1 Tessalonicenses 2

mgj (MGJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ d̠i̠yar, inyin ologhom ma̠a̠, e̠gi̠ d̠i̠yar wa̠ i̠yar uru ra̠ uzua̠n inyin bho̠ na̠ obhe d̠o̠ ma̠ i̠kpo̠.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Inyin ologhom agu̠o̠ ugbikimeni i̠yar, sa̠ u̠ki̠ri̠ i̠yar d̠a̠ A̠filipai̠ kisa̠ i̠yar uten uru d̠inyin. D̠a̠ eb̠la̠ ibom i̠damaghan bho̠ eka̠, A̠zib̠a̠ a̠nigha̠ i̠yar alu̠kpo̠ ologi o̠gba Ib̠eb̠i Asu̠gbagba ya̠ na̠ e̠d̠u̠a d̠o̠yo̠ na̠ eru bho̠ onigha̠ inyin.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Agu̠o̠ i̠yar na̠ o̠le̠gh inyin bho̠, bo̠ ma̠ ola̠ i̠yar ubhin d̠a̠ e̠kal ola̠ amu̠gho̠nyan ibhioma̠ i̠yar, bo̠d̠o̠ d̠a̠ i̠karabh i̠walama, bo̠d̠o̠ ma̠a̠, i̠yar na̠ o̠le̠ge̠ ma̠ o̠ni̠.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠, i̠yar na̠ o̠gba ma̠ i̠di̠ar agu̠o̠ ogbo ya̠ A̠zib̠a̠ a̠b̠eton Ib̠eb̠i Asu̠gbagba bho̠ alo̠gh d̠a̠ agu̠o̠. I̠yar uwia̠n d̠o̠ ma̠ obhononmeni rologi a̠nwunom, a̠ten A̠zib̠a̠ wa̠ na̠ ad̠a ma̠ rologi d̠i̠yar na̠ a̠kpon bho̠.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Inyin ologhom ma̠a̠ i̠yar ubhin d̠o̠ ma̠ ibhelebhel aru̠nu̠ oru d̠inyin, bo̠d̠o̠ ma̠a̠ i̠yar na̠ obhelebhel na̠ okpegiom ado̠l o̠ku̠ku̠. A̠zib̠a̠ onyob̠a̠ d̠i̠yar.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 I̠yar uwia̠n d̠o̠ ma̠ o̠te̠i̠ itutumeni d̠a̠ agu̠o̠ o̠nyi̠o̠mo̠ro̠ni̠, ya̠ ta̠ e̠d̠u̠a d̠inyin eru, bo̠d̠o̠ d̠a̠ ipa̠n ogbo.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Agu̠o̠ i̠yar u̠ro̠ ma̠ ogbogir ta̠ Akrai̠st bho̠, akpe̠ i̠yar obhin a̠dila̠de i̠to̠ d̠i̠yar o̠te̠i̠ i̠d̠iar d̠a̠ agu̠o̠ d̠inyin na̠ otutumeni i̠yar, kpe̠le̠me̠ni̠ bha̠ i̠yar u̠ro̠ ma̠ agu̠o̠ i̠gbara anwi̠i̠ny d̠a̠ esa̠d̠io d̠inyin, ma̠ a̠d̠ien agu̠o̠ onweni na̠ a̠kponom anwi̠i̠ny d̠o̠yo̠ bho̠,
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 obha̠ onin agu̠o̠ bho̠ i̠yar ukponom inyin. I̠yar otula̠n inyin ibom. Ebula̠ o̠ku̠a, i̠yar ubhin d̠o̠ d̠a̠ onyen ologi o̠gba ma̠ Ib̠eb̠i Asu̠gbagba bho̠ ku̠ku̠m o̠nigha̠ inyin, ya̠a̠ i̠yar u̠b̠aram na̠ a̠ghud̠um d̠i̠yar.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 A̠rumor na̠ aru̠marani̠, inyin ta̠ orue o̠ru̠ru̠an agu̠o̠ i̠yar ugbosuom a̠ruzu d̠i̠yar na̠ e̠kparama ado̠l, ugir a̠d̠uga̠la̠n na̠ etita̠n, bo̠ka̠ i̠yar u̠ro̠ ma̠ a̠dol d̠a̠ e̠mu̠ o̠ni̠ ma̠ igiel bho̠ i̠yar u̠ro̠ u̠gba ma̠ Ib̠eb̠i Asu̠gbagba ta̠ A̠zib̠a̠ unigha̠ inyin bho̠.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Inyin ronyob̠a̠, A̠zib̠a̠ onyob̠a̠ nyen, ma̠a̠, i̠yar urugha̠n inyin ogbo ya̠ uma̠ra̠ bho̠, d̠a̠ e̠b̠ab̠ala na̠ igielake̠, sa̠ abar ola̠ o̠li̠o̠m i̠yar o̠ro̠ d̠o̠.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Inyin ologhom ma̠a̠, i̠yar urughom ko̠ni̠ko̠ni̠ inyin agu̠o̠ o̠we̠de̠ na̠ a̠rughom anwi̠i̠ny iyo̠yo̠ na̠ agu̠o̠.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 I̠yar o̠le̠gh inyin, o̠kpo̠me̠ni̠ ma̠ rologi d̠inyin, sa̠ ukpon inyin d̠a̠ obhel i̠ku̠nu̠, sa̠ unuom gha̠n inyin orugh a̠ma̠rugh ya̠ ta̠ etutumeni ma̠ A̠zib̠a̠ wa̠ a̠bhelegi inyin a̠d̠ighom ani̠ d̠a̠ irileghom, na̠ isosorogia̠n d̠o̠yo̠ bho̠.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Opa̠n abar ola̠ i̠yar na̠ o̠tu̠n na̠ otutumeni ma̠ A̠zib̠a̠ bha̠, inyin u̠nagha ma̠ o̠nu̠o̠kpe̠ ta̠ A̠zib̠a̠ d̠a̠ aru̠nu̠ d̠i̠yar, sa̠ inyin u̠da ubhin agu̠o̠ aro̠ ma̠ o̠nu̠o̠kpe̠ ta̠ A̠zib̠a̠ ga̠i bho̠, ma̠a̠ o̠nu̠o̠kpe̠ a̠nwunom e̠mara̠nwunom d̠o̠. Sa̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠d̠ighi ma̠ ola̠ o̠nu̠o̠kpe̠ bho̠ na̠ elol nyen d̠a̠ a̠ghud̠um d̠inyin ogbo ya̠ uma̠ra̠ bho̠.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ d̠i̠yar, inyin uten a̠nwunom ya̠ i̠ta ma̠ ado̠l ogbo ya̠ ima̠ra̠ ma̠ A̠zizo̠s Akrai̠st d̠a̠ raso̠si̠ A̠zudia̠ bho̠. Inyin ugbika̠ ma̠ onin a̠d̠ien regbika̠ d̠a̠ aru̠gu̠o̠ a̠nwunom d̠inyin agu̠o̠ raso̠si̠ i̠ye̠ igbika̠ d̠a̠ aru̠gu̠o̠ ogbo A̠zu bho̠,
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 ya̠ igigh Wa̠nwuna̠ A̠zizo̠s Akrai̠st, sa̠ i̠ze̠gi̠ ma̠ a̠riwil bho̠, sa̠ izegi i̠yar oten o̠d̠u̠a nyen bho̠. Od̠ighi i̠di̠ar d̠awa id̠igh d̠o̠ ma̠ A̠zib̠a̠ ma̠ ologi, sa̠ ighir eb̠la̠ a̠nwunom ologi.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Awa na̠ e̠ghaghana i̠yar o̠gba Ib̠eb̠i Asu̠gbagba bho̠ onigha̠ ogbo ya̠ o̠ro̠ d̠o̠ ma̠ anwi̠i̠ny a̠rughun A̠zu, od̠ighi agu̠o̠ ola̠ awa ta̠ eten. Ka̠ ukpon ud̠ighom, bha̠ awa na̠ egir i̠ye̠ kigiel kigiel ma̠ omuzoghod̠i i̠karabh d̠awa. Ya̠a̠ i̠se̠n, i̠gam ta̠ A̠zib̠a̠ na̠ a̠ru ra̠ ate̠i̠ awa d̠a̠ ekunuguma̠.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 A̠rumor na̠ aru̠marani̠ d̠i̠yar, i̠yar u̠bagi̠na inyin awai̠ (d̠a̠ ipulupul, ya̠a̠ d̠a̠ ekpo ologi d̠o̠), ebula̠ o̠ku̠a sa̠ ebhebhia̠ inyin i̠mar id̠ighi i̠yar, ma̠ ola̠ i̠yar uwia̠n ibom omula̠ ra̠ o̠bi̠gh inyin a̠d̠ien.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 E̠mar ebhir i̠yar omula̠ oru d̠inyin. Ami̠ Apo̠l na̠ agu̠o̠ amar a̠wia̠n oru ra̠ o̠bi̠gh inyin, ya̠a̠ Eru bho̠ a̠kigima̠ i̠yar.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Eb̠em ologi d̠i̠yar, na̠ a̠libhon ologi d̠i̠yar, na̠ asu̠o̠ ibo d̠i̠yar d̠a̠ a̠misigh ta̠ Wa̠nwuna̠ A̠zizo̠s ma̠ igiel i̠na ta̠ a̠ru ka̠ ere? Inyin d̠o̠ ke̠re̠?
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Yii, inyin asu̠o̠ ibo d̠i̠yar na̠ a̠libhon ologi d̠i̠yar.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.