Atos 22
Melo NT (MFX_LTW) vs NAA
1 «Ta ishuntho, ta aduntho, taanii yhatti yinttis inggiza malssa si7oytta.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Phawuloosa unttis Ibraysxe doonar odiza si7ii kaseesaypp aathii si7ii ateeza. E yeegeeza,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «Taanii Kilqqa yez Xerseese yelinttii yha katamayid dicceeza. Ta asitamaaraykka Gamaalale; taanii nu aditay higga miinthii tamaareeza, yhayino yi ubbay hanizay garkk Xoossayis mishinttiza Ayihude asii.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Taanii yha oga kaalliza maachchitayinnee dhiirathita aykkii achch keetha olittarannee unttan wodhisod hellodayis meto beezeez asii.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Yey garkkekka, qeese halaqaynnee Shanggo ubbay tabaz markkattodayis danda7iza. Taanii Damasqqo yez u ishitayis unttapp dabddaabbe ekkii ezayid yez asitay acinttii seerinttod garkk Yerusalaame ko7odayis yhanigeeza.»
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Taanii yhanigii Damasqqo hellodar seeta gallas qoppekka salopp gita poo7o ta kalayir poo7eeza.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Taanii sa7a pokkii yezin, ‹Saa7oola, Saa7oola, tana abis bayi7inee?› giz qaala si7eeza.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Taanii mahii, ‹Godayyo, neenii oonoo?› yeegeeza. «E mahii, ‹Taanii, ne bayi7ithiz Naazirete Yesuusa› yeegeeza.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Taar yezitay poo7a be7eezaypp attin taas odiza qaala si7ekkaya.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 «Taanii, ‹Godayyo, ta ab udo?› yeegeeza. «Goday taako, ‹Denddii Damasqqo yhanigoba. Ne udoday garkk Xooss qoppeezibaz ubba baz ezayid nees odinttoda› yeegeeza.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ye wolqqama poo7aypp denddeezayid ta aafay be7aam ixin, taar yez asitay ta kusha aykkii, tana goochchin Damasqqo helleeza.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Damasqqo yez Ayihude ubbay unddenna bonchchiza pettii Hanana giz athay, nu higga bonchchizaynnee Xoossa miinthii woossizay yeza.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Hanana taako yi7ii, ta kale eqqii, ‹Ta ishayyo Saa7oola, bo7oba› yeegeeza. Ellisii taanii eza be7o aykkeeza.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 «E taako, ‹Nu aditay Xoossay neenii e shene eroday garkk, xilla be7aday garkkennee e doonapp qaala si7oday garkk tiinatii nena dooreeza.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ne be7eezbazinnee si7eez baz as ubba tiina ees markka maaqqoda.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Yhatti abis gam7ee? Denddii xammaqinttoba; e suntha xeegittar ne nagaraypp meecinttoba› yeegeeza.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «Taanii guye Yerusalaame maaqqii Xooss keetha woosodar, taas qonccithii bentteeza.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Qonccithar Goday taako, ‹Ne taas markkattiz markkatitha asay ekkeka gishos ellisii Yerusalaamepp kezoba› yeegodar ta be7eeza.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 «Taanii, ‹Godayyo, Ayihude Woosa Keeth ubbayid nena ammanizita aykkii yadhdheezannee achch kara oleeza unttii eriza.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Unttii ne markka Isxifaanose wodhodar taanii ye odayid asayir tobbeeza. Ma u kale eqqii eza wodheezitayis ma7o naagiza› yeegeeza.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 «Goday taako, ‹Taanii nena Ayihude maaqqekka asayiko haakko aqo kiitteezay gishos denddii qitoba› » yeegeeza.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Phawuloosa ye qaala odii haasod hellodayis asay E giza si7iza. Yeypp guye, fa qaala dhoqq udii, «Yhaya biittaypp dhabisoba! E shemppor yezodayis beezooya» yeegeeza.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Unttii uukkittarannee, fa ma7o afa dakkittarannee baana afa denthodar;
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Shaalaqay bi7ii wotaaddaritay Phawuloosana u fa yeza aqo kanggoday garkk azazeeza. Ma asay abis yey garkk uukkizako erodayis koyii Phawuloosa alanggar garafii pilagoday garkk unttan azazeeza.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Zin wotaaddaritay Phawuloosa dafer miinthii accii garafod hanodar Phawuloosa fa kale eqqeez mato halaqitayiko, «Oroome as pirdda bayith garafizay yinttis woga?» yeegeeza.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Mato halaqay yeya si7ii shaalaqayiko yhanigii, «Yha athay Oroome asii. Neenii ab oothodayis qoppeenee?» yeegii oycceeza.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Shaalaqay Phawuloosako shiiqii, «Neenii Oroome aso? An taas odoba» yeegeeza. Phawuloosa, «Ee» yeegeeza.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Shaalaqay mahii, «Taanii yha gadetitha gaame miisher wonggeeza» yeegeeza. Zin Phawuloosa, «Ta yha gadetitha yeletithar denggii ekkeeza» yeegeeza.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Yey gishos, Phawuloosa pilagodayis qoppeezitay izir eepp shaakintteeza. Shaalaqay Oroome as maaqqeezana erii acciseezayis yashshitteeza.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Wonttitha gallas Shaalaqay, Ayihuditay Phawuloosa abis mooteezako geeshshii erodayis koyeeza. Qeese halaqitayinnee shanggo ubbay shiiqoday garkk azazeeza; ma Phawuloosa achchapp bili7isii u tiina esseeza.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.