2 Coríntios 7
mfxl (MFXL) vs ACF
1 Yikkee, ta dabbitayo, yha ufayssay nuus yez gishos nu ashannee nu shemppo tunisiza baz ubbaypp nuna naagoda. Xoossayis yashshitti nu geeshshatitha wola folo udoda.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Yi wozinapp nuna ekkoytta. Nuunii oonakka naaqqekkaya; oonakka qohekkaya; oonakka dooshshekkaya.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Taanii yeya yinttal afa pirddodayis gooya. Yhaypp tiina ta yinttis odeezay garkk, yi nu wozinayid yeza; nu paxa yezinkka yhayqqinkka yinttipp shaakinttaamii.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Yinttal afa yez ta ammanay damma; ta yinttal afa ceeqinttizay damma; nu waaye ubbayid nu ufayttiza; ma minthathinttiza.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nuunii Maqadoona yhanigeez wode gaame oger waayintteezapp attin aba shemppokka denggekkaya. Balera morkker, ganccera yashshar un77intteeza.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Zini azzaneezita minthathiza Xoossay, Tito yi7ithayir nuna minthatheeza.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Nuna minthatheezay Tito yi7ithayid aadda baazin yinttikka eza minthatheeza. Yi tana laamoteezaya, taas azzanizannee taas qoppizana ta si7eez wode tana usa ufaysseeza.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Ta xaapeez kiitay yinttan azzanthikokka abis xaafeeneshsha gi qiiradhdhaamii. Ta qiiradheezay ta xaafeez kiitay yinttan xiqqa wodes azzantheez gishosi.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Yhatti taanii ufaytteezay, ta yinttan azzantheez gishos baazin yi azzanay yinttan yi nagaraypp maheez gishosi. Xoossay fa shene garkk yinttan azzantheenepp attin nu yinttan abarakka qohekkaya.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Xooss shene maaqqeez azanay, atotithiko helthiza nagarapp maaqqithiko ki7iza; yeykka qiirisooya. Zini yha sa7a azanay yhayiqo ki7iza.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Yhay Xooss shene garkk maaqqeez azzanay ab garkk denthitho, ab garkk mahithi, ab garkk kachchii, ab garkk yashsha, ab garkk laamoth, ab garkk qinate, ab garkk kushe keso yi gancce ke7eezako lo7ithii bo7oytta. Yha ubba bazar yi geeshshi maaqqeezana markkaseeza.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Yeyi gishos, taanii yha dabddaabba yinttis xaafeezay, qoheez atha woy qohintteez athay gishos baaya. Zini yi nuus ab garkk qoppeezako Xooss tiina yi, yinttan be7aday garkk xaafeeza.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Nuunii ufaytteezay yey gishosii. Nu ufayssaypp aadhii nuna loyth ufaysseezay, yi Tito ufaysseezayidannee e wozina shemppiseezayida.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Taanii yinttan nashshichchii ees odin yi tana yeellasekkaya. Zini nuunii ubba wode yinttis turo odeeza; yay garkk nuunii Tito tiina yinttan nashsheezay tuma maaqqeeza.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Yi ees yashshar kukkurii, eza mokkeezanee ma ees ab garkk kiitintteezako E qoppii e yinttis yez siiqqay minggittar qiteeza.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Taanii ubba bazar yinttan ammaninttiza gishos ufayttiza.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.