Lucas 1
mfm (MFM) vs ARA
1 Nji gangǝ ɗa aga nda tsǝfǝri, sǝra ndǝ nggari ɗarkǝr wu pama ˈya.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ndǝ tsǝfǝri sǝra ˈyi nggari sara ara njira sǝ kǝ ɗa wu liya nda tsu kaɗǝu, ǝnga ndǝ tǝtǝlna ndǝr Hyal tsu.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tiyafulusu ndǝ dǝgal, ǝnggǝra yi tsambiya sǝˈyar kǝ patǝu ǝnga hangǝkal, ca ngǝ ɗa yi lari a ɗar tsaˈa, ya tsǝfǝri ngǝ ǝnggǝra sǝˈyar kǝ ɓau,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 aga ga sǝnbiya jirkura sǝˈyar kǝ ǝnggǝra nji highiɓǝri ngau.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Wu pǝci kǝra Hirudusu a vǝr sǝm tǝlkur nǝr ˈyiˈyir Yahudi, vanyi pubu aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Zakariya. Naja pubu nǝ miya umbwa nǝ Abijanu. Thlǝmǝr mala nyi ca ngǝ Alisabatu, ǝnga ji biya sara wu culi gǝ Haruna.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Nanda gyapǝu, ndǝ nggya mǝnahǝu wu mwar Hyal, ndǝ ɓǝlari patǝkura sǝra Hyal na nja mǝl.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ama nandǝ uya ya mai, ara Alisabatu ciri nga ja, ǝnga ǝtsu nji hahal nga nda gyapǝu.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Vanyi pǝci, Zakariya vǝr mǝl thlǝr nyi nǝ pubu a gwu ki Hyal, ǝnggǝra pǝcir nǝ miya umbwar nda shili.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Wu pǝci kau, ǝnggǝra sǝr ciji nǝ pubu cabiya, Zakariya nga nji caɗǝbiya, aga ja gu ki Hyal aga gwa nggyi sǝ kisǝu.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Kabangǝkǝ nji dadaɓau kǝra a biya, nda vǝr ndǝr anǝ Hyal wu pǝci kǝ ja vǝr nggyi sǝ kisǝ kau.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Kukuthlǝu kǝ waladi Thlagǝ canǝ nyi kǝr, ji taˈyi lagu mazǝma vir nggyi sǝ kisǝ kau.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ənggǝra Zakariya lari waladi kau, kǝ hivǝr mbari nyi gagaɗau.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ama kǝ waladi kǝ na anǝ nyi, “Zakariya, a sara ga hivǝr mai! Hyal, a nggari kǝdi ngau, kabangǝkau, mala ngǝ Alisabatu wu nda yabiya ngǝ zǝr sal. Gu nda nǝ nyi thlǝmǝ Yahwana.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Ma nji yabiya nyi, gu nda ɗa ǝnga ɗǝfu cicau ǝnga huɗǝ pipida gagaɗau, abangau ngǝ alenyi nji gangǝ tsu.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Zǝr kǝ ju nda ɗa ndǝ dǝgal wu mwar Hyal. Naji wu nda sa ˈyimir wur inabi mai. Nju nda nyana nyi ǝnga Mambǝl Cicau tsu ja wu ta mǝnyi.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Naja ngu nda shabiya njir Izirayila gangǝu a shili ara Hyal Thlagǝri nda.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ju tǝrabiya a dumwar Thlagǝu, ju mǝl thlǝr nyi wu mambǝl ǝnga dǝnama ǝnggǝr nabi Iliya. Ju shili ǝnga nggya jamǝ wu pama tadaˈyar ǝnga wazhar nda. Ju nda shabiya njira kǝra ɓǝlari sǝra tsaˈa, aga nda ɗa nji hangǝkal, lagu kǝ nga ju nda mǝliya nda tsaˈa anǝ Thlagǝr nda.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Kǝ Zakariya na anǝ waladi, “Abari nga ya nda sǝni abǝr sǝ kǝ gǝ na kǝ wu nda ɗa? Kǝja nayi ndǝ hahal nga yau, mala ɗa tsu abangǝ nga ja.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Waladi na, “Nayi ngǝ Jibrayilu, ya vǝr taˈyi wu mwar Hyal. Hyal ngǝ sǝwa ɗa aga ya sa nar ngǝ ndǝr kǝ mǝsahǝ gagaɗǝ kau.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ama kǝja ga nggǝl ri ara hǝnggǝri ǝnga ndǝr kau, kǝra wu nda ɗa jiri ma pǝci ka ɗari. Agabangau, tsu gu ndǝr mai kǝl ma sǝ kǝ a nyabiyar dzau.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Nji kǝra a biya nda vǝr sǝkǝ biyar Zakariya, nda vǝr ɗǝnga mi ngǝ ɗa ji ɓǝliya sar a gwu ki Hyal abanga?
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Pǝci kǝra ji nda biya tsu ju sǝni ndǝr mai, ǝnggau, ba ndǝ sǝni abǝr a lari ja sǝ dǝdǝgur a gwu ki Hyal kau. Kǝ ji dumwa ǝnga ndǝr anǝ nda ǝnga tsi, ama naja sǝni ndǝr ǝnga miya ja mai.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ənggǝra pǝcir thlǝr nyi kuɗau, ba ji sha a ndu ki.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Aˈyi ɓǝliya sar mai, kǝ mala nyi Alisabatu hǝri huɗǝu, kǝ ji mbunakǝr nǝ hya tǝfu wu ki naji biya mai.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Alisabatu dzǝgwa na, “Thlagǝ a mǝliya ɗar sǝ dǝgal wu yukuɗu, ǝnga ji tǝhuɗǝ ǝgya yau, ji hǝna sǝ sǝsǝli kǝra ar kǝra yau wu pama nji.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Ənggǝra Alisabatu mǝliya hya kwa ǝnga huɗǝu, kǝ Hyal sǝwa waladi Jibrayilu a ndu vanyi mǝlmǝ wu Galili nja ngga ǝnga Nazǝratu.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ji sǝwa nyi ǝnga ndǝshigu mǝsahǝu a ndara kwapǝliyagǝ kǝra alkawal mbamba nǝ hǝ dzǝ aˈyi wu pama nda ǝnga vanyi ndǝ kǝra nja ngga ǝnga Yusufu, sara wu culi gǝ tǝl Dawuda. Thlǝmǝr kwapǝliyagǝ kǝ ca ngǝ Maryamu.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Ənggǝra waladi kǝ shili ǝgya ja, kǝ ji na, “Nja vǝr usa ngau! Thlagǝ aˈyi ja ǝnga gau, naja tsu a fǝnggǝr ngǝr ja barka.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Ənggǝra Maryamu nggari usa dzǝ kau, kǝ sǝ kǝ ɓwanǝ nyi kǝr ba fuwa nyi wu ɗǝnga sǝ gagaɗau, ja vǝr ɗǝnga wa thlǝmǝ najaka usa dza.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Kǝ waladi kǝ na anǝ nyi, “Maryamu, a sara ga hivǝr mai, arya nagǝ a uyar gǝ mayiwakur ara Hyal.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 “Kǝja gu nda hǝri huɗǝu,
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ju nda ɗa ndǝ dǝgalǝu,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ju nda sǝm tǝlkur nyi
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Kǝ Maryamu na anǝ waladi, “Abari ngǝ sǝka sǝn ɗa, kǝja nayi saya sǝni ndǝ sal maya?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Kǝ waladi shaɗǝwa nyi, ji na,
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 “Kǝja Alisabatu kwamǝ ngau, kǝra nji na, naji wu ya mai, kabangǝkǝ huɗǝ hya kwa ngǝ ara ja, wu hahalkur nyi kau,
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 ara sǝr kari nyi kǝr anǝ Hyal aˈyi mai.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Əngwar Maryamu, “Nayau, mafa Hyal ngau, bǝgǝ ja ɗa anǝ ɗa ǝnggǝra gǝ na kau.” Ənggau, kǝ waladi kǝ maˈyi sǝ nyi.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ayukuɗa pǝci kushu, kǝ Maryamu pabǝri kǝrnyi, kǝ ji maˈyi ǝnga kusa, a ndu vanyi mǝlmǝ nǝr ˈyiˈyir Yahudi kǝra wu pama mau.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ənggǝra ji shili wu mǝlmǝ kau, kǝ ji vu ki Zakariya, ji vuwa usar Alisabatu.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ənggǝra Alisabatu nggari usa dzǝ kau, kǝ zǝr kǝra gwu ta Maryamu ɗa mumuɗǝu, ǝnggau, kǝ Alisabatu nyau ǝnga Mambǝl Cicau.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Kǝ ji hyaˈana ɗahǝu ǝnga dǝnama ji na, “Nagǝ ǝnga barka wu pama mathlǝkǝˈyi, Zǝr kǝra gu nda ya kǝ tsu ǝnga barka nga ja!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Abari ngǝ mayiwakur kǝ sǝni shili anǝ ɗa, patǝ ǝkkǝˈyi miya Thlagǝ ɗa, a shili ǝgya ya?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ənggǝra yi nggari usa dzǝ ngau, ngǝ zǝr kǝra gwu ta yi ɗa mumuɗǝu ara huɗǝ pipida.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ndǝr barka nga gau ara gǝ hǝnggǝri abǝr sǝ kǝ Thlagǝ nana kǝ wu ɗa ǝnga jiri.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maryamu na,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Piya yi tsu a vǝr caguli
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 ara ji ɗǝngari ǝnga yau,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 arya sǝ dǝdǝgalˈyar kǝ kǝra
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ciji baˈanǝ ciji
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ənga tsi nǝ dǝnama nga
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 A hǝyari ja tǝltǝlˈyar
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ji nǝ nyi sǝr sǝm mǝsahǝu
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ji dlǝwari mafa nyiˈyar
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ǝnggǝra ji mǝliya alkawal
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maryamu nggya ǝnga Alisabatu ǝnggǝr hya makǝru, kadivira ji dzǝgwa sha a ndu ki gǝ nda.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ənggǝra pǝcir ya nyi ɗa, kǝ Alisabatu yabiya zǝr nyi.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Tǝwul nyi ǝkkǝˈyi nji gǝ nda ndǝ nggari ǝnggǝra Thlagǝ canǝ nyi tǝhuɗǝ dǝdǝgal anǝ nyi, kǝ ndǝ daɓǝr dzǝ ndu caguli ǝnga ja.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Ənggǝra zǝr kǝ tǝkǝri pida cisu, kǝ ndǝ shili aga nda sa thlana nyi pǝlzha, ndu yiwu nda fiya nyi thlǝmǝr dǝnyi, Zakariya.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ama kǝ miya zǝr na, “Awau! Nja nda ngga nyi ǝnga Yahwana.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Əngwar nda anǝ nyi, “Wu culir hyi wa ngǝ ǝnga culi thlǝmǝ ka?”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Kǝ ndǝ yiwa dǝya zǝr ǝnga tsi, thlǝmǝ kǝra ja yiwu nja ngga zǝr kǝ ǝni.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Kǝ ji yiwa, nja nǝ nyi lǝkakaɗau, kǝ ji tsǝfǝri, “Thlǝmǝ nyi Yahwana ngau.” Kǝ sǝ kǝ ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ njira a ndǝna!
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ənggǝ ngǝ miya Zakariya pahǝnakǝr, kǝ ji dzǝguya ndǝr ǝnga fal Hyal.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Kǝ sǝ kǝ nǝ nyi hivǝr anǝ tǝwulǝr nda patǝu. Njir ˈyiˈyir Yahudi njir nggya wu pama mau tǝtǝlna sǝ kǝ ɗa kǝ baˈamani.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Kalar ndǝra nggari sǝ kau, ba nǝ nyi ɗǝnga, ju na, “Mi ngǝ zǝr kǝ wu nda ɗa?” Ara a tsamǝr nji abǝr tsa Hyal aˈyi ǝnga ja.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ənggǝra Mambǝl Cicau shida ar kǝra Zakariya dǝya Yahwana, kǝ ji dzǝguya ndǝr kǝra Hyal nǝ nyi, ji na,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Barka anǝ Thlagǝu,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ji nǝ mǝn ndǝr Mbǝɗa nji
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ənggǝr kǝra ji mǝliya alkawal
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ju sa hǝbiya mǝn
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ji mǝl abangǝ aga ja cabiya
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 kǝra ji mǝliya daɓǝ ǝnga
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Ju nda hǝbiya mǝn
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 wu cicikur
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Nagǝ tsu zǝr kau,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Aga ga nǝ nyi anǝ nji gǝ nda sǝnbiya sǝ ar kǝra mbǝɗǝ
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 ara gangǝkura tǝhuɗǝ dzǝ nǝ Hyalǝr mǝn, ca
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 ja mbǝl a gyar kǝra njira vǝr nggya wu kuthlǝu,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Kǝ Yahwana hau, ji cakǝri dzǝ wu mambǝl. Ji nggya a gwa tagǝ kǝl ta pǝcir biya nyi ar babal anǝ njir Izirayila ɗa.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.