Gálatas 2
Diosta nooki yorem nokpo (MFY) vs NAA
1 Chúkula béja catorce huásuktiriam simsuk, júchine Jerusaléniu jikau siika Bernabétamaki, juka Titota két ínomak huériaka.|src="36JerusalemHK00379B.TIF" size="col" ref="Gá. 2:1"
1 Catorze anos depois, fui outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito.
2 Tëne áman jikau siika Diosta nee ä jüneetuakä béchïbo. Huame chë yörihuamene jíba téjhuak éhuili bempölaim, juka evangeliota, kaa judíom násuk ín nokähui, kaa kía kaitäpo juka ín tékilta tahuanakë béchïbo.
2 Fui em obediência a uma revelação. E lhes apresentei o evangelho que prego entre os gentios — mas fiz isso em particular aos que pareciam de maior influência —, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Të Titota, ínomak huémta, ä griegotukä násuk junne, katim útteapo circuncisiónta ä yáaria bábarek.
3 Mas, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a submeter-se à circuncisão.
4 Bueïtuk, jume emo hermaanom tíame éhuil ito násuk kimulame, itom búttiarita Cristota bétana itom jípurëu itom úuhua báarey, júchi bénasi sumataka itom tahuaria báarei.
4 E isto surgiu por causa dos falsos irmãos que se haviam infiltrado para espreitar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Huámëhuïte kía chúbala júne kaa ito tójjak, huaka evangeliota lútüriata itom téjhuamta jíba enchimmet ayunakë béchïbo.
5 A esses não nos submetemos por um instante sequer, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vocês.
6 Të ímëi kaitam bemelasi itou ettejhuak huame chë áma yörihuame bannaataka kía jita am tékiak júne; ínapo kaita áma jüneria, bueïtuk Dios nánancha itom bitcha.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa — o que eles foram, no passado, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem —, esses, digo, que pareciam ser de maior influência, nada me acrescentaram.
7 Ál‑lam al‑leaka taahuak, juka evangeliota kaa judíom kaa circuncidaruarimme béchïbo ín mákhuakau bétana, Perota két jume judíom circuncidaruarime béchïbo ä mákhuaka bénasi.
7 Pelo contrário, quando viram que me havia sido confiado o evangelho da incircuncisão, assim como a Pedro foi confiado o evangelho da circuncisão
8 Bueïtuk Dios Perota apóstolpo yeu púakame circuncidarualamme béchïbo, két nee yeu púuhuak kaa judíom béchïbo kaa circuncionta jípuremmehui.
8 — pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios —
9 Huanäi, Jacobo, Peero, éntok Juan, jume áme násuk tua kóba yoiyöturimpo ériahuame, juka Diosta tü eäu ín mákhuakamtam ä bej yauhuak junëli bem ä türeka tahuaka bétana báta mámammeyim itom mám buíssek neechi éntok Bernabéta. Itom náu rejtinake ti jiaka, itapo jume kaa judíommehui, bempo éntok jume judíommehui.
9 e, quando reconheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, estenderam a mim e a Barnabé a mão direita da comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios e eles fossem para a circuncisão.
10 Kía jíbam huame poloobemmeu itom huáati sáhueka nookak. Jukarine entok ínapo kaa ä koptiaka ä johua.
10 Somente recomendaram que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Të juka Perota pueblo Antioquíau yepsak, anä béj‑reka nookak ä pújbapo, bueïtuk ä joähui tepa kuttílasi áu nokpo machisi aaney.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque havia se tornado repreensível.
12 Bueïtuk kee jume Jacobotamak kateme áu yájjay, kaa judíommak jíjïbuäy, të huamei áu yájak éntok kaa judíommeu áu yeu huíkeka Jacobotamak katemmeu bíchaa ä huérïu táytek, jume judíom ä májhuë béchïbo.
12 De fato, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; quando, porém, chegaram, começou a afastar-se e, por fim, separou-se, temendo os da circuncisão.
13 Huanäi jume huate judíom két alë bénasi aneyo. Júnëli két Bernabéta júnem aman huíkkek, jum kaa lútüriata bem joaïpo.
13 E também os demais judeus se fizeram hipócritas juntamente com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela hipocrisia deles.
14 Tëne kaa tüisi bem katëu jünë eriaka, huam lútüria evangeliota itom ä téjhua pámani, Perotaune ínel jiaahua sïmem jíkkajäpo: “Empo judíotaka junne, kaa judíom bénasi jiápsa, kaa judío ténasi. ¿Jatchiaka júntukë útteata am joria, jume kaa judíom, judíom bénasi emo am nü ïaaka?”
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Cefas, na presença de todos: “Se você, que é judeu, vive como gentio e não como judeu, por que quer obrigar os gentios a viverem como judeus?”
15 Ítapo judíomtaka tómtila, kaa juënasi anhuäpo aneka yóremtaka kaa judíom násuku.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Júnëli jünéaka, juka yoremta kaa juka Moiséjta ley ä joä béchïbo Diosta bíchäpo kaita kúlpaka tüisi ä tahuähui, ál‑la hua Jesucristota súalëubeyi. Juäri béchïbo ítapo két Jesucristota súaleka kaita kúlpakate taahua, áapörik súalhuamta itom jípurë béchïbo, kaa hua leyta nésahueu itom joä béchïbo, bueïtuk hua leyta nésahueu johuamtay kaabe kaita kúlpaka tatahua.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Jesus Cristo, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois por obras da lei ninguém será justificado.
17 Të én, ítapo juka kaita kúlpahuamta Cristotat jariaka, juëna yórememtaka téurituk junne, ¿jachu huäri béchïbo Cristo kaa türiu tékiak? ¡Huitti nokhuäpo, ëe!
17 Mas, se nós, procurando ser justificados em Cristo, fomos também achados pecadores, será que isto significa que Cristo é ministro do pecado? De modo nenhum!
18 Bueïtuk jita júne ín mójaktiakäu júchi bénasine ä joätek, huanäi ál-lane kulpaka tatahua.
18 Porque, se volto a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo constituo transgressor.
19 Jü ley nee mëak, én éntokne mukila áa béchïbo, Diosta béchïbo ín jíapsinakë béchïbo.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Cristotamakne kúrusit poponri. Énne kaa ínapo jiápsa, të ál‑la Cristo ínot jiápsa. Huanäi én jum huakajpo ín jiapsähui. Diosta üusibetne eaka imï jiápsa, hua nee nákeme, éntok ä mukëpo tájti áu tójakame, ino béchïbo.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. E esse viver que agora tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Bueïtuk, kanne, Diosta tü eäu omoute; bueïtuk Moiséjta ley kaita kúlpaka yore ä tahuariayo, bueïtuk ä junëlituko, kaita béchïbo muukuk, jü Cristo.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.