Atos 27

mfxl (MFXL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nuunii markkaber Ixaale dakkodayis u murtteez wode kaatitay kaat wotaaddarita ginttinttizitaypp pettii Yuuliyoosa giz mato halaqayis Phawuloosannee hara xiqqa achch asita inggeeza.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Iisa lanqqe yez heerita yhanigodar Adiramixoosa markkabe gelii denddeeza. Maqadoona as maaqqeez Teselonqqe Arsxirokoosa nuur yeza.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Wonttitha gallas nuunii Sidoona hellodar, Yuuloosa Phawuloosas qadhinttii fa laggitayko yhanigii koshshiza baz maadinttoday garkk unttiko dakkeeza.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Yeypp denddii nu tiinar carkkiza gishos haathar teqintteez biitta, Qoophiroosar miyithii aadheeza.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kilqqannee Phinfila yez abba piinggii Luqa yez Muura helleeza.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ezayid mato halaqay Ixaale yhanigiz Iskkinddire markkabe denggii, ize nuna geliseeza.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nuunii gaame gallas loddera yhanigii, gaame un7ar Qanddoosa katama kale helleeza. Ezayir yhanigodayis nuna carkko kayin Salmoonar aadhii haathar teqintteez biitta, Qarxeesa miyithii aadheeza.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Gaame metor gaxa gaxa aykkii Laasa katamas ukke yez lo77o ginttinttiz markkabe shemppiza heera kezeeza.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nuunii ezayid unddenna wode gam7eezaypp guye xooma wode aadheez gisho, markkaber yhamo metiza gishos Phawuloosa unttan zoreeza.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 «Yinttanno asitayyo, nu yhamay gita dhabonnee gaame qoho yezay taas benttiza; qohay caanal afannee markkabel afa aadda baazin nu shemppayil afakka helloda» yeegeeza.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Zin mato halaqay Phawuloosa geezaypp aathii markkaba laaggizayinnee markkaba goday giza ammaneeza.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ye abba doonar yez katamay balggo agina aathodayis unttis giigekka gishos gaame asitay paas danda7inttiko Finqqe katama hellii balggo agina ezayid aathodayis zorintteeza. Finqqe awa gelos pude baggappennee awa gelopp sulle baggas gancce abba kantta yez markkabe eqqii caan wodhisiz aqo.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Kawushsha sulle carkko loddar carkkeez wode fa qoppeezay garkk haneezibaz aazin denddii, markkabe eni7aamay garkk aykkiz biraata udee ekkii Qarxeesa kanttar aadheeza.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Zin gaame gam7ekkazar «Awuraqisa» giz wolqqama gote haathar teqintteez biittapp sulle unttal afa dendeeza.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ye gotay markkaba urqqii yhamo kayeez gishos carkkay markkabay fa doseez oge kanggoday garkk ashshii ashsheeza.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nuunii Qeeda giz haathar teqintteez biitta miyithi yhanigttar gaame metinttii markkabitt wogolito aykkii ashshodayis danda7eeza.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Unttii wogola pude kesseezaypp guye wodoror markkabayil afa xaaxii, miinthii acceeza. Sirtiisa giz shafel domi7inttoda gi hirgii, markkabe shaara wothii markkabay cere laaginttod garkk dakkii ashsheeza.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Gotay wolqqamittar yhanigin wonttitha gallas caanaypp bagga abba gancce olo aykkeeza.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Hayidzintho gallas markkabe miishe ekkii nu kushayir dhugeeza.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Nuunii gaame gallas awannee xoolintto be7ekkazay gishonnee wolqqama carkko nuul afa minggeez gishos tiinapp shemppor attoda gi qoppekkaya.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ye wode unttii unddenna gallas katha meekka gam7eez gishos Phawuloosa u gancce denddii eqqii, «Asitayyo, yi ta zora ekkii Qarxeesepp denddekkazako yha metaynnee qohay nuna hellaamizin.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Zin taanii yinttan yashittippate gi zoriza; abis giiko, yha markkabay dhabodaypp attin yinttipp pettii as shemppokka dhabenna.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Zin qamma ta ebaz maaqqeezayinnee ta goynniza Xoossay kiitteez kiitanchchay ta kale eqqii,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ‹Phawuloosa, yashittippe; neenii Oroome Kaatay Qeesare tiina eqqodayis beeziza. Yeezako Xooss ne gishos neer yhanigizita nees inggeeza› yeegeeza.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Yey gishos, asitayyo, yashitippate. Ye kiitanchchay taas odeezay hanodana taanii Xoossal ammaninttiza.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Zin carkko nuna kanggii pettii haathar teqintteez biitta gaxa oloda» yeegeeza.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Taphpho oyddantho qamma Adira Abba nuna carkkay gedennee yhana urqqodar, gidii bilahe maaqqeez wode markkabe oothizitayis biittako ukkeeza aazeeza.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Unttii ciimmotitha erodayis koyii wodoro xeera deexizabaz accii abba gancce olin, abbay hosppun tam yhadha maaqqeeza. Xiqqa gam7ii, mahii olin usuppuntam yhadha maaqqeeza.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Unttii abba gaxa yez shuchchar domi7nttamay garkk yashittii, markkabay yhanggaamay garkk aykkiz oyddii biraatita markkabaypp guyer abba olii, sa7a wonttoday garkk Xooss woossiza.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Markkabel oothizitay markkabaypp woxxii kezii, markkabay yhanggaamay garkk aykkiz biraatita markkabaypp tiina baggar abba oliza aazin wogola abba gancce oleeza.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Phawuloosa mato halaqaykonnee wotaaddaritayiko, «Yeyititay markkabayid shemppii bettam ixxiko yi attodayis danda7oowa» yeegeeza.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yey gishos, wotaaddaritay wogolay accintteeza wodora gachchii dakkii ashsheeza.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Sa7a wonttod hanodar ubbitay kath maaday garkk Phawuloosa asayiko, «Yi katha meekka naagttar yhayinor taphpho oyddii gallas gam7eeza.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Yey gishos, xiqqa katha yi maaday garkk ta yinttan woosiza. Yinttis lo77o maaqqada; hara attozin yi omma binanaypp pettakka dhabaamii» yeegeeza.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Phawuloosa yeya gi boora ekkii ubbay tiina Xooss galateeza; baxxii muntta aykkeeza.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ubbay miinggii fa ubbas katha ekkii meeza.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nuunii markkabayid yezitay nam77ii xeetannee laappun tam usuppun.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Unttii mi mizheez wode caaneez gistta abba gancce olii markkabay deexa shawukiseeza.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Sa7a wonttin markkaba oosanchchitay aba helleezako erekkazar, abba gaxa yez shafennee silima be7eeza. Paas danda7inttiko markkaba ye silimayiko shiishodayis qoppeeza.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Yeezii, markkabay yhanggaamay garkk aykkiz biraatita bili7i abba gancce oleeza. Ye wode laaggiza mitha acciz wodora bili7eeza. Yeypp guye, carkkay markkaba tiina urqqoday garkk markkaba kanggiza shaara tiina baggar dhoqqi udii yhamo aykkeeza.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Zin markkabay shafe dethar domi7inttii mitintteeza. Markkabayis tiina baggay mooginttii eni7aam ixxin, guye baggay zulo urqqithaypp dendii meqito aykkeeza.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Wotaaddaritay achch asaypp pettakka haatha yhadhdhii kezaamay garkk unttan wodhodayis tobbeeza.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Zin mato halaqay Phawuloosa ashshodayis qopp wotaaddaritay tobba ixeeza. Haathe yhadho eriza ubbay markkabaypp haathayid doonggii doonggii wodhdhii tiinatii gaxa kezoday garkk azazeeza.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Atteezitay sanqqal afannee, markkabe meqayil afa kezoday garkk azazeeza ubbay gaxa saror kezeeza.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.