Atos 27
Melo NT (MFX_LTW) vs ACF
1 Nuunii markkaber Ixaale dakkodayis u murtteez wode kaatitay kaat wotaaddarita ginttinttizitaypp pettii Yuuliyoosa giz mato halaqayis Phawuloosannee hara xiqqa achch asita inggeeza.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Iisa lanqqe yez heerita yhanigodar Adiramixoosa markkabe gelii denddeeza. Maqadoona as maaqqeez Teselonqqe Arsxirokoosa nuur yeza.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Wonttitha gallas nuunii Sidoona hellodar, Yuuloosa Phawuloosas qadhinttii fa laggitayko yhanigii koshshiza baz maadinttoday garkk unttiko dakkeeza.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Yeypp denddii nu tiinar carkkiza gishos haathar teqintteez biitta, Qoophiroosar miyithii aadheeza.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kilqqannee Phinfila yez abba piinggii Luqa yez Muura helleeza.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ezayid mato halaqay Ixaale yhanigiz Iskkinddire markkabe denggii, ize nuna geliseeza.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nuunii gaame gallas loddera yhanigii, gaame un7ar Qanddoosa katama kale helleeza. Ezayir yhanigodayis nuna carkko kayin Salmoonar aadhii haathar teqintteez biitta, Qarxeesa miyithii aadheeza.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Gaame metor gaxa gaxa aykkii Laasa katamas ukke yez lo77o ginttinttiz markkabe shemppiza heera kezeeza.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nuunii ezayid unddenna wode gam7eezaypp guye xooma wode aadheez gisho, markkaber yhamo metiza gishos Phawuloosa unttan zoreeza.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 «Yinttanno asitayyo, nu yhamay gita dhabonnee gaame qoho yezay taas benttiza; qohay caanal afannee markkabel afa aadda baazin nu shemppayil afakka helloda» yeegeeza.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Zin mato halaqay Phawuloosa geezaypp aathii markkaba laaggizayinnee markkaba goday giza ammaneeza.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ye abba doonar yez katamay balggo agina aathodayis unttis giigekka gishos gaame asitay paas danda7inttiko Finqqe katama hellii balggo agina ezayid aathodayis zorintteeza. Finqqe awa gelos pude baggappennee awa gelopp sulle baggas gancce abba kantta yez markkabe eqqii caan wodhisiz aqo.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Kawushsha sulle carkko loddar carkkeez wode fa qoppeezay garkk haneezibaz aazin denddii, markkabe eni7aamay garkk aykkiz biraata udee ekkii Qarxeesa kanttar aadheeza.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Zin gaame gam7ekkazar «Awuraqisa» giz wolqqama gote haathar teqintteez biittapp sulle unttal afa dendeeza.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ye gotay markkaba urqqii yhamo kayeez gishos carkkay markkabay fa doseez oge kanggoday garkk ashshii ashsheeza.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nuunii Qeeda giz haathar teqintteez biitta miyithi yhanigttar gaame metinttii markkabitt wogolito aykkii ashshodayis danda7eeza.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Unttii wogola pude kesseezaypp guye wodoror markkabayil afa xaaxii, miinthii acceeza. Sirtiisa giz shafel domi7inttoda gi hirgii, markkabe shaara wothii markkabay cere laaginttod garkk dakkii ashsheeza.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Gotay wolqqamittar yhanigin wonttitha gallas caanaypp bagga abba gancce olo aykkeeza.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Hayidzintho gallas markkabe miishe ekkii nu kushayir dhugeeza.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nuunii gaame gallas awannee xoolintto be7ekkazay gishonnee wolqqama carkko nuul afa minggeez gishos tiinapp shemppor attoda gi qoppekkaya.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ye wode unttii unddenna gallas katha meekka gam7eez gishos Phawuloosa u gancce denddii eqqii, «Asitayyo, yi ta zora ekkii Qarxeesepp denddekkazako yha metaynnee qohay nuna hellaamizin.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Zin taanii yinttan yashittippate gi zoriza; abis giiko, yha markkabay dhabodaypp attin yinttipp pettii as shemppokka dhabenna.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Zin qamma ta ebaz maaqqeezayinnee ta goynniza Xoossay kiitteez kiitanchchay ta kale eqqii,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‹Phawuloosa, yashittippe; neenii Oroome Kaatay Qeesare tiina eqqodayis beeziza. Yeezako Xooss ne gishos neer yhanigizita nees inggeeza› yeegeeza.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yey gishos, asitayyo, yashitippate. Ye kiitanchchay taas odeezay hanodana taanii Xoossal ammaninttiza.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Zin carkko nuna kanggii pettii haathar teqintteez biitta gaxa oloda» yeegeeza.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Taphpho oyddantho qamma Adira Abba nuna carkkay gedennee yhana urqqodar, gidii bilahe maaqqeez wode markkabe oothizitayis biittako ukkeeza aazeeza.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Unttii ciimmotitha erodayis koyii wodoro xeera deexizabaz accii abba gancce olin, abbay hosppun tam yhadha maaqqeeza. Xiqqa gam7ii, mahii olin usuppuntam yhadha maaqqeeza.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Unttii abba gaxa yez shuchchar domi7nttamay garkk yashittii, markkabay yhanggaamay garkk aykkiz oyddii biraatita markkabaypp guyer abba olii, sa7a wonttoday garkk Xooss woossiza.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Markkabel oothizitay markkabaypp woxxii kezii, markkabay yhanggaamay garkk aykkiz biraatita markkabaypp tiina baggar abba oliza aazin wogola abba gancce oleeza.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Phawuloosa mato halaqaykonnee wotaaddaritayiko, «Yeyititay markkabayid shemppii bettam ixxiko yi attodayis danda7oowa» yeegeeza.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yey gishos, wotaaddaritay wogolay accintteeza wodora gachchii dakkii ashsheeza.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Sa7a wonttod hanodar ubbitay kath maaday garkk Phawuloosa asayiko, «Yi katha meekka naagttar yhayinor taphpho oyddii gallas gam7eeza.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Yey gishos, xiqqa katha yi maaday garkk ta yinttan woosiza. Yinttis lo77o maaqqada; hara attozin yi omma binanaypp pettakka dhabaamii» yeegeeza.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Phawuloosa yeya gi boora ekkii ubbay tiina Xooss galateeza; baxxii muntta aykkeeza.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Ubbay miinggii fa ubbas katha ekkii meeza.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Nuunii markkabayid yezitay nam77ii xeetannee laappun tam usuppun.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Unttii mi mizheez wode caaneez gistta abba gancce olii markkabay deexa shawukiseeza.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Sa7a wonttin markkaba oosanchchitay aba helleezako erekkazar, abba gaxa yez shafennee silima be7eeza. Paas danda7inttiko markkaba ye silimayiko shiishodayis qoppeeza.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Yeezii, markkabay yhanggaamay garkk aykkiz biraatita bili7i abba gancce oleeza. Ye wode laaggiza mitha acciz wodora bili7eeza. Yeypp guye, carkkay markkaba tiina urqqoday garkk markkaba kanggiza shaara tiina baggar dhoqqi udii yhamo aykkeeza.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Zin markkabay shafe dethar domi7inttii mitintteeza. Markkabayis tiina baggay mooginttii eni7aam ixxin, guye baggay zulo urqqithaypp dendii meqito aykkeeza.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Wotaaddaritay achch asaypp pettakka haatha yhadhdhii kezaamay garkk unttan wodhodayis tobbeeza.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Zin mato halaqay Phawuloosa ashshodayis qopp wotaaddaritay tobba ixeeza. Haathe yhadho eriza ubbay markkabaypp haathayid doonggii doonggii wodhdhii tiinatii gaxa kezoday garkk azazeeza.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Atteezitay sanqqal afannee, markkabe meqayil afa kezoday garkk azazeeza ubbay gaxa saror kezeeza.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.