Lucas 6

mfm (MFM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vanyi pǝcir Ɓǝlsar nǝ Yahudiya, Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar nda vǝr tǝrabiya wu fa uhi. Nda vǝr ɓau, kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar kuratsiya kǝra uhi.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Ənggǝra njir Farisi lari abangau, kǝ ndǝ na anǝ nyi, “Lari gǝyi, ara mi nga hyu mǝl sǝra dlaɗǝ kari nja mǝl pǝcir ɓǝlsar ra?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Yesu shaɗǝwa nda, “Aˈyi hyi saya jigana sǝra Dawuda ǝnga njir ɓǝ nyi mǝliya ar pǝci kǝra wuɓǝ mbar nda ta wa?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Ənggǝra Dawuda gwu ki Hyal, naja ǝnga njir ɓǝ nyiˈyar, ǝnga ǝnggǝra ndǝ gwa sǝmku macikǝl cicau kǝra nandu kyaga sǝm mai, kǝl pubuˈyar wacu.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Zǝr Ndau Thlagǝ nga ja ar kǝra pǝcir Ɓǝlsar.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Ar vanyi pǝcir Ɓǝlsar nǝ njir Yahudiya tsu, kǝ Yesu maˈyi a gwu umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya ja vǝr highiɓau. Wu umbwa ta vanyi ndǝ aˈyi kǝra ǝnga tsi mazǝma ja ndzǝndzau.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Njir Farisi ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar a vǝr gal lagu kǝra nda sǝni vazǝya Yesu, ndǝ pǝnggǝri nyi li, nda vǝr tsamǝ tara ju mǝliya ndǝ kǝ jamǝ ar pǝcir Ɓǝlsar.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ama Yesu wu sǝni sǝra ndu ɗǝnga, kǝ ji na anǝ ndǝ kǝ ǝnga tsi ndzǝndzǝ kau, “Hyaˈari ga taˈyi wu mwar nji patǝu.” Kǝ ji hyaˈari, kǝ ji taˈyi ǝna.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Ənggau, kǝ Yesu na anǝ nda, “Yi wu yiwa hyi, mi ngǝ tsaˈa nja mǝl pǝcir Ɓǝlsar ra? Sǝ mǝnahǝu, ǝndǝga sǝ ɗǝmwaˈyu? Nja mbǝɗana, ǝndǝga nja tsǝya?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Ji tsamǝ a ndu pama nda patǝu, kǝ ji dzǝgwa na anǝ ndǝ kau, “Ndiɗǝbiya tsa gǝ a dumwa ngau.” Aga zǝmǝ kǝ ji ndiɗǝbiya tsa ja a dumwa nyi, ba tsa ja ɗa jamǝ ǝnggǝr vanyi zǝma nyi ta.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Ama kǝ huɗa nda ndzǝ gagaɗau, kǝ ndǝ dzǝgwa na anǝ kǝrnda, “Mi nga mǝna sǝni mǝl ǝnga Yesa?”
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Vanyi pǝci, Yesu hyaˈari ba ji maˈyi a du mau, aga ja da ndǝr ǝnga Hyal a dǝna. Ji da pida ghǝmǝ ja vǝr ndǝr ǝnga Hyal.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Ənggǝra vi sa kuɗau, kǝ ji nggari zǝmbǝlma nyiˈyar a shili wu dzǝ nyi, kǝ ji dzǝgwa ɗǝmbiya kumo apǝ mǝthlǝ sara wu pama nda, kǝra ji ngga ǝnga cama sǝsǝˈyar. Kǝja thlǝmǝr nda,
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Simanu kǝra ji nǝ nyi thlǝmǝ Biturusu,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 ǝnga Matiwu,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ǝnga Yahuda zǝr Yakubu,
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Ji maˈyi ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar a gyiwu ˈyi, kǝ ndǝ thlǝwa babalǝr vi, ba ndǝ taˈyi ǝna ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar gangǝu, ǝnga nji gangǝ gagaɗau sara wu Yahudi, ǝnga Urshalima, ǝnga ˈyiˈyir Taya ǝnga Sidonu njira ǝnga kir nda a miya dǝl dǝgalǝu,
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 njira shili aga nda nggar highiɓǝ nyi ǝnga nja shilǝgǝbiya nda sara ara shilǝgǝr nda pamǝpamǝu. Njira ǝnga mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar wu lǝ ɓwaɓwatǝ anǝ nda, nanda tsu ndǝ uya jamǝkur,
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 ǝnga nji gangǝu a vǝr mǝl lagu kǝra nda sǝni tsǝkwar nyi, ara dǝnama kǝra wu biya sara wu dza ja vǝr shilǝgǝbiya nda patǝu.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Ja vǝr tsamǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, kǝ ji na,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Barka anǝ hyi
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Barka anǝ hyi
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 “Abangǝ ngǝ ǝjir nda mǝl anǝ nabiˈyar kǝra tǝrabiya. Ga caguli ǝnga ga nggya ǝnga huɗǝ pǝrtǝu, ara gu nda uya akkǝri gangǝ a dǝmǝlmau.”
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 “Ama kawa anǝ hyi
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Kawa anǝ hyi,
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Kawa anǝ hyi
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Ama ya nar hyi, nahyi kǝra wu nggari ndǝr ɗa, hya canǝ nyi yiwukur anǝ dawar hyi, hya mǝl mǝnahǝkur anǝ njira gǝra yiwu hyi.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Fǝnggǝr nyi barka anǝ njira wu shiˈwa hyi, hya ndǝr anǝ Hyal arya njira wu lǝ ɓwaɓwatǝ anǝ hyi.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Ma ndǝ nǝ ngǝ dǝgau ari balma gau, shabiya nyi vanyi balma tsu. Ma ndǝ mbǝliya nggamndǝ ngau, ga sara ka lǝgutǝ ha kǝra vuwa gwa anǝ nyi mai.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Nǝ nyi anǝ kalar ndǝra kǝdi ara gau, ma tsu ndǝ mbǝliya sǝ ngau ga sara yiwa ja shabiya ngǝ a shili mai.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Sǝra hyu yiwu nja mǝl anǝ hyi, nahyi tsu ca nga hya mǝl anǝ nda.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Ma njira vǝr yiwu hyi nga hyu yiwu wacu, wathlǝmǝ culi akkǝri kǝra hyu nda uya? Alaga njir dlǝwu budǝ ma tsu, ndu mǝl abangau.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Ma gu ca mǝnahǝkur anǝ njira wu ca mǝnahǝkur anǝ ngau, mi nga ju cakǝri nga? Əkkǝˈyi njir bikǝ ma ndu mǝl abangau.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Ma gǝ nǝ nyi mǝl anǝ njira gu sǝni ndu nda kina ngau, mi nga ju cakǝri nga? Alaga njir bikǝ ndu lǝ mǝl anǝ njir bikǝ kuvwar nda ǝnga sǝni ndu nda kina patǝu.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ama ga ca yiwukur anǝ dawa ngau, ga mǝl mǝnahǝkur anǝ nda, ga nǝ nda mǝl ǝnga sǝni abǝr nandǝ wu nda kina ngǝ mai. Mǝl abangǝ wu mǝliya hyu uya nubwa gangǝu, ǝnga hyu sa ɗa ǝnggǝr wazha Hyal kǝra a dǝmǝlmau, arya naja ǝnga tǝhuɗǝu, anǝ nji kǝra sǝni na usi ǝnga nji ɗǝmwaˈyu.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Ga nggya ǝnga tǝhuɗǝ ǝnggǝr kǝra dǝngau kǝra a dǝmǝlmau ǝnga tǝhuɗǝu.”
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “A sara hya thla numa ar kǝra nji mai, nji tsu aˈyi ndu thla numa ar kǝra hyi mai. A sara hya lǝ vazǝ anǝ ndǝ mai, nji tsu ndu nda lǝ vazǝ anǝ hyi mai. Tǝfǝbiya mǝ nji, Hyal tsu ju nda tǝfǝbiya hyi.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Hya lǝ sau, nahyi ma ba nja nǝ hyi sau, cala tǝkǝ sǝ nyinyi tsuyu, nja cicina a gya, nja ɓǝra favǝɗiya, ja dzǝgwa pǝpau a gyar dza nyi, nja dzǝgwa puwa ngau a gyar dza gau, arya a ɗar cala tǝkǝ sǝ kǝra hyi tǝkǝ sǝ ǝni anǝ nji, ca nga nju nda tǝkǝ sǝ ǝni anǝ hyi.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Kǝ ji ɓǝra nar nda najaka karapau, “Ndǝ lǝfau a sǝni lǝbiya ndǝ lǝfǝ ya? Ma ndǝ mǝl abangau, nanda gyapǝu, aˈyi ndu nda tǝɗau a gyiwu kaˈu wa?
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Ndǝra nju highiɓǝ anǝ nyi, aˈyi ju ndiya malǝmǝ nyi mai, ama kalar ndǝra nji highiɓǝri nyi mǝnahǝu, ju sǝni ɗa ǝnggǝr malǝmǝ nyi.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 “Ara mi nga gu lari zǝr sar kǝra wu liya zamǝ ngau, ama na ga sǝn tsamiya gwalang kǝra ar liya gǝ kǝ maya?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Abari nga ga sǝn na anǝ zamǝ ngau, abǝr, zamǝ ɗa, ‘Taˈyau, ya hǝbiya ngǝ zǝr sar kǝra wu liya gau,’ ya, kǝja gwalang ngǝ ar liya ga? Nagǝ ndǝr ngguta vi, ga hǝbiya gwalang kǝra ar liya gǝ kwatahǝu, aga ga daɓaga lari mǝnahǝu, ba ga sǝn hǝbiya zǝr sar kǝra wu liya zamǝ ngǝ kau.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Abangǝ tsu, kalar wu mǝnahǝu, ju ya wazha mǝnahǝu, wu kǝra gǝra mǝnahǝ tsu, ju ya wazha kǝra gǝra mǝnahǝu. Wu kǝra mǝnahǝu, a sǝn yabiya wazha kǝra gǝra mǝnahǝ mai, abangǝ tsu, wu kǝra gǝra mǝnahǝu, a sǝn yabiya wazha mǝnahǝ mai.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Ar yaya nyi nga nju tsamǝ ri wu. Nja sǝni ɗǝm bǝla ar wur shikǝɗi mai, alaga ndǝrma ar hudi mai.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ndǝ mǝnahǝu, ju biya ǝnga ndǝr mǝnahǝu sara ar vira ji ɗǝwana ari, ǝnga ndǝ ɗǝmwaˈyu, ju biya ǝnga ndǝr ɗǝmwaˈyu sara ar vira ji ɗǝwana nda ari.”
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “Ara mi nga hyu ngga ɗa, ‘Thlagǝu, Thlagǝu,’ ama kǝ hyi nggǝl ara mǝl sǝra yu na anǝ hya?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Kalar ndǝra shili ara yau, ba ji sǝya himi anǝ sǝra yu na, ǝnga ju mǝl thlǝr ǝni, yu nda nar hyi sǝra ju pa.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Naja ǝnggǝr ndǝr hǝr ki, kǝra labiya kaˈu dzǝgamǝ a gyiwu ˈyi, kǝ ji dzǝguya hǝr ǝnga fǝhi hǝr ar pathlara mau. Ənggǝra dǝl nyau, kǝ ˈyimi tsaɓǝri ki ta, ama naja aˈyi sǝni kǝnggǝɗǝr nyi mai arya nji fǝr hiya nyi ar pathlara mau.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Ama ndǝra wu nggari ndǝr ɗa, ama naja aˈyi wu mǝl thlǝr ǝni mai, kakalǝ nga ja ǝnga ndǝr hǝr ki ar vi kǝra nji gǝra labiya kaˈu nǝ fǝ hiya hǝra nyi. Ənggǝra dǝl nyau, kǝ ˈyimi tsaɓǝri ki kau, kǝ ki kǝ dla, dla nyi tsu ɗǝmwaˈyi gagaɗau.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.