Mateus 13
Marghi South NT (MFM_SCO) vs BKJ
1 Ar pǝci ta Yesu biya sara wu ki, ji biya nggya ar miya dǝl.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Dlamir nji gangǝ kaɓau ba ndǝ zǝwari nyi, kǝl ta ji nda gwu kwambwal ji gwa nggya gya, ba dlamir nji nggya nǝr nda a miya dǝl.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kǝ ji nar nda sǝ pamǝpamǝ lagu karapau, ji na, “Vanyi ndǝr zǝwa maˈyi a gwar fa nyi, a gwa sǝ culi.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Ənggǝra ja vǝr sǝ culi, kǝ alenyi pǝnakǝr ar lagu. Kǝ ˈyagǝˈyar shili ba ndǝ sa sǝmku nda.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Kǝ alenyi pǝnakǝr ar vi cacathlǝu, vira ˈyiˈyi aˈyi gangǝ mai. Ba ndǝ tsau aga zǝmǝu, ara ˈyiˈyi kǝra ar kǝra nyi aˈyi tǝdǝɓǝ mai.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ama ǝnggǝra pǝci ɗa kwakwaɗǝ gagaɗau, ba ndǝ titiˈwa ba ndǝ ul ara nggyilangǝ aˈyi ara nda gagaɗǝ mai.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Kǝ alenyi tǝɗǝ a gyiwu pama shikǝɗi, ndǝ hǝ ǝnga nda, ba shikǝɗi kar nda ara pǝli.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Alenyi culi tsu tǝɗǝ a gyiwu ˈyi kǝra mǝnahǝu, ndǝ hau, ba ndǝ puwa li gangǝ gagaɗau, alenyi gharu gharu, ǝnga alenyi kwakumunyi kwakumunyi ǝnga alenyi tsu makǝrkumunyi makǝrkumunyi.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ndǝra ǝnga himi nggar sau, bǝgǝ ja nggari.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kǝ zǝmbǝlma nǝ Yesu ˈyar shili ndǝ sa yiwa nyi, “Mi ngǝ ɗa gu ndǝr anǝ nda ǝnga karapǝˈyar ka?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Kǝ ji shaɗǝwa nda, ji na, “Sǝnbiya sǝ kǝra ɗǝɗǝwa nǝ tǝlkur Hyal a nǝ hyir nji, ama aˈyi anǝ nda mai.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Ndǝra ǝnga sau nju cakǝri nyi, aga ja uya gangǝu. Ama ndǝra gǝra ǝnga sau, alaga kǝra aˈyi ara ja kushu nju ɓǝra dlǝwuri.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Sǝra ɗa yu ndǝr anǝ nda ǝnga karapau.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Lagu kǝ ngǝ ndǝr nabi Əshaya nyabiya dzǝ ar kǝra nda abǝr,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Nahyi nǝr hyi, barka anǝ liya hyi ara ndu lar sau, ǝnga himiya hyi ara ndu nggar sau.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Yu nar hyi jiri, nabiˈyar gangǝu ǝnga nji cicau, a yiwur nda, nda lari sǝˈyar kǝ hyu lar kau, ama nandǝ lari mai. A yiwur nda, nda nggari sǝˈyar kǝ hya vǝr nggar kau, ama nandǝ nggari mai.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Kǝja sǝra karapǝ ar kǝra ndǝr sǝ culi kǝ cabiya:
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Ma ndǝ nggar ndǝr nǝ tǝlkur Hyal ama naji nggabiya mai, ba Shatan a shili ja faˈabiya sǝra ji nggari kǝ sara wu ɗǝfuwa ja. Naja kǝ ngǝ cabiya culi kǝra pǝnakǝr ar lagu.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Kǝra pǝnakǝr ar vi cacathlǝ ǝtsu, naja ngǝ nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal, ba ji dlǝwuri aga zǝmǝ ǝnga huɗǝ pǝrtǝu.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ama ara naja aˈyi ǝnga nggyilangǝ mai, ba ji sǝkar nǝ pǝci kushu. Ənggǝra ɓwaɓwatǝ shili anǝ nyi arya ndǝr Hyal, ba ji sha a gyiwu yukuɗǝ ǝnga kusa.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Culi kǝra nji sǝna wu pama shikǝɗi kǝ tsu, naja ngǝ nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal, ama kǝ nggyabiya duniya ǝnga gal gǝnna kari ndǝra nyi ara hau, kǝl ta ji ɗa gǝra ǝnga akkǝri.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Culi kǝra nji sǝna ar ˈyiˈyi mǝnahǝ kǝ tsu, naja nga nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal ba ji nggabiya. Ju ɗa ǝnga akkǝri, ju puwali, alenyi gharu gharu, ǝnga alenyi kwakumunyi kwakumunyi ǝnga alenyi tsu makǝrkumunyi makǝrkumunyi.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, ji na, “Kǝja sǝra nja sǝn gǝlabiya tǝlkur Hyal ǝni, ǝnggǝr vanyi ndǝ kǝra thlǝkana culi mǝnahǝu wu fa nyi.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Ama pǝci kǝra nju ghanyi, ba dawa nyi shili ka sa thlǝkana hyanggili wu fa nyi a ndu pama uhi, ba ji maˈyi sǝ nyi.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Ar pǝci kǝra uhi kǝra nji thlǝkana kǝ hau, ndǝ mǝliya kǝr, ba hyanggili hyaˈari tsu.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Mafa nyiˈyar shili ndǝ sa na anǝ nyi, ‘Thlagǝr ki, aˈyi culi mǝnahǝ nga gǝ thlǝkana wu fa ngǝ wa? Ya, lagu mani ngǝ hyanggiliˈyar kǝ tsǝ ari ka?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Kǝ ji na anǝ nda, ‘Dawa ngǝ mǝliya abangau.’ Kǝ mafaˈyar kǝ yiwa nyi, ‘Ya, gu yiwu ˈya maˈyi ˈya gwa kukucina nda ya?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Ama kǝ ji shaɗǝwa nda, ‘Awau, ara a vǝr kuci hyanggila nyi, ba hya kucina daɓǝ ǝnga uhi.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Piyar nda mau nda hǝ gyapǝu kǝl pǝcir fwahǝu. Ar pǝci ta yu nar nyi anǝ njir mǝl thlǝr. Tanggǝrma, nda dzǝguya ǝnga hyanggila nyiˈyar, nja kaɓiya nja nggyina nda. Ba nja dzǝgwa gǝmna uhi ba nja faˈana a su tsamǝ.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr culi bǝla nga nyi, kǝra vanyi ndǝ hǝri ji thlǝkana wu fa nyi.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Naja nga ndiya patǝr culi ǝnga kushu, ama ma ji hau, ba ja ndiya patǝkura wu kǝra wu masǝmǝ ǝnga dǝgalǝu, ba ˈyagǝˈyar a liya kir nda ar tsa nyi.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, ji na, “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr thlǝlamǝ nga nyi, kǝra mala hǝri ji gwaɗǝbiya ǝpou tasaˈwu tǝkǝ sǝ makǝr ǝni, ba ja dzǝgwa thlǝthlǝ gagaɗau.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu nar nyi najaka ndǝr patǝ anǝ daɓǝr dlami lagu karapau. Sǝ aˈyi ji nar nda zǝmǝ gǝra ǝnga karapǝ mai.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Lagu kǝ nga ji nyabiya sǝra nabi Əshaya nana abǝr,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Kǝ Yesu piyari dlamir nji, ji maˈyi a vu huɗa ki. Zǝmbǝlma nyiˈyar shili ǝgya ja ndǝ sa na anǝ nyi, “Nar ˈya sǝra hyanggili wu fa uhi kǝ aga nyi.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kǝ ji shaɗǝwa nda, ji na, “Ndǝra thlǝkana culi mǝnahǝ naja ngǝ Zǝr Ndau.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Fa uhi kǝ ca ngǝ duniya, culi mǝnahǝ ca ngǝ wazha nǝ tǝlkur Hyal. Hyanggili kau, ca ngǝ wazha Shatan.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Dawa kǝra thlǝkana hyanggili kau, naja ngǝ Shatan ǝnga kǝrnyi. Pǝcir fwahǝu ca ngǝ kuɗiyar duniya. Njir gǝm uhi nanda ngǝ waladiˈyar.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Ənggǝr kǝra nju tsǝmiya jigwal nja nggyina, abangǝ nga nyi wu nda ɗa pǝcir kuɗiyar duniya.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Zǝr Ndu nda sǝwa waladi nyiˈyar aga nda faˈabiya kalar sǝra wu dla ǝnga bikau ǝnga njir mǝl sǝ ɗǝmwaˈyi sara wu tǝlkur nyi.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Nda dzǝgwa vakuwa nda a gwu uˈur kǝtsa, a guna nda dzǝgwa wau ǝnga ɗǝ hira nda.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ar pǝci ta ngǝ njir mǝl thlǝr kǝra tsapǝ wu nda mbǝl ǝnggǝr pǝci wu tǝlkur dǝrnda. Njira ǝnga himi nǝ nggar sau, taˈyi nda nggari.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr bǝrba nga nyi kǝra nji ɗǝwana wu huɗa fa. Ta vanyi ndǝ nǝri, ba ji ɓǝra ɗǝwana wayu. Ara ǝnggǝra huɗa ji pida, ba ji maˈyi ji nda ɗǝlna patǝr sǝra ara ja, ba ji dzǝgwa ɗǝlbiya fa nyi.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ətsu, tǝlkur Hyal ǝnggǝr ndǝr ɗǝlna sǝ nga nyi kǝra a vǝr gal handzǝlkwa.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Ta ji thlǝwa kǝra nju ɗǝl ǝnga gǝnna gangǝu, ba ji maˈyi ji nda ɗǝlna patǝr sǝra ara ja, ba ji sa ɗǝlbiya.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Ətsu wayu, tǝlkur Hyal ǝnggǝr litagǝ kǝra nji fuwa a gwu dǝl nga nyi kǝra mbari culi kalfi pamǝpamǝ gangǝu.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Ənggǝra ji nyau ǝnga kalfi, kǝ njir tǝm hǝbiya a biya miya dǝl. Kǝ ndǝ dzǝgwa nggya gya ndǝ ɗǝmbiya kalfi kǝra mǝnahǝu ndǝ puwa a gu bǝngǝ, ba ndǝ dzǝgwa pǝna ɗǝmwaˈya nyi.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Abangǝ nga nyi wu nda ɗa ar pǝcir kuɗiyar duniya. Waladiˈyar wu nda shili nda sa tǝkǝbiya nji ɗǝmwaˈyi ǝnga nji tsapǝu.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Ba nja dzǝgwa vakuwa nda a gwu uˈur kǝtsa, a guna nda dzǝgwa wau ǝnga ɗǝ hira nda.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 “A nggabiyar hyi sǝˈyar kǝ patǝ ya?” Yesu yiwar nda. “Angǝ,” ǝngwar nda.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Kǝ ji na anǝ nda, “Agabangǝ kalar malǝmǝ dlaɗǝ kǝra nji highiɓǝr nyi sǝ ar kǝra tǝlkur Hyal, ǝnggǝr thlagǝr ki nga ja kǝra gwu umbwa nyi, ji gwa faˈabiya bǝrba mafǝliyangǝ ǝnga bǝrba hahal a biya.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ənggǝra Yesu kuɗǝna na karapǝˈyar kau, ba ji piyari vi ta.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Shilir Yesu wu mǝlmǝ nyi, ba ji dzǝguya highiɓǝ anǝ nji wu umbwa daɓǝ dzǝ njir yahudiya. Ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda, ndǝ na, “Əmani ngǝ ndǝ kǝ uya sǝnbiya sǝ ka, ǝnga dǝnama nǝ mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar ka?”
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 “Aˈyi zǝr ndǝr ta wu ta ngǝ wa? Aˈyi mǝnyi nga nju ngga ǝnga Maryamu ta wa? Aˈyi zamǝ nyiˈyar ngǝ Yakubu ǝnga Yusufu ǝnga Simanu ba ǝnga Yahuda wa?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Kwamǝ nyiˈyar aˈyi nda ǝkkǝˈyi mǝn ǝnggǝ wa? Ya, sara mani nga ji uya patǝkura sǝˈyar ka?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Ba huɗa nda ndzǝ ǝnga ja. Ama kǝ Yesu na anǝ nda, “Kǝl wu mǝlmǝ nyi, ǝnga wu pama nji nyi, ba wu ki nyi nga nji gǝra ha kǝra nabi.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Naji ɓǝra mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar gangǝ wu pama nda mai, ara ghar mbǝrsar nda.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.