Lucas 12

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dɔgangɨ-é-tɨ kinlé, kosɨ dow-je kɨ́ ɓudɔgɨ dɔgɨ lo n̰a̰ ya ꞌkəw-na̰ adɨ dꞌubə-na̰ lo-tɨ bangɨ-bangɨ ɓá Jeju pa ta adɨ njéndó né-je liə ya kete panè: Sə̰i kan! Ooi go rɔ-si majɨ kdɔ əm lə Parisi-je kɨ́ to kədkəm dow-je kin.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Né kɨ́ dow ɓɔyɔ kɨ́ gin-é à tḛḛ al ya goto rəm, ɓá ta kɨ́ tò lo ɓɔyɔ-é-tɨ kɨ́ dow à gə al kàrè goto rəm.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Gin-é kin ɓá, né-je lay kɨ́ ꞌpai ta-é ndɔɔ lé, dꞌa koo ta-é dan kada; ə ta kɨ́ sə̰i ꞌpai mbi dow-tɨ n̰ɔ̰m-n̰ɔ̰m bè mḛḛ kəy-tɨ duni nṵ ya kàrè, dꞌa kilə-né mbḛ dɔ kəy-tɨ taá.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 Sə̰i nam-m-je, mꞌa kidə-si rəsɨ. Dḛ kɨ́ dꞌa tɔl dajɨ rɔ-si ə dꞌa kasɨ ra sə-si né kɨ́ rangɨ go-tɨ al ngá kinlé, ꞌɓəli-dé al.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Mꞌa tɔjɨ-si ḛ kɨ́ sə̰i a ɓəli-é. Ḛ kɨ́ à tɔl dajɨ rɔ-si rəm, go-tɨ ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ kadɨ ilə-é dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ ɓəy kinlé ḛ ɓá ꞌɓəli-é; mꞌidə-si ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, ḛ ɓá tò kadɨ ꞌɓəli-é.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 ꞌTḭḭ-je lé, ꞌndogɨ-dé mḭ kɨ̀ silə joo-joo ya al wa? Lé bè ya kàrè, ḛ kɨ́ káre dan-dé-tɨ kɨ́ mḛḛ Lubə oy dɔ-é-tɨ ya goto.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 Bəl dɔ-si kin ya kàrè tokɨ gə kɔr-é lay. Ə́n ə́ ꞌɓəli al, kdɔ gatɨ-si itə gatɨ ꞌtḭḭ-je nja n̰a̰.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 Mꞌa kidə-si kɨ́ dow kɨ́ rá-rá kɨ́ pa ta rəsɨ takəm dow-je-tɨ panè nꞌto dow lə-m lé, ma̰ Ngon lə dow mꞌa pa ta liə rəsɨ nɔ̰̀ malayka-je-tɨ lə Lubə panè, to dow lə-m ya tɔ.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ngà dow kɨ́ ɔr ta kutɨ-m-tɨ takəm dow-je-tɨ panè, nꞌgə-m al lé, ma̰ kàrè mꞌa kɔr ta kutɨ-é-tɨ nɔ̰̀ malayka-je-tɨ lə Lubə panè, mꞌgə-é al ya tɔ.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ə dow kɨ́ rá-rá kɨ́ pa ta kɨ́ majɨ al dɔ Ngon lə dow-tɨ lé, à tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é, ngà dow kɨ́ pa ta kɔbɨ kɨ̀ Ndil kɨ́ aa njay lé, à tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é al ya sartagangɨ.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 Ngà lokɨ dꞌa kɔw sə-si kdɔ gangta dɔ-si-tɨ mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je, kɨ̀ nɔ̰̀ njégangta-je-tɨ, kɨ̀ nɔ̰̀ njékɔ̰ɓe-je-tɨ lé, adi mḛḛ-si a̰ kə́kə́kə́ adɨ ꞌpainè: Se ta ri ɓá jꞌa pa wa əse jꞌa pa kɨ̀ gosɨ kɨ́ ban ɓá kdɔ pa-né ta dɔ rɔ-ji-tɨ wa al.
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Kdɔ dɔkàdɨ̀-é-tɨ kin ya Ndil kɨ́ aa njay à ndó-si ta kɨ́ tò kadɨ ꞌpai.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Dow madɨ dan kosɨ dow-je-tɨ idə Jeju panè: Njèndó dow-je né, idə ngonkɔ̰-m adɨ néndubə kɨ́ bɔbɨ-ji in̰ə adɨ-ji lé ḛ kay kɨ́ ꞌlə-m adɨ-m.
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Beɓa Jeju ilə-é-tɨ panè: Sé ná̰ ɓá ində-m njègangta lə-si əse njèkay-si néndubə wa?
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Go-tɨ, ḛ idə dow-je lay panè: Ooi go rɔ-si majɨ dɔ né-tɨ lay kɨ́ to kəmkəḭ; kdɔtalə, lé dow isɨ dan nékingə-tɨ kɨ́ tò mburukɨ-mburukɨ ya kàrè, kisɨ-é kɨ̀ dɔ-é taá, to ta lə nékingə-é al.
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Beɓa Jeju idə-dé gosta káre panè: Dingəm káre bè kɨ́ to njènékingə, ɔw kɨ̀ dɔnangɨ kɨ́ ḛ ingə né titɨ n̰a̰.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Rəmə ḛ gɨr mḛḛ-é-tɨ panè: Lokɨ mꞌa kungɨ ko lə-m titɨ ya goto. Kin əjè mꞌra ban ə́n wa?
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Beɓa ḛ panè: Yən, né kɨ́ mꞌa ra ə́n: Mꞌa sane dam-je lə-m ə mꞌa kojɨ dam-je kɨ́ rangɨ kɨ́ boy-boy ɓá mꞌa kəw ko lə-m kɨ̀ ndəgɨ nékingə-m lay titɨ.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Ɓa mꞌa kidə rɔ-m ta panè: Rɔ-m, nékingə-i tò mburukɨ-mburukɨ kdɔ ɓal-je n̰a̰ ə́n ə́ ꞌuwə rɔ-i nangɨ ꞌtaakoo, ꞌuso, ꞌa̰y ə ꞌra rɔnəl.
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Ngà Lubə idə-é panè: Mbə́ dow! Ndɔɔ nè kin ya ꞌa koy. Ə ná̰ ngá ɓá né-je kɨ́ i isɨ ꞌɔsɨ dɔ-é natɨ kdɔ rɔ-i kinlé, à to kɨ́ liə wa?
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Beɓa Jeju ilə dɔ-tɨ panè: Dow kɨ́ njèkəw né kində ngangəm kdɔ rɔ-é yó ɓɨ to njènékingə takəm Lubə-tɨ al lé, tò titɨ-na̰ bè ya tɔ.
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Go-tɨ, Jeju idə njéndó né-je liə panè: Gin-é kin ɓá mꞌidə-si panè: Adi mḛḛ-si a̰ kə́kə́kə́ adɨ ꞌpainè: Ri ɓá jꞌa kuso kdɔ kisɨ-né əse jꞌa kingə kubɨ rá ɓá jꞌa kɔɔ wa al.
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Kdɔ kisɨ kɨ̀ dɔ taá lə dow majɨ n̰a̰ itə nékuso ə dajɨ rɔ dow majɨ n̰a̰ itə kubɨ tɔ.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Ooi ꞌgaga̰-je: Dḛ ꞌdubɨ ko al rəm, dꞌijə ko al rəm, dꞌɔw kɨ̀ kəy ngəm né al rəm, ɓá dꞌɔw kɨ̀ dam al rəm, ya ngà Lubə isɨ ul-dé! Ə sə̰i lé, gatɨ-si itə gatɨ yəl-je kin sa̰y!
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Ná̰ dan-si-tɨ ɓá à kasɨ kilə ndɔ-é dɔ madɨ-é-tɨ sḛ kɨ̀ takul mḛḛ ka̰ kə́kə́kə́ liə wa?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Kinə né kɨ́ sḛ bè kàrè, sə̰i a kasi rai al lé, kdɔ ri ɓá sə̰i adi mḛḛ-si a̰ kə́kə́kə́ kdɔ né-je kɨ́ rangɨ wa?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 Uni kəm-si ooi-né wale-je kɨ́ mḛḛ ndɔr-tɨ ə ooi putɨ-dé: Dḛ ꞌra kullə madɨ al rəm, dꞌojɨ kubɨ al rəm, ya ngà adɨ mꞌidə-si rəsɨ kɨ́ Salomɔ̰ kɨ́ to njènékingə kɨ́ n̰a̰ kin ya kàrè, ɔɔ kubɨ-je kɨ́ ndóle asɨ kɨ̀ putɨ wale-je kin nja káre al.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Sə̰i dow-je kɨ́ kadmḛḛ lə-si to kɨ́ ndḛ bè kan! Wale-je kɨ́ dꞌa̰ mḛḛ ndɔr-je-tɨ ɓone ya ə bore pər à kɔ̰̀-dé kin kàrè, Lubə adɨ ꞌmɔ̰ne kɨ̀ putɨ-dé mbṵṵ rəm ngà, sə̰i kɨ́ ban ɓá ḛ à kadɨ-si kubɨ al wa?
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Sə̰i lé, adi rɔ-si kɔ̰̀ ꞌsangi-né nékuso kɨ̀ man ka̰y ya par-par al.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Kdɔ né-je lay kinlé, gin dow-je lay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ ɓá dꞌadɨ rɔ-dé kɔ̰̀ ꞌsangɨ par-par; ngà sə̰i rəmə, Bɔbɨ-si gə majɨ kɨ́ né-je kinlé ɔwi ndoo-é.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Kɔ̰ɓe liə ɓá ꞌsangi ə né-je kinlé, ḛ à kadɨ-si dɔ-tɨ.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 ꞌƁəli al, sə̰i kutɨ dow-je lə-m kɨ́ ndḛ bè kin! Kdɔ nəl Bɔbɨ-si kadɨ adɨ-si kɔ̰ɓe liə.
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 ꞌNdógi nékingə-si ə ꞌləbi là-é njéndoo-je kadkare-tɨ. ꞌRai mbu là-je kɨ́ à tujɨ al ə né-je lə-si kɨ́ majɨ kɨ́ à tò sartagangɨ lé, ꞌkəwi indəi ngangəm mḛḛ dɔra̰-tɨ, kɨ́ to lo kɨ́ njéɓogɨ-je dꞌa ɓogɨ-tɨ al rəm, ɓá n̰ɔ̰ à kɔ̰̀-tɨ al rəm.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Kdɔ lo kɨ́ né lə-si kɨ́ indəi ngangəm tò-tɨ lé, lo-é ya mḛḛ-si à tò dɔ-tɨ gə́rə́rə́ tɔ.
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 ꞌDɔɔi ɓədɨ-si kɨ̀ ndaá dɔɔ ɓədɨ ə adi pər tò lampɨ-je-tɨ lə-si.
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 Ə sə̰i lé, kadɨ ꞌtiti-na̰ kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌisɨ ngəbɨ ꞌɓa-dé kɨ́ à kḭ lo nékuso-tɨ kɨ́ lo taana̰-tɨ kisɨ təl, kadɨ lokɨ ree ində takəy rəmə, tajinatɨ nè ya ꞌtḛḛ dꞌadɨ-é kin bè.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ngannjékullə-je kɨ́ dꞌisɨ kəm ya ꞌɓa-dé ree ingə-dé-né lé, ɓá to njénékumə̰-je. Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ ḛ à dɔɔ ɓədɨ-é kɨ̀ ndaá dɔɔ ɓədɨ ə à kadɨ-dé dꞌisɨ nangɨ ɓá à ree kadɨ-dé nékuso.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Lé ḛ ree dan lo-tɨ bapɨ əse taginlo-tɨ ya ɓá ingə-dé kɨ́ dꞌisɨ kəm rəmə, dḛ ꞌto njénékumə̰-je!
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Kadɨ ꞌgəi né kin majɨ tɔ: Kinə ꞌɓa njèkəy gə dɔkàdɨ̀ kɨ́ njèɓogɨ à ree-né lé, ḛ à kin̰ə-é kadɨ ɔw mḛḛ kəy-tɨ liə al.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Sə̰i ya kàrè, isi dɔ nja-si-tɨ, kdɔ Ngon lə dow lé à ree dɔkàdɨ̀-tɨ kɨ́ sə̰i ꞌgɨri dɔ-tɨ al.
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Beɓa Piyər dəjɨ-é panè: ꞌƁaɓe, gosta kinlé ꞌpa adɨ-ji jḛ ya par əse ꞌpa adɨ dow-je lay wa?
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 ꞌƁaɓe ilə-é-tɨ panè: Ná̰ ɓá to njèkoo go né-je kɨ́ to njèra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ to njèkəmtutɨ wa? To ḛ kɨ́ ꞌɓa-é ində-é dɔ madkullə-je-tɨ liə, kdɔ kadɨ oo go-dé kɨ̀ nékuso kɨ̀ dɔkàdɨ̀-é dɔkàdɨ̀-é.
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Ngonnjèkullə kɨ́ ꞌɓa-é təl ree mḛḛ kəy-tɨ liə ɓá ingə-é ta kullə-tɨ titɨ-na̰ bè lé, to njènékumə̰.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; ꞌɓa-é à kin̰ə nékingə-é-je lay mḛḛ ji-é-tɨ.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Ngà kinə ngonnjèkullə kinlé, pa mḛḛ-é-tɨ panè: «ꞌƁa-m à təl ree kalangɨ al ɓəy», adɨ isɨ ta tində madkullə-je-tɨ liə kɨ́ dingəm kɨ̀ dḛ kɨ́ dené rəm, ḛ uso né ə a̰y yibɨ adɨ ra-é lé,
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 ꞌɓa-é à təl ree kubə-é nangɨ busɨ ndɔ-tɨ kɨ́ ḛ ində mḛḛ-é dɔ-tɨ al rəm, ɓá dɔkàdɨ̀-tɨ kɨ́ ḛ gə al rəm tɔ. Ḛ à kində-é kində kɔjɨ kɨ́ nga̰ n̰a̰ ə à kadɨ-é ingə kɔ̰̀ lə njéra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al-je.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 Ngonnjèkullə kɨ́ gə né kɨ́ mḛḛ-é ꞌɓa-é ndigɨ ya ngà, ḛ ɔsɨ dɔ né-je natɨ al rəm, ra kɨ́ go mḛḛ ndigɨ-tɨ lə ꞌɓa-é al rəm lé, dꞌa kində-é ta ndəy n̰a̰.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Ngà ngonnjèkullə kɨ́ gə né kɨ́ mḛḛ-é ꞌɓa-é ndigɨ al, ɓá ra né kɨ́ asɨ kində rəmə, dꞌa kində-é ta ndəy sḛ bè. Dow kɨ́ dꞌadɨ-é né n̰a̰ lé, dꞌa dəjɨ né ji-é-tɨ n̰a̰ ya tɔ, ə dow kɨ́ dꞌin̰ə né mḛḛ ji-é-tɨ n̰a̰ lé, dꞌa dəjɨ né mḛḛ ji-é-tɨ n̰a̰ dɔ madɨ-é-tɨ ya tɔ.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 Mꞌree mꞌulə pər dɔnangɨ-tɨ nè ə mꞌndigɨ kadɨ pər lé, ɔ̰̀ ya rəm ngá.
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Batḛm káre tò nɔ̰ɔ̰ kadɨ dꞌa ra-m ə mḛḛ-m ɓa ɓɔ́kɨ-ɓɔ́kɨ sar kadɨ ꞌra-m ɓane.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Sə̰i ꞌgɨri kɨ́ to lapiya ɓá mꞌree-né dɔnangɨ-tɨ wa? Bè al! Adɨ mꞌidə-si, ma̰ lé mꞌree kɨ̀ gángɨ-na̰.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Kḭ nè kɔw kɨ kete kinlé, dow-je ꞌra mḭ mḛḛ kəy-tɨ je bè rəmə dꞌa gángɨ-na̰. Dḛ kɨ́ mutə dꞌa kɔsɨ ta dḛ kɨ́ joo ə dḛ kɨ́ joo dꞌa kɔsɨ ta dḛ kɨ́ mutə tɔ.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Bɔbɨ ngon à kɔsɨ ta ngon-é kɨ́ dingəm, ə ngon kɨ́ dingəm à kɔsɨ ta bɔbɨ-é tɔ. Kɔ̰ ngon à kɔsɨ ta ngon-é kɨ́ dené ə ngon kɨ́ dené à kɔsɨ ta kɔ̰-é tɔ. Kɔ̰ ngon kɨ́ dingəm à kɔsɨ məm-é kɨ̀ ta ə məm-é lé à kɔsɨ-é kɨ̀ ta tɔ.
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Jeju idə kosɨ dow-je ɓəy panè: Lokɨ sə̰i ooi kilndi lo kur kàdɨ̀-tɨ lé, sə̰i ꞌpai tajinatɨ nè ya ꞌpainè ndi à kədɨ ə ndi ədɨ ya tɔ.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Ə lokɨ sə̰i ooi yəl ḭ kɨ go lo-tɨ kɨ́ bəə isɨ ulə rəmə, sə̰i ꞌpainè: Lo à tungə ə lo tungə ya tɔ.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Sə̰i njékədkəm dow-je kan! Asi kɔri mbunə̰ né-je kɨ́ ra né dɔnangɨ-tɨ nè, kɨ̀ ḛ kɨ́ dɔra̰-tɨ, ngà ban ɓá sə̰i ꞌgəi kɔri mbunə̰ né-je kɨ́ dɔkaglo-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin al wa?
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 Ngà kdɔ ri ɓá sə̰i ya kɨ́ dɔ rɔ-si asi kɔri mbunə̰ né kɨ́ njururu tɔ al wa?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Lokɨ ꞌisɨ ꞌɔw lo gangta-tɨ kɨ̀ njèta lə-i lé, ꞌulə nojɨ natɨ siə dɔ rəbɨ-tɨ ya, nè kinə ɔw tḛḛ sə-i nɔ̰̀ njègangta-tɨ lé, njègangta à kilə-i ji asgar-tɨ kadɨ-é ilə-i dangay-tɨ.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Mꞌa kidə-i rəsɨ; ꞌa kugə ngər-ngər, sisi ya kàrè à nà̰y al ɓá ꞌa tḛḛ dangay-tɨ ɓəy.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.