta̠ A̠zib̠a̠ wa̠ a̠nwuna̠ ma̠ eb̠la̠ a̠limon wa̠ od̠i d̠a̠ a̠ghud̠um bho̠.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 I̠ru̠ru̠ane̠ ma̠ o̠pu̠r igiel wa̠ inyin ud̠ia̠ uloghom Akrai̠st bho̠, ma̠ agu̠o̠ inyin uwia̠n une ma̠ a̠ma̠ne d̠a̠ esa̠d̠io ali̠gam a̠ruzu (egbika̠).
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 A̠mite ma̠ ola̠ urogi gha̠n inyin sa̠ ugbikimeni inyin d̠a̠ etire, ipa̠n igiel sa̠ inyin ud̠igh na̠ ipa̠n ogbo u̠bi̠gh ani̠ ma̠ ali̠gam a̠ruzu̠ ya̠ na̠ e̠te̠i̠ awa bho̠.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Inyin o̠lo̠gh agu̠o̠ onigha̠ ma̠ (okpon igbirigbir) ogbo ikoli, sa̠ igiel bho̠ ughumi ma̠ i̠di̠ar d̠inyin ubhinogh bho̠, sa̠ inyin ubhin d̠a̠ ibo na̠ a̠ma̠ne u̠da ubhin, ezin bho̠, inyin ologhom ma̠a̠ inyin onwuna̠ ma̠ i̠di̠ar ya̠ ibhon ipu ma̠ i̠ye̠ ya̠ ta̠ e̠ro̠ tu̠tu̠n kid̠ud̠ul.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 O̠ku̠a a̠d̠ighi be̠le̠ni̠, o̠ni̠ ko orobh alu̠kpo̠ ologi wa̠ inyin unwuna̠ bho̠, ezin bho̠ ta̠ a̠bhin ibom asu̠wo̠ a̠ruom inyin.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Akpe̠ inyin one a̠ma̠ne, b̠o̠ka̠ inyin orue ogir agu̠o̠ A̠zib̠a̠ ato̠ bho̠, sa̠ i̠nyin ta̠ o̠te̠i̠ i̠di̠ar ya̠ i̠na a̠gua̠n bho̠.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Ezin bho̠, A̠d̠ire E̠tu̠tu̠ bho̠ agba ma̠a̠,
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Sa̠,
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 I̠yar bo̠ ani̠ d̠o̠ d̠a̠ o̠lo̠gh a̠nwunom ya̠ na̠ emula̠ d̠a̠ aman sa̠ a̠d̠ugh a̠bhin (sa̠ imugh ibhe) bho̠, ya̠a̠ i̠yar od̠i d̠a̠ ogbo ya̠ inwuna̠ ma̠ ologi ima̠ra̠ ma̠a̠ A̠zib̠a̠ na̠ (ta̠) a̠tenemeni awa bho̠.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.